«Λιανοκέρια της μικρής Πατρίδας», Θοδωρής Παπαθεοδώρου

Last modified date

Λιανοκέρια της μικρής Πατρίδας

«Λιανοκέρια της μικρής Πατρίδας», Θοδωρής Παπαθεοδώρου

Νοέμβριος του 2018 ήταν όταν κυκλοφόρησε -από τις εκδόσεις Ψυχογιός- το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας του Θοδωρή Παπαθεοδώρου που είναι αφιερωμένη στο έπος του Μακεδονικού Αγώνα.

Υπόθεση βιβλίου

Μετά τα τραγικά γεγονότα στο Ράκοβο, η Αρετή με τη μικρή μαθήτριά της την Βάσιλκα, αποκαμωμένες στις ερημιές των Μακεδονικών βουνών, προσπαθούν από τη μία να αποφύγουν Τούρκους και Βούλγαρους, και από την άλλη να συναντήσουν κάποιον χριστιανό για να τις βοηθήσει. Οι δυνάμεις και των δύο είναι πλέον εξαντλημένες και το μόνο που μπορεί πια να τις σώσει είναι ένα θαύμα!

Μια άλλη ψυχή, επίσης στη Μακεδονία άλλα δυτικότερα, στη Θεσσαλονίκη, δίνει κι εκείνη τις δικές της μάχες. Η Φωτεινή, καλείται να αποφασίσει για το αν θα ζήσει ο μέχρι πρότινος στενός της φίλος. Ο Κοσμάς που είναι υπεύθυνος για τον βαρύ τραυματισμό του ανθρώπου με τον οποίο η Φωτεινή είναι ερωτευμένη. Κι όλο αυτό εν μέσω όλων των προσπαθειών της να βοηθήσει στο νοσοκομείο τους αρρώστους της και ταυτόχρονα να συνδράμει με όποια άλλα μέσα μπορεί στον Μακεδονικό Αγώνα!

Η μοίρα θα χωρίσει την Αρετή από την προστατευόμενή της και την Φωτεινή από τον αγαπημένο της. Η μοίρα που πάντα μειδιά όταν εμείς κάνουμε σχέδια και δίνουμε υποσχέσεις. Οι δύο αυτές δυνατές σχέσεις θα κλιθούν να ξεπεράσουν τα εμπόδια που βρίσκονται στο δρόμο των ανθρώπων αυτών. Τα εμπόδια που πρέπει να αντιμετωπίσουν όλοι οι Έλληνες της σκλαβωμένης Μακεδονίας.

Τραγική φιγούρα η μικρή Βάσιλκα, που στα επτά της χρόνια, έχει γνωρίσει όλη την σκληρότητα και τον πόνο του τόπου και της εποχής που ζει. Ένα λιανοκέρι στη δύνη της Ιστορίας και των ανθρωπίνων βαρβαροτήτων. Και να ήταν το μόνο παιδί που δεινοπάθησε εκείνα τα χρόνια!

Ο Μήλιος και η Ανθή, είναι δύο ακόμα κλαράκια στον άνεμο που χωρίς κανέναν στο κόσμο -να ‘ναι καλά οι αιμοσταγείς Βούλγαροι- θα πρέπει να αγωνιστούν με νύχια και με δόντια… απλά για να επιβιώσουν! Βοήθεια; Ναι θα βρουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόνος στις παιδικές αυτές ψυχές δεν είναι αβάσταχτος.

Ήρωες που έγραψε η Ιστορία στα κιτάπια της αλλά και ήρωες αφανείς και άγνωστοι στους πολλούς, θα βάλουν ο καθένας το δικό του λιθαράκι στο οικοδόμημα που λέγεται ελεύθερη Μακεδονία. Θα δώσει ο καθένας λίγο ή πολύ από το αίμα του για να κυματίσει ελεύθερα η Γαλανόλευκη στους σκλαβωμένους τόπους του βορρά. Θα καταθέσει μερικό ή ολόκληρο το χρόνο της ζωής του για να φύγει ο κατακτητής από τα πάτρια εδάφη και να πάρει ο γηγενής πληθυσμός -επιτέλους- μια βαθιά ανάσα ελευθερίας και ασφάλειας!

Μέχρι όμως να συμβούν τα τελευταία…


book coverΓια να αγοράσετε το βιβλίο

κάντε κλικ εδώ!


Κριτική και εντυπώσεις

Συνεχίζοντας την πορεία του στην Ιστορία του Μακεδονικού Αγώνα, ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου, μετά το «Γυναίκες της μικρής Πατρίδας», έρχεται να μας συνεπάρει για άλλη μια φορά με το «Λιανοκέρια της μικρής Πατρίδας».

Λογοτεχνικοί αλλά και πραγματικοί ήρωες συνεχίζουν τους αγώνες τους στο δεύτερο αυτό ιστορικό μυθιστόρημα, ενώ νέοι προστίθενται κάνοντας την πλοκή ακόμα πιο σύνθετη, ακόμα πιο εθιστική, ακόμα πιο συγκλονιστική!

Ο τρόπος γραφής αλλά και η ενδελεχής ιστορική έρευνα του συγγραφέα είναι γνωστά από προηγούμενα έργα του. Το «Λιανοκέρια της μικρής Πατρίδας» δεν αποτελεί εξαίρεση. Μέσα από μία φανταστική αλλά άκρως συνταρακτική ιστορία θα σας μυήσει στα γεγονότα του Μακεδονικού Αγώνα που πολλές φορές είναι πιο σκληρά από αυτά του μύθου!

Πρόκειται άλλωστε για μερικές από τις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της Ιστορίας του Έθνους μας. Ακολουθείστε τον συγγραφέα σε αυτά τόσο λογοτεχνικά όσο και ιστορικά μονοπάτια και ένα είναι σίγουρο… όταν τελειώσετε την ανάγνωσή του έργου του αυτού, κάτι θα έχει αλλάξει μέσα σας. Τι; Θα το ανακαλύψετε!!!

Οπισθόφυλλο:

«Μόι μάικα… Μάνα μου…»
Της σκούπισε το ιδρωμένο μέτωπο η Αρετή, άνοιξε η μικρή τα βλέφαρά της και την κοίταξε με μάτια μουσκεμένα.
«Τη μάνα σου έβλεπες, Βάσιλκα; Τη φώναζες στον ύπνο σου…»
«Τη μάνα μου δεν τη θυμάμαι, δεν τη γνώρισα ποτέ, πώς να τη δω;» της αποκρίθηκε σιγαλόφωνα, ανάκατα, μισά ελληνικά, μισά βουλγαρικά.
«Εσένα έβλεπα…» συνέχισε με χειλάκια τρεμάμενα.
«Εσένα έβλεπα, κυρά-δασκάλα…»

Στη χαραυγή του εικοστού αιώνα, αδυσώπητος μαίνεται ο αγώνας στη σκλάβα Μακεδονία. Η γη ματώνει, ο ελληνισμός ψυχορραγεί. Τούρκοι, Βούλγαροι, κομιτάτα, πυρπολήσεις, εκτελέσεις, αμέτρητες θυσίες.

Γυναίκες της μικρής πατρίδας. Δασκάλες, νοσοκόμες. Σαν την Αρετή, σαν τη Φωτεινή. Κι άγουρα βλαστάρια, με βάσανο μεγαλωμένα, με κίνδυνο αναστημένα. Σαν τη μικρούλα Βάσιλκα, που μάνα δε γνώρισε ποτέ, μια χούφτα μόνο τα χρόνια της, γιομάτα πείνα και κατατρεγμό, επτά χρόνων παιδί και την έχουν σαρώσει τα δεινοπαθήματα του κόσμου όλου. Σαν τον Μήλιο και την Ανθή, κλωνιά απογυμνωμένα καταμεσής ενός άγριου πολέμου, με σπίτι πυρπολημένο και γονιούς χαμένους στις επιθέσεις των κομιτατζήδων.

Λιανοκέρια της μικρής πατρίδας. Φύλλα σκόρπια στο άγιο χώμα της.


book coverΓια να αγοράσετε το βιβλίο

κάντε κλικ εδώ!


Ταυτότητα βιβλίου

Τίτλος βιβλίου

Λιανοκέρια της μικρής Πατρίδας

Συγγραφέας

Θοδωρής Παπαθεοδώρου

Εκδοτικός οίκος

Εκδόσεις Ψυχογιός

Ημερομηνία έκδοσης

Νοέμβριος 2018

Αριθμός σελίδων

618

ISBN

978-618-01-2671-6

Συντάκτης άρθρου

Νεκτάριος Παπασπύρου