Μαθήματα Ιστορίας #10 με τη Μαρία Ευθυμίου .: Βίντεο .: Ματιά
 

Μαθήματα Ιστορίας #10 με τη Μαρία Ευθυμίου

Γράφει: Matia Gr
Μαθήματα Ιστορίας #10 με τη Μαρία Ευθυμίου
Μαρία Ευθυμίου: Δεκαεννέα μικρά μαθήματα για έναν Μεγάλο Κόσμο Μάθημα10οΜαρία Ευθυμίου: Δεκαεννέα μικρά μαθήματα για έναν Μεγάλο Κόσμο Μάθημα10ο

Ποια είναι η θρησκεία της Ευρώπης και τι είναι η θρησκεία της Ευρώπης και τι είναι η θρησκεία της Ευρώπης.

Η Ευρώπη έγινε τελικά η πιο ισχυρή Ήπειρος του κόσμου, όντας χριστιανική μετέφερε τον εαυτό της στις υπόλοιπες Ήπειρους και μετέτρεψε άλλες δύο Ήπειρους σε ευρωπαϊκές, δηλαδή την Αμερικανική Ήπειρο και την Αυστραλία, που έγιναν παραρτήματα της Ευρώπης στην ουσία, άρα και ο χριστιανισμός μετά κινήθηκε στα παραρτήματα της Ευρώπης Εξ αυτού έγινε και η μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο, γι’ αυτό και προσεγγίζουμε αυτά τα θέματα.

Το σκέλος που μας απασχόλησε το προηγούμενο μας μάθημα, θα μας απασχολήσει και σήμερα, είναι ο Προτεσταντισμός.

Δηλαδή το δεύτερο σχίσμα, το δεύτερο μεγάλο σχίσμα της χριστιανικής εκκλησίας, το πρώτο είναι του 1054, το δεύτερο και δημιουργήθηκαν η καθολική και η ορθόδοξη και το δεύτερο είναι του 1517, με αυτό ασχοληθήκαμε στο προηγούμενό μας μάθημα οπότε δημιουργήθηκε το δεύτερο σχίσμα του 1517, είναι ένα σχίσμα της καθολικής εκκλησίας αφορά την καθολική εκκλησία και εκείνη έσπασε σε δύο, σε Προτεστάντες διαμαρτυρόμενους και σε Καθολικούς έκτοτε έτσι παραμένει, άλλο νέο σχίσμα μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει.

Μεγάλο σχίσμα! Αλλιώς ο χριστιανισμός έχει πάρα πολλές μικρές ομάδες χιλίων τύπων.

Τώρα, θα σας θυμίσω ότι αυτό το σχίσμα του 1517 Ξεκινά με έναν Γερμανό θεολόγο και στοχαστή, τον Μαρτίνο Λούθηρο, Μάρτιν Λούθερ, δηλαδή την ίδια ζώνη της δράσεως του Μάρτιν Λούθηρ, τον λέμε ελληνικά, δρα ο Ιωάννης Καλβίνος, αυτός είναι Γάλλος, και ένας σπουδαίος, Ελβετός, Γερμανόφωνος και αυτός, ο Χουλτγάχης Σβήγγλι, τον λέμε Σβήγγλιο στα ελληνικά.

Αυτή είναι οι πρωτοπόροι που διδαξάν τις διάφορες πτυχές του Προτεσταντισμού εκεί στη δεκαετία του 1510, 1520, 1530, και σας θυμίζω ότι ο Προτεσταντισμός είχε, μετά την πρώτη δράση του Λούθηρου, Αυτός άνοιξε το πώμα και βγήκε η μεγάλη αυτή δύναμη του Προτεσταντισμού.

Μετά το Λούθηρο το 1517 αυτός δίδαξε στη Βόρεια Γερμανία, γιατί από εκεί καταγότανε, από το Wittenberg, στη Βόρεια Γερμανία.

Ο Προτεσταντισμός στις πρώτες δεκαετίες μετά το 1517 και γρήγορη ανάπτυξη στη Γερμανία, στις περιοχές κυρίως της βόρειας Γερμανίας, αλλά και άρχισε να κινείται και προς νοτιότερα σε Γερμανικές.

Σας θυμίζω ότι την εποχή αυτή δεν υπάρχει Γερμανία, χρησιμοποιούμε τον όρο καταχρηστικά.

Υπάρχουν 200 και τόσα κράτη και κρατίδια Γερμανικά, που όλα μαζί λέγονται Γερμανία.

Δεν είναι όμως κάτι ενιαίο.

Διαδίδεται λοιπόν στη Γερμανία, διαδίδεται στη Γαλλία γιατί δρά ο Καλβίνος, διαδίδεται στην Ελβετία, η Ελβετία είναι μια, τι να πω, εμβληματική χώρα του Προτεσταντισμού, επειδή ο Προτεσταντισμός θα το πούμε και σε λίγο.

Όπως όλα βέβαια, δεν είναι τόσο θέμα θρησκευτικό, όσο θέμα νοοτροπίας.

Αυτό έγινε ο Προτεσταντισμός.

Οδήγησε τους ανθρώπους που τον πιστεύουν σε νοοτροπία διαφορετική.

Η εμβληματική χώρα σε αυτή την εξέλιξη είναι η Ελβετία.

Αν λέμε μια χώρα Προτεστάντικη και ίσως θα έλεγε κανείς την Ελβετία.

Και διαδόθηκε στη Σκανδιναβία, όπως σας είπα, στη Νορβηγία και στη Σουηδία.

Είχε κέρδη και στη βόρεια Ιταλία αρχικά και στο κέντρο της Ευρώπης, αλλά η χώρα η οποία πρώτη, πρώτη, επισήμως, έγινε Προτεσταντική, σας θυμίζω, το είπαμε στο προηγούμενό μας μάθημα, είναι η Αγγλία.

Λόγω του Ερρίκου του 8ου, όχι όμως τόσο λόγω του Ερρίκου του 8ου, σας θυμίζω ότι η Αγγλία είχε έναν πρωτοπόρο αυτών των στοχασμών, τον Τζόν Βίκλυφ στο 14ο αιώνα.

Ο Τζόν Βίκλυφ πέθανε το 1384 και στην ουσία ήταν μεγάλος μεγάλος στοχαστής στην κατεύθυνση των Προτεσταντών και οι οπαδοί του που λεγόταν λολάρδοι επίσης στην Αγγλία δρούσαν και το 15ο αιώνα άρα δεν ήρθε στο κενό αυτή η ιστορία του Ερρίκου του 8ου δεν είναι μόνο μια ιστορία Σερσέλα Φάμ, δηλαδή επειδή ήταν γυναικοδουλιά και από πίσω από όλη αυτή την ιστορία και η Αννα Μπόλεη και τα λοιπά, αυτή η κοινωνία είχε ήδη μπει σε ένα της θμήμας σε τέτοιες διαδικασίες.

Πάντως είναι μεγάλη στιγμή αυτή, το 1534, που μια τέτοια χώρα σαν την Αγγλία, εκείνη τη στιγμή σας είπα και στο προηγούμενο μάθημα, δεν είναι η μεγάλη Αγγλία των επομένων αιώνων, είναι μια μέτρια χώρα, προσφάτως ηττημένη από τη Γαλλία στον Εκατονταετή Πόλεμο, δηλαδή δεν είναι πολλές δεκαετίες που έχει ηττηθεί, όμως περνά σε αυτή τη νέα θρησκεία και δημιουργεί την Αγγλικανική Εκκλησία.

Η Αγγλικανική Εκκλησία είναι η πιο συγκροτημένη, Είναι η πιο Προτεσταντική εκκλησία του κόσμου, όμως είναι ιδιαίτερη εκκλησία.

Δεν θα έλεγε κανείς ότι είναι η πιο χαρακτηριστική προτεσταντική.

Βέβαια θα σας εξηγήσω μετά ότι δεν υπάρχει ακριβώς κάτι χαρακτηριστικό προτεσταντικό.

Ο Προτεσταντισμός είναι ένα ρεύμα με πάρα πολλά ρυάκια.

Και είναι φυσικό του να είναι ένα ρεύμα με πάρα πολλά ρυάκια.

Το λέω αυτό διότι οι άλλες δύο πλευρές του χριστιανισμού, η Ορθοδοξία και ο Καθολικισμός, είναι συγκροτημένες πλευρές.

Ιδιαίτερα ο Καθολικισμός έχει έναν πατριάρχη και μεγάλο έλεγχο στις πλευρές της πίστης.

Η Ορθοδοξία λιγότερο από τον Καθολικισμό διότι έχει πολλά πατριαρχία.

Όπως ξέρετε σήμερα η Ορθοδοξία έχει γύρω στα 15 πατριαρχία και ανεξάρτητες εκκλησίες, αλλά και πάλι έχει συντονισμένες απόψεις και ελέγχει το πιστεύω της.

Ενώ ο Προτεσταντισμός, οι Διαμαρτυρόμενοι, δημιούργησαν ένα κόσμο στον οποίο η ποικιλία δεν εκπλήθη καθόλου.

Και αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του Προτεσταντισμού.

Τώρα, σας έλεγα για την Αγγλικανική Εκκλησία, διότι είναι πρωτοπόρα εκκλησία, άνοιξε, δηλαδή αυτή έκοψε τον ήμα, αν θέλετε, όμως δεν είναι χαρακτηριστική, διότι είναι μια κρατική εκκλησία κατά κάποιο τρόπο, είναι εθνική εκκλησία.

Σας θυμίζω ότι η κεφαλή της Αγγλικανικής Εκκλησίας ολόκληρης είναι ο εκάστοτε βασιλέας ή βασίλισσα της Αγγλίας, η πολιτική κεφαλή και η θρησκευτική κεφαλή είναι ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος του Canterbury.

Αν έχετε δει τις τελετές που γίνονται στην Αγγλία και τις βλέπει όλος ο κόσμος, γιατί ξέρουν να κάνουν τελετές και παντρεύονται εκεί πέρα τα πριγκιπόπουλα με τις πριγκιποπούλες και θάβονται οι βασιλείς με όλα αυτά, Προΐσταται ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury, όταν είναι να γίνει μια πολύ επίσημη τελευταία.

Θα το βλέπετε στις τηλεοράσεις μας.

Προΐσταται των τελετών ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury, γιατί είναι ο αρχηγός της Αγγλικανικής Εκκλησίας.

Κάτι τέτοιο, τόσο κρατικό, τόσο κεντρικό, δεν θα βρούμε εύκολα σε άλλες πλευρές της Προτεσταντικής Εκκλησίας και δεύτερον, Προτεσταντικών εκκλησιών, διότι δεν υπάρχει μία, είναι άπειρες.

Και δεύτερον, η Αγγλικανική Εκκλησία ενσωμάτωσε πλευρές του καθολικισμού μέσα της.

Δεν έβγιξε όλες τις πλευρές του καθολικισμού.

Παραδείγματος χάρη, τιμά αγίους, έχει εκκλησίες, το όνομα αγίων.

Αυτό σε πολλές Προτεσταντικές ομάδες είναι αδιανόητο.

να τιμάς τους αγίους διότι θεωρείται ειδωλολατρία, πολυθεΐα.

Και οι περισσότερες Προτεσταντικές ομάδες δεν έχουν όνομα στις εκκλησίες τους αγίου παρά θα δείτε να λέει Ευαγγελική Εκκλησία.

Εκκλησία των μεθοδιστών, εκκλησία των βαπτιστών.

Μπαπτιστς.

Αν έχει δηλαδή επιγραφή η εκκλησία δείχνει την τάση. Την τάση την Προτεσταντική, όχι κάποιον Άγιο.

Εν πάσει περίπτωση.

Τώρα, σας θυμίζω ότι είμαστε στο 16ο αιώνα και ασχοληθήκαμε με την Αγγλία το 16ο αιώνα, διότι το 1534 έγινε Προτεσταντική.

Βέβαια το καράβι μπατάρισε αρκετά, δεν ήταν απλό το πράγμα, διότι η διάδοχος του Ερρίκου του 8ου, η κόρη του ήταν καθολική, προσπάθησε να ξαναφέρει την αντία στον καθολικισμό.

Τελικά ανέβηκε η Ελισάβετ η πρώτη, η περίφημη Ελισάβετ, η οποία και ξανά ασχολήθηκε με την σταθεροποίηση του Προτεσταντισμού στη χώρα της.

και δεν έκανε μόνο αυτό η Ελισάβετ, αλλά έδωσε μεγάλη έμφαση στην οικονομική ζωή της Αγγλίας, στην βελτίωση της οικονομίας και της παραγωγής και της παραγωγικότητας αυτής της χώρας και σας θυμίζω ότι έδωσε μεγάλη έμφαση στην ανάπτυξη του ναυτικού και στην επένδυση στο ναυτικό.

Προσπάθησε δηλαδή αυτή η σπουδαία ηγεμόνας να πείσει τους έχοντες της χώρας να επενδύσουν τα χρήματά τους σε παραγωγικούς τομείς και όχι σε πολυτελείς δράσεις.

Κρατήστε το αυτό διότι ένα από τα χαρακτηριστικά του Προτεσταντισμού είναι η άρνησή του στην σπατάλη του χρήματος.

Θα το δούμε αυτό.

Θα μου πείτε, μα κύρια Ευθυμίου δεν μιλάμε για θεολογικά θέματα.

Και εσείς κάθε τόσο μας λέτε για κάτι που έχει σχέση με την οικονομία και θα δείτε ότι κάθε τόσο θα λέμε.

Γιατί ο Προτεσταντισμός συνδέεται με την σύγχρονη οικονομία του κόσμου μέσω των νοοτροπιών που παρήγαγε.

Ο Λούθηρος, ο Καλβίνος, ο Σβήγγλιος, οι πρωτοπόροι του Προτεσταντισμού είναι θεολόγοι και μιλούν θεολογικά.

Όμως πολλές πλευρές από αυτές που υπογραμμίζουν θα παίξουν ρόλο στη σύλληψη του κόσμου και στην προσωπική δράση των ανθρώπων.

Σας θυμίζω τα χοντρικά που έχουμε πει σε σχέση με τον Προτεσταντισμό, ότι γενικά όλοι αυτοί οι πρωτοπόροι, από το 14ο αιώνα και μετά, έχουν μια τάση.

Αρνούνται τις, πολύ από αυτού, τις εικόνες.

Αρνούνται ακόμη και το σταυρό.

Ας πούμε ο Σβήγγλιος αρνείται την ύπαρξη του σταυρού μέσα στις εκκλησίες.

αρνούνται τα περισσότερα απ’ τα μυστήρια της του χριστιανισμού, θεωρούν ότι δεν υπάρχουν στις γραφές και κρατούν μόνο τέσσερα από αυτά, μερικοί κανένα.

Δηλαδή υπάρχουν πάρα πολλές τάσεις.

Υπάρχουν τάσεις οι οποίες αρνούνται και τους ναούς.

Κάνει.

Υπάρχουν τάσεις οι οποίες όλοι, όλοι αρνούνται τις ιερές εικόνες, αρνούνται τα ιερά οστά, δεν υπάρχει στον Προτεσταντισμό θαυματουργή εικόνα διορθών, όχι ιερές εικόνες, θαυματουργές εικόνες, δεν υπάρχει αυτό το πράγμα.

Είναι κάθετοι οι Προτεστάντες αυτό, δεν υπάρχει στον Προτεσταντισμό οστά αγίων, δεν υπάρχει και επίσης δεν υπάρχει μοναστήρια.

Ενώ στον Ορθοδοξία και στον Καθολικισμό υπάρχουν μοναστήρια, Υπάρχουν μοναστήρια.

Στον Προτεσταντισμό δεν υπάρχουν μοναστήρια.

Υπάρχουν όμως, θα το πούμε, τα μοναστήρια.

Είναι στον καθολικισμό και στην Ορθοδοξία ο τρόπος για να κρατήσει η Εκκλησία την αρχέγονη κοινοκτημοσύνη.

Σας θυμίζω ότι οι πρώτοι χριστιανοί ήταν κοινοκτημονικοί, κάτι το οποίο έχασε η Εκκλησία, και το κράτησε στα μοναστήρια.

Έτσι η Ορθοδοξία έχει μοναστήρια και ο Καθολικισμός έχει μοναστήρια.

Ο Προτεσταντισμός δεν έχει μοναστήρια διότι πιστεύει ότι εδώ πρέπει να είναι το μοναστήρι. Στην καθημερινή ζωή. Όχι αποκομμένα κάπου.

Αφήστε δε που ο Προτεσταντισμός δεν πιστεύει καθόλου στη συνεχή προσευχή. Καθόλου.

Ούτε στις παρακλήσεις στον Θεό.

Πιστεύει ότι είναι δείγμα διαφθοράς αυτή η ιστορία, το να παρακαλώ το Θεό.

Ο Θεός βλέπει, ο Θεός κρίνει.

Σε ξέρει κάθε στιγμή τι έχεις κάνει.

Τι ζωή είναι αυτή, να κάθεσαι και να προσεύχεσαι.

Μια προσευχή, καλό.

Αλλά όχι πολλές.

Ένα, πολλές προσευχές είναι και χάσιμο χρόνο.

Μπρος, πήγαινε δούλεψε! Τι θα πει, προσεύχομαι, προσεύχομαι, προσεύχομαι! Θα δείτε ότι ταιριάζει αυτό που σας λέω, ο Προτεσταντισμός έχει θεοποιήσει την έννοια της εργασίας.

Θεοποιήσει όμως την έννοια της εργασίας.

Ο Θεός θέλει να εργάζεσαι, θέλει να εργάζεσαι με όλη σου τη δύναμη, με όλη σου την θρησκευτικότητα, με όλο σου το είναι.

Επομένως, πού είπε ο Θεός ότι πρέπει να καθόμαστε και να προσευχόμαστε.

Αν είναι, αν είναι πήγαινε στη δουλειά σου και δούλεψε.

Αυτό είναι το κλίμα, αν θέλετε, στον Προτεσταντισμό.

Οπότε, μοναστήρια όπου είναι κάποιοι οι οποίοι προσεύχονται για τους Προτεστάντες είναι τελείως λαθεμένο και είναι και διαφθορά διότι δίδουν αυτό, το να προσεύχεται κανείς το Θεό και να παρακαλεί το Θεό, μεταφέρει ένα κλίμα στην κοινωνία διαφθοράς.

Διότι τι σημαίνει όλη την ώρα παρακαλώ το Θεό, τι είναι ο Θεός, κανένας διεφθαρμένος πολιτικός για να τον παρακαλείς.

Ο Θεός είναι εκεί και κρίνει.

Γιατί παρακαλείς το Θεό, διότι αυτό κάνεις και στην πολιτική σου ζωή, στη κοινωνική σου ζωή, πας και παρακαλάς.

Τι παρακαλώ, κάνετε σωστές πράξεις και ο Θεός σε βλέπει και αν είσαι σωστός σε κρίνει θετικά.

Άμα είσαι Ελλάδος, σε κρίνει ερνητικά.

Διόρθωσε την πράξη σου για να σε ευχαριστήσει το Θεό.

Όχι παρακάλα, παρακάλα, παρακάλα.

Τι είναι ο Θεός.

Δεν ξέρεις ότι με αυτόν τον τρόπο τον προσβάλλεις.

Σαν να είναι κανένας λαϊκιστής πολιτικός.

Δεν τα λέω στον αέρα.

Έτσι ήταν και είναι η άποψή τους.

Εξ’αυτού δεν υπάρχουν πολλά παρακάλια, δεν υπάρχουν πολλές προσευχές, όχι ότι λείπουν.

Μερικές ομάδες προτεσταντικές δεν έχουν καν προσευχές.

Δεν δέχονται καν τα ιερά κείμενα και έχουν δικές τους προσευχές που τις κάνουν εκείνη την ώρα για να είναι δροσερές, για να είναι ευχάριστες κτλ.

Την ώρα που βρίσκονται για να πούνε όλοι μαζί τις ευχαριστίες τους στο Θεό.

και γενικά, αν έχετε ποτέ βρεθείς σε προτεσταντικές διαδικασίες, τα πράγματα δεν σέρνονται για πολύ, οι λειτουργίες είναι γρήγορες.

Της κατηγορίας τσακ μπαύουν, δηλαδή.

Όλα είναι οργανωμένα, πας εκεί, είναι τα βιβλία, σου λένε ποιο σήμνος θα πεις, μπαίνεις στην προτεσταντικές εκκλησίας, είναι όλα οργανωμένα.

Αυτό το οργανωμένο, δηλαδή δεν υπάρχει τίποτε που να μην έχει προβλεπθεί.

Σε πολλές από τις προτεσταντικές πάτε, έχουμε ένα σωρό στην Αθήνα.

Είναι η γερμανική πίσω από το γαλλικό ινστιτούτο, λίγο παρακάτω.

Είναι η γερμανική εκκλησία, μπορείτε να πάτε μια Κυριακή.

Είναι η αγγλικανική εκκλησία στο δόφυλλο Ελλήνων.

Είναι λίγο παρακάτω η Ευαγγελική εκκλησία.

Είναι αρκετές προτεσταντικές εκκλησίες στο κέντρο της Αθήνας και άλλες περιφερειακά.

Δεν είναι πάρα πολλές αλλά είναι.

Αν πάτε ας πούμε σε αυτές, τουλάχιστον στην Αγγλικανική που εγώ πηγαίνω συχνά με τους φοιτητές μου ή στη Γερμανική, υπάρχει μόλις μπεις ένας πίνακας που έχει κάτι νούμερα.

Τι είναι αυτά τα νούμερα; Είναι οι ύμνοι που θα πείτε εκείνη τη μέρα, αντιστοιχεί σε ένα βιβλίο, που βρίσκεται εκεί μπροστά που θα καθίσεις.

Άνοιγε στο βιβλίο, κοιτάς τα νούμερα ξέρεις ποιες θα ελεγχθούν.

Δηλαδή όλα είναι οργανωμένα, όλα έχουν προβλεφθεί.

Παίζει ρόλο αυτό που σας λέω διότι είναι μέσα στη σύλληψη του Προτεσταντισμού και αυτή η πλευρά της οργάνωσης, η πλευρά της εργατικότητας, η πλευρά της πρόβλεψης των πραγμάτων, η πλευρά της αντιληψης των πραγμάτων.

Και αυτό είναι θρησκευτικό.

Δεν είναι μόνο συμπεριφορά.

Είναι το θέλει ο Θεός να είσαι οργανωμένος και στοχευμένος και πειθαρχημένος.

Με την έννοια αυτή.

Δηλαδή εσωτερικά και εξωτερικά πειθαρχημένος.

Όχι άιντε κι ό,τι να ναι.

Και αν έχουν άιντε κι ό,τι να ναι, γιατί είναι ομάδες που…

και αυτοί είναι οργανωμένοι στο Άιντε και ότι να είναι.

Καταλάβατε, δεν είναι χύμα τα πράγματα.

Είναι οργανωμένα.

Τώρα, λέγαμε για την διάδοση του Προτεσταντισμού να πούμε δυό-τρία και πολύ μεγάλα πράγματα που συνδέονται με αυτό.

Το είπαμε και στο προηγούμενο μας μάθημα ότι η διάδοση του Προτεσταντισμού ήρθε από τα κάτω.

Σας θυμίζω, το σχίσμα του 1517 δεν είναι σχίσμα κορυφής.

Το 1054 ήταν σχίσμα κορυφής.

Πατριάρχες συγκρούστηκαν με πατριάρχες.

Εδώ δεν έγινε κάτι τέτοιο.

Από τη βάση πήρε φωτιά το σύστημα και αυτό έδωσε μεγάλη βία στα πράγματα.

Γι’ αυτό και η διάδοση του Προτεσταντισμού συνδυάστηκε με μεγάλη βία και πάρα πολλές συγκρούσεις, δηλαδή στην ουσία εμφύλιοι πόλεμοι.

Ακόμη και στην Αγγλία την οποία αντιμετωπίσαμε στο μάθημά μας το προηγούμενο, αν είχατε δει το υπέροχο έργο με την Γκέιτ Μπλάνσετ, Elizabeth I, ανοίγει η σκηνή, πάρα πολύ ωραία το δείχνει ο σκηνοθέτης, στην πρώτη σκηνή, μόλις ανοίγουν οι τίτλοι της ταινίας, δείχνει να καίγονται ζωντανοί Καθολικοί σε μια πλατεία του Λονδίνου.

Δηλαδή και στην Αγγλία που αναλογικά η σύγκρουση καθολικών Προτεσταντών ήταν η ποιότερη θα έλεγε κανείς, φυσικά και καήκαν ζωντανοί ένα σωρό Καθολικοί.

Σας θυμίζω τον Τόμας Μούρ, μια σπουδαία προσωπικότητα του αγγλικού καθολικισμού, ο οποίος ήταν λατρεμένος σύμβουλος του Ερρίκου του 8ου και τελικά τον πλήρωσε με τη ζωή του αμετακίνητος τον καθολικισμό εκείνος είναι μέσα στα φήματα αυτής της σύγκρουσης που υπήρχε και στην Αγγλία.

Αλλά στην Αγγλία, στη Νορβηγία, στη Σουηδία, στη Δανία, η σύγκρουση ήταν αναλογικά ήπια.

Δηλαδή, υπήρχε αίμα αλλά, εν πάση περιπτώσει σχετικά ελεγχόμενες οι καταστάσεις, ο Προτεσταντισμός υπερίσχισε εκεί ευκολότερα.

Οι δύο χώρες τις οποίες το πράγμα πήρε βαριά εξέλιξη, μέσα στο 16ο αιώνα, είναι η Γαλλία και η Γερμανία, δηλαδή τα διάφορα Γερμανικά κράτη και κρατίδια.

Στη Γαλλία το πράγμα ήταν έντονο εξ αρχής.

Όπως σας είπα οι Προτεστάντες στη Γαλλία δεν ξεπέρασαν ποτέ το 20%-25% του πληθυσμού.

Δηλαδή τελικά η Γαλλία δεν είχε στην πραγματικότητα τόσο μεγάλο κύμα Προτεσταντισμού.

Όμως, και είναι σπουδαίο σε αυτό το σημείο να θυμόμαστε, δεν θυμάμαστε όπως το είπα την προηγούμενη φορά, Οι Γάλλοι Προτεστάντες έχουν ένα ειδικό όνομα.

Λέγονται «υζενό» στα Γαλλικά.

Στα Ελληνικά τους λέμε «ουγενότους».

Όταν ακούτε τον όρο «ουγενότος», θα πει «Γάλλος Προτεστάντης».

Για 150 χρόνια στη Γαλλία γινόταν συγκρούσεις καθολικών με «ουγενότους».

Η λέξη «υζενό».

Τώρα, οι Γάλλοι αυτές οι συγκρούσεις πήραν μεγάλη τροπή μετά το 1560, οπότε η Γαλλία έσπασε σε περιοχές Προτεσταντών, θα έλεγε κανείς, και σε περιοχές Καθολικών.

Οι περιοχές των Καθολικών υπερτερούσαν.

Βέβαια, το βαρύ ήταν ότι ήταν ανάμυκτες αυτές.

Δεν ήταν καθαρές, δηλαδή πάντα σε μια περιοχή που υπερτερούσαν οι Προτεστάντες, υπήρχαν και χωριά και κωμοπόλεις που ήτανε καθολικές.

Και πάει λέγοντας για αυτό και τόσο αίμα στη Γαλλία.

Αυτές οι πολλές συγκρούσεις στη Γαλλία κορυφώθηκαν τη νύχτα του αγίου Θεοσφαγών, του αγίου Βαρθολομέ, όπως ξέρετε, το 1572.

Ήταν μια νύχτα κατά την οποία έγιναν εκτεταμένες σφαγές Προτεσταντών από την πλευρά των καθολικών και δυστυχώς για τη Γαλλία αυτό το κλίμα δεν κόπασε, παρά συνέχισαν οι αιματηρότατες συγκρούσεις, στην ουσία ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος, και θα έλεγε κανείς ότι αυτές οι συγκρούσεις έληξαν το 1598, διότι άρχοντες και ισχυρές οικογένειες της Γαλλίας, προτεσταντικές και ισχυρές οικογένειες καθολικές συναντήθηκαν το 1598 δηλαδή 80 χρόνια μετά την έκρηξη του προτεσταντισμού σε θυμίζω ότι 1517 ξεκίνησε ο προτεσταντισμός στη Γαλλία 80 χρόνια μετά το 1598 σε μια πόλη της Γαλλίας που λέγεται Νάντι στα ελληνικά τη λέμε Νάντι συναντήθηκαν Προτεστάντες και Καθολικοί και συμφώνησαν τη συνύπαρξή τους.

Αυτό είναι το περίφημο διάταγμα της Νάντης.

Αυτή είναι σπουδαία πράξη το διάταγμα της Νάντης, διότι σε αυτό προβλέπεται ζώνες στις οποίες θα μπορούν να λειτουργούν οι Προτεστάντες και σε αυτές τις ζώνες οι Καθολικοί δε θα τους ενοχλούν.

και θα μπορούν να είναι πλήρη μέλη της γαλλικής κοινωνίας, ήταν αρκετά προχωρημένη σύλληψη δηλαδή διότι επέτρεπε τους Προτεστάντες να λειτουργούν σαν τους Καθολικούς σε κάποιες ζώνες που ήταν προστατευόμενες.

Το λέω αυτό διότι στη γερμανική πλευρά που τα πράγματα εξ αρχής είχαν αρχίσει πολύ βαριά και υπήρχαν συγκρούσεις στα διάφορα κρατίδια, το 1555 αποφασίστηκε στην πόλη Αυγούστα της Γερμανίας, Αουξμπουργ, Αυγούστα τι λέμε, δηλαδή 40 χρόνια περίπου πριν το διάταγμα της Νάντης, στη γερμανική πλευρά προσπάθησαν και εκεί να βρούνε μια λύση.

Η λύση όμως αυτή ήταν πιο θνησιγενής και λιγότερο πολιτική θα έλεγε κανείς από αυτή των Γάλλων διότι σε αυτή τη σύνοδο της Αυγούστας στο Άουγκσμπουργκ αποφασίστηκε να είναι ελεύθερος το κάθε γερμανικό κρατίδιο να είναι είτε καθολικό είτε Προτεσταντικό ανάλογα με το τι είναι ο ηγεμόνας του.

Είναι αυτή η μεσαιωνική σύλληψη κούγιους ρέγγιου έγιους ρελίγκιου.

δηλαδή εκείνος που διβασιλεύει αυτός ορίζει και το θρήσκευμα.

Αυτή λοιπόν η σύλληψη ήταν παροχημένη, έδωσε μεν τη δυνατότητα σε κάποια κρατίδια να μην έχουν τόσο μεγάλη ένταση διότι έτυπτη η τάση του ηγεμόνα τους να συμβαδίζει με την τάση των υπηκόων Αλλά καθώς αυτή η πλευρά του Προτεσταντισμού ήταν μια λαϊκή υπόθεση, υπήρχαν πολλά άτομα που δεν ήταν καθόλου έτοιμοι να δεχθούν ότι όποια θρήσκευμα έχει ο ηγεμόνας αυτό θα έχουν και οι υπήκοοι, οπότε ήταν θρησιγενής αυτή η σύλληψη της Αυγούστας.

Έτσι τα γερμανικά κρατίδια και κράτη συνεχίστηκαν οι εντάσεις μέσα στον 16ο αιώνα και το 1570 και το 1580 και εκεί θα δούμε ότι θα κορυφωθεί η σύγκρουση μεταξύ καθολικών και Προτεσταντών διότι στα εδάφη της Γερμανίας θα γίνει ο μεγαλύτερος πόλεμος από όλους.

Δηλαδή, τελικά στη Γερμανία θα έχουμε τις μεγαλύτερες συγκρούσεις μεταξύ Πρωτοστατών και Καθολικών στο επόμενο αιώνα, δηλαδή στο 17ο αιώνα.

Οπότε θα συμβεί ο τρία κονταετής πόλεμος, αν το θυμάστε από τα διαβάσματά μας.

Ο τρία κονταετής πόλεμος δεν είναι αυτός Σπάρτη-Αθήνα.

είναι ο εμφύλιος της Γερμανίας, μεταξύ καθολικών και Προτεσταντών, που θα πάρει πλέον συνολική τροπή, δηλαδή δεν είχε σταματήσει οι συγκρούσεις, αλλά το 1618, 100 χρόνια μετά την έναρξη του Προτεσταντισμού, λες και ήταν ζυγισμένο το πράγμα, Το 1618 η σύγκρουση Προτεσταντών καθολικών στα γερμανικά κράτη γενικεύεται και αρχίζει κόλαση.

Αρχίζει κόλαση στα γερμανικά κρατίδια διότι εμπλέκονται όλα αυτά στον πόλεμο αλλά είναι καθολικά και συγκροτούν ένα στρατό με το άλλο κρατίδιο και το παράλλο κρατίδιο που είναι καθολικό καθολικό εναντίον του παραπαράλλου που είναι Προτεσταντικό κτλ.

Αλλά εκείνο που κάνε τον 30η πόλεμο να είναι παγκόσμια σημασίας πόλεμος είναι το γεγονός ότι δεν έμεινε γερμανικός πόλεμος.

Διότι ενώ ήταν εμφύλιος πόλεμος γερμανικός, ενεπλάκισαν σε αυτό το πόλεμος την πράξη όλοι οι ηγεμόνες της Ευρώπης όσοι ήταν Καθολικοί ήρθαν να βοηθήσουν τους Καθολικούς Γερμανούς και όσοι ήρθαν Προτεστάντες ήρθαν να βοηθήσουν τους Προτεστάντες Γερμανούς.

Και έτσι σε αυτό το 30η πόλεμο δεν είναι ακριβώς καθαρά όπως σας είπα γιατί σε κάποιες φάσεις του πολέμου κάποιοι Καθολικοί βοήθησαν αντιστρόφως.

Αλλά εν πάση περίπτωση έτσι είναι, ενεπλάκισαν σε αυτόν τον εμφύλιο πόλεμο της Γερμανίας εκατόνενενήντα τέσσερις φορείς, εκ των οποίων οι περισσότεροι βέβαια είναι τα κρατίδια τα γερμανικά.

Όταν έγινε, έλειξε αυτός ο πόλεμος το 1648, είναι ακριβώς 30 χρόνια, 1618-1648.

Σε αυτός ο πόλεμος έλειξε το 1648, είχε ένα εκατομμύριο νεκρούς στρατιώτες, μόνο στρατιώτες.

Σας λέω ότι αναλογικά με τα σημερινά δημογραφικά δεδομένα, γιατί τότε ήταν όλη η γη πολύ λιγότερο πιο αραιοκατοικημένη από σήμερα, άπειρα πιο αραιοκατοικημένη, είναι σαν να σκοτώθηκαν με σημερινά δεδομένα 10 εκατομμύρια στρατιώτες.

Το 1648 είχαν σκοτωθεί ένα εκατομμύριο στρατιώτες, όχι εκτός των αμάχων.

Η Γερμανία ήταν καμένη από πάνω μέχρι κάτω, γέφυρες τσακισμένες, δεν είχε μείνει όρθιος σχεδόν τίποτα μετά από 30 χρόνια εμφυλίου πολέμου.

Και τέλειωσε αυτός ο πόλεμος με την ειρήνη της Βεστφαλίας, δηλαδή συναντήθηκαν τέλος πάντων για να πούνε τι, ότι κανείς δεν καεί.

30 χρόνια κάηκε το πελεκούδι χωρίς νικητή.

Χωρίς νικητή.

Στην Βεστφαλία αποφασίστηκε ότι όποιος είναι καθολικός είναι καθολικός, όποιος είναι Προτεστάντης και άντε να πάμε στο καλό.

Δεν πάει άλλο αυτή η ιστορία.

Έτσι λοιπόν, ας θα έλεγε κανείς ότι το 1648 που τελειώνει αυτός ο κύκλος του 30 ετους πολέμου, λήγει και η μεγάλη ένταση μεταξύ καθολικών και Προτεσταντών.

Δηλαδή λέμε ότι γύρω στο 1650, δηλαδή 140 χρόνια μετά τον Λούθηρο, 130 χρόνια μετά το Λούθηρο, τα πράγματα μπήκαν σε μία ροή πλέον.

Όχι ότι δεν υπάρχουν εντάσεις, η Γαλλία αποδεικνύεται πολύ ευάλωτης αυτές τις ιστορίες, διότι ενώ ψηφίστηκε το διάταγμα της Νάντης το 1598, δηλαδή πριν μπούμε στον νέο αιώνα, δεν κρατήθηκε η συμφωνία αυτή.

Για λίγα διάστημα έγινε σεβαστή.

Αλλά σταδιακά ξανά άρχισαν Καθολικοί στο ένα ή στο άλλο σημείο να σφάζουν και να καίνε Προτεστάντες και Προτεστάντες στο ένα ή άλλο σημείο να συγκρούονται με Καθολικούς και σταδιακά πήρε ξανά φωτιά το Κορδελιό και η Γαλλία ξανά άρχισε κύκλο εμφυλίου πολέμου Στις αρχές του 17ου αιώνα ενώσου τρέχει ο 30ητής πόλεμος το 1618 δηλαδή στα γερμανικά εδάφη, στην Γαλλία επίσης τρέχει η σύγκρουση διότι έχει ανατραπεί το διάταγμα της Νάντης και τελικά το 1628, η καθολική στη Γαλλία, σας θυμίζω ακόμη τρέχει ο 30ητής το 1628, είναι μέσα στον 30η αιτή, οι Καθολικοί πετυχαίνουν μια μεγάλη νίκη εναντίον των Προτεσταντών στην πόλη τους, στην σπουδαιότερη έδρα τους, που είναι η Λάρο Σέλν, μια πόλη βορειοδυτικά από τον Πορντό.

Και έτσι, οι Προτεστάντες πλέον της Γαλλίας, μετά το 1628, είναι με την πλάτη στον τείχο, δεν δέχονται την ύτα τους, Αφού συνεχίζονται οι μάχες αλλά πλέον είναι φανερό ότι δεν υπάρχει περίπτωση οι Γάλλοι Προτεστάντες να τα καταφέρουν και στην πραγματικότητα μετά το 1630-1640 και η Γαλλία ηρεμεί από αυτή την πλευρά και είναι ένα μεγάλο λάθος του Λουδοβίκου του 14ου διότι μετά από το τέλος μέσα είμαστε στο 17ο αιώνα.

Δεν είναι στη Γαλλία.

Στο 17ο αιώνα τελειώνει και η Γαλλία μετέσχε του τριακονταετούς πολέμου.

Πήρε μέρος βεβαίως.

Και μετά το 1648 και η Γαλλία είναι αρκετά καθαρή θα έλεγε κανείς.

Οι Προτεστάντες είναι γονατισμένοι.

Οι Καθολικοί είναι νικητές εντός της Γαλλίας.

Όμως, ακόμη το πράγμα έχει τη βία του και τις εντάσεις του, αλλά πια ελεγχόμενο.

Μέσα στη Γαλλία, με το τέλος του 30ετούς πολέμου, θα συνεχιστεί με άλλο τρόπο η πολιτική σύγκρουση, διότι γίνεται ένας άλλος κύκλος εμφυλίου πολέμου, που δεν είναι πλέον Προτεστάντες Καθολικοί, αλλά είναι στην ουσία ευγενής και βασιλής.

Ποιος θα ελέγξει την πολιτική κατάσταση στη Γαλλία.

Και αυτή λέγεται η σύγκρουση της Φενδώνης, Fronde στα γαλλικά.

Κράτησε πέντε χρόνια αυτός ο εμφύλιος πόλεμος.

Η Γαλλία μπήκε στο μπλέντερ.

Από το 1540-1550 που είχαν πάρει, δηλαδή πήρε φωτιά η σύγκρουση προτεσταντών, μέχρι και καθολικών, μέχρι και το 1653, δηλαδή για 100 χρόνια, η Γαλλία έζησε ένα φρικτό, εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος είχε σκαμπανεβάσματα διαφόρων τύπων.

Η Σφενδόνη, αυτή η εξέγερση της Σφενδόνης, η Front, όπως σας είπα ήταν πολύ πολιτική, πολύ πολιτική, αλλά εμπεριείχε στοιχεία που είχαν θέσει οι Προτεστάντες στα θέματα και από αυτή τη σύγκρουση μεταξύ στην ουσία Ευγενών και Κλήρου και του Βασιλέως, υπερίσχυσε η πλευρά του Βασιλέως.

Έτσι αναδύεται στην Γαλλία ο περίφημος Λουδοβίκος ο δέκατος τέταρτος που είναι Λουασολέγι, ο βασιλιάς Ήλιος.

Στην εποχή του Λουδοβίκου του δέκατου τέταρτου η Γαλλία δηλαδή στο δέκατο έβδομο αιώνα σαν να ανακουφίζεται, σαν να ανασαίνει μετά από τους φοβερούς εμφυλίους πολέμους και μπαίνει στο χρυσό της αιώνα, όπως λέγεται.

Δηλαδή μεταξύ του 1650 και του 1750, η Γαλλία βρίσκει δηματισμό εντυπωσιακό.

Ο Λουδοβίκος ο 14ος είναι μεγάλος ηγεμόνας.

Το τοπίο εσωτερικά έχει ξεκαθαρίσει αρκετά.

Ελέγχει τους ευγενείς, ελέγχει την κοινωνία του, κάνει μεγάλα έργα.

Το 1635 δημιουργείται η Academy Francaise, τα μεγάλα έργα Μουσία, η Γαλλία πρωτοπορεί σε πολλά, αλλά ένα μεγάλο λάθος του Λουδοβίκου του 14ου είναι ότι το 1685, ανεπλέον λόγου θα έλεγε κανείς, αποφασίζει να εκδιώξει όλους τους Προτεστάντες από τη χώρα του.

Αυτό ήταν, θα έλεγε κανείς, η αναστολή του διατάγματος της Νάντης, ενώ οι Προτεστάντες δεν παρουσίαζαν πλέον σοβαρή απειλή για το εσωτερικό της Γαλλίας, όμως εκδιώχθησαν με ποινή θανάτου, δεν μπορούσαν να υπάρχουν στη Γαλλία, Και έτσι οι κατοντάδες χιλιάδες ουγενώτη, στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, έφυγαν από τη Γαλλία.

Άρον άρον για να σωθούνε.

Και η Γαλλία έχασε στελέχη της από αυτή την άκρη, λαθεμένη κίνηση του Λουδοβίκου του 14ου.

Στον επόμενο αιώνα θα ανασταλεί η αναστολή του διατάγματος της Νάντης, αλλά το κακό είχε γίνει.

Διότι χιλιάδες Γάλλων Προτεσταντών εγκαταλείπουν τη Γαλλία άρων άρων στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα.

Προσέξτε, ο Προτεσταντισμός είχε διάδοση μέσα στον αγροτικό κόσμο, αλλά κυρίως είχε διάδοση στον κόσμο της δουλειάς, στον κόσμο των τεχνητών, μέσα στα ναυτυγεία, στις συντεχνίες, εκεί είχε την καλύτερη διείσδυση.

Και έτσι όταν εκδιώκονται οι ουγενώτοι από τη Γαλλία, φεύγουν στο τελέχη της οικονομίας της Γαλλίας.

Κοιτάξτε να δείτε, αν σου λένε, είσαι Γάλλος ουγενώτος, μέσα σε μικρό διάστημα να έχεις φύγει από τη Γαλλία, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει το κεφάλι σου.

θα πάρεις αμέσως την οικογένειά σου, τα παιδιά σου και 5 τζάντζα, αλλά ότι προλάβεις έτσι δεν είναι.

Το σημαντικό είναι να σώσεις τη ζωή σου.

Προς τα πού θα πας.

Άμα είσαι Γάλλος ουγενότος για να σωθείς, πείτε μου χώρα που θα ζώσετε το παιδί σας.

Την Αγγλία.

Σωστή σκέψη.

Αν είσαι Γάλλος ουγενότος της βόρειας Γαλλίας, καλό είναι να πας στην Αγγλία.

Η Αγγλία είναι Προτεσταντική χώρα, σταθεροποιημένα Προτεσταντική κτλ.

Άλλη λύση, πείτε μου.

Ελβετία! Η Ελβετία είναι δίπλα σου, αν κατοικείς στο κέντρο και δυτικά της Γαλλίας.

Οπότε αμέσως περνάς τα ελβετικά σύνορα για να σωθείς.

Κοιτάξτε να δείτε τι ενδιαφέρον έχει.

Ανάμεσα στις συντεχνίες που στην Γαλλία είχε μεγάλη διείσδυση ο Προτεσταντισμός, ήταν και η συντεχνία των ωρολογοποιών.

Η Γαλλία έχει μεγάλη παράδοση σε αυτήν.

Οπότε χιλιάδες ωρολογοποιοί Γάλλοι μπαίνουν στην Ελβετία και έκτοτε η Ελβετία είναι η χώρα των ρολογιών και αν δείτε και τα ονόματα των πολλές φορές οι ελβετικές εταιρίες ρολογιών έχουν ένα άλλο όνομα.

Καμιά φορά έχουν το όνομα του ιδρυτή.

Αλλά κι αν μπείτε και δείτε το όνομα του ιδρυτή, τις περισσότερες φορές είναι γαλλικό όνομα.

Κοιτάξτε να δείτε, η Γαλλία έχασε ένα πλούτο και τον απέκτησε η Ελβετία.

Άλλη χώρα σας παρακαλώ, γιατί κινδυνεύει η οικογένειά σας, γρήγορα πείτε το γιατί έρχονται να σας φάξουνε, πού θα πάτε; Στην Ολλανδία.

Καλή σκέψη.

Πολύ καλή σκέψη.

Κάντε το! Πάτε στην Ολλανδία! Διότι εδώ είναι η Ολλανδία, δεν είναι μακριά και είναι μια χώρα στην οποία ο Προτεσταντισμός μπήκε σαν την ανάσα.

Και είχε μεγάλη διάδοση και είναι μια χώρα που θα σας εξηγήσω για την οποία ο Προτεσταντισμός έπαιξε τεράστιο πολιτικό ρόλο που κατέληξε στην διαμόρφωση της πιο προχωρημένης πολιτικής κοινωνίας της Ευρώπης.

Ο συνδυασμός Ολλανδών και Προτεσταντισμού έκανε ένα θαύμα εκεί πέρα στην βορειο-δυτική Ευρώπη.

Οπότε η Ολλανδία είναι μια καλή χώρα, να πάτε να σωθείτε.

Παραδόξως άλλη μια χώρα.

άμα πήθες να πάρεις το ονοματιό σου, γιατί λες εδώ σε αυτή την Ήπειρο δεν πάει, θα ξαναρχίσει κάπου, θα ξαναρχίσει αυτό το κακό και θα βρεθώ ξανά, είχες μία καλή λύση, την εξής.

Ολλανδοί είχαν δημιουργήσει εδώ, στη Νότια Αφρική, μία αποικία, διότι η Ολλανδία είχε δημιουργήσει στην Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, εκεί γύρω στο 1600.

Και εδώ είχε παράρτημα και είχαν έρθει Ολλανδοί, οι οποίοι είχαν αγοράσει και γη, είχαν συγκρουστεί με ντόπιους, και είναι οι περίφημοι Μπόερς ή Αφρικάνερς.

Είναι οι Λευκοί της Νότιας Αφρικής.

Αυτοί που διοικούσαν τη Νότια Αφρική μέχρι τώρα, τον Μαντέλα, μέχρι τον Μαντέλα, είναι Ολλανδοί, οι οποίοι είχαν έρθει εδώ στο Νότια Αφρική από το 1630-50 και είχαν δημιουργήσει εδώ ένα, μια έδρα και έτσι γάλλοι ουγενώτης την ώρα του κατακλυσμού σκέφτονται να πάνε στη Νότια Αφρική και προστίθενται στους Ολλανδούς της Νότιας Αφρικής.

Γι’ αυτό αν έχετε ακούσει Αν έχετε ακούσει στη Νότια Αφρική να μιλούνε οι Αφρικάνες, είναι κατάξανθοι με γαλανά μάτια, Charlize Theron.

Όποτε βλέπω τη Charlize Theron εκεί να διαφημίζει, ξέρω εγώ, κάτι αρώματα, βλέπω τα μάτια, σου λέω, εδώ τι DNA έχει δουλέψει από πίσω, πόσοι ουγενότες με πόσους Ολλανδούς έχουν αναμιχθεί για να βγει αυτό το ουρί του παραδείσου, σύν οι Άγγλοι που ήρθανε αργότερα και κατέλαβαν αυτή την περιοχή και την έκαναν απεικία τους.

Θέλω να πω και ουγενώτιοι έφτασαν εδώ, αλλά ενσωματώθηκαν στους Μπόερς, γιατί ήταν Ολλανδοί πιο πολύ.

Τώρα, καθώς συζητούμε για την ευρωπαϊκή πλευρά, να σταθούμε λίγο στην Ολλανδία.

Η Ολλανδία είναι μια χώρα που αξίζει να πούμε για εκείνοι θέματα, διότι θα τη βρίσκουμε μπροστά μας.

Όπως ξέρετε, η Ολλανδία ήταν πρωτοπόρα χώρα σε πολλά, ανάμεσα στα άλλα και στην ανακάλυψη του κόσμου.

Διότι η Ολλανδία ήταν εξαιρετική ναυτική και έπαιξαν μεγάλο ρόλο στις εξερευνήσεις.

Όπως ξέρετε, στην εξερεύνηση του κόσμου μετά το 1400, ποιοι παίξανε ρόλο; Πορτογάλοι, Ισπανοί, Ολλανδοί, Άγγλοι και Γάλλοι.

Άρα η Ολλανδία είναι στο πρώτο τραπέζι πίστα αυτής της διαδικασίας και είναι μια περιοχή θαυμαστή η Ολλανδία.

Πρέπει να σας πω ότι η Ολλανδία όπως οι κάτω χώρες έτσι όπως είχαν έρθει τα πράγματα γύρω στο 1400-1500 ανήκανε στη δικαιοδοσία των Αψβούργων και των Βουρβώνων της Ισπανίας.

Ήταν δηλαδή υπό, θα έλεγε κανείς, ισπανικό έλεγχο αλλά όχι καταπιεστικό ισπανικό έλεγχο, δηλαδή οικονομικά δρούσαν δυναμικά.

Η Ολλανδία δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, από τους που υπάρχουν, οι ιστορικοί της παγκόσμιας ιστορίας έχουν θαυμασμό, εμμονές με κάποιες χώρες, ανά περίοδο.

Μία χώρα την οποία θαυμάζουν οι ιστορικοί είναι η Ολλανδία.

Και τούτο διότι η Ολλανδία είναι πάρα πολύ μικρή χώρα, για τα θαύματα που έχει κάνει.

Δεν ξέρω αν έχουμε συνέστηση, η Ολλανδία είναι το λιγότερο από το ένα τρίτο της Ελλάδας.

Σε έκταση.

Ούτε καν στο χάρτη δεν μπορώ να σας τη δείξω.

Είναι τόσο μικρή που δεν φαίνεται.

Είναι πολύ μικρή χώρα.

Από πλευράς εκτάσεως.

Και είναι πυκνοκατοικημένη χώρα, μικρή χώρα.

Και θα γνωρίζετε ίσως το ρητό που λέει ότι ο Θεός έκανε τον κόσμο και η Ολλανδία την Ολλανδία.

Αυτό είναι το ρητό, παγκοσμίως γνωστό, και η ευχή.

Διότι εδώ είναι οι κάτω χώρες.

Δηλαδή η Ολλανδία είναι η μεγαλύτερη περιοχή της περιοχής που λέμε κάτω χώρες.

Κάτω χώρες είναι και το βόρειο Βέλγιο.

Είναι περιοχές εκεί, σε αυτή εδώ τη ζώνη είναι.

Εδώ.

Ε, με συγχωρείτε.

Η Γαλλία, ναι, εδώ.

Αυτή εδώ η ζώνη είναι η κάτω χώρες.

Γιατί λέγονται κάτω χώρες, διότι είναι κάτω από την επιφάνεια της θαλάσσης, είναι χαμηλότερες από την επιφάνεια της θαλάσσης.

Άρα κανονικά έπρεπε να είναι θάλασσα.

Όμως οι κάτοικοι εκεί πέρα της Φλάνδρας και της Ολλανδίας, στον Μεσαίωνα, έκτισαν φράγματα μέσα στη θάλασσα, έβγαλαν τη θάλασσα και έφεραν χώμα.

Παλαβό.

Όταν περπατάς την γη της Ολλανδίας, το χώμα που πατάς δεν είναι ολλανδικό.

Έχει έρθει από άλλες περιοχές.

Και κοιτάξτε να δείτε, γι’ αυτό και αυτές οι χώρες, οι κάτω χώρες, στηρίζονται στα φράγματά τους.

Άμα σπάσουν τα φράγματα, θα κατακλυστούν.

Δεν υπάρχει περίπτωση.

Γι’ αυτό και εδώ και αιώνες το μεγαλύτερη τους αγωνία και τεχνικό έργο είναι να ελέγχουν τα φράγματα και να τα ψηλώνουν, να τα ενισχύουν, να τα επισκευάζουν, διότι αλλιώς η θάλασσα θα μπει μέσα στη χώρα τους.

Είναι καταπληκτικό.

Και κοιτάξτε να δείτε μια χώρα σαν την Ολλανδία η οποία δεν είχε γη, την έκαμε τη γη, έφεραν χώμα από τη Βέλγιο, από τη Γερμανία, από τη Γαλλία και το θέλω.

Τι να πεις.

Αυτή η χώρα που δεν είχε γη, είναι από τις πιο δυναμικές γεωργικές χώρες στον κόσμο και τις πιο δυναμικές κτηνοτροφικές χώρες στον κόσμο και πας στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς σου και το βούτυρο, τα τυριά, το ένα, το άλλο, είναι οι ντομάτες, οι μελιτζάνες, Είναι να μην πω από την Ολλανδία, να μην πω βεβαίως ότι όταν πας στα Σαββατόβραδα στα υπέροχα Μπουζουξίδικα μας, ραίνεις τις καλλίπυγες τραγουδίστριες με ολόκληρα καλάθια λουλουδιών που έρχονται με αεροπλάνα από την Ολλανδία.

Όχι μόνο εδώ οι ανθρωπότητες.

Αυτή η μικρή χώρα είναι πάρα πολύ επιτυχημένη οικονομικά χώρα και έχει το εξής καταπληκτικό, πεντακόσια χρόνια τώρα, δεν ξέρει τη λέξη κρίση.

Όχι ότι είναι πάντοτε πολύ ψηλά, δηλαδή έχει και τις πτώσεις της, αλλά σε πολύ ψηλό επίπεδο.

Και αυτό έχει να κάνει και με το πνεύμα των Ολλανδών διεθνώς για χρόνια.

Σήμερα αν θέλεις να πεις κάποιον ότι είναι πολύ εργατικός λες είναι εργατικός σαν Ιαπωνέζος.

Ξαραγώ διεθνώς νομίζω ότι στον αιώνα μας οι Ιαπωνέζοι χρησιμοποιούνται ως παράδειγμα.

Για αιώνες χρησιμοποιούνται ως παράδειγμα οι Ολλανδοί.

έλεγαν εργατικός σαν τον Ολλανδό, αποτελεσματικός σαν τον Ολλανδό.

Διότι αυτός ο μικρός λαός, απέκτησε μέσα στους αιώνες μια πραγματιστική νοοτροπία και μια αίσθηση συνεχούς εγρήγορσης για να βελτιώνει τη θέση του.

Εξ’αυτού, ο Προτεσταντισμός, όταν μπήκε στην Ολλανδία, να βρει και έτοιμο το έδαφος διότι αν ο Προτεσταντισμός είναι νοοτροπίες όπως θα σας πω, οι Ολλανδοί την είχαν την νοοτροπία.

Την νοοτροπία του δουλεύω, σκέφτομαι, δεν πανικοβάλλομαι, μένω ήρεμος, δίνω λύσεις, στοχεύω, εργάζομαι και αυτό είναι και μέσα στο πνεύμα του Προτεσταντισμού.

Γιατί είναι μέσα στο πνεύμα του Προτεσταντισμού.

Πείτε μου απ’ όλα αυτά που λέει ο Προτεσταντισμός, τι είναι αυτό που σου λέει εσύ θα το κάνεις.

Θυμάστε; Το κεντρικό πράγμα του Προτεσταντισμού, που και ο Λούθηρος το είπε, και ο John Wycliffe και ο John Huss, και ήταν, εσύ είσαι ο ιερέας του εαυτού σου.

Αυτός είναι ο Προτεσταντισμός.

Αν πεις ένα πράγμα για το Προτεσταντισμό, είναι ότι δεν χρειάζεσαι μεσολάβηση.

Εσύ έχεις όχι μόνο μπορείς να είσαι ο ιερέας του εαυτού σου, αλλά έχεις το καθήκον να είσαι ο ιερέας του εαυτού σου.

Μην πας να μου ξεφύγεις, λέει ο Προτεσταντισμός, για κοίτα με εδώ.

Αμέσως, στρώσου στη δουλειά για να σώσεις την ψυχή σου.

Μα, μα και ξεμά! Αυτή είναι μεταφράζοτο λούθυρο.

Μα και ξεμά! Τι δεν μπορείς δηλαδή να κάνεις, για πες μου.

Μα δεν ξέρω τις γραφές.

Φυσικά δεν ξέρεις τις γραφές, κάτσε διάβαστες.

Τι περιμένεις, φροντιστήριο να σου κάνουνε.

Μα είναι στα λατινικά οι γραφές, δεν μπορώ να τις διαβάσω.

Εγώ γιατί κάθιζα και τις μετέφρασα, λέει ο Λούθηρος, δεν κάθιζα και τις μετέφρασα στα λαϊκά γερμανικά, λέει τώρα αυτός για τα γερμανικά.

Ο Τζόν Βίκλυφ είχε καθίσει και τα έχει μετεφράσει στα αγγλικά, ο Καλβίνος στα γαλλικά.

Μεσ’ την τάση του Προτεσταντισμού ήταν, μεταφράζουμε, ο Γιάνν Χούς σας θυμίζω το είχε μετεφράσει τα τσέχικα.

Δηλαδή, η καρδιά του Προτεσταντισμού, αν είναι κάτι που θα πούμε ένα πράγμα για τον Προτεσταντισμό, είναι μόνο σου! Με ατομική σου ευθύνη, σε έχει καθήκον, τι περιμένεις, να σε νταντεύουν; Επομένως, άνοιξε την παλιά τη διαθήκη, την καινή διαθήκη, διάβασε και τι θέλεις δηλαδή.

Βοήθεια.

Τα λέει όλα.

Δεν είναι τίποτα δύσκολο να το καταλάβεις.

Καταλάβατε; Από αυτή την πλευρά του Προτεσταντισμού, δηλαδή μόνος σου, με ατομική ευθύνη, πηγάζει η καρδιά του Προτεσταντικού κόσμου.

Ο οποίος πιστεύει στην ατομική ευθύνη, στην ατομική πρωτοβουλία και το συνδυάζει αυτό με κάτι που στον Προτεσταντισμό λέγεται ατομική ευθύνη για το συνολικό καλό.

Δηλαδή έχεις ατομική ευθύνη για τον εαυτό σου.

Άλλο μην περιμένεις να σε σώσει, αν θα έρθει κάποιος άλλος, έχει καλό, αλλά εσύ πρέπει.

Και δεύτερον, η κοινωνία αποτελείται από υπεύθυνα άτομα που το καθένα πρέπει να σώσει τον εαυτό του και όλοι μαζί την κοινωνία τους.

Εξ’αυτούς το Προτεσταντισμό υπάρχει μεγάλη έμφαση στην ατομική ευθύνη και τη συνολική ευθύνη.

Και επειδή υπάρχει μεγάλη έμφαση στη συνολική ευθύνη, υπάρχει αυτή η λέξη που πολλές Προτεσταντικές ομάδες που λέγεται social holiness.

Social holiness, δηλαδή κοινωνική ιεροσύνη.

Είσαι, γίνεσαι χριστιανός επειδή δράσεις την κοινωνία.

Για το καλό της κοινωνίας.

Για αυτό και στον Προτεσταντικό κόσμο υπάρχει πάρα πολύ έντονη η άποψη της αλληλεγγύης και του εθελοντισμού.

Αυτό ταιριάζει στον Προτεσταντικό κόσμο πολύ και σε ολόκληρες τάσεις του.

Δηλαδή δεν είναι μόνο, λέω αυτή τη στιγμή το εξής.

Στον Προτεσταντικό κόσμο δημιουργήθηκαν πάρα πολλές ομάδες.

Το είπαμε εξ αρχής.

Μία είναι η Αγγλικανική που είναι πολύ μεγάλη, δεν το συζητούμε.

Υπάρχουν λουθηρανικές εκκλησίες.

Στη Γερμανία, στη βόρεια Γερμανία υπάρχουν λουθηρανικές εκκλησίες, οι οποίες είναι και οργανωμένες, δηλαδή έχουν και επισκόπους και μητροπολίτες.

Υπάρχουν όμως και πάρα πολλές μικρές ομάδες που δεν έχουν τίποτε.

Αρνούνται να έχουν ούτε ιερείς.

Θέλω να σας πω κάτι.

Στον Προτεσταντισμό, ο Λούθηρος και ο Καλβίνος, θα έλεγε κανείς ότι ήταν συντηρητικοί άνθρωποι σε κάποιες πλευρές.

Δηλαδή, αν ακούγανε ότι υπάρχει περίπτωση να γίνει ιερέας γυναίκα, ο Λούθηρος και ο Καλβίνος θα τραβάγαν τα μαλλιά τους.

Δεν ετέθει τέτοιο ζήτημα, αλλά δεν θα το φαντάζονταν.

Ξέρετε αν έχουν οι γυναίκες ιερείς τον Προτεσταντισμό; Χιλιάδες! Χιλιάδες! Είναι η μόνη πλευρά του χριστιανισμού που έχει γυναίκες ιερείς.

Δεν είναι βέβαια παλαιό, είναι του 20ου αιώνα.

Μέσ’ τον 20ο αιώνα συνέβη αυτό.

Δεν έγινε και εύκολα, δηλαδή έγιναν, τέλος πάντων, συγκλήσεις, συζητήσεις, στις σκέψεις κτλ.

και τελικά κατέληξαν ότι μπορούν να είναι γυναίκες ιερείς.

Έτσι η Αγγλικανική Εκκλησία έχει γυναίκες ιερείς, η Λουθηρανική Εκκλησία.

Στη Γερμανία υπάρχουν και Μητροπολίτες και Επίσκοποι γυναίκες.

Αυτό από πού προκύπτει στον Προτεσταντισμό ότι υπάρχουν και γυναίκες ιερείς, δεν το είπανε οι Πρωτοπόροι, αλλά προκύπτει από το γεγονός ότι αφού στον Προτεσταντισμό ο κάθε άνθρωπος είναι ιερέας του εαυτού του, άρα και η γυναίκα είναι.

Επομένως αυτή η πλευρά των συλλήψεων ήρθε να βοηθήσει ώστε να υπάρχουν και γυναίκες ιερείς.

Εκεί που υπάρχουν ιερείς, γιατί υπάρχουν ένα σωρό Προτεσταντικές ομάδες που δεν έχουν ιερείς καθόλου.

Και μαζεύονται, είναι ομάδες, ομάδες μαζεύονται σε σπίτια και μεταξύ τους ψεύνουν.

Χωρίς ιερέα.

Χωρίς ιερέα.

Και αυτό το θεωρούν, ούτε ναούς έχουν, πολλοί από αυτούς.

Είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον ο Προτεσταντισμός.

Η χώρα που έχει παραγάγει τους περισσότερες τέτοιες ομάδες, Προτεσταντικές, είναι η Αγγλία και η Γερμανία.

Η Αγγλία και η Γερμανία παρήγαγαν πολλές της Προτεσταντικές ομάδες.

Και στο 16ο αιώνα στην Αγγλία δημιουργήθηκαν οι αναβαπτιστές της Γερμανίας.

Στη Γερμανία αν τους έχετε ακούσει αναβαπτιστές.

Αυτοί οι αναβαπτιστές προκύπτει από το γεγονός ότι αρνούνταν τη βάπτιση σε μικρή ηλικία.

Θεωρούσαν ότι είναι βιασμός της θρησκευτικής ελευθερίας.

Και πιστεύουν μέχρι σήμερα οι αναβαπτιστές ότι πρέπει να βαπτίζεις σε όριμη ηλικία.

και επομένως ξαναβάπτιζαν εκείνους οι οποίοι είχαν βαπτιστεί σε μικρή ηλικία, γι’ αυτό ονομάστηκαν αναβαπτιστές.

Οι αναβαπτιστές, από τους αναβαπτιστές προέρχονται οι Άμις, αν τους ξέρετε, που είναι στις ΗΠΑ μια ισχυρή τάση, Προτεσταντική.

Οι Μενονίτες, επίσης, προέρχονται από αυτούς.

και είναι από, όπως σας είπα, γερμανική πλευρά οι αναβαπτιστές.

Όταν ο Λούθηρος, κάνω σε αυτό το σημείο μία παρένθεση, από τις δύο μεγάλες τάσεις του Προτεσταντισμού, τον Λουθηρανισμό και τον Καλβινισμό, η Λουθηρανική πλευρά είναι η περισσότερο προσεκτική στο θέμα της σύγκρουσης με την πολιτική εξουσία.

Ο Λούθηρος δηλαδή πίστευε ότι δεν είναι προς το συμφέρον των κοινωνιών να γίνονται μες συγκρούσεις, ενδοκοινωνικές συγκρούσεις.

και ότι για τον Λούθηρο είσαι επαναστάτης όταν τηρείς την αξιοφρέπειά σου.

Δηλαδή μόνος σου, τηρείς το καθήκον σου, είσαι εργατικός και σέβεσαι την κοινωνία σου.

Τότε είσαι επαναστάτης.

Σας θυμίζει κάτι αυτό από τις θρησκείες που έχουμε πει από άλλα μέρη.

Νομίζω ότι το άκουσα, τη λέξη Κομφούκιος.

Ο Κομφούκιος στην Κίνα πιστεύει ότι το πιο επαναστατικό πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς είναι να είναι έντιμος.

Να είναι εργατικός, να είναι αδιάφορος, τότε αλλάζει στην κοινωνία.

Δεν την αλλάζει στην κοινωνία δημιουργώντας κοινωνικές συγκρούσεις.

Έτσι, της κόβει στο κλαδί πάνω στην οποία κάθονται.

Κάθος.

Έτσι ο Λούθηρος, ας πούμε, ο Λούθηρος από τη δική του πλευρά, δεν ενίσχυε αντιεξουσιαστικές τάσεις ή ομάδες.

Πρέπει να σας πω χαρακτηριστικά.

Όταν ο Λούθηρος ζούσε και δρούσε στην Βόρεια Γερμανία, εκείνη την εποχή, στη Γερμανία, υπήρχε ένα πάρα πολύ δυναμικό…

Είχα χάσει.

Ό,τι είναι.

Έψαχνα το χαρτί μου που το είχα τελείξει.

Ένα πολύ δυναμικό κίνημα αγροτών.

Υπήρχε αγροτική εξέγερση.

Ο επικεφαλής της αγροτικής εξέγερσης αυτής, ξέρετε, οι Γερμανοί δεν κάνουν εύκολα κοινωνικές εξεγέρσεις.

Αλλά όταν τις κάνουν είναι τρομερό, δηλαδή πέφτουν τα ταβάνια, δεν αστειεύονται.

Λοιπόν, στη Γερμανία δεν υπήρχαν πάρα πολλές αγροτικές εξεγέρσεις, αλλά όταν έγιναν αγροτικές εξεγέρσεις, ήταν πραγματικά αποφασισμένες, ανυποχώρητες.

Την εποχή λοιπόν του Λουθήρου, γίνεται μεγάλη αγροτική εξέγερση στην Γερμανία και οι αγρότες της Γερμανίας μόλις ακούνε το δίδαγμα του Λούθηρου χαίρονται χαρά μεγάλη.

Νάτος αυτός είναι δικός μας.

Λέει μόνος του ο καθένας να παίρνει πάνω του την ευθύνη κτλ.

Πάνε στο Λούθηρο και του ζητούνε συμπαράσταση.

Ο Thomas Münster που ήτανε ο αρχηγός των εξεγερμένων αγροτών.

Μια θρυλική μορφή είναι ο Thomas Münster του 16ου αιώνα σπουδαίος.

Και ο Λούθηρος του λέει, κύριε, δεν φανταστήκατε.

Γιατί κάνετε εξεγέρσεις.

Δεν είμαι μαζί σας βεβαίως, βεβαίως.

Καταλάβετε τι θέλω να πω.

Δηλαδή δεν ήταν ο Λούθηρος υπέρ τέτοιων κινήσεων.

Ποιοι ήταν όμως; Ο Καλβίνος και ο Σβήγγλιος είναι υπέρ της κοινωνικής.

δρασεις και αντίδρασης και σύγκρουσης.

Γι’ αυτό και οι πιο ριζοσπαστικές πλευρές του Προτεσταντισμού είναι καλβινιστικές και τέλος πάντων ελβετικές της πλευράς της Ιρήχης.

Να σας πω ας πούμε χαρακτηριστικά.

Καλβινιστικών τάσεων είναι οι αναβαπτιστές που σας είπα.

Οι αναβαπτιστές έπαιξαν μεγάλο ρόλο και στα πράγματα της Γερμανίας, το 16ο αιώνα και στις συγκρούσεις μεταξύ καθολικών και Προτεσταντών.

Έπαιξαν ρόλο και στην Αγγλική πλευρά και στους εμφυλίους πολέμους που έγιναν στην Αγγλία, τους οποίους θα σας εξηγήσω.

Αυτό δεν είναι Προτεσταντική, αλλά θα σας εξηγήσω.

Επίσης, οι μεθοδιστές αν τους έχετε ακούσει, άλλη μεγάλη τάση, σπουδαία τάση του Προτεσταντισμού, όπως και οι πρεσβυτεριανοί.

Προσέξτε να δείτε, ο Προτεσταντισμός της τάσης του διαλέγει ελληνικά ονόματα.

Methodists, Anabaptism, Presbyterianism, Evangelical, διαλέγουν ελληνικά ονόματα.

Γιατί τιμούν, επειδή συγκρούονται με τον Πάπα που χρησιμοποιεί Λατινικά, εκείνοι γυρνούν στην ελληνική γλώσσα, που η ελληνική γλώσσα είναι η γλώσσα των Ευαγγελίων και μας φορέσατε καπέλο μια γλώσσα που είναι τα λατινικά, ο Λούθηρος διάβαζε την παλιά και την καινή διαθήκη από το ελληνικό πρωτότυπο.

Διότι θεωρούσαν ότι αυτοί είναι οι σωστοί.

Συγγραφεί αυτοί, έτσι γράφτηκαν τα.

Γι’ αυτό και στο Προτεσταντισμό πολλές από αυτές τις τάσεις έχουν ελληνικά ονόματα.

Ας πούμε οι μεθοδιστές, αν τους γνωρίζετε, αυτή είναι μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα Προτεσταντική τάση, Αυτή ήταν οι πρωτοπόροι του εργατικού κινήματος.

Όταν άρχισε η Βιομηχανική Επανάσταση, οι μεθοδιστές δούλευαν μέσα στους εργάτες.

Και είναι εκείνοι οι οποίοι προκάλεσαν τις πρώτους νόμους για την προστασία των εργαζομένων, για τα εργατικά ατυχήματα.

Και μιλάμε το 1700 και το 1800.

Οι μεθοδιστές πρωτοπόροι.

Και ήταν πρωτοπόροι στην βελτίωση των…

Είναι ακτιβιστές.

Πολλές Προτεσταντικές ομάδες είναι αυτό που λέμε ακτιβιστές.

Γιατί τι θα πει σώσει αλχόλινες, δω για την κοινωνία μου.

Οι μεθοδιστές πίστευαν ότι πρέπει να δράσει για τους στοχούς, για τους φυλακισμένους, για τους αδικημένους και γι’ αυτό είναι πρωτοπόροι του εργατικού κινήματος είναι μεθοδιστές.

και επέβαλαν βελτίωση των νόμων για τα ωράρια, για τις εργασίες, κλπ.

Μέχρι σήμερα.

Και πρέπει να σας πω ότι οι Μαύροι της Αμερικής, κατά κύριο λόγο, ήταν μεθοδιστές.

Τώρα γίνονται Μουσουλμάνοι σταδιακά.

Αλλά μέχρι πρόσφατα και τώρα ακόμη είναι μεθοδιστές, ή Ευαγγελιστές κλπ.

Τώρα από τους αναβαπτιστές, ας πούμε, έχουν, όπως σας είπα, δημιουργηθεί τάσης όπως οι Άμις.

Η Άμις είναι μια παράξενη ομάδα, ίσως τη γνωρίζετε, ζει στις ΕΕ.

Έχει ενδιαφέρον ότι η χώρα με τις περισσότερες προτεσταντικές ομάδες στον κόσμο είναι οι ΕΕ.

Και τούτο, διότι θα εξηγήσουμε ότι μετακινήθηκαν Άγγλοι Προτεστάντες και εγκαταστάθηκαν εκεί, Γερμανοί Προτεστάντες και εγκαταστάθηκαν εκεί.

Αυτό και οι ΕΕ θεωρούνται, η δική χώρα του Προτεσταντισμού έχει τις περισσότερες Προτεσταντικές ομάδες.

Ανάμεσα σ’ αυτές είναι ας πούμε στο Salt Lake City, οι μορμόνοι.

Μια ομάδα.

Οι μορμόνοι.

Οι μορμόνοι στο Salt Lake City είναι μια τάση Προτεσταντική.

Αυτοί θεωρούνται το όνειρο του κάθε εργοδότη.

Οι μορμόνοι είναι οι καλύτεροι εργαζόμενοι στον κόσμο, οι πιο αφοσιωμένοι, οι πιο έντιμοι, οι πιο εργατικοί κτλ.

Αυτοί όμως έχουν διαβάσει την Παλιά Διαθήκη εδώ και αιώνες, και διαπίστωσαν ότι στην Παλιά Διαθήκη υπήρχε πολυγαμία.

Από τη μία πάντα.

Δηλαδή οι άνδρες είχαν πολλές γυναίκες, και ο Αβραάμ και ο Ισαάκ και όλοι αυτοί είχαν πολλές γυναίκες, Οπότε έχουν καταλήξει ότι ο Θεός αυτό θέλει, να παντρεύονται πολλές γυναίκες και γι’ αυτό έχουνε πολυγαμία.

Όπως ξέρετε οι μορμόνοι στο Salt Lake City και εκεί γίνονται διάφορα χαριτωμένα διότι σε αυτή την περιοχή των μορμόνων στις ΗΠΠ απαγορεύεται η πολυγαμία.

Αυτοί όμως τελούν την πολυγαμία μυστικά μέσα στα σπίτια τους και έχουνε γίνει ένα σωρό ιστορίες.

Ιστορίες και τέλος πάντων και η κυβέρνηση δεν ξέρετε τι να κάνει διότι…

τι να της κάνει, τους βάζει φυλακή, βγαίνουν, παντρεύονται άλλες 20, ξαναμπαίνουν, ξαναβγαίνουν, παντρεύονται.

Και είναι μια ιστορία αυτή οι μορμόνοι.

Αν θυμάστε στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση του κυρίου Ομπάμα, ο αντίπαλός του, ξεχνώ τώρα το όνομά του, ήταν μορμόνος.

Και θεωρούνται ο πιο επιτυχημένος επιχειρηματίας, ξέρω εγώ, Οι Μορμόνοι είναι πάρα πολύ καλοί επιχειρηματίες και φαίνεται ήταν ένας επιτυχημένος κύριος.

Έχω ξεχάσει τώρα το όνομά του.

Και είχαμε δει στις ειδήσεις, αν είχατε δει, πριν από τις εκλογές του κάνανε ερωτήσεις οι δημοσιογράφοι και μέσα στις ερωτήσεις είναι, ξέρετε πως είναι τώρα στις πολιτείες, όπως και σε όλον τον κόσμο, λίγο πριν τις εκλογές, Οι υποψήφιοι είναι με τις κυρίες τους δίπλα, ντυμένες το…

Οι κυρίες να μην φεύγει μία τρίχα, ας πούμε…

Λοιπόν, και αυτός ο κύριος του, ο οποίος ξεχνά το όνομα, είχε μια ωραία κυρία δίπλα του, περιποιημένη, ωραία κι αυτός, περιποιημένο και τα λοιπά…

Και ο κύριος Ομπάμα τη δικιά του…

Και οι δημοσιογράφοι ρωτήσανε τον κύριο αυτό…

Κύριε, έχετε κι άλλη από αυτή την κυρία εδώ…

Διότι ξέρουν ότι οι μορμόνοι έχουν 5-6 την τουλάβα, δηλαδή αυτό.

Εκείνος είπε, όχι μόνο τη γυναίκα μου και τα λοιπά, θέλω να πω οι μορμόνοι.

Οι μορμόνοι είναι πολυγαμικοί, τι να κάνουν, δεν το αλλάζουν αυτό το χουί και το συνεχίζουν.

Θέλετε και εσείς πάτε στους μορμόνος σας βλέπω.

Συγκρατήστε τι.

Όλες μαζί.

Και πρέπει να σας πω ότι παντρεύονται και αδελφές και τα λοιπά.

Επειδή στην παλιά διαθήκη επίσης έτσι ήταν.

Δεν πάτε τίποτα.

Χαίρομαι, βλέπω, αδαμάντινη.

Θέλω το ακροατήριο εδώ πέρα ηθικότατον.

Ναι μου βγήθηκε.

Τέλειωσε Ελλάδα εδώ πέρα, το μίτσο θέλουμε εμείς τώρα.

Όχι το μορμόν.

Παπαπαπα, κολαστήκαμε πάλι.

Ό,τι και να πιάσουμε κολαζόμαστε ρε παιδί, δεν φταίμε εμείς, δεν είναι οι Προτεστάντες.

Τώρα, ας πούμε οι Άμις που σας είπα, τους ξέρετε τους Άμις, έχει βγει και ένα ωραίο φιλμ με τον Richard Gere.

Άμα είναι για τον Richard Gere γίνομαι και εγώ, έτσι.

Λοιπόν, αυτοί οι Άμις τώρα είναι και αυτοί οι Προτεστάντες, οι οποίοι διαβάσαν και αυτοί την Παλιά Διαθήκη, διαβάζαν την Παλιά Διατήκη και αποφάσισαν ότι ο Θεός θέλει να μην κατέχεις τεχνολογικές καινοτομίες.

Ότι πρέπει να ζήσω όπως ζούσε ο Μωυσής.

Εξ’αυτού αρνούνται τον ηλεκτρισμό, τα αυτοκίνητα, τα πάντα έχω πάει σε περιοχές Άμις.

Είναι καταπληκτικό πράγμα.

Καταπληκτικό! Υπάρχουν περιοχές Άμις στην περιοχή του Σφιλανδέλφια και σε κάποια άλλη πολιτεία έχω ξεχάσει.

Στην Πενσιλβάνια.

Στην Πενσιλβάνια.

Ε, δεν είναι μακριά η Πενσιλβάνια από εκεί.

Α, λοιπόν, και η Φιλαδέλφεια είναι μια σύγχρονη πόλη, ουρανοξύστες, σούπερ-δούπερ κτλ.

Μπαίνεις στο αυτοκίνητο, μπαίνεις σε αυτά τους καταπληκτικούς δρόμους των Ηνωμένων Πολιτειών και πας στην περιοχή των Άμις.

Και ξαφνικά, έχοντας φύγει από κάτι περιοχές που είναι διαστημικές, να πούμε, μπαίνεις Και είναι βόδια που σέρνουν κάτι κάρα, κάτι άνθρωποι ντυμένοι με ρούχα άλλης εποχής, με κάτι σκουφάκια κάτι τέτοια.

Παίζουν μπάλα με πανιά, τα παιδάκια τυλιγμένα.

Ευτυχισμένοι άνδρελοι, όχι δε με μοιάζουν, ευτυχισμένοι μοιάζουν.

Άλογα τριγυρνάνε, αγελάδες τριγυρνάνε.

Ξαφνικά είσαι πάσα άλλων αιώνα.

Αυτή είναι η Άμις.

Και προσέξτε να δείτε, πολύ Προτεσταντικό αυτό που θα σας πω στη βάση του, οι Άμις αρνούνται να…

δεν πηγαίνουν σε νοσοκομεία, γιατί αρνούνται να παίρνουν αίμα και να δίνουν αίμα.

Μοιάζουνε με λεξάλλου και οι μάρτυρες του Ιαχωβά.

Είναι Προτεσταντική ομάδα.

Αρνούνται τελείως στη βία, δεν κατατάσσονται ποτέ στο στρατό, δεν κατατάσσονται ποτέ στην αστυνομία, ποτέ ποτέ.

Οτιδήποτε έχει βία δεν μετέχουν, πιστεύουν ότι ο Θεός δεν θέλει βία.

Και εξ’αυτού, ούτε στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία, γιατί τα σχολεία μαθαίνουν στη βία.

Και έχουνε εδώ και δεκαετίες, θα σας γελάσω, συζητήσει με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, ζητήσανε να μην πληρώνουν φόρους καθόλου στο κράτος και το κράτος να μην τους κάνει τίποτα.

Τίποτα, απολύτως.

Συμφωνήσανε ότι δεν θα στρατεύονται, τώρα βέβαια οι ΗΠΑ δεν έχουν πια στρατό εθνικό, Αλλά πριν από δεκαετίες είχαν στρατεύονταν.

Και οι νομές πολιτείες είπαν εντάξει, τα δικά σας μέρη όπως θέλετε.

Και δεν πληρώνουν φόρους αλλά και το κράτος δεν τους κάνουν ούτε δρόμους, ούτε σχολεία, ούτε νοσοκομεία.

Αυτό θέλουν.

Και αυτοί μόνοι τους έχουν δικιά τους ιατρική με βότανα, ξέρω εγώ κτλ.

Και τα παιδιά τα μαθαίνουν μέσα στα σπίτια.

Δηλαδή, γίνεται μια…

εκείνοι παίρνουν πάνω τους στην εκπαίδευση των παιδιών.

Είναι.

Αυτή είναι η Άμις.

Είναι μια προτεσταντική ομάδα.

Και δεν είναι παράξενο.

Είναι μια προτεσταντική ομάδα.

Μια προτεσταντική άλλη ομάδα, ας πούμε, είναι οι κουακέροι, αν τους έχετε ακούσει.

Σπουδαία ομάδα, προτεσταντική, πολύ δυναμική.

Αυτοί οι κουακέροι έχουν παίξει ρόλο και στην παγκόσμια ιστορία έχουν παίξει ρόλο.

Αυτοί αρνούνται τελείως βέβαια όπως και οι Άμυς δεν έχουν ναό, δεν έχουν ναούς, δεν έχουν ιερείς ούτε οι Άμυς.

Μαζεύονται σε σπίτια την Κυριακή και λένε τι ωραία λόγια λέει ο Ιησούς και τι ο Ιησούς θέλει την αγάπη και λένε και κανέναν ανήμινο και φεύγουν.

Δεν έχουν ούτε ιερείς ούτε τίποτα.

Οι Κουακέροι επίσης που αυτοί είναι άλλου τύπου τώρα.

Οι Κουακέροι είναι σούπερ-δούπερ.

Οι Άμις είναι πληθυσμοί που έχουν πάρει απόφαση να είναι παραμερισμένοι.

Το θέλουν να είναι στην πάντα.

Οι Κουακέροι πάλι είναι μέσα στην παγκόσμια ζωή.

Αυτοί πιστεύουν ότι δεν έχουν ναούς, δεν έχουν ιερωμένους.

Είχα μια φίλη κάποτε Αμερικανίδα που κουβεντιάζαμε.

Είχαμε χρόνια φιλία και δεν είχα τύχει να τη ρωτήσω τι είναι θρησκευτικά.

Στις ΗΠΑ δεν συζητάμε.

Και κάποια στιγμή τη ρώτησα.

Λέω, εσύ τι είσαι θρησκευτικά.

Μου λέει, εγώ δεν είμαι, είμαι άθρησκη, αλλά οι γονείς μου ήταν κουακέροι.

Και λέω, κουακέροι, βρήκα την κότα με το Χρυσό Αυγό.

Πες μου τι μνήμες έχεις από το σπίτι σου.

Λέει, ήταν πολύ ενδιαφέρον, θυμάμαι, λέει, η μικρή μ’ εψέρνων οι γονείς μου σε κάποια σπίτια που είχαν μαζευτεί και άλλοι κουακέροι και έφερναν ο καθένας έναν ύμνο που είχε γράψει και έλεγε να σας διαβάσω έναν ύμνο που έγραψα Α, τι ωραία, μπράβο, τι ωραίος ύμνος, το λέγαν όλοι μαζί τον γενούριο ύμνο και οι κουακέροι είναι πάρα πολύ πολιτικοί, πιστεύουν στην πολιτική δράση Και έτσι αυτή η φίλη μου μου είπε ότι εγώ εκείνο που θυμάμαι είναι ότι εβού λεγότανε κάτι ύμνη και δεν ξέρω εγώ τι και εγώ ήμουν μικρόπαιδη και στην πάντα ξαφνικά σηκωνόταν κάποιος και έλεγε ο πόλεμος του Βιετναμ γιατί ήτανε παιδί κυριαπτήτη στον πόλεμο του Βιετναμ εκεί στο 60-70 ο πόλεμος του Βιετναμ είναι μια καταστροφή για τη χώρα μας δεν επιτρέπεται να γίνεται αυτό το πράγμα και έφτασα ένα λόγο εναντίον του πολέμου στο Βιετναμ και αυτό ήταν η Κυριακάτικη Λειτουργία κατά κάποιο τρόπο.

Να σας πω για τους κουακέρους ας πούμε, οι οποίοι είναι πραγματικοί ακτιβιστές, όπως και οι μεθοδιστές, άμα δούνε αδικία, άμα βάκανε…

Οι περισσότεροι διεθνείς οργανισμοί και δράσεων και τα λοιπά είναι Προτεσταντικοί, από Προτεσταντικές πλευρές οργανωμένες, Ξέρω εγώ για τη σωτηρία των προσφύγων, για τη σωτηρία των…

Ξέρω εγώ των ανθρώπων από το TADES Tsunami, για όλα αυτά.

Και όλα αυτά τα συστήματα που έρχονται οι ηθοποιοί και μαζεύονται στην τηλεόραση και λένε πυριμπύρι και εσύ πληρώνεις.

Το ξέρετε, άμα γίνει ένα κακό, γίνεται μια μέρα συμπαράσταση στην ΑΙΤΗ, ας πούμε.

Τι είναι αυτή η μέρα συμπαράστασης, η TADES τηλεόραση έχει όλη την ημέρα ένα πρόγραμμα που έχει καλές ηθοποιούς, έχει καλέσει πολιτικούς και αυτοί έρχονται και λένε πληρώστε για την ΑΕΤΗ, όλα αυτά είναι στημένα από Προτεσταντική πλευρά και πάνε στον υπόλοιπο κόσμο.

Τώρα ας πούμε οι Κουακέροι, να σκεφτείτε το 18ο αιώνα είναι οι πρώτοι που κάνανε βοηκοτάζ.

Κήρυξαν μποϊκοτάζ και ζήτησαν στους Άγγλους, Αμερικανούς και τ.λ.

και στους Γάλλους, έτσι, αυτήν εδώ την περιοχή της Δυτικής Ευρώπης, να υπάρχει μποϊκοτάζ στα προϊόντα που προέρχονται από χώρες που έχουν δουλειά.

Είναι οι πρώτοι που εφάρμοσαν μποϊκοτάζ, εναντίον της δουλείας.

Έτσι το φαντάστηκαν.

Είναι οι πρώτοι, στο 18ο αιώνα που πρότειναν σύστημα υγείας.

Δημόσιο σύστημα υγείας για τους ανθρώπους, ας πούμε.

Είναι κουακέρικη σύλληψη, το δημόσιο σύστημα υγείας.

Το 18ο αιώνα, πολύ προχωρημένες έτσι σύλληψεις.

Επίσης, ας πούμε, η Διεθνής Αμνηστία, τα κεντρικά μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας είναι κουακέρδη.

Α, οι Σουφραζέτες.

Όταν αποφασίστηκε το δημοκρατικό πολίτευμα στο 19ο αιώνα, όπως ξέρετε, έχουμε δημοκρατία.

Αυτή η δημοκρατία που ζούμε είναι αγγλοσαξονική δημοκρατία.

Πρωτοοργανώθηκε το 19ο αιώνα από την Αγγλία, την Αμερική, την Αυστραλία.

Όταν πρωτοστήθηκε αυτό το σύστημα που ζούμε, το δημοκρατικό, θα γνωρίζετε ότι στις πρώτες δεκαετίες δεν ψήφιζαν.

Καλά, γυναίκες δεν το συζητούμε.

Γυναίκες άρχισαν να ψηφίζουν τον 20ο αιώνα.

Πρώτες ψήφισαν οι Αυστραλιανές, τον 19ο, αλλά στον 20ο αιώνα, ακόμη.

Η Ελλάδα, οι Ελληνίδες ψήφισαν στη δεκαετία του 50.

Οι Ελβετίνες, νομίζω αρχές του 80.

Ή 70 τόσο ή αρχές του 80.

Τώρα, τώρα.

Θέλω να πω, δεν το συζητούμε ότι οι γυναίκες δεν ψήφισαν.

Αλλά στην αρχική σύλληψη της δημοκρατίας, εκεί στο 19ο αιώνα, θα ξέρετε, θα θυμάστε ίσως ότι ψήφιζαν άντρες αρχικά, άντρες, από μια ηλικία και πάνω, αρκετά προχωρημένη 35 τόσο, οι οποίοι είχαν και εισόδημα, δηλαδή πλήρωναν φόρο από τόσο και πάνω.

Και σταδιακά άρχισε να μειώνεται και η ηλικία και το θέμα του φόρου, και η ηλικία και το θέμα του φόρου, σταδιακά τελικά ψήφιζαν όλοι οι άντρες και μετά μπήκε η ιστορία για τις γυναίκες.

Ε, στο 19ο αιώνα μόλις αποφασίστηκε το δημοκρατικό πολίτευμα, οι πρώτες οι οποίες αντέδρασαν, γιατί δεν ψηφίζουν οι γυναίκες, ήταν κουακέρισες.

Οι σουφραζέτες δηλαδή που λέγονται, οι τέσσερις της πέντες σουφραζέτες ήταν κουακέρισες.

Δηλαδή, Προτεστάντισσες που δεν καταλαβαίνουν Χριστό.

Οι Προτεστάντες αν πάρουν απόφαση για κάτι δεν κάνουν πίσω.

Και γι’αυτό είναι σκληροτράχηλες αυτό που θα αποφασίσουν και θα πούνε.

Είναι μέσα στα καλά τους και μέσα στα κακά τους.

Εξ’αυτού.

Καταλαβαίνετε, θέλω να πω αυτό το έντονο.

Δεν κάνουν πίσω.

Άρα ο Προτεστάντης Μούς είναι περίπλοκο για να τον περιγράψεις.

Είναι πολλά.

Γιατί είναι πολλές τάσεις.

Δεν είναι μία.

Μπορείς να βρεις χίλιες πλευρές στον Προτεσταντισμό.

Αλλά αν είναι να πεις κάτι κεντρικό για τον, είναι μόνος σου, ατομική ευθύνη, ατομική πρωτοβουλία, ευθύνη ατομική και για το σύνολο, social holiness, υποχρέωση να δράσεις για το σύνολο.

και άλλα που έχει και είναι μαζί θα σας φανεί παράξενο τελικά ας πούμε αν πούμε κάτι για τον Προτεσταντισμό είναι πειθαρχία εσωτερική που θα πει τήρηση κανόνων σε αυτό το θέμα είναι μέχρι αρρώστιας αυτή η τήρηση των κανόνων Ο μέσος όρος, Προτεστάντη και Έλληνα κάνει μια ισορροπημένη κατάσταση.

Είναι ο μέσος όρος, όμως.

Εκείνοι είναι η μία μπάντα και εμείς είμαστε οι άλλοι.

Και πριν σας αποχαιρετήσω για το διάλειμμα, η οικονομία, η αποταμίευση, Τα χρήματα σου τα προσέχεις και δεν τα σπαταλάς.

Μα κυρία Ευθυμίου, μιλάμε θεολογικά και εσείς μου λέτε κάτι που είναι σαν να αναφέρεστε στην τράπεζα της Αγγλίας.

Δεν φταίω εγώ, ο προτεσταντισμός φταίει.

Λέγαμε για τους Προτεστάντες και τις διάφορες ομάδες τους και τις τάσεις τους ον ουκ έστι αριθμός.

Δηλαδή, στον Προτεσταντικό κόσμο, κοιτάξτε, αν είσαι στον χριστιανισμό, στον Ορθόδοξο κόσμο, και βρεθούν 5-10 άνθρωποι.

Και πού είναι να κάνουμε μια ομάδα, αυτή η ομάδα είναι δακτυλοδεικτούμενη, είναι εχθρός.

Εφόσον δεν είναι στον καθολικισμό και στην ορθοδοξία, υπάρχουν κεντρικοί οι άποψοι των πραγμάτων.

Στον Προτεσταντισμό, να βρεθούν 10-15-20 άτομα και να κάνουν μια ομάδα και να πούμε εμείς θα κάνουμε αυτό και θα κάνουμε τ’ άλλο, είναι φυσικό.

Ο Προτεσταντισμός είναι παρεΐστικη κατάσταση.

Δηλαδή, οι επιμέρους πιστεύει στις ομάδες δράσεως.

Και εξ’αυτού υπάρχουν πάρα πολλές ομάδες δράσεως.

Βέβαια, πότε ανησυχούσε ο Προτεσταντισμός, όχι ο Προτεσταντισμός, αλλά διάφορες χώρες που έγιναν πια προτεσταντικές, αν μία ομάδα ή ομάδες μέσα τους παραήτανε αναρχοκάτι, αντιεξουσιαστική, επιθετική κτλ τότε ανησυχούσε για πολιτικούς λόγους και συνήθως προσπαθούσαν να τη διώξουν αυτήν την ομάδα που τη στέλνανε στις ΗΠΑ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν φτιαχθεί από προτεστάτικες ομάδες που λένε, άντε ρε παλικάρια μη μας τρελάνετε εδώ πέρα στην Αγγλία, πάτε εκεί πέρα έχει πολύ γύρο, μοιάζει να εκεί να έχει πολύ γύρο, πάτε εκεί πέρα τρελαθείτε μες στα δάση να εσυχάσετε.

Το ίδιο και στα Γερμανικά κράτη κάποιοι ενοχλητικοί, πάτε προς τα εκεί πέρα στην Αμερική για το στους αιώνες έχουν μετακινηθεί πολλές ομάδες, γι’ αυτό και οι ΗΠΑ έχουν τη μεγαλύτερη ποικιλία Προτεσταντικών ομάδων από κάθε άλλη χώρα στον κόσμο.

Τώρα, για να σταθούμε στην Ευρώπη, ο Προτεσταντισμός που τελικά έστερξε, που έγινε κατάσταση, Εδώ είχα ένα δώρο από ένα φίλο πολύ σούπερ ντούπερ.

Αυτό, ευχαριστώ.

Είναι φυρίο, βλέπετε τώρα.

Λοιπόν, η Αγγλία.

Η Δανία, η Σουηδία, η Νορβηγία, η Σουηδία έγινε κατάσταση.

Η Βόρεια Γερμανία, δηλαδή μετά από το 30ετή πόλεμο και αφού έγινε η Γερμανία, στάχτη και μπούρμπερη Και κατέληξε αυτός ο πόλεμος, ότι όποιος είναι Προτεστάντης είναι Προτεστάντης και όποιος είναι Καθολικός, δηλαδή μεγαλειώδης νίκη.

Ξέρετε, είναι ο πρώτος πανευρωπαϊκός πόλεμος.

Ο 30 ετής πόλεμος, διότι ενεπλάκησαν πάρα πολλές χώρες της Ευρώπης.

Δεν ήταν πλέον μόνο εμφύλιος της Γερμανίας, έγινε πανευρωπαϊκός.

Και η Γερμανία, τα Γερμανικά κράτη διαχωρίστηκαν.

Μα ακούτε ή μου φαίνεται…

Τα βόρεια κράτη, είναι προτεσταντικά κατά κανόνα.

Τα νότια είναι καθολικά.

Η Βαβαρία, ας πούμε, είναι καθολική.

Μάλιστα, ο προηγούμενος πάπας, αυτός που παραιτήθηκε και ανέβηκε αυτός ο Αργεντίνος, ξεχνώ τώρα το όνομά του, ήταν Βαβαρός, ήταν από τη Βαβαρία.

Έχει σημασία σε αυτό που λέει.

Αυστρία, ας πούμε, οι Γερμανοί που είναι αυστριακοί, είναι Γερμανοί, στην Αυστρία όχι απλώς έγιναν Καθολικοί, αλλά απαγόρευσαν τον Προτεσταντισμό.

Οι Αυστριακοί είναι Καθολικοί.

Η Γαλλία, Καθολικοί, τέλειωσε το πανηγύρι, η Γαλλία έγινε χαρακτηριστική καθολική χώρα και μάλιστα ο βασιλιάς της Γαλλίας, ο Λουδοβίκος ο δέκατος τέταρτος και οι υπόλοιποι βασιλείς της Γαλλίας, έλεγαν για τον εαυτό τους «le roi le plus chrétien» ο πιο χριστιανός βασιλιάς.

Ήταν οι προστάτες του καθολικισμού, οι Γάλλοι βασιλείς.

Τώρα, δεν το συζητούμε για την Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, αυτή είναι καθολική, Πάπας και ξερό ψωμί δεν το συζητούμε.

Είναι χώρες ταγμένες στον καθολικισμό.

Κοιτάξτε τι ενδιαφέρον έχει.

Κάποιες χώρες συνοριακές όπως είναι η Πολωνία.

Η Πολωνία είναι περιοχή εδώ ανάμεσα στη Γερμανία στην ουσία και τη Ρωσία ιστορικά.

Τώρα έχουν παρεμβληθεί η Λιθουανία και τα λοιπά.

Ήταν ανάμεσα στη Ρωσία που έφτανε μέχρι εκεί και τη Γερμανία.

Η Πολωνία θα μπορούσε να είναι χριστιανική ορθόδοξη.

και υπάρχουν μέσα στην Πολωνία κάποιοι χριστιανοί ορθόδοξοι γιατί υπήρχε μεγάλη παρουσία της Ρωσίας εκεί πέρα.

Θα μπορούσε να είναι Προτεστάντες εκεί, γιατί κοντά ήταν οι δράσεις των Προτεσταντών.

Όμως, επειδή οι Πολωνοί μισούν τους Ρώσους και μισούν και τους Γερμανούς ιστορικά, κολλήσανε στον καθολικισμό και δεν κουνάνε.

Είναι από τους πιο Καθολικούς λαούς στον κόσμο οι Πολωνοί.

Είναι δηλαδή το γιατί τάχτηκες με το ένα σκέλος ή το άλλο, έχει και εθνικούς λόγους, έχει και πολιτικούς, έχει και ιδεολογικούς, δεν είναι ακριβώς θρησκευτικό.

Παραδείγματος χάριν, οι Ιρλανδοί που είναι δίπλα στους Σκοτσέζους και τους Άγγλους, οι Άγγλοι έγιναν Προτεστάντες.

Οι Σκοτσέζοι αργήσανε λίγο αλλά όχι μόνο έγιναν Προτεστάντες, έγιναν Καλβινιστές Προτεστάντες.

Είναι πρεσβυτεριανοί δηλαδή αν έχουν στο σκληρό πυρήνα του Προτεσταντισμού, οι Σκοτσέζοι.

Οι Ιρλανδοί επειδή μισούν τους Άγγλους ιστορικά δεν υπήρχε περίπτωση.

Άκουγαν Προτεσταντισμό και απ’ το ένα αυτή έμπαινε και απ’ το άλλο έβγαινε.

και όπως ξέρετε μέχρι τώρα είναι οχυρωμένοι πίσω από τον καθολικισμό γιατί μισούν τους Άγγλους και θέλω να τους δείξω ότι δεν έχουμε με σάς καμία σχέση.

Αυτά είναι ανθρώπινες καταστάσεις, είναι λογικό αυτό το πράγμα.

Τώρα ο Προτεσταντισμός θα βρει απέναντί του την καθολική εκκλησία.

Αναφέραμε μέχρι τώρα, αν προσέξετε, γιατί μιλήσαμε για εμφυλίους, για συγκρούσεις, για πολέμους.

Πού είναι ο Πάπας, πού είναι η Καθολική Εκκλησία εδώ και έγινε το πελεκούδι.

Και τι οι Πάπες, δεν είναι χτεσινοί, όλοι οι πατριάρχες των ιστορικών πατριαρχείων της Χριστιανοσύνης, χειρίζονται καράβια αιώνων.

Άρα ξέρουν να είναι καπετάνιοι, ε.

Λοιπόν το 1517 η καθολική εκκλησία παράχθηκε, ε.

Εμφανίστηκε ξαφνικά ένας κύριος που λέγεται Λούθηρος, γιατί είναι θεολόγος, κάνει αυτά και κάνει και αρχίζει και προχωράει.

Αυτή η αμφισβήτηση τον τάραξε τον Πάπα και φυσικά και εκείνος προσπαθούσε να βρει μια άκρη και να μιλήσει, να συνομιλήσει με Καθολικούς ηγεμόνες που όμως κάποιοι ηγεμόνες τρέφονταν στον Προτεσταντισμό και έτσι έβλεπε συμμάχους του να αλλάζουν στρατόπεδα είχε βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο ο καθολικισμός.

Αυτό είναι γεγονός.

Όμως επειδή δεν είναι χθεσινή στη διαχείριση κρίσεων η Ρώμη, το Βατικανό, ο πάπας της Ρώμης το 1530 δηλαδή 20 χρόνια 15 χρόνια μετά από την έναρξη του κινήματος του Λουθήρου καλή γενική συνέλευση των στελεχών της καθολικής εκκλησίας σε μια πόλη της βόρειας Ιταλίας που λέγεται Tridentum.

Εμείς τη λέμε στα ελληνικά Tridento.

Είναι βόρεια από τη Ρώμη, είναι στη βόρεια Ιταλία.

Αυτή λοιπόν είναι η μεγάλη, οι συσκέψεις που γίναν στο Tridentum.

Διήρκεσαν 30 χρόνια σχεδόν.

Από το 1532-35 μέχρι το 1563 περίπου, σχεδόν 30 χρόνια, σε αυτής της, στο Tridentum συνεδριάζουν, όχι συνεχώς, αλλά κάθε τόσο συγκαλούνται και συγκαλούνται από όλο τον καθολικό κόσμο, τα στελέχει για να αντιμετωπίσουν το μεγάλο κακό που τους έλαχε.

Σε αυτή τώρα, στο Tridentum, η καθολική εκκλησία αντεπιτίθεται, αφού στάθηκε στα πόδια της, αφού σκέφτηκε το πράγμα και λέει Τι μου κάνουν αυτοί οι Προτεστάντες, γιατί μου επιτίθενται, τι με κατηγορούν, τώρα θα δούνε ποιος είναι ο ισχυρός.

Και πήραν την εξής απόφαση.

Πρώτα πρώτα, απεφάσισαν ποια βιβλία είναι απαγορευμένα και θα κέγονται.

Και οργάνωσαν το Index Librorum Prohibitorum, δηλαδή ένα κατάλογο βιβλίων απαγορευμένων για τον πιστό.

βιβλία που του δηλητηριάζουν τη σκέψη.

Ένα το κρατούμενο.

Αλλά αυτό είναι το λιγότερο.

Το δεύτερο που έκαναν στη σύσκεψη αυτή, τη Σύνοδο, είναι η Σύνοδος του Τριβέντω, μια σπουδαία Σύνοδος όπως καταλαβαίνετε, είναι να χτυπήσουν τους Προτεστάντες στο σημείο που εκείνοι κατηγορούσαν την Καθολική Εκκλησία.

Δηλαδή, τι μας κατηγορούνε αυτοί οι τύποι ότι κρατούμε τον κόσμο στην αμάθεια, ότι τον κρατούμε στη δεισιδαιμονία, για να μπορούμε να τον χειριζόμαστε και να τον στην ουσία να τον λεηλατούμε.

Όπως θυμάστε αυτό έλεγε ο Προτεσταντισμός, ότι παρουσιάζεται δήθεν ότι υπάρχουν θαυματουργικές εικόνες και οστά.

Γιατί το κάνετε αυτό, για να λεηλατείτε τους πιστούς, γιατί τους κρατάτε στην αμάθεια και στη δεισιδαιμονία.

Αυτό, λοιπόν, μας κατηγορούν.

Αφού μας κατηγορούν αυτό, και ότι οι ιερείς μας, επίσης ο Προτεσταντισμός, όχι απλώς κατηγορούσε ότι κρατάτε στους ανθρώπους την αμάθεια και τη δεισιδαιμονία, αλλά και οι ίδιοι σας οι ιερείς είναι κάτι ρεμάλια στην ουσία, παλιάνθρωποι διεφθαρμένοι και αυτοί αμαθείς, που απλώς χρησιμοποιούν τη θέση τους για να ξεγελούν τους πιστούς.

Αυτές ήταν οι κατηγορίες που εκτοξεύονταν από την πλευρά των Προτεσταντών.

Οπότε η Καθολική Εκκλησία λέει, τι είπανε αυτά, αυτοί, αυτοί γελοίοι, είπανε ότι εμείς θέλουμε τους ανθρώπους αμαθείς, εμείς θα δημιουργήσουμε το μεγαλύτερο δίκτυο σχολείο στη Γη.

Ένα το κρατούμενο.

Δεύτερο, όχι μόνο θα δημιουργήσουμε το μεγαλύτερο δίκτυο σχολείων στη γη, αλλά θα πάνε τα σχολεία μας σε όλα τα μέρη του κόσμου.

Δεν πάει να είναι Κινέζοι, να είναι Ινδοί, να είναι οτιδήποτε.

Θα πάνε και θα δημιουργηθούν καθολικά σχολεία.

Και οι ιερείς μας θα γίνουν οι πιο μορφωμένοι ιερείς της χριστιανοσύνης.

Θα περνούνε συνέχεια από εκπαίδευση δια βίου.

Συνεχώς θα περνούν από σεμινάρια και θα μαθαίνουν γλώσσες, θα μαθαίνουν όχι μόνο τις γλώσσες της θρησκείας αλλά και γλώσσες για να διδάσκουν τα σωστά.

Μάλιστα.

Πήραν απόφαση για τη δημιουργία σχολείων.

Την τήρησαν άραγε.

Ναι.

Η Καθολική Εκκλησία διαχειρίζεται εκατοντάδες χιλιάδες σχολείων σε όλη τη γη.

Εκατοντάδες χιλιάδες σχολείων.

Όχι δεκάδες, εκατοντάδες.

Στην πράξη καλά στις καθολικές χώρες, δηλαδή Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Τα σχολεία είναι καθολικά, εν πολλής, και πηγαίνουν χιλιάδες άνθρωποι σε αυτά.

Μέχρι σήμερα που έχουν δημιουργηθεί παραλείως κρατικά σχολεία, τα σχολεία της Καθολικής Εκκλησίας θεωρούνται πολύ καλά και μέχρι σήμερα πηγαίνει ένας μεγάλος αριθμός παιδιών στα σχολεία της Καθολικής Εκκλησίας.

Να σκεφτείτε ότι και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, που οι ΗΠΑ είναι η εμβληματική χώρα του Προτεσταντισμού, υπάρχουν χιλιάδες σχολεία καθολικών και μάλιστα πηγαίνουν ο κύριος Μπλερ στην Αγγλία, όταν ήταν, αν θυμάμαι καλά, πρωθυπουργός της Αγγλίας, έβαλε τα παιδιά του σε καθολικό σχολείο.

Ενώ είναι πρωθυπουργός Προτεσταντικής χώρας και είχε γίνει θέμα στην Αγγλία γιατί έβαλε τα παιδιά του σε καθολικό σχολείο και είπε ο κύριος Βλέρο ότι είναι απλώς πολύ καλό σχολείο και θέλουν τα παιδιά εδώ πάνω σε πολύ καλό σχολείο και εδώ πάνω στο πολύ καλό σχολείο.

Στην Ελλάδα έχουμε τέτοια σχολεία που δημιούργησε…

Αχαχα! Βλέπω ότι αποφοιτήσατε απ’ τις ουρσουλίνες! Εδώ η ανήσυχή μας και με τον Μήτσο εδώ.

Τελείωσε πώς σας αγαπώ, τέλειωσε, είμαι μαζί σας! Αφού πήραν αυτή την απόφαση, δημιούργησαν σχολεία σε όλη τη Γη.

Το δεύτερο που αποφάσισαν είναι το εξής.

Τι μας λένε αυτοί οι ελεήνιοι.

Ότι εμείς δεν θέλουμε να μεταφέρουμε τις σωστές απόψεις και να βοηθάμε τον κόσμο.

Μας κατηγορούν ότι το μόνο που σκεφτόμαστε είναι να μαζεύουμε χρήματα και να μην κάνουμε φιλανθρωπίες.

θα γίνουμε ο μεγαλύτερος φορέας φιλανθρωπίας στον κόσμο.

Δε θα υπάρχει σημείο της γης που να μην υπάρχει η παρουσία της καθολικής εκκλησίας και να μην προσφέρει βοήθεια σε αρρώστους, σε ορφανά, σε…

Αυτές οι αποφάσεις που πάρθηκαν σε αυτά τα 30 χρόνια της συνόδου του Tridentum Δεν ήταν μόνο αυτό.

Η Καθολική Εκκλησία άλλαξε και τη δομή της ολόκληρη.

Ολόκληρη.

Σε αυτή τη σύνοδο αποφάσισε να λειτουργεί κεντρικά αλλά και αποκεντρωμένα.

Δηλαδή δημιούργησε, έδωσε δυνατότητες στις περιφερειακές ομάδες του καθολικισμού να έχουν και αυτές ρόλος στα τοπικά πράγματα και ενώ είναι τόσο κεντρική άποψη ο καθολικισμός να έχει και δυνατότητες κατά σε αυτό περίπου προσπάθησε να μιμηθεί την ορθοδοξία η οποία στηρίζεται στις ενορίες και έδωσε έμφαση σε αυτό.

Αφού πήρε αυτές τις αποφάσεις το δεύτερο που έκανε ήταν να δημιουργήσει τα άτομα που θα μπαίνανε σε αυτή τη δράση.

και σκέφτηκε να κάνει το εξής.

Ποιος θα μεταφέρει το μήνυμα του καθολικισμού, ποιος θα κάνει τις φιλανθρωπίες, ποιος θα διδάσκει τον κόσμο γράμματα, γράμματα, μόρφωση.

Και αποφάσισαν ότι θα το κάνουν αυτό οι ιεραποστολικά τάγματα.

Ο καθολικισμός έχει παράδοση σε ιεραποστολικά τάγματα, τα οποία και τώρα αυτή την εποχή τα ξαναέφερε στο προσκήνιο, τα ξαναοργάνωσε αλλά και δημιουργήθηκαν και νέα ιεραποσθελικά τάγματα.

Το τάγμα το οποίο κυρίως πήρε πάνω του αυτήν την δράση, την αντίδραση της καθολικής εκκλησίας, αυτά όλα που σας περιέγραψα ονομάζονται στη βιβλιογραφία αντιμεταρρύθμιση.

Μεταρρύθμιση είναι οι Προτεστάντες και αντιμεταρρύθμιση είναι η απάντηση της καθολικής εκκλησίας στις δράσεις των καθολικών.

Τι είναι, ποιο ήταν η αιχμή του δόρατος της αντιμεταρρύθμισης, ήταν κυρίως το ιεραποστολικό τάγμα των Ιησουϊτών.

Αυτοί οι Ιησουίτες, είναι αυτό όνομα του Ιησού, έτσι οι Ιησουίτες, κατά κύριο λόγο ήταν Ισπανοί Καθολικοί και Γάλλοι φυσικά και Ιταλοί, οι οποίοι συνδυάστηκαν, το τάγμα τους ήταν ξεχωριστό, έχει μείνει, θα το γνωρίζετε ίσως το τάγμα των Ιησουιτών, Ήταν τάγμα υψηλότατης εκπαίδευσης.

Τα μέλη τους περνούσαν από υψηλότατη εκπαίδευση και μάλιστα παρήγαγαν γνώση.

Όσοι είσαστε των θετικών επιστημών, σας μιλάει ο ειδήμων τώρα, όσοι είσαστε των θετικών επιστημών, αλλά το ξέρω από φίλους που είναι, στα πολυτεχνεία όλου του κόσμου διδάσκονται μαθηματικά των Ιησουιτών.

Οι Ιησουίτες είχαν μεγάλη επίδοση σε θέματα που αφορούσαν τα μαθηματικά, τη φυσική κτλ.

Θέλω να πω πρωτοπόροι, όχι απλώς μια γνώση έτοιμη.

Παρήγαγαν γνώση.

Φυσικά ήταν ιεραπόστολοι, Καθολικοί.

Κοντά τους ήταν φραγγισκανοί, ήταν δομινικανοί.

Δομινικανοί θα πει τα σκυλιά του Κυρίου.

Κάνι, Δόμινη.

Δόμινους είναι ο Κύριος ο Θεός.

Κάνι είναι τα σκυλιά.

Τα σκυλιά του Κυρίου.

Οι φύλακες δηλαδή.

Οι φύλακες της χριστιανοσύνης.

Δομινικανοί, Φραγκισκανοί, Καπουτσίνοι, Ουρσουλίνες.

Ένα σωρό ομάδες καθολικές, οι οποίες, τι έκαναν, παίρναν εκπαίδευση στην Ιταλία, στην Ιταλία κατά κύριο λόγο ή στην Ισπανία, υψηλωτάτου επίπεδου και θρησκευτική αλλά και εγκύκλια και επίσης και στέλνονταν σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Πριν σταλούν στα μέρη που θα πήγαιναν, μάθαιναν τη γλώσσα του τόπου που θα πήγαιναν.

Θα στελνότανε στην Κίνα, μάθαιναν Κινέζικα.

Πριν πάνε στην Κίνα, μάθαιναν Μανταρίν Κινέζικα.

Θα στελνότανε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εκεί θα πήγαιναν ελληνικές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μάθαιναν ελληνικά και έφταναν εδώ ξέροντας ελληνικά.

Στην Κένυα θα πήγαιναν, μάθαιναν Σουαχίλ.

Η Καθολική Εκκλησία δηλαδή απάντησε λέγοντας, εμείς θα γίνουμε παγκόσμοιοι.

Θα μεταφέρουμε τον μήνυμα του καθολικισμού σ’ όλο τον κόσμο και δεν πάτε να πνιγείτε εσείς που μου λέτε αυτά.

Τώρα το κάμανε αυτό πήγαν σε όλα τα μέρη της γης.

Απάντηση πήγαν σε όλα τα μέρη της γης.

Μάλιστα και στα δικά μας μέρη ήρθανε.

Στη Σύμη, στην Σύρο, στην Τήνο, στη Σαντορίνη, στην Κίμωλο, στα νησιά του Αιγαίου.

Στα νησιά του Αιγαίου σας προκαλώ.

Δημιουργήθηκαν σχολεία από αυτούς τους ιερωμένους της αντιμεταρρύθμισης.

Στην Αθήνα τα σχολεία, το Γαλλικό, Σεν Ζωζέφ και το Γαλλικό σχολείο και οι Ουρσουλίνες και οι Λεόντιος και στον Πειραιά η Σαντζανντάρκ και τα λοιπά.

Πριν από τρία τέσσερα χρόνια μ είχαν καλέσει στον Πειραιά να κάνω μαθήματα, αυτά τα μαθήματα, και μου λένε θα γίνουν στη Ζανντάρκ.

Εγώ δεν είχα ακούσει τη Ζανντάρκ και πάω και βλέπω ένα τετράγωνο ολόκληρο.

Τι είναι τούτο εδώ! Είναι αντιμεταρρύθμιση.

Αυτό είναι η αντιμεταρρύθμιση.

Και προσέξτε να δείτε, οι άνθρωποι που ήρθαν εδώ, και οι Ουρσουλίνες και οι Δομινικανοί και όλοι αυτοί, και δημιούργησαν σχολεία, σας λέω χαρακτηριστικά.

Το δεύτερο μακροβιότερο ελληνικό σχολείο, μετά τη μεγάλη του Γένους Σχολή, εάν εκλάβουμε ότι η μεγάλη του Γένους Σχολή είναι συνέχεια της Πατριαρχικής Ακαδημίας, είναι το σχολείο των Ιησουιτών της Νάξου.

Το σχολείο των Ιησουιτών της Νάξου λειτούργησε από το 1626, Αν δεν κάνω λάθος, μέχρι το 1926.

300 χρόνια.

Δεν υπάρχει άλλο σχολείο ελληνικό που να λειτουργήσει τόσο πολύ.

Και ήταν ελληνικό σχολείο.

Δηλαδή, οι Ιησουίτες, όταν έφτασαν στα νησιά μας, οι Δομινικανοί, οι Φραγκισκανοί, ελληνικά δίδασκαν.

Είχαν μάθει ελληνικά.

Βέβαια, δίδασκαν και τη γαλλική γλώσσα, δίδασκαν και την ιταλική γλώσσα.

Και αυτό έκανε τα σχολεία τους ακόμα πιο περιζήτητα.

γιατί οι γονείς βάζαν τα παιδιά τους στα σχολεία αυτά διότι μαθαίναν καλά ελληνικά, μαθαίναν όμως και γαλλικά και ιταλικά και έτσι το κερδίζανε στη ζωή τους περισσότερα εφόδια.

Σας λέω χαρακτηριστικά ότι ο αποβιώσας Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Χριστόδουλος υπήρξε μαθητής αν δεν κάνω λάθος της Λεοντίας και δάσκαλος της Λεοντίας.

Τι θέλω να πω με αυτό.

στα σχολεία αυτά που δημιούργησε ο καθολικισμός σε όλο τον κόσμο και πού σήμερα πάνε ένα σωρό παιδιά και στην Ελλάδα και στην Τουρκία και στην Κένυα και σε όλο τον κόσμο.

Δεν έκαναν προπαγάνδα μέσα στα μαθήματα, δεν έκαναν προπαγάνδα ανοιχτή υπέρ του καθολικισμού, Εμμέσως η εικόνα τους, το παράδειγμα τους, η ποιότητά τους, η ψηλή παιδεία που παρείχαν, όλοι αυτοί οι ιεραπόστολοι ήταν ντυμένοι σαν Μωυσής.

Δηλαδή με ένα απλό ρούχο, με μια ζώνη από τριχιά, σαν δάλια κάτω και ζούσαν πάρα πολύ απλά.

Γιατί η Καθολική Εκκλησία έτσι απαντούσε στους Προτεστάντες, οι οποίοι τους κατηγορούσαν ότι σπαταλούνε σε πολυτέλειες και για να δείξουν ότι εμείς είμαστε οι συνεχιστές του Ιησού και εσείς ήσαστε λάθος.

Αυτές ήταν οι απαντήσεις.

Και βέβαια δημιούργησαν ένα τεράστιο δίκτυο, η Καθολική Εκκλησία έχει ένα τεράστιο δίκτυο, ορφανοτροφείων, νοσοκομείων, τα πάντα.

έχει και την πολύ μεγάλη οργάνωση που λέγεται Καριτάς Καριτάς η οποία βρίσκεται παντού και διευκολύνει σε χίλια μύρια και άμα χρειάζεσαι δεν έχεις χρήματα για δικηγόρο ας πούμε πας στην Καριτάς και σου σε βοηθάει να βρεις δικηγόρο δεν έχεις χρήματα για γιατρό έχω μια φίλη η οποία έχει παντρευτεί Ιταλό στην Ιταλία χρόνια και μάλιστα δεν είναι καθόλου καθολική αλλά πριν από καμιά 20 χρόνια την είχα συναντήσει, είχαμε χαθεί και της λέω τι γίνεται, πως πας, πως ζεις μια χαρά, ευτυχισμένη τον άντρα της μάλιστα.

Λέω και τι κάνεις, μου λέει να σου πω, είμαι στην Καριτάς και ασχολούμαι με τους γέροντες της γειτονιάς μου στην Ιταλία κάπου ζούσε, τους κόβουμε τα νύχια, οι γέροντες άνθρωποι που ζούνε μόνοι δεν μπορούν να κόψουν τα νύχια των παιδιών τους, είναι πολύ δύσκολο.

Οπότε κάποιες ομάδες πηγαίνουν και τους κόβουν τα νύχια.

Άλλες ομάδες πηγαίναν στους αυτούς τους γέροντες και τους παίρναν τη σύνταξη από την τράπεζα και τους τη φέρναν στο σπίτι γιατί δεν μπορούσαν να πάνε, γιατί φοβόντουσαν να πάνε μην τους χτυπήσει κάποιος κτλ.

Θέλω να σας πω, ο καθολικισμός όχι μόνο λύνει τα μεγάλα αλλά και τα μικρά.

Παίρνεις ένα τηλέφωνο στην καθολική εκκλησία της περιοχής σου και βρίσκεις λύσεις.

Έτσι ο καθολικισμός, τέλος πάντων, αντεπιτέθηκε με όπλα και είχε αποτέλεσμα.

Είχε.

Συγκρατήθηκε το ρεύμα του Προτεσταντισμού.

Και όχι μόνο αυτό αλλά ο καθολικισμός μέχρι σήμερα παραμένει με απόσταση η πιο μεγάλη δημογραφικά δύναμη της Χριστιανοσύνης.

Αν ολόκληρη η χριστιανοσύνη έχει 2 δισεκατομμύρια, 100-200 εκατομμύρια πιστών, το 1 δισεκατομμύριο 200, δηλαδή πολύ πάνω από το μισό των πληθυσμών των χριστιανών, του κόσμου ολόκληρου, είναι η καθολική.

Δεύτερη έρχονται οι Προτεστάντες με περίπου 800 εκατομμύρια αν δεν κάνω λάθος Και μετά οι χιλιάδες, είναι και οι Ορθόδοξοι με καμιά διακοσαριά τόσο εκατομμύρια και μετά όλοι οι άλλοι που είναι χιλιάδες μικροομάδες είναι ελάχιστοι.

Γιατί είναι μικροομάδες.

Αλλά ο καθολικισμός παραμένει η ναυαρχίδα του χριστιανισμού με απόσταση μέχρι σήμερα.

Πολλοί περισσότεροι.

Πολύ περισσότεροι.

Πολύ περισσότεροι.

Οι Ορθόδοξοι είναι γύρω στα 200 εκατομμύρια.

Οι Προτεστάντες είναι γύρω στα 800 εκατομμύρια.

Είναι πολύ περισσότεροι από πλευράς αριθμού πιστών.

Προσέξτε τώρα να δείτε όμως.

Αν ο καθολικισμός είναι η μεγαλύτερη δύναμη της Χριστιανοσύνης από πλευράς αριθμού, Οι Προτεστάντες κυβερνούν τη Γη.

Να το επαναλάβω.

Οι Προτεστάντες κυβερνούν τη Γη ολόκληρο.

Άρα, από πλευράς ειδικού βάρους, ο Προτεσταντισμός νίκησε κατά κράτος.

Τι συμβαίνει, γιατί οι Προτεστάντες κυβερνούν τη Γη.

Τότε πρώτα να πούμε ποιες χώρες είναι Προτεσταντικές για να δούμε αν ισχύει αυτό που σας λέω.

Πάει; Πάμε στον χάρτη.

Πάμε στον χάρτη.

Λοιπόν, για κάποιο λόγο αυτό θέλει την μπαταρία.

Θα την βάλω.

Λοιπόν, ξεκινάμε.

Νορβηγία, Σουηδία, Δανία.

Έχουν κύρος αυτές οι χώρες διεθνούς, λέω.

Λέω, κρατήστε.

Γερμανία.

Η Γερμανία κατά κύριο λόγο είναι Προτεσταντική.

Η Ολλανδία κατά κύριο λόγο είναι Προτεσταντική.

Υπάρχουν και Καθολικοί Ολλανδοί, αλλά είναι Προτεσταντική.

Η Αγγλία είναι Προτεσταντική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι προτεστάντες.

Ο Καναδάς είναι προτεστάντες.

Η Αυστραλία είναι Προτεσταντική και η Νέα Ζηλανδία είναι Προτεσταντική.

Η Ελβετία είναι Προτεσταντική.

Τώρα, στον 19ο αιώνα, η μεγαλύτερη δύναμη στη Γη ολόκληρη, η πρώτη παγκόσμια δύναμη του κόσμου στην παγκόσμια ιστορία, ήταν η Αγγλία, σωστά.

Ο δέκατος ένατος αιώνας δηλαδή 1800 με 1914, γιατί πάει μέχρι το 1914, ονομάζει το αιώνας της Αγγλίας, σωστά.

Και αφού η Αγγλία μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο έπαψε να είναι η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο, ποια τη διαδέχτηκε; Οι ΗΠΑ, σωστά.

Μήπως είναι Προτεσταντική και αυτή, σωστά.

Σωστά.

Στην Ευρώπη η μεγαλύτερη ή ισχυρότερη χώρα τον 20ο αιώνα είναι η Γερμανία.

Μια προτεσταντική χώρα, έτσι.

Τώρα, να σας πω κάτι άλλο.

Άρα πιστεύω ότι πειστήκαμε.

Μέχρι σήμερα οι παγκόσμιες δυνάμεις, αυτές που καθοδηγούν τον πολιτισμό στον οποίο ζούμε, Ο πολιτισμός που ζούμε τα τελευταία 200-300 χρόνια ονομάζεται αγγλοσαξονικός πολιτισμός.

Σωστό.

Τι εννοείς με τον όρο αγγλοσαξονικό πολιτισμό, είναι ο πολιτισμός που παρήγαγε η Αγγλία και τα παιδιά της.

Δηλαδή οι ΗΠΑ, η Αυστραλία και ο Καναδάς.

Ζούμε σε αυτό το πολιτισμό ή όχι.

Να σας πω κάτι και σας προκαλώ.

Τα τελευταία 200-300 χρόνια, οι περισσότερες εφευρέσεις στον κόσμο, με απόσταση, προέρχονται από τις Προτεσταντικές χώρες.

Η Αγγλία του 19ου αιώνα δηλαδή, μέχρι και το Καζανάκι στην τουαλέτα μας είναι εφεύρεση ενός Αγγλου υδραυλικού.

Από την ώρα που μπαίνουμε στο σπίτι μας, ανοίγουμε το ηλεκτρικό φως, ανοίγουμε το ψυγείο, βάζουμε ρούχα στο πλυντήριο, κρατάμε ένα κινητό στο χέρι και τηλεφωνάμε, βλέπουμε τη τηλεόραση, ανοίγουμε το ραδιόφωνο, χρησιμοποιούμε το στυλό.

Όλη μέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ το αυτοκίνητο είναι γερμανική εφεύρεση όπως ξέρετε του 19ου αιώνα, Τη μηχανή εσωτερικής καύσης την εφηύρε ο κ. Benz.

Mercedes Benz που λέμε και τα λοιπά.

Οι εφευρέσεις στις οποίες ζούμε κατά συντριπτική πλειοψηφία είναι Προτεσταντικές εφευρέσεις.

Ο Προτεσταντικός κόσμος, δηλαδή η Αγγλία, η Γερμανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και εμείς τα τελευταία 200-300 χρόνια παράγουν τον πολιτισμό στον οποίο ζούμε.

Σωστά, τα ρούχα που φοράμε, η μουσική που ακούμε, οι Beatles ήταν Προτεστάντες, ο David Bowie που πέθανε και έκλαιγαν οι φοιτητές μου είναι Προτεστάντης, οι Rolling Stones ήταν Προτεστάντες, καταλαβαίνετε τι θέλω να πω.

Ο κινηματογράφος που βλέπουμε, το Χόλιγουντ, παράγει τις περισσότερες ταινίες που έχουμε δει, Δηλαδή, οι Προτεστάντες, η μουσική που ακούμε, ο πολιτισμός τον οποίο ζούμε, τα θεατρικά έργα που βλέπουμε, κατά κύριο λόγο, δεν λέω απολύτως, προέρχονται από τους Προτεστάντες.

Άρα, οι Προτεστάντες είναι η δύναμη των τελευταίων 300 χρόνων.

Και αυτή είναι που βάλανε τον κόσμο στην επόμενη επανάσταση.

Δηλαδή, τη βιομηχανική επανάσταση.

Η βιομηχανική επανάσταση, οι μεγάλες επαναστάσεις είναι η αγροτική, η γεωργική επανάσταση που γίνεται το 10.000-12.000 π.Χ. στην Μεσοποταμία και στην Αίγυπτο και η δεύτερη μεγάλη επανάσταση στην οποία ζούμε είναι η βιομηχανική επανάσταση.

Που έγινε αυτή η βιομηχανική επανάσταση; Στην Αγγλία.

Είναι παιδί του Προτεσταντισμού και αυτή.

Και η δεύτερη χώρα στην οποία πιστώνεται η βιομηχανική επανάσταση είναι η Ολλανδία.

Επίσης βιομηχανική χώρα.

Πρωτοπόρα βιομηχανική χώρα.

Και βέβαια και η Γαλλία που δεν είναι Προτεστάντης.

Δε θέλω να πω ότι είναι μόνο οι Προτεστάντες, αλλά οι Προτεστάντες πρωτοπορούν.

Μάλιστα.

Μέχρι σήμερα.

Ετοιμάζονται οι Κινέζοι.

Κοιτάξτε, όλα έχουν ένα κύκλο.

Δεν υπάρχει περίπτωση.

Σας το λέω με ασφάλεια.

Και ο κύκλος της δύναμης των Προτεσταντών θα ολοκληρωθεί και θα έρθει ένας επόμενος κύκλος, λέει, μα κατά πάσα πιθανότητα είναι η Κίνα.

Αν είναι η Κίνα, να σας πω κάτι σε αυτό έτσι για να σας ταράξω, υπάρχουν πολλοί μελετητές που πιστεύουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει πρωτοπορία στον κόσμο πλέον, εκτός Προτεσταντισμού.

Ότι μόνο αν είσαι Προτεστάντης μπορείς να είσαι τόσο επιτυχημένος.

διότι ο Προτεσταντικός κόσμος είναι πράγματι ο πιο επιτυχημένος πολιτικά, πολιτιστικά, οικονομικά, στα τελευταία 300 τουλάχιστον χρόνια, σε όλον τον κόσμο και καθοδηγεί.

Αν αυτό ανατραπεί από την Κίνα που υποτίθεται ότι ετοιμάζεται, οι μελετητές λένε, έτσι θα είναι.

Γιατί και οι Κινέζοι ένα Προτεσταντισμό υπηρετούν.

Ο κομφουκιανισμός είναι Προτεσταντισμός 2.000 χρόνια πριν τον Λούθηρο.

Αυτή είναι η απάντηση.

Γιατί τι λέει ο Κομφούκιος, σε τι δίνει έμφαση, στην εργασία, στην αφοσίωση, στην εντιμότητα, στην προσωπική ευθύνη και την ευθύνη απέναντι στο κοινό.

Είσαι ευθύνη για τον εαυτό σου αλλά και ευθύνη για την κοινωνία σου.

τα ίδια υπογραμμίζει κατά κανόνα και ο Προτεσταντικός κόσμος.

Και σε αυτό πιστώνεται η μεγάλη του δύναμη.

Τώρα, πριν μπούμε σε αυτό το θέμα, να πούμε δυο σημεία που σχετίζονται με την πολιτική δύναμη του Προτεσταντισμού, διότι στον Προτεσταντικό κόσμο έχουν συμβεί και οι μεγάλες πολιτικές αλλαγές των 200-300 χρόνων.

Δεν είναι μόνο η βιομηχανική επανάσταση, την οποία οδήγησαν τον κόσμο, αλλά οι θεσμοί τους είναι εκείνοι τους οποίους υπηρετεί η ανθρωπότητα όλοι.

Να σας προκαλέσω.

Υπάρχει μία λέξη που λέγεται εκσυγχρονισμός.

Σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, Όταν λες τη λέξη εκσυγχρονισμός, μου λέτε τι σημαίνει; Λέει η κοινωνία μας να εκσυγχρονιστεί.

Τι θα λέμε όταν λέμε η κοινωνία να εκσυγχρονιστεί.

Τι εννοούμε με τη λέξη να εκσυγχρονιστεί.

Όχι μόνο εμείς, όλη η γη, 190 τόσες χώρες.

Όταν λένε τη λέξη εκσυγχρονισμό, ένα πράγμα σημαίνει.

Έχοντας ως πρότυπο ποιον.

να εκσυγχρονιστώ παίρνοντας ως πρότυπο ποιον.

Πείτε μου ποια χώρα θα πάρεις ως πρότυπο για να εκσυγχρονιστείς.

Θα πάρεις την Κένια, θα πάρεις την Ελλάδα, ποια χώρα θα πάρεις.

Θα πάρεις τις ΑΠΑ, θα πάρεις την Αγγλία, θα πάρεις την Ολλανδία, θα πάρεις ενδεχομένως τη Γαλλία που δεν είναι Προτεστάντης και αλλά έζησε τον Προτεσταντισμό, η Ιαπωνία εκσυγχρονίστηκε.

Η Απονία εκσυγχρονίστηκε.

Αυτό έκανα.

Έμοιασε τη Δύση.

Έγινε αντίγραφο της Δύσης.

Σε όλη τη Γη.

εκσυγχρονίζομαι σημαίνει παίρνω θεσμούς, παίρνω ιδέες, παίρνω και από ποιες χώρες, από τις πιο προχωρημένες χώρες στον κόσμο.

Ποιες είναι οι πιο προχωρημένοι χώρες στον κόσμο; Κατά κανόνα είναι Προτεσταντικές χώρες.

Άρα, οι Προτεσταντικές χώρες έχουν βάλει τα δεδομένα.

Και με αυτά πορεύεται η υπόλη πηγή.

Ή πορεύεται ή δεν πορεύεται.

Δεν είναι αναγκαστικό να πορευτεί, αλλά σε όλες τις χώρες κάποιοι λένε, ρε παιδί μου, γιατί δεν κάνουμε το εκπαιδευτικό μας σύστημα να είναι τόσο αποτελεσματικό όπως στη Νορβηγία, Γιατί το σύστημα υγείας μας δεν το κάνουμε να είναι τόσο καλό όπως τη Σουηδία.

Γιατί δεν κάνουμε.

Δεν είναι αυτές οι χώρες που έχουν…

Να σας πω κάτι.

Υπάρχει μια υπηρεσία του Α΄Ε που κατατάσσει τις χώρες κάθε χρόνο.

Θα την ξέρετε.

Κάθε χρόνο.

Κατατάσσει τις χώρες ποια έχει την καλύτερη παιδεία, ποια έχει την καλύτερη υγεία.

Ποια έχουν τις καλύτερες συγκοινωνίες, όλα τα καλύτερα και τα χειρότερα.

Οι καλύτερες χώρες είναι ας πούμε το 1 και οι χειρότερες είναι το 195.

Πόσες χώρες είναι, ποιες είναι οι λιγότερο διεφθαρμένες, ποιες είναι οι περισσότερο διεφθαρμένες, ποιος, όλα αυτά.

Να σας πω ποιες χώρες έχουν συνήθως τις καλύτερες επιδόσεις, στα καλά.

Στα καλά.

Και ο συνδυασμός αυτός, δηλαδή είναι και τελικά σου δίνει και το τελικό χτύπημα.

Ο συνδυασμός των χαλών σε ποιες χώρες είναι περισσότερο πλούσιος.

Ποιες χώρες έχουν και καλύτερη παιδεία και καλύτερη υγεία και όλα αυτά και καλύτερο πιο ισορροπημένο ισο-φορολογικό σύστημα και όλα αυτά που τα πιάνουν.

Να σας πω τις χώρες που συνήθως είναι.

Συνήθως πρώτη ή δεύτερη είναι η Νέα Ζηλανδία, η οποία σπάει τα ταμεία εκεί πέρα.

Είναι η Νορβηγία, είναι η Σουηδία και η Δανία που έχουν πάρα πολύ μεγάλες επιδόσεις.

Είναι η Ελβετία που έχει πολύ μεγάλες επιδόσεις.

Η Ολλανδία επίσης που έχει πολύ καλές επιδόσεις.

Είναι και η Φιλανδία που δεν είναι Προτεσταντική, αλλά εντάξει δεν είπαμε να είναι και απαραίτητα, αλλά στις 10 πιο επιτυχημένες χώρες του κόσμου οι 8 θα είναι Προτεσταντικές.

Ο Καναδάς, τι λέμε τώρα, είναι οπωσδήποτε μέσα στις 10 πιο επιτυχημένες χώρες του Κόσμου.

Αν είναι οι 8 πιο επιτυχημένες χώρες θα είναι Προτεσταντικές και καναδυό να ξεφεύγουν.

Τυχαίο, δεν νομίζω.

Δεν είναι τυχαίο.

Αν δείτε στις μουσουλμανικές χώρες τώρα είναι κάτι από αυτές που αναδίονται.

Αυτές που επειδή έχουν έναν εμίρη που έχει άπειρα χρήματα και τα δίνει.

Καμία σχέση.

Εσείς θα κάνατε εκσυγχρονισμό με βάση το Κατάρ.

Στη λέξη εκσυγχρονισμό θα βάζετε το Κατάρ, δεν υπάρχει περίπτωση.

Δεν θα έρθει.

Υπάρχει περίπτωση.

Θα είναι η αντιστροφή.

Αν έρθει θα είναι η αντιστροφή του πολιτισμού.

Γυρνάω τώρα στο ζήτημά μας αυτό.

Σας έλεγα τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο, σωστά.

Τα καλύτερα.

Η Βορή, ελάτε αυτό είναι το Άλωθι των Αθήιων.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν ήλιο, τώρα τους δίνουν χάπια και έχουν πέσει τελείως οι αυτοκτονίες.

Δεν έχουν ήλιο και τρελαίνονται.

Δεν έχει σχέση η ζωή τους.

Είναι μαγική.

Πάτε, πάτε στην Νορβηγία να δείτε.

Δεν το λέμε.

Τώρα είναι η καθαριότητα, ή τι να πεις, η ευγένεια, οι λειτουργίες, εντάξει τώρα άλλο επίπεδο, άλλο επίπεδο.

Δεν το επιβεβαιώνω, δεν το συζητάμε, δεν έχει σχέση.

Στην Ελβετία, στη Σουηδία, τι λέμε τώρα.

Άμα έχετε πάει είναι άλλος πλανήτης.

Η Αυστραλία, ο γιος μου ήταν στην Αυστραλία επτά χρόνια.

Θέλω να σας πω κάτι προσωπικό.

Ο γιος μου ήταν επτά χρόνια στην Αυστραλία.

Σας έχω στεναχωρήσει σε προηγούμενο μάθημα και σας εξήγησα ότι τα πιο υπέροχα παιδιά στον κόσμο είναι τα δικά μου.

Λοιπόν εντάξει, το έχετε πάρει το…

Το μήνυμα το πήρατε, την πληγή σας την άνοιξα κλπ.

Ο γιος μου ήταν με τη νύφη μου, η νύφη μου είναι Ιταλίδα όπως σας έχω πει.

Ζούσαμε στην Αυστραλία 7 χρόνια.

Στον Μπρίσταιν, μια πόλη βόρεια από το Sidney.

Τα παιδιά είχαν μια ψιλοδουλειά, δεν είναι ότι ανήκαν σε καμιά υψηλή τάξη, Μένα σε μια συνοικία που ήταν μεσαία συνοικία.

Δεν έχω λόγια να περιγράψω αυτή τη συνοικία.

Την καθαριότητα, την ησυχία τη νύχτα μετά τις 8.

Στις προτεσταντικές χώρες.

Δεν ακούγεται κίχ! Διότι ο Προτεστάντης το κύριο πράγμα που κάνει είναι να δουλεύει καλά! Που τι θα πει δουλεύω καλά! Ξυπνάω πρωί στις 5.30 ώρα, τρώω ένα γερό πρωινό, παίρνω το αυτοκίνητό μου και είμαι στη δουλειά μου μισή ώρα πριν από την έναρξη του οραρίου.

Κάθομαι στη δουλειά μου, το ωράριό μου όλο και φεύγω μετά.

Προσέξτε να δείτε τώρα για να σας πω, δεν ξέχασα ότι σας έλαβε για τον Μπρυσ Μπέιν, πόσο δυνατό είναι ο πολιτισμός των Προτεσταντών στον οποίο είμαστε μέχρι εδώ πνιγμένοι.

Να σας πω κάτι.

Οι Προτεστάντες κατά κύριο λόγο είναι βόροι οι λαοί.

Οι νύχτα τους είναι μεγάλη και κοιμούνται μόλις πέσει ο ήλιος.

Εξ’αυτού κοιμούνται, γι’αυτό οχτώ η ώρα δεν υπάρχει, κλειστά και τα φώτα στις χώρες αυτές, αν το έχετε δει.

Μόνο στις κεντρικές λεωφόρους.

Πάει ο Έλληνας και λέει απολίτιστοι παιδί μου, οχτώ η ώρα κοιμούνται όλοι.

Μόνο στις κεντρικές λεωφόρους έχει κίνηση.

Αυτοί οι απολίτιστοι οχτώ η ώρα θα έχουν κοιμηθεί.

επειδή θα έχουν κοιμηθεί 8 ώρες η ώρα για να ξυπνήσουν 5.30.

Τρώνε πάρα πολύ καλά στις 5.30 και 6 ώρες, ένα γερό πρωινό.

Μετά το μεσημέρι, επειδή εργάζονται, τρώνε το μεσημέρι κάτι ελαφρύ κατά τις 12 η ώρα.

Γυρνάνε στο σπίτι τους κατά τις 5, τρώνε καλά, βλέπουν τις νυχτερινές ειδήσεις των 8, 7 και κοιμούνται.

Λοιπόν, επειδή οι Προτεστάντες τρώνε γερό πρωινό, αποφασίστηκε ότι η ανθρωπότης πρέπει να τρώει γερό πρωινό.

Ό,τι να’ναι, ό,τι να’ναι.

Και βγαίνουν ένα σωρό και λένε να τρως, καλό πρωινό, να τρως.

Εμείς εδώ, είμαστε στη Μεσόγειο.

Εμάς ο ήλιος κρατάει μέχρι τις 10 το βράδυ.

Οπότε τρώμε στις 11 το βράδυ, χωνεύουμε μέχρι τις 12, τραγουδάμε κάτι βραδινό.

Ξυπνάμε το πρωί οφτά, μισή, οχτώ κάποτε.

Το πρωί που ξυπνάγαμε πίναμε μόνο ένα αφέψημα και βγαίναμε και πηγαίναμε στη δουλειά μας και κατά τις 10 η ώρα τρώγαμε ένα δεκατιάτικο.

Κάτι της στις 10.

μετά στις 2 η ώρα τρώμε το μεσημεριανή μας μέχρι τις 3 και πάει μετά το βράδυ.

Πάθαμε τίποτα με αυτό τον κύκλο.

Χιλιάδες χρόνια ζούμε μια χαρά και περισσότερα χρόνια έχουμε μακροβιότεροι, είμαστε μακροβιότεροι από τους Προτεστάντες.

Αλλά επειδή οι Προτεστάντες ορίζουν τη ζωή όλης της γης, αποφασίστηκε ότι πρέπει να τρώμε σαν τους Προτεστάντες.

Και να τα διαφημίσεις, να φας και αυτό.

να φας και τ’ άλλο για πρωινό και δημητριακά.

Κοιτάξτε, σε πολλές χώρες, Προτεσταντικές, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Αγγλία, στη Αυστραλία, δεν τρώνε ψωμί.

Το ψωμί τα αγοράζουν από το…

από το σούπερ μάρκετ και είναι μια ιδία, δεν τρώγεται.

Επειδή δεν τρώνε ψωμί, τρώνε δημητριακά το πρωί.

Εμείς είμαστε χώρα του ψωμιού, δεν χρειάζεται να φάμε στάρι σε δημητριακά.

Έχουμε υπέροχο ψωμί.

Θα μ’ αγαπήσουν όλοι οι Έλληνες φουρναρέοι, τέλειωσε.

Έχω γίνει πράκτορας των Ελλήνων φουρναρέων και καλά κάνω, δεν κατάλαβα δηλαδή.

Κοιτάξτε την ιερή μου αγανάκτηση.

Ωραία, δεν χάθηκε ο κόσμος, αποφάσισε ότι θα τρως σαν Προτεστάντης.

Αλλά εμείς πήραμε των Προτεσταντών τη διαταγή, γιατί ό,τι πούν οι Προτεστάντες, είμαστε έτσι.

Ότι πούνε οι Προτεστάντες θα το κάνουν όλοι. Να φας δημητριακά; Τσακίσου να φας τα δημητριακά.

Αλλά αφού φας τα δημητριακά μετά τρως και το δεκατιανό, τρως και στις δώδεκα.

Παιδιά ή Προτεστάντες θα είστε ή το ένα ή το άλλο, δε μπορείς να είσαι και τα δυο μαζί σε λίγο, δεν θα παίρνουμε από τις πόρτες, αποφασίστε τι θέλετε.

Σας είπαν οι Προτεσταντισμός να τρώσουν πρωινό, φάτε δεκατοκόβιμες δηλαδή, να με τρώσουν καλό πρωινό.

Αφού όπου φάσατε τρώσουν πρωινό, φάτε ρε παιδάκι μου.

Αλλά μην τρώσεις και τον άλλο κύκλο.

Μπορεί να είμαστε και τα δύο.

Θα σας πω κάτι άλλο τώρα.

Α, τι ως Προτεσταντισμός μου τινάζει τα ρολόγια στον αέρα.

Λοιπόν, προσέξτε να δείτε.

Οι Έλληνες ειδικά, τόσο επιρρεπείς τις διαταγές των Προτεσταντών, δεν έχουμε καμία αντίσταση.

Θα σας πω κάτι.

Ο Προτεστάντης, στη ζωή του, τα έχει όλα ρυθμισμένα.

Είναι χαρακτηριστικό του Προτεσταντισμού.

Η οργάνωση, ο κανόνας, δεν φεύγει από αυτό.

Μάλιστα, αυτό είναι το άλλο άκρο από εμάς.

Ο Προτεστάντης αν δεν έχει κανόνες να τηρεί, χάνει τον προσανατολισμό του.

Δώσ’ του κανόνες γιατί χωρίς κανόνες δεν μπορεί.

Ακόμη και εκεί που δεν χρειάζονται κανόνες, αυτός βάζει κανόνες.

Γιατί έχει κανονο-λαγνεία.

Ξέρω μια χώρα, τελείωσα.

Προσέξτε, το πρόβλημα των Προτεσταντών είναι ότι λατρεύουν τους κανόνες και προσπαθούν να τους τηρήσουν με τόση αφοσίωση.

Είναι μέσα στον Προτεσταντισμό αυτό διότι αφού βάζεις κανόνες, οι κανόνες αντανακλούν στην κοινωνία.

Άμα τηρούμε τους κανόνες τότε βοηθούμε την κοινωνία να πάει μπροστά.

Ο πρωτοστάτης την κοινωνία του την έχει πιο σημαντική ακόμη και από τον εαυτό του.

Οπότε τον τηρούνται οι κανόνες.

Είναι σημαντικό.

Αν δεν τηρείς τους κανόνες είναι έγκλημα.

Δεν είναι παράβαση, είναι έγκλημα.

Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις.

Αν έχετε πάει σε τέτοιες Προτεσταντικές χώρες είναι σουρεάλ.

Είναι η διάβαση ρε παιδί μου.

Είναι η διάβαση ο κανόνας.

Είσαι όντως άμα είναι πράσινο περνάς, άμα είναι κόκκινο στέκεσαι.

Αλλά είσαι στη διάβαση, κοιτάς δεξιά, κοιτάς αριστερά, δεν έρχεται κανένα ρημάδι αυτοκινητό.

Ο Προτεστάντης δίπλα αγγούρι.

Σε κοιτάει ο άγριος, γιατί εσύ παραβαίνεις τον κανόνα.

Και κυρίως γιατί μαθαίνεις τα παιδιά, άμα κρατούν παιδί στο χέρι και εσύ περνάς, γίνονται έξαλλοι γιατί διδάσκεις τα παιδιά να μην τηρούν τους κανόνες και θα σκοτωθούν, κλπ.

Τηρούν κανόνες και τόσο παιδιά, παιδιά που παιδιά που παιδιά που παιδιά που παιδιά, παιδιά που παιδιά που παιδιά που παιδιά, και τόσο πολύ τους κανόνες, που κοιτάξτε να δείτε εδώ είναι το αντίστροφο.

Κοιτάξτε όχι όλοι.

Ποτέ οι κοινωνίες δεν είναι 100% Ποτέ οι κοινωνίες δεν είναι 100% και σε αυτούς είναι.

Άνθρωποι που δεν τηρούν κανόνες και σε αυτούς είναι.

Άνθρωποι που δεν εργάζονται και σε αυτούς είναι και τ.λ.

Απλώς τα ποσοστά, κατά κύριο λόγο, τείνουν προς την τήρηση των κανών.

Όπως και σε εμάς.

και εμείς δεν είμαστε μόνο μη τηρούνται στους κανόνες, υπάρχουν και άνθρωποι που τηρούν τους κανόνες, αλλά είμαστε μειοψηφία, οι άνθρωποι που τηρούν στην Ελλάδα τους κανόνες, γενικά είναι μειοψηφία, επάσης περιπτώσει.

Τώρα το δικό τους πρόβλημα είναι ότι επειδή τηρούν τόσο πολύ τους κανόνες και με τόση ευφωσίωση, δεν καταλαβαίνουν εύκολα πότε ένας κανόνες είναι λάθος.

Δεν είναι όλοι κανόνες σωστοί, βάζεις ένα κανόνι και το δοκιμάσεις στη ζωή.

Όμως αυτοί αργούν να καταλάβουν πότε ένας κανόνας είναι λάθος, διότι τον υπηρετούν τόσο πιστά που δεν δέχονται ότι είναι λάθος.

Κάποια στιγμή θα τον καταλάβουν ότι είναι λάθος.

Από πέραση βέβαια.

Ενώ σε μια άλλη χώρα που γνωρίζω, επειδή δεν τυρούνται ποτέ οι κανόνες, επίσης δεν καταλαβαίνεις αν είναι καλός ο κανόνας ή όλα, διότι ποτέ δεν έχει εφαρμοστεί και έτσι δεν ξέρεις αν τηρίθηκε.

Δηλαδή, τι να πω, τι να πω, η ανθρωπότητα έχει ποικιλία, εμείς ανήκουμε σε αυτή την ποικιλία.

Σας είπα, ο μέσος όρος ημών και ημών είναι κανέναν σωστό.

Γιατί σας έλεγα πριν.

Αυτοί οι Προτεστάντες είναι βόροι λαοί σε κρύα κλίματα, κατά κυριολόγο, και πίνουνε.

Πίνουνε.

Οι άνθρωποι στο βορρά πίνουνε πολύ.

Όχι μόνο οι Προτεστάντες και οι Ρώσοι που είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, αυτοί πίνουν όλο το Βόλγα.

Ε, πάση περιπτώσει, θέλω να πω οι άνθρωποι που είναι στο βορρά πίνουνε, γιατί είναι και το κλίμα που το σηκώνει.

Και προσέξτε να δείτε, πίνουνε χωρίς να τρώνε.

Εμείς, στην Μεσόγειο, έχουμε μια παράδοση εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Όταν πίνουμε ξέρω γω κρασί ή οινοπνευματώδη, πάντα το συνοδεύουμε με λίγο φαγάκι. Με μεζέ.

Δεν πίνουμε ξεροσφύρι.

Ποτέ δεν έπινε η Μεσόγειος ξεροσφύρι.

Ποτέ.

Ποτέ.

Και πολύ καλά κάνει διότι, μας λένε, φαίνεται κιόλας, είναι ευεργετικό για το στομάχι να υπάρχει τροφή την ώρα που μπαίνει το αλκοόλ.

Αυτή δεν είναι η παράδοσή μας με το αλκοόλ.

Δεν πίνουμε πολύ, δεν πίνουμε ξεροσφύρι και πίνουμε με κάποιο μεζέ με το φαϊ.

Οι Προτεστάντες, οι Βόροι, και βέβαια είναι οι Προτεστάντες μέσα σε αυτό, πίνουν ξεροσφύρι.

Πάνε σε κάποιους τόπους, σε μπαρ λέγονται, γέμιση Ελλάδα μπαρ, πότε βρεθήκαμε να έχουμε μπαρ.

Αληθινά σας λέω πιο μεγάλη υποταγή στον Προτεσταντισμό δεν υπάρχει από αυτό.

Ο Έλληνας είχε μπαρ, μόνο στα λιμάνια υπήρχαν μπαρ γιατί έρχονταν ναυτικοί Προτεστάντες.

Η υπόλοιπη Ελλάδα είχε ταβερνίτσες, είχε μικροχώρους που πηγαίναμε όλοι, τρώγαμε, πίναμε, τραγουδούσαμε.

Δεν υπήρχε η έννοια του μπαρ, αυτή είναι Προτεσταντική έννοια.

Τώρα οι Έλληνες νέοι, δεν πάνε, σου λέει θα πάμε σε αυτό το μέρος και δεν έχει μπαρ, τέλειωσε, πάει.

Και κοιτάξτε να δείτε, πηγαίνουν στα μπαρ και πίνουν, παραγγέλνουν τις μπύρες και έρχονται μπύρες, μπύρες, μπύρες, μπύρες και τις πίνουν έτσι.

Αμίλητοι τις περισσότερες φορές, δεν μιλά.

Ξέρετε το φοβερό νορβηγικό ανέκδοτο, Πάνε δύο Νορβηγοί να πιούνε στο μπαριο.

Αρχίζουν και πίνουν αλύπητα.

Αυτοί πίνουν αλύπητα, κουβέντα δεν βγάζουν.

Οπότε κάποια στιγμή, μετά από μια-δυο ώρες λέει ο ένας Νορβηγός στον άλλον «άντες στην υγειά μας».

Και λέει ο άλλος θυμωμένα «Ήρθαμε για να φλυαρήσουμε ή για να πιούμε πύρα».

Λοιπόν, αυτό έγινε και στην Ελλάδα.

στα μπαρ δεν μπορείς να μιλήσεις γιατί είναι τόσο δυνατή η μουσική που στην ουσία σε αναγκάζει να πίνεις σαν να είσαι Προτεστάντης.

Για σκεφτείτε το, για σκεφτείτε το πόσο δούλοι είμαστε, δούλοι.

Τις υπέροχες έχουμε, μπορεί να έχουν και αυτοί ωραίες παραδόσεις, έχουμε και εμείς ωραίες παραδόσεις.

Εμείς πετάμε τις ωραίες μας παραδόσεις αμέσως για να γίνουμε Προτεστάντης.

Σου το λέω αυτό.

Λοιπόν, να σας πω τώρα την ιστορία που σας έλεγα για το Μπρισμπέιν του γιου μου.

Μου έκανε εντύπωση.

Εγώ τότε, ο γιος μου είχε αποκτήσει το μωράκι του και είχε πάει η γιαγιά η Greek Mother.

Αυτό είναι άλλη ιστορία.

Η Προτεστάντη σα μάνα δεν θα το κάνει αυτό.

Δεν ξέρω αν ξέρετε, στον Προτεστάντικο κόσμο, δεκαοχτώ χρονών, τα παιδιά έχουν φύγει.

Ο γιος του Bill Gates, 18χρονών, τέλειωσε μόνος.

Μόνος.

Ούτε χρήματα, σπουδάζουν με δικά τους χρήματα, δεν ξέρω αν ξέρετε.

Τα παιδιά από 18χρονών και μετά σπουδάζουν με δικά τους χρήματα.

Δεν υπάρχει από τους γονείς τους επιχορήγηση.

Παίρνουν δάνεια από την τράπεζα, είναι ειδικά δάνεια που τα παίρνουν τα νέα παιδιά και τα εξοφλούν.

Ο κύριος Ομπάμα, αν το ξέρετε, στην πρώτη του θητεία αποπλήρωσε το δάνειο που είχε πάρει για να σπουδάσει.

Ο μέσος Προτεστάντης Γωνιός δεν δίνει χρήματα στα παιδιά του.

Μόνο του πρέπει.

Για αυτό δουλεύουν.

Τα παιδιά σπουδάζουν και δουλεύουν.

Και τα πανεπιστήμια παρέχουν εργασίες για τα παιδιά.

Καθαριότητες που γίνονται τόνα τ’ άλλο αλλά τ’ άλλο για τους φοιτητές για να μπορούν να βγάλουν χρήματα.

Είναι άλλο που κάνει ο Προτεστάντης γενικά.

Χρήματα δεν δίνει εύκολα, ούτε βοηθάει με αυτόν τον τρόπο γιατί θεωρεί ότι κάνει κακώς τα παιδιά του.

Θεωρεί ότι τα κάνει εξαρτημένα και αναξιοπρεπή άτομα.

Και δεν βοηθάει.

Από άποψη δεν βοηθάει.

Και μένουν άναυδοι όταν κάτι τύποι σαν εμένα, σαν εσάς.

Αντιθέτως εδώ εμείς είμαστε έτοιμοι να συντηρούμε τα παιδιά μας μέχρι τα 90.

Μας λέει, δηλαδή 90 εσύ, 70 ο γιος σου, και η μάνα λέει, αχ το καημένο μου, ο άλλος είναι 70.

Δηλαδή, είμαστε η άλλη μπάντα.

Λοιπόν, απέκτησα το μωράκι τα παιδιά μου και είπε η Greek Mother να βοηθήσει εκεί πέρα να βάλει πλάτη.

Τότε η εγγονούλα μου ήταν σκληρόκαρδη και λύγισε…

Οπότε και εγώ η καημένη να τους αφήσω το ζευγάρι κάπως να κοιμηθεί, το περνάς ένα καροτσάκι, έκανα βόλτες πάνω κάτω είχα ρημάκι στη γειτονιά για να κοιμηθεί το ζευγάρι λίγο, μάλιστα.

Προσέξτε να δείτε τώρα όμως την άλλη πλευρά του Προτεσταντισμού, ο οποίος έχει αυτή την αίσθηση της κοινωνίας, του συνόλου της κοινωνίας, Είναι πολύ ενδικός αυτό, πολύ ενδιαφέρον.

Πρώτα πρώτα, υπήρχε ένα μεγάλο σχολείο κοντά.

Εκεί ένα λύκειο κάπου και από το λύκειο αυτό έβγαιναν τα παιδιά.

Ας πούμε τέλειωνε το λύκειο και έβγαιναν τα παιδιά.

Έβγαιναν εκατοντάδες παιδιά.

Σμπροχνότανε, γελάγανε, όλα με χαμηλή φωνή.

Δηλαδή έβγαινε ένα σχολείο και άκουγες έναν βόμβο.

Όχι θόρυβο, βόμβο.

Γιατί σε αυτές τις χώρες δεν μιλάνε δυνατά, γιατί είναι εκνευριστικό, μπαίνεις στην ιδιωτικότητα του άλλου, δεν σέβεις τον άλλον, μιλάνε χαμηλόφωνα.

Είναι χώρες που τα μωρά δεν λένε, τα σκυλιά δεν γαυγίζουν, δεν ξέρω τι συμβαίνει, είναι ένα πράγμα, μια ηρεμία, Α, τι να πω δηλαδή.

Μπαίνεις μέσα στο λεωφορείο, είναι ένα σωρό μωράκια και δεν κλαίει κανένα.

Πάει να κλάψει και η μαμά του του λέει ναι, ναι, ναι.

Αν η Προτεστάντη σα μάνα πει ναι, είναι ναι και δεν τελειώνει.

Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει πίσω, έτσι μεγαλώ.

είναι η ανατροφή του Προτεστάντη.

Αν έχετε δει τα έργα του Σουηδού, του Σκυνουδέτου, του Μπέρκμαν, που ο πατέρας του Μπέρκμαν ήταν πάστορας Προτεστάντης και γι’ αυτό είναι αυστηρότατη η ανατροφή των παιδιών.

Αυστηρότατη με γλυκίτητα.

Ανυποχώρητη όμως.

Αν πεις, και δεν υπάρχει περίπτωση να μη βάλει δουλειά στο παιδί, Στην Προτεσταντική οικογένεια, το μωρό από την ώρα που θα περπατάει θα έχει μια δουλειά στο σπίτι.

Ας πούμε, να πηγαίνει το ψωμί από εδώ εκεί, ξέρω εγώ.

Δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνει.

Μόλις μεγαλώσει λίγο περισσότερο να πηγαίνει τα σκουπιδάκια από εδώ εκεί.

Μόλις μεγαλώσει λίγο περισσότερο αυτό.

Είναι η υποκρίωσή του.

Τέλειωσε, θα το κάνει.

πρέπει να μάθει να είναι εργατικός και να έχει καθήκοντα και δεν υποχωρούν σε αυτό.

Τέλος πάντων.

Μπορεί να είναι σκληρό, μπορεί να μας αρέσει, είναι όμως το έχουνε, το έχουνε κατά κανόνα πολύ.

Η κυρία Μέρκελ είναι κόρη Πάστορα Προτεστάντη, δηλαδή έχει μεγαλώσει μέσα στους κανόνες, στο καθήκον και την πειθαρχία.

Δεν υπάρχει περιφελή φτουσία.

Και εκτός αυτού, λέω τώρα χωρίς να την ξέρω τι γίνεται, αλλά από τα στοιχεία.

Είναι κόρη προτεστάντη και εκτός αυτού μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία όταν ήταν κομμουνιστική η Ανατολική Γερμανία.

Δηλαδή, προτεσταντική πειθαρχία και κομμουνιστική πειθαρχία, πάρ’ τα αυγό και κούρευτο δηλαδή! Τι έχουμε απέναντι, καταλάβατε τι θέλω να σας πω! Γυρνάω όμως στον Μπρίσ Μπέινγ για να δείτε την άλλη πλευρά.

Τα παιδιά όταν βγαίνουν δεν υπάρχει περίπτωση στο σχολείο, περνούσα εγώ, να σε κτυπήσουν.

Δηλαδή έχουν στο νου τους να μην σε σπρώξουν.

Μάλιστα ο Προτεστάντης δεν σε ακουμπάει, δεν ξέρω αν το ξέρετε, αν έχετε βρεθεί σ’ αυτές τις χώρες.

Εμείς λατρεύουμε να σπρωχνόμαστε ρε παιδί μου, είναι και μέσα στη συνομιλία μας.

Εκείνοι δεν σε ακουμπούνε.

Γενικά κάνουν έτσι ας πούμε να μην τύχει και ακουμπήσεις.

Κι άμα εσύ περνάς και τους ρίχνεις μια ωραία ωραία, δεν μένουν άναυδοι.

Πώς το έκανε αυτή η κυρία αυτά, πώς το έκανα μωρέ, μια χαρά είναι.

Τι έγινε δηλαδή που συγκρουστήκαμε και λίγο.

Ε, πάει που κλείνει αυτή η παρένθεση.

Λοιπόν, προσέξτε, είμαι με το μωράκι.

Η συνοικία που ζούσε τότε ο γιος μου ήταν πολύ ανηφορική.

Είχε πολύ ανηφορικά σημεία.

Και το πηγαίνω πάνω-κάτω-πάνω-κάτω, σε ένα τοπίο, σε ένα περιβάλλον, μέσα στα λουλούδια, μέσα στην καθαριότητα, και όχι απλότητα, με απλότητα.

Ο Προτεστάντης κτίζει τα σπίτια του με υλικά παράγκας.

Δεν ξέρω αν το ξέρετε.

Υλικά παράγκας.

Αν πάτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Αγγλία, στην Αυστραλία, στην Νέα Ζηλανδία, τα σπίτια είναι κτισμένα με υλικά παράγκας, ψευτοξύλα, ούτε ένα…

δηλαδή άκουσα από το δίπλα σπίτι όλους τους θορύβους, δεν υπάρχει περίπτωση, είναι ψευτοφτιαγμένα τα σπίτια από άποψη.

Αλλά τα βάφουν συχνά, τα συντηρούν, είναι πολύ όμορφα κτλ.

Και είναι τώρα μια κυρά με ένα παιδάκι.

Μπαίνω, είμαι στην αρχή ενός δρόμου πολύ ανηφορικού και αρχίζω και σπρώχνω το καροτσάκι για να ανεβώ αυτό το δρόμο.

Και καθώς είμαι στην αρχή αυτής της ανόδου, ακούω ένα θόρυβο…

γυρνάω το κεφάλι μου και βλέπω στο τέλος του επικλεινού, σε αυτούς τους σημείους, δυο αγοράκια, 10-12 χρονών, με skateboard.

Είχαν δηλαδή φτάσει εκεί πάνω, προφανώς για να το κατέβουνε, γιατί…

Λοιπόν, εγώ, εντάξει, είδα τα παιδιά και συνέχισα να σπρώχνω.

Και ακούστε τη συνέχεια.

Τα παιδιά και αυτά κατέβηκαν το skateboard, το βάλανε παραμάσχαλα και άρχισαν να κατεβαίνουν με το skateboard παραμάσχαλα.

Στην αρχαία, έμεινα έκπληκτη.

Μετά κατάλαβα ότι είδανε ότι εγώ σέρνω ένα καροτσάκι με μωρό και σκέφτηκαν να μην με ενοχλήσουν.

Έβαλαν λοιπόν το skateboard παραμάσχαλα, πέρασαν από μένα, μου είπαν πολύ σιγά ένα «Good morning».

Τους είπα «Good morning».

Τα άκουσα να συνεχίζουν και εγώ ανέβαινα.

και αφού πέρασε ώρα τα άκουσα να ξανανεβαίνουν στο skateboard και να…

Πρέπει να σας πω ότι μου ήρθε…

βούρκωσαν τα μάτια μου.

Αφού μου ήρθε να γυρίσω πίσω και να τα προλάβω και να πω δείξτε μου τους γονείς σας.

Ποιος σας ανέθρεψε έτσι να σεβαστείτε παιδιά 10-12 χρονών που κατά κανόνα σε αυτή την ηλικία.

Να σεβαστούν μια κυρία με ένα μωρό και να περάσουν.

Εδώ πέρα, για μένα, αυτά είναι απίθανα πράγματα.

Δηλαδή, η ουσία του πολιτισμού μέσα σε αυτό.

Έτσι αισθάνθηκα εγώ.

Έτσι αισθάνθηκα.

Τα ζήσεις σε αυτές τις χώρες αυτά, υπάρχει αυτή η αίσθηση του άλλου, του σεβασμού του άλλου σε σημείο υπερβολής καμιά φορά.

Τώρα βέβαια, αυτή η τήρηση των κανόνων σε αυτές τις χώρες Μπορεί να μας φέρει σε πολλές ιστορίες.

Και σημαντικότατος στον Προτεσταντικό κόσμο είναι επειδή δίνουν μεγάλη σημασία, το θέμα της ατομικής ευθύνης.

Αυτό είναι κεντρικό.

Ο Προτεστάντης, αν πάρεις πάνω σου την ευθύνη, σε εκτιμά πολύ.

Άμα πεις δικαιολογία για αυτό, δεν είσαι άνθρωπος, είσαι σκουλήκι. Δεν το δέχεται.

Θα σας πω πάλι μια ιστορία με τον άλλο μου γιο τώρα.

Τον άλλο υπέροχο μου γιο.

Προσέξτε να δείτε τώρα.

Ο Προτεστάντης, επειδή όλα τα οργανώνει, όλα τα προβλέπει, όλα τα μεθοδεύει, Δεν κάνει τίποτα την τελευταία στιγμή.

Όλα τα κάνει πολύ πιο νωρίς από ότι πρέπει.

Δεν ξέρω αν το ξέρετε αυτό.

Λοιπόν, εμείς εδώ είμαστε τις τελευταίες στιγμές.

Και καλά κάνουμε, δεν λέω ότι είναι καλύτερο ή χειρότερο.

Εμείς εδώ είμαστε τις τελευταίες στιγμές.

Εμένα άμα είναι να δώσω μια εργασία, και πρέπει να είναι 10 Ιουλίου μια εργασία, παρακαλώ να μην μου πούνε την πραγματική ημερομηνία, να μου πούνε μια ψεύτικη καναδυό μήνες πριν, διότι αν δεν έχει η ώρα κοντά στο τέλος της ημερομηνίας, δεν μπορώ να την γράψω την εργασία.

Και νομίζω ότι έτσι κάνουμε κι εμείς, δηλαδή τα αφήνουμε τα πράγματα στο τέλος.

Γενικά εδώ τα αφήνουμε τα πράγματα για το τέλος.

Εκείνοι τα κάνουν πολύ νωρίτερα.

Στα πανεπιστήμια τους υπάρχουν οι περίφημες deadline.

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην παραδώσεις αυτό που σου έχουνε πει την ημερομηνία που πρέπει.

Μια εργασία που πρέπει να παραδοθεί μέχρι 10 Ιουνίου, 9 Ιουνίου πρέπει να έχει παραδοθεί.

10 Ιουνίου τέλειωσε, δεν γίνεται δεκτή πάλι.

Και αυτό το ξέρουν αυτοί, θα τα έχετε ακούσει ίσως.

Δεν υπάρχει περίπτωση.

Γιατί σας το λέω αυτό, διότι ο γιος μου υπέροχος Σπούδάζει σε ένα πανεπιστήμιο της Αγγλίας και γράφει το μάστερ του.

Έχει deadline, δηλαδή ημερομηνία παράδοσης ας πούμε 10 Ιουνίου.

Η εργασία του μάστερ δεν είναι απλή εργασία, είναι σοβαρή εργασία, θέλει δουλειά.

Και εγώ είμαι της δουλειάς και ξέρω ότι παίρνει χρόνο αυτή η εργασία.

Έχει βάλει το Πανεπιστήμιο ως τελική καταλυτήρια ημερομηνία, τι είπαμε, 9 Ιουνίου.

Ο μέσος Προτεστάντης Φοιτητής, 9 Μαΐου έχει τελειώσει την εργασία, την έχει παραδώσει και φεύγει για τις διακοπές του.

Ο μέσος Βαλκάνιος Φοιτητής, 9 Μαΐου αρχίζει να γράφει την εργασία και βέβαια αρχίζει να τη γράφει μέσα σε ταραχή και πανικό.

και πανικώ όπως κάνουμε όλοι γιατί είμαστε τις τελευταίες στιγμές.

Έτσι και ο υπέροχος γιος μου και εκείνος ξεκίνησε τιμώντας τις παραδόσεις της φυλής, την ώρα που οι άλλοι παρέδειδαν την εργασία τους.

Και εγώ θεωρώ ότι δεν είμαι πιεστική μητέρα, αλλά γενικά οι μαμάδες μπορούν να είναι και πολύ εκνευριστικό πράγμα και δεν θέλω να είμαι εκνευριστικό πράγμα, αλλά με τρώγε η αγωνία, διότι είχα καταλάβει ότι πλησίαζε ο καιρός και δεν είχε αρχίσει να γράφει.

Γλυκά γλυκά και με πλαγίος έλεγα αγόρι μου καλό πως πάει η σύνθεση της εργασίας.

Καλά μανούλα, καλά μανούλα.

Δεν μου άρεσε εμένα αυτό το καλά μανούλα.

Λέω δεν το αρχίσαμε να το γράφουμε, δεν το αρχίσαμε φαίνεται αυτό το πράγμα.

Κάποια στιγμή το καλά μανούλα έμοιαζε σαν άρχισε.

Άντε λέω άρχισε εντάξει δόξα τω Θεώ.

Οπότε κάθε τόσο λίγο, λίγο μετά από δυο τρεις ώρες ξανά, καλύτερες ξανά, περνά δύθεν τυχαία ένα τηλέφωνο πώς πάει παιδί μου.

Καλά μαμά, καλά μαμά, είχε αρχίσει να φαίνεται ότι πια δε κοιμάται.

Το επόμενο που συμβαίνει είναι να γράφεις και να μην κοιμάσαι και να πίνεις καφέ δες διότι δεν το έκανες όταν πρέπει και τώρα μάλιστα.

Πώς πάει παιδί μου, καλά μαμά, να λέει, Όμως χθες, να σου πω, την ώρα που δούλευα στις τρεις ώρα έπεσε το ηλεκτρικό στην περιοχή μας και πήρα το ποδήλατο και πήγα σε μια άλλη συνεικία να βρω κανένα μπαρ ανοιχτό για να βάλω τον υπολογιστή στον…

Α, μάλιστα, από αυτό και μόνο κατάλαβα ότι πλέον δεν κοιμόμαστε καθόλου και κινούμαστε τρεις ώρα σε διάφορα σημεία για να γράφουμε.

Ωραία, εν πάση περιπτώσει.

Και φτάνει ώρα, εννιά, του μηνός.

Εγώ από τα τηλεφωνήματα 7-8 του μηνός είχα καταλάβει ότι πλέον είμαστε σε κατάρευση, δεν κοιμάται το σύστημα.

Αλλά επειδή ήμουν αματρία, πάντα το παιδί μου είναι ευγενικό και γλυκό.

Έλεγε όλα τα καλά, μάλιστα μανούλα μην ενσυγγίζω, το παιδί μου δεν ενσυχώ.

Και έρχεται η ενάτη του μηνός και τον παίρνω ένα τηλέφωνο, δεν τον βρίσκω συντετριμένου.

Λέει μαμά, θα σου πω.

Δεν τα κατάφερα.

Δεν τα κατάφερα.

Έχω τελειώσει τη δουλειά μου σε ένα εννέντε τεσσεκατό, αλλά με ένα δέκα τεσσεκατό και δεν τελειώνει.

Δεν τελειώνω.

Πάει τελειώσε, το χάσα.

Και ήταν έτσι και συντετριμένος, είπε συγγνώμη και σε σένα και στον πατέρα για τα χρήματα και όλοι την έλεγε.

Εντάξει, τι να πω, τι να πω.

Λέω παιδί μου, τελειώσει, έγινε, τι να κάνουμε.

Πάει τελειώσει.

Ηρέμησε, πήγαινε να κοιμηθείς, το χάσαμε.

Πάει, το χάσαμε.

Έκλεισα το τηλέφωνο και μετά με πιάνει.

Λέω ρε παιδί μου τι σκύλα μάνα είμαι εγώ.

Το παιδί έχασε αυτό το πράγμα, δεν μπορώ να βοηθήσω καθόλου.

Και άρχισα να σκέφτομαι, λέω τι έχω διαβάσει για τον Προτεσταντισμό.

Μήπως μπορώ να βοηθήσω.

Οπότε τον παίρνω πίσω τηλέφωνο, του λέω αγόρι μου μην κοιμηθείς ακόμα.

Πες μου ο καθηγητής σου είναι Άγγλος ή είναι κανένας ίνδος, κανένας Έλληνας και τα λοιπά.

Λέει είναι Άγγλος.

Άγγλος λέω τέλεια.

Άκου τι θα σου πω.

Θα κάνεις ακριβώς αυτό που θα σου πω όμως.

Θα γράψεις τώρα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στον καθηγητή σου και θα πεις Κύριε Καθηγητά, σας γράφω ψιντετριμμένος διότι έκανα ελευνή διαχείριση του χρόνου μου.

Άργησα να ξεκινήσω να γράφω την εργασία με κεκλοπρόσεξε μη γράψεις ότι έπεσε το ηλεκτρικό ρεύμα κτλ διότι ο Προτεστάντης αν του πεις δικαιολογία θα γίνει έξω πρενών και θα πες την ευχή του ο καμία.

και γράψε, έκαμα ελευνή διαχείριση του χρόνου μου που είναι και αλήθεια.

Αλήθεια λες.

Δεν οργάνωσα τα πράγματα, δεν ήμουν συστηματικός όπως έπρεπε και βρέθηκα μία μέρα πριν, να μην έχω ολοκληρώσει την εργασία μου.

Έχω απόλυτη ευθύνη γι’ αυτό που έχει συμβεί.

Το μόνο που σας ζητώ είναι, αν και εσείς νομίζετε, μια μικρή παράταση, να ολοκληρώσω την εργασία μου.

Τι στέλνει και του έρχεται μήνυμα, έχετε παράταση 24 ώρες.

Α, εσείς μην ομίστε τίποτα πλουσιοπάροχα, αλλά 24 ώρες ήταν αρκετές.

Κάθισε άλλες 24 ώρες με τους καφέδες και τελείωσε την εργασία.

Γιατί, γιατί ο Προτεστάντης εκτίμησε το ότι πήρε στην ευθύνη επάνω.

Καταλάβατε τι θέλω να πω.

Είναι στον κόσμο τους αυτό.

Κατά μέσον όρο, έτσι αντιδρούν.

Μπορεί βέβαια, δεν είναι όλοι Προτεστάντες το ίδιο, αλλά στους Προτεστάντικες κοινωνίες, η έννοια της ατομικής ευθύνης τους παραλύει.

Το δέχονται σαν δείγμα αξιοπρέπειας, σαν δείγμα λεβετιάς, σαν δείγμα…

Και μπορώ να σας πω άλλη μικρή ιστοριούλα, είστε βέβαια.

Με μία σόκκινη ιστορία θα σας οσοποιήσω.

Ακριβώς επειδή σ’ αυτές τις κοινωνίες εκτιμούν την ανάληψη της ευθύνης, πιο πολύ, ανάληψη της ευθύνης για ένα λάθος που έκανες.

Ο Προτεστάντης θεωρεί ότι οι άνθρωποι κάνουν λάθη.

Ανθρωπίνο είναι, αλλά το ζήτημα είναι να μην το μεταθέτεις στον άλλον, και όχι από τον άλλον, να το παίρνεις επάνω σου, τότε το εκτιμάει αυτό το πράγμα.

Μάλιστα.

Λοιπόν, στην Αγγλικανική Εκκλησία, υπάρχει ο Αρχιεπίσκοπος του Καντερμπούρη κτλ, η Αγγλικανική Εκκλησία έχει 51 άλλες εκκλησίες, δηλαδή όπου είναι το Commonwealth, υπάρχουν παραρτήματα της Αγγλικανικής Εκκλησίας, δηλαδή στην Καναδά υπάρχει, Είναι και οι Ευρωπαϊκές Πολιτείες.

Υπάρχει η Αγγλικανική.

Και εκεί υπάρχουν ας πούμε αντίστοιχοι σαν τον Αρχιεπίσκοπο του Canterbury.

Επικεφαλής.

Σπουδαία θέση να είσαι Αρχιεπίσκοπος.

Όταν πεθαίνει για να ανεβεί ένας Αρχιεπίσκοπος, όπως ξέρετε, στην μια θέση πρέπει να πεθάνει ο προηγούμενος.

Είναι θέση διαβίου.

Αυτές είναι θέσεις διαβίου.

Πριν έρχεται η αρχιεπίσκοπη πρέπει να πεθάνει ο προηγούμενος για να είναι δύο επόμενος.

Λογικό είναι.

Και όταν πεθάνει ο προηγούμενος αρχίζει μια συζήτηση ποιος θα είναι ο κατάλληλος για να τον διαδεχθεί.

Θυμάστε και μας όταν πέθανε ο Χριστόδουλος για κανά δυο μήνες υπήρχε μεγάλη συζήτηση στις εφημερίδες ποιος θα είναι ο κατάλληλος κτλ κτλ.

Έτσι και εκεί υπήρχε αυτή η ιστορία.

Και από ότι φαινόταν ο καταλληλότερος ήταν ένας ιερεμένος της προσθεσταντικής εκκλησίας αγγλικανικής, πάρα πολύ μορφωμένος, τι γε, τι, πώς το λένε, Κέιμπριτς και Οξφόρδες και όλα τα λοιπά και με διδακτορικά και με φιλανθρωπικό έργο και με χίλια μύρια και όλοι έλεγαν ότι είναι ένας εκλεκτός κύριος.

Επειδή έρχονταν η μέρα της εκλογής, ο κύριος αυτό ζήτησε από το κεντρικό σταθμό του τηλεόρασης να μιλήσει στον κόσμο.

Και έτσι παρουσιάστηκε στο Δελτίο των Εννέα.

Είναι τώρα το Δελτίο των Εννέα που το βλέπει όλοι, είναι το κεντρικό Δελτίο και παρουσιάζεται σε αυτό το Δελτίο ο υποψήφιος αρχιεπίσκοπος και δίπλα του ένας κύριος.

Και απευθύνεται από τη τηλεόραση στον κόσμο ο υποψήφιος αρχιεπίσκοπος.

Και λέει χαίρετε είμαι ο Τάδε.

Διαβάζω στις εφημερίδες και ξέρω ότι πολλοί από εσάς θα θέλατε εγώ να γίνω αρχιεπίσκοπος.

Με συγκινεί αυτό με τιμά και τα λοιπά.

Αλλά ήθελα να σας πω το εξής.

Ο κύριος δίπλα μου είναι ο άντρας της ζωής μου.

Δεν υπάρχει περίπτωση να μη ζω μαζί του.

Σας το λέω και όχι τώρα που είναι…

ήταν πριν 20-30 χρόνια που αυτό ήταν σπάνιο.

Γιατί σας ευχαριστώ πάρα πολύ που σκέφτεστε να κάνετε με ένα αρχιεπίσκοπο, όμως λάβετε υπόψευση ότι εγώ δεν πρόκειται να μην ζήσω με τον κύριο αυτό, οπότε εάν θέλετε ευχαρίστως γίνομαι αρχιεπίσκοπος.

και πάλι για εμένα και μόνο που σκεφτείχατε να είμαι αρχιεπίσκοπος με τιμά και έχω το έργο μου να το κάνω και σας ευχαριστώ πάρα πολύ, θα συνεχίσω το έργο μου όπως έκανα.

Προσέξτε να δείτε.

Αρχίζει μια συζήτηση έντονη γιατί δεν είναι ευχάριστο να…

ξέρεις ότι ο αρχιεπίσκοπός ούτε λες πάντων έχει μια τέτοια σεξουαλική τάση.

Όμως, τελικά ψηφίστηκε ο άνθρωπος αυτός.

Γιατί; Για την γενεότητα και την ειλικρίνεια.

Διότι ο Προτεστάντης παραλύει όταν έχει απέναντί του κάποιον που λέει «Ναι, εγώ είμαι αυτό, αν σου κάνω έχει καλώς, αν όχι, μη».

Τέτοιο πράγμα δεν θα γινόταν εύκολα σε ορθόδοξη πλευρά, θα γινόταν σε καθολική.

Σε Προτεστάντικη έχει γίνει 2 και 3 φορές.

Και δεν είναι ευχαριστημένοι.

Και εκείνοι θα προτιμούσανε ο ιερέας τους, τέλος πάντων, να μην είναι ομοφυλόφιλος.

Αλλά, δώσανε έμφαση σε εκείνου που θεωρούν ότι είναι το ανθρώπινο στοιχείο.

Ότι δεν το κρύβει λέγοντας, ένα σωρό έχουνε και το κρύβουνε.

Ενώ αυτός βγήκε και το είπε καθαρά.

Άρα το εκτιμήσανε σαν γενναίο και έντοιμο άνθρωπο.

Και έτσι το ψηφίσανε.

This is protestantism.

You take, you like, you take or you leave it.

Σας αρέσει ή όχι, πάντως μπορείτε και να μην φάτε πριν δημητριακά.

Το πρωί δεν χάθηκε ο κόσμος.

Ναι, δεν έχω να ζεστώ.

Για περάσεις τη νύπτερα, να είστε καλά!

Το άρθρο εκφράζει και αντανακλά τις προσωπικές θέσεις και απόψεις του συγγραφέα και αποτελεί έργο προσωπικής του έρευνας και εργασίας. Έχει γίνει προσπάθεια να σας παρέχει αντικειμενική πληροφόρηση, αλλά σε θέματα υγείας, διατροφής και όχι μόνο, πάντοτε πρέπει να ζητάμε τη συμβουλή ενός ειδικού.