Πού να ψάχνεις τέτοια ώρα για καθρέφτη…

Πού να ψάχνεις τέτοια ώρα για καθρέφτη…

Βλέπω πολλούς ανθρώπους με πληγωμένο εγωισμό! Στα σούπερ μάρκετ, στις λαϊκές, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, μπροστά στις βιτρίνες των καταστημάτων, πολλούς ανθρώπους με πληγωμένο εγωισμό…
Κι ύστερα γυρνάω σπίτι μου, σωριάζομαι σε μια καρέκλα κι αγναντεύω πέρα τα φώτα της πόλης. Σκέφτομαι πως συχνά εμείς οι σχολαστικοί περιεργαζόμαστε τις φιγούρες των περαστικών. Διαβάζουμε την κλίση του σώματος, το άδειο των ματιών. Έτσι όπως έρχονται καταπάνω μας, περπατώντας στο ίδιο πεζοδρόμιο, ώσπου ζυγώνουν, στέκονται προς στιγμήν απέναντί μας διστακτικοί σε τούτο το απρόσμενο πλησίασμα, αγγίζονται μια ιδέα εκεί οι ώμοι μας στο προσπέρασμα. Το σκυφτό του κορμιού, εκείνη η χαρακιά πάνω από τα φρύδια, το σφίξιμο των χειλιών… Πού να ψάχνεις τέτοια ώρα για καθρέφτη…

του Δημήτρη Χίλιου

Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του “Με το σφύριγμα του τραίνου” και “Χάρτινα φιλιά“.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment