Tag: Ελισαίος Καπαδόπουλος

Τα νιάτα

Τα νιάτα Τα νιάτα ειν’ πνοή δροσιά το πρωί ανεξίτηλη. Τα νιάτα είναι η ορμή που κυβερνά το κορμί η ακατανίκητη. Νιάτα σημαίνει έρωτας – μαζί του ο γέλωτας – ίδιος Θεός. Νιάτα σημαίνει όνειρο με ξεναγό τον Όμηρο και πλοηγό. Νιάτα θα πει ιδανικά – ας ζεις με δανεικά – πίστη σ’ αξίες. Νιάτα θα πει εμπιστοσύνη, αξιοσύνη, όχι...

Η ηρωίδα Κατερίνα

Η ηρωίδα Κατερίνα Ξύπνημα στις πέντε. Πριν ο ήλιος βγει ψημένη η μπουγάτσα. Είτε με πουνέντε είτε με βροχή μ’ αχλύ και με μπουνάτσα. Εργαζόμενη μητέρα σύζυγος ειλικρινής φιλότιμο ελληνικό. Της ευθύνης θυγατέρα φίλη νουνεχής άτομο δοτικό. Τιμάει τα πεθερικά ο άντρας της κορώνα προσφορά για το παιδί. Τοποθετείται σφαιρικά. Στης ζωής της τον αγώνα ας την έχει ο Θεός...

Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη Τι κι αν σε λέω Μάνα μου για σένανε κι αν κλαίω; Απόμεινα στο νοίκι. Την παιδική αλάνα μου με δέος τηνε λέω, Μάνα Θεσσαλονίκη. Τι κι αν σε λεν αλήτισσα μαργιόλα και πλανεύτρα; Η καρδιά μου σου ανήκει. Μέσ’ στο σχολειό σου φοίτησα να βγω από την τέφρα, Μάνα Θεσσαλονίκη. Η φτώχεια σου σ’ εσμίλεψε καθώς και τους...

Ολυμπιάδα (Σ’ ένα ταπεινό χωριό)

Ολυμπιάδα (Σ’ ένα ταπεινό χωριό) Σ’ ένα ταπεινό χωριό της Χαλκιδικής, όλα είν’ ασήμαντα. Υπάρχει ακόμα χωρατό μίας λαϊκής ψυχής που δονεί τα σύμπαντα. Αναπαύεται το πνεύμα του θεού στο χωριουδάκι, ίδιο μία φάτνη. Το τουριστικό το ρεύμα και το παραδάκι δεν το κάναν ζάφτι. Στα γαλανά του τα νερά, στα κορφοβούνια πάνω αγγέλοι τριγυρνάνε. Αργά μα σταθερά, παρέα με...

Το χωριό μου

Το χωριό μου Του κόσμου μια μικρή γωνία με περίσσια αγωνία για του μέλλοντος τη ρότα, για τον τίμιο ιδρώτα. Μία εγκάρδια κουβέντα, θύμησες από τα γλέντια, μία σπλαχνική ματιά της ψυχής σταλαματιά. Θα πετάξει το γεράκι στης δροσιάς το αεράκι, θε να ‘ρθούνε χελιδόνια, πελαργοί και αηδόνια. Συγγενείς, γνωστοί και φίλοι για το στάρι, το τριφύλλι. Χωρατά για τα...

Ευαγγελισμός

Ευαγγελισμός Η κουκκίδα μεσ’ στο χάρτη ένα ίχνος, μια τελεία. Νιότης γλέντια μα και πάρτυ έρωτες για ποιά ταινία; Άνθρωποι στο βιός δοσμένοι για τη ζήση, την ανάγκη. Νιώθουν όλοι προδομένοι τους τη φέραν με το γάντι. Στα χωράφια, στα κοπάδια στάζει ο ιδρώτας, ρέει. Στις κορφές και στα ισάδια καλλιέργειες με χρέη. Ξεχωρίζουνε τα σόγια και του καθενός τη...

Ο ύμνος της Δάφνης

Ο ύμνος της Δάφνης Με μυαλό και με καρδιά πνεύμα συναγωνισμού. Η φανέλα σου βαριά, Δάφνη Ευαγγελισμού. Με ρυθμό μα και με πείσμα στα όρια του ηρωισμού. Της ψυχής μου δίνεις σείσμα, Δάφνη Ευαγγελισμού. Με παλμό και ιαχές όχι του ρεαλισμού. Στ’ όνειρό μου σ’ είδα χθες, Δάφνη Ευαγγελισμού. Οι εχθροί σου όλοι έχουν φόβο του διαμελισμού. Τους νικάς κι...