Ματιά

«Υπάρχει γράμμα για μένα;», Σοφία Σακελλαρίου

Η ποιήτρια Σοφία Σακελλαρίου εστιάζει στις Λέξεις, στα Γράμματα, στα Γράμματα που δεν φθάνουν ποτέ, στα Ποιήματα, στην Ηχώ, στη Γραφή, στο Λίγο, στο Μικρό και Συγκεκριμένο, το φαινομενικά Ασήμαντο, με χαμηλόφωνους καινούργιους τρόπους.

«Υπάρχει γράμμα για μένα;», Σοφία Σακελλαρίου

Ποίηση
Εκδόσεις Μελάνι, 2018
Σελ. 72

Προς Κ.Τ.
Β. Κων/νου 147 Τ.Κ. 47132
Άρτα

Με ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς…
Κι όμως «Υπάρχει γράμμα για σένα»:
Προς Σ.Σ.
Μάνης 58
Αθήνα
Σας στέλνω αυτό που ζητήσατε για το βιβλίο σας…

Μια συγκλονιστική ποιητική συλλογή γεμάτη ερωτήματα:
«Αρκούμαι στις ερωτήσεις./Τι να τις κάνω της απαντήσεις; Μετατοπίζονται/σαν τις ρευστές συνειδήσεις, /κάθε φορά απαντούνε αλλιώς»
«Υπάρχει γράμμα για μας;»
«Υπάρχει γράμμα για μένα;»
«Υπάρχει κάποιος να με θυμηθεί,/κάποιος για να μου γράψει;»
«Πού ΄ναι το γράμμα μου;/ Πού΄ ναι την η ψυχή μου;»
«Υπάρχει για μένα αποπληρωμή;»
«Μου πήρε και το γράμμα σου η σιωπή. / Τι άλλο μένει πια να πάρει;»
«Πότε, ψυχή μου, πού και πώς / θα ξανανοίξει ο καιρός;»
«Υπήρξε γράμμα για σένα, Οδυσσέα, Ορφέα, Ορέστη;»
«Ο ταχυδρόμος σήμερα ήταν κατηφής./Με ρώτησε: Υπάρχει καμιά δουλειά για μένα; /-σε τρεις βδομάδες απολύεται»
«Υπάρχει μια θέση εργασίας /με ένσημα/για μένα;»
«Υπάρχει ένα χάδι για μένα;»
«Τι είναι από τη λύπη πέρα;»
«Υπάρχει μια μνήμη για μένα;»
«Υπάρχει θάνατος για μένα;»
«Υπάρχεις για μένα;» ρωτάει
«Κανένα γράμμα για μένα» του έλεγα του ταχυδρόμου
«Ξύλινο γράμμα σφραγιστό/μ΄ άλικο βουλοκέρι»
«Στην περίπτωση αυτή/μηδέ γράμμα, μηδέ γραφή,/Μηδέ ηχώ για ν΄ ακουστεί /από τυχόν επιζώντα ταχυδρόμο»
«Κάθε γράμμα είναι ένα ποίημα… Κάθε γράμμα μια μικρή μεγάλη ιστορία,/ ηχώ από κάποιο ποίημα, άφτιαχτο ακόμη ή κρυφό./Καμιά φορά παραπέφτει το γράμμα, χάνεται,/ δεν παραλαμβάνεται,/ ό,τι ακριβώς συμβαίνει στο ποίημα,/όταν ο αναγνώστης δεν το αντιλαμβάνεται,/επιστρέφεται το γράμμα, επιστρέφεται το ποίημα… Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα /που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου»
«Γράψε το γράμμα που περιμένεις».
«Έβρεχε μες στα μάτια της./Έβρεχε μήνες ασταμάτητα./Όλη η ζωή της/μέσα στα μάτια της/μαύρη βροχή,/στάχτες της μνήμης,/λάσπη της μοναξιάς,/τρόμος για το στερνό ταξίδι…»

Η ποιήτρια Σοφία Σακελλαρίου στην τρίτη της ποιητική συλλογή εμφανίζεται με μια άρτια στην ολότητά της συλλογή. Με ποιήματα εύθραυστα και ονειρικά ξορκίζει τις ερωτήσεις της, παιχνιδίζοντας με τους ήχους και τα «μετρήματα» του στίχου, υποκαθιστά την πράξη με την αδράνεια, περνώντας μέσα από την ενατένιση.

Πρόκειται για ποιήματα συχνά σφιχτά και ολοκληρωμένα νοήματα, χωρίς μορφικές εξάρσεις. Έχουμε να κάνουμε με ποιήματα προσωπικών καθρεπτισμών, με ωραίες και επιτυχημένες αντιθέσεις, με μια αβασάνιστη επίσης ευκολία και ειρωνεία παρούσα.

Γραφή, έμπειρη, πολύτροπη και μεθοδική.

Η ποιήτρια Σοφία Σακελλαρίου εστιάζει στις Λέξεις, στα Γράμματα, στα Γράμματα που δεν φθάνουν ποτέ, στα Ποιήματα, στην Ηχώ, στη Γραφή, στο Λίγο, στο Μικρό και Συγκεκριμένο, το φαινομενικά Ασήμαντο, με χαμηλόφωνους καινούργιους τρόπους.

Αυτός είναι ο ρόλος της ποίησης, να δίνει μορφή και υπόσταση στο ασήμαντο, να το ανάγει σε περιωπή, στο πολύτιμο και προσωπικό.

Προσοχή. Αυτή η συλλογή είναι επικίνδυνη για ασπρόμαυρους αναγνώστες. Εκπυρσοκροτεί φαντασία.

Η Σοφία Σακελλαρίου μας πείθει να διαβάζουμε σαν ποίηση πράγματα που πριν διαβάζονταν σαν ποίηση.

Η Σοφία Σακελλαρίου είναι μια σπουδαία ποιήτρια, μια από τις καλύτερες σύγχρονες ελληνίδες ποιήτριες.

Η Σοφία Σακελλαρίου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και ζει. Εργάστηκε είκοσι χρόνια ως δημοσιογράφος. Από το 2005 ασχολείται αποκλειστικά με τη διόρθωση και την επιμέλεια βιβλίων. Το 2015 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της, με τον τίτλο Φωτογραφίες και το 2016 τη δεύτερη, με τον τίτλο Ζωογραφίες, αμφότερες στις εκδόσεις Μελάνι.

Τραχανάς Κώστας

Σχετικά άρθρα

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ποίηση και Στίχοι

γιορτάζειΠοιος γιορτάζει σήμερα γιορτάζειποιος γιορτάζει αύριο γιορτάζειμεθαύριο γιορτάζειΠοιος γιόρταζε χτες;