Το γλεντάκι, η αριστερά, οι στράτσες και το μούχτι

Το γλεντάκι, η αριστερά, οι στράτσες και το μούχτι

Το γλεντάκι, η αριστερά, οι στράτσες και το μούχτι

Εύκολο είναι να περάσουν καλά τρεις άνθρωποι, απλοί και καταδεχτικοί. Και πώς αλλιώς θα περάσουν καλά παρά με το να φάνε, να πιούνε, την Άρτα να φοβερίσουνε και να ρευτούν χαμηλόφωνα. Η της Άρτας αναφορά τυχαία, την επικαλείται η λαϊκή ρήση, μην έχουμε τίποτις παρεξηγήσεις.

Είπαμε να γλεντήσουμε την ιατρική μου εξέταση και την αισίαν έκβασήν της. Ακτινογραφίες, αξονικές, εξετάσεις με κάμερες, μόνο τεστ Παπ δεν μου ζήτησαν. Όλα καλά.

Πατάτες τηγανιτές, κολοκυθάκια και μελιτζάνες. Χωριάτικη περιποιημένη, τυροκαυτερή, έφεραν κι ένα καφάσι μπύρες, μια χαρούλα. Και η βρόχα έπεφτε πάνω στην τέντα. Φύγανε οι άνθρωποι, πάνε στο καλό κι έμεινα εδώ να σου γράψω δυο λόγια πονεμένα, αγαπητό μου ημερολόγιο. Μπας και πάρω απάντηση. Μεταξύ μας, την ξέρω, αλλά έτσι για τα μάτια “το τίθω” το ερώτημα (που έλεγε και η Άντζελα Δημητρίου).

Τόσο εύκολα εξατμίστηκε η δημοκρατικότητα της αριστεράς; Άκουσε ότι πολίτες αύριο θα διαδηλώσουν στο Σύνταγμα εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής και λύσσαξαν, δεν ελέγχουν τι λένε, επιστράτευσαν μεθόδους Αυριανής του 1985; Θυμάστε; Πα πα πα! Καλά, για σκατόφτυαρο τους είχα, δεν με εξέπληξαν, αλλά περίμενα να κρατήσουν τα προσχήματα. Μέχρις εδώ ήταν η ανεκτικότητα και η συμπόνοια τους στον πόνο του πολίτη; Η ροζέ αριστερά. Ήταν καμμιά ανάγκη να ειπωθούν τόσες μαλακίες, τόσες βλακώδης κατηγορίες, να επιστρατευθεί ότι κατώτερο, να πεταχτεί τόση λάσπη; Σε κάποιους που θέλουν να διαμαρτυρηθούν.

Τσ τσ τσ!

Αυτοί. Που καίγανε την Αθήνα, που ξήλωναν τα πεζοδρόμια, που κάλυπταν και ενθάρρυναν ότι πιο διαλυτικό. Τώρα λιγοψυχούν για την συνταγματική νομιμότητα. Και… να ρωτήσω: Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΕΡΩΝΩ, ήταν μέσα στα πλαίσια της Συνταγματικής νομιμότητας; Ρε άϊντεστέ μου στο διάολο, στράτσες της κουζίνας. Ποια είναι η στράτσα; Η πολύ λερωμένη πατσαβούρα. Που θα καταγγείλετε κιόλας, λιγούρια που πέσατε στο μούχτι με λαιμαργία μεγαλύτερη κι από κείνη των δευτερότριτων του Πασόκ. Ποιο είναι το μούχτι; Α, πολλά ρωτάτε καλά μου. Τόσα είπαμε, σε τούτο κολλήσατε; Βγάλτε το από τα συμφραζόμενα.

του Δημήτρη Χίλιου

Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του “Με το σφύριγμα του τραίνου” και “Χάρτινα φιλιά“.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment