Στεκόμαστε ολόρθοι υπομονετικά

Στεκόμαστε ολόρθοι υπομονετικά

“Ήρθε από το Πεκίνο και μας έφερε από κείνο” γνωστοποιούσε ένα παλιό και ολίγον λούμπεν τραγουδάκι της περιλάλητης δεκαετίας του 60. Ο πρωθυπουργός της Κίνας ντε. Μας ήρθε και τον υποδέχτηκε περιχαρής ο δικός μας. Δικός μας, τρόπος του λέγειν, αλλά τον υποδέχτηκε μετά βαγίων και γονυκλισιών. Ήρθε ο κινέζος, αλλά… με καλό σκοπό. Για να αγοράσει φτηνά! Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο με τα οικονομικά γίνεται της πουτάνας, αλλά και κοσμικότητες! Ο Γάλλος πρόεδρος παντρεύτηκε την καλή του, μια τέλος πάντων από τις καλές του, η Ισπανία απέκτησε νέο Βασιλιά, κάποιοι θα κάνουν τώρα επ’ αυτού κάτι σχόλια πολύ κακιασμένα, στη Μύκονο θα καταφτάσει η Σοράγια, το ρόδο του Ισπαχάν, αλλά αυτό είναι παλιότερο, στον Σκορπιό το πάρτυ της νέας ιδιοκτητρίας χαρακτηρίστηκε μνημείο κακογουστιάς, λες και περιμέναμε κάτι αλλιώτικο, στον Σύριζα προετοιμάζονται ξεμαλλιαζόμενοι, στην Βουλή κουκούλωσαν κάτι στοιχεία περί υποβρυχίων, στο Ποτάμι συνεδριάζουν θέτοντας τις βάσεις των συνεργασιών που οραματίζονται, το παρδαλό κατσίκι χέστηκε στο γέλιο εκεί στην ραχούλα που κρυφοκοιτά, του λόγου μας σχεδιάζουμε διακοπές επί χάρτου, σκουπίζουμε ένα δάκρυ πικρό, ανασκουμπωνόμεθα, συνεχίζουμε τον αγώνα και στεκόμαστε ολόρθοι υπομονετικά. Πλην ως πότε γαμώ το κέρατό μου! Ως πότε;

του Δημήτρη Χίλιου

Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του “Με το σφύριγμα του τραίνου” και “Χάρτινα φιλιά“.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment