Ματιά

ΒΑΚΑΚΗΣ vs ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ

ή “ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ”. Μεγαλούτσικο νήμα για προβληματισμό.

ΒΑΚΑΚΗΣ vs ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ

Γράφει: Άγνωστος X

Στις περιόδους κρίσης, όταν η πραγματικότητα οδεύει προς τα άκρα, σου δίνεται η ευκαιρία να καταλάβεις πιο εύκολα κάποια πράγματα, γιατί φεύγουν από μπροστά τα «φύλλα συκής», οι «ομίχλες» και γενικότερα πολλά από τα φτιασίδια που καλύπτουν συχνά την αλήθεια.

Η πρόσφατη συνέντευξη Βακάκη (Jumpo), δεν προσφέρεται μόνο για θετικά ή αρνητικά σχόλια. Προσφέρεται για να καταλάβουμε «με γυμνό οφθαλμό» μερικές «ωμές» αλήθειες που είναι πλέον ορατές.

Το καλύτερο παράδειγμα για να δούμε αυτές τις αλήθειες, που αφορούν στο επιχειρείν, ακόμη και στον ιδιότυπο ελληνικό καπιταλισμό, είναι η σύγκριση δύο από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις («Σκλαβενίτης» και «Jumpo») που επιχειρούν σε παραπλήσιους κλάδους του λιανεμπορίου.

Η «ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ» και ο όμιλός της, είναι ο μεγαλύτερος ιδιώτης εργοδότης σε πλήθος εργαζομένων, με περίπου 30.000. Οι προτεραιότητές που δηλώνουν οι ιδιοκτήτες της, είναι (με αυτή τη σειρά) «Ευχαριστημένοι εργαζόμενοι, ευχαριστημένοι πελάτες, ευχαριστημένοι προμηθευτές». ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΛΥΣΕΙ από ιδρύσεως ποτέ εργαζόμενο. Όλοι οι εργαζόμενοι σε αντίστοιχες θέσεις έχουν ίσους μισθούς (πρακτικά αυτό έγινε με την μισθολογική εξομοίωση των περίπου 12.000 εργαζομένων του Μαρινόπουλου με τους παλιούς εργαζόμενους του Σκλαβενίτη που σε πολλές περιπτώσεις ήταν αυξήσεις >50%. ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΠΟΤΕ διαφήμιση. Μέχρι το lockdown το site http://sklavenitis.gr δεν υπήρχε και βγήκε στον αέρα πρόσφατα ως e-shop.

Αντίθετα η JUMBO «εναλλάσσει» συνεχώς εργαζόμενους, με πολύ μικρούς μισθούς, μερική απασχόληση και παράλληλα υπερεντατική διαφήμιση, με τις γνωστές «ιδιαίτερες» διαφημίσεις να έχουν γίνει πολλές φορές θέματα ιδιαίτερα αρνητικών σχολίων.

Οι διαφορές αυτές δεν είναι τυχαίες. Είναι διαφορές δύο εντελώς διαφορετικών μοντέλων κερδοφόρας επιχειρηματικότητας και αποτυπώνουν πλήρως τις διαφορές επιχειρηματικής φιλοσοφίας των ηγετών τους.

Συγκεκριμένα, σημεία από δηλώσεις Βακάκη:
– Εάν τα μέτρα του lockdown αρθούν, θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα λειτουργίας 7 ημέρες την εβδομάδα και 12 ώρες ημερησίως, φυσικά για όσους το θελήσουν… Δηλαδή ζητάει λειτουργία καταστημάτων χωρίς έλεος. Όλα τα ΣΚ με 12 ώρες την ημέρα. Ο τελειωτικός θάνατος του «εμποράκου» υπέρ των μεγάλων αλυσίδων. Με τα προφανή αποτελέσματα και για τους εργαζόμενους.
– Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι αυτή την στιγμή (2016) στον ιδιωτικό τομέα και έχει αγνοηθεί πλήρως, ενώ ο δημόσιος τομέας ρουφάει σαν τσιμπούρι τον ιδιωτικό τομέα ο οποίος ασθενεί.
– Η παρούσα διακυβέρνηση (προχθεσινή συνέντευξη), με την εργατικότητα και την αποτελεσματικότητά της, αποτελεί ασφαλές λιμάνι για όλους τους Έλληνες, αδύνατους και ισχυρούς. Μόνο ευγνωμοσύνη πρέπει να εισπράττει. Οτιδήποτε άλλο είναι αγνωμοσύνη.

Τα σχόλια δικά σας!!!

Αλλά οι διαφορές αντίληψης φαίνονται καλύτερα από την ευθεία σύγκριση μεταξύ Βακάκη – Σκλαβενίτη για το θέμα της εξαγοράς της Μαρινόπουλος από την Σκλαβενίτης:

ΒΑΚΑΚΗΣ
Χαρακτήρισε την κίνηση της Σκλαβενίτης ότι ήταν η χειρότερη επιλογή από την οικογένεια Σκλαβενίτη “η οποία μάλλον πήρε τα λάθος χάπια”. Είναι επιδότηση νεκρών καταστάσεων… Πριμοδοτούνται ημιθανείς καταστάσεις, χωρίς συνθήκες ελεύθερης οικονομίας. Όταν η κότα δεν κάνει αυγά, καλύτερα να τη φας την Κυριακή με πατάτες, αλλιώς μπορεί να πεθάνεις ο ίδιος περιμένοντας (η “κότα” ήταν η Μαρινόπουλος).

ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ (για την εξαγορά το 2017)
«Θεωρήσαµε, πως ήταν χρέος μας να συµµετάσχουµε στην προσπάθεια, προκειµένου να διασωθούν οι 12.000 θέσεις εργασίας, να καταβληθεί σηµαντικό µέρος των οφειλών προς τους προµηθευτές και να µην υπάρξει απώλεια εσόδων για την εθνική οικονοµία − ειδικά αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο που διανύουµε». Σ’ αυτή την πολύµηνη προσπάθεια (2017) είχαµε την αµέριστη στήριξη των τραπεζών και των προµηθευτών, καθώς και τη συµπαράσταση της πολιτείας».

Συμπέρασμα:
«Γίνεται κι αλλιώς» το επιτυχημένο επιχειρείν! Μπορείς να είσαι καλός εργοδότης, αξιόπιστος πελάτης (για τους προμηθευτές) και παράλληλα να είσαι και υγιής – κερδοφόρα επιχείρηση αλλά με κοινωνική ευθύνη.

Εμείς ως πολίτες και καταναλωτές (αυτή τη «δύναμη» έχουμε) δεν πρέπει να σφυρίζουμε αδιάφοροι και να παρακολουθούμε ως ακίνητοι παρατηρητές. Όλοι οι ευσυνείδητοι πολίτες ΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ πρέπει να τοποθετούμαστε ΑΠΕΝΑΝΤΙ στις γαλέρες τύπου Jumpo-Βακάκη (κι ο Μαρινόπουλος γαλέρα ήταν) και ΔΙΠΛΑ στις υγιείς επιχειρήσεις όπως η «Σκλαβενίτης» αν θέλουμε να αλλάζει έστω και λίγο το επιχειρείν της χώρα μας, που απασχολεί εκατομμύρια εργαζόμενους.

Άγνωστος X

Το άρθρο εκφράζει και αντανακλά τις προσωπικές θέσεις και απόψεις του συγγραφέα και αποτελεί προϊόν προσωπικής του εργασίας.

Σχετικά άρθρα