Category: Ποιήματα

“Ο γυρισμός απ’ το σχολείο”, του Ιωάννη Πολέμη

“Ο γυρισμός απ’ το σχολείο”, του Ιωάννη Πολέμη

Στη μητέρα της σιμά η Ελένη πλησιάζει: -Καλησπέρα σου, μαμά! από μακριά φωνάζει. Έμαθα εις το σχολείο, σήμερα πρώτη φορά, στο καινούριο μου βιβλίο να διαβάζω καθαρά. Έμαθα γραμματική, πρώτη κλίση και δευτέρα, έμαθα αριθμητική κι όλα αυτά σε μιαν ημέρα. Έμαθα τόσα καλά, δεν μπορείς να τα μετρήσεις, έμαθα κι άλλα πολλά μ αν τ ακούσεις, θα απορήσεις. Κι...

1050 Χιλιόκυκλοι

1050 Χιλιόκυκλοι

“Εδώ Πολυτεχνείο, Εδώ Πολυτεχνείο!” Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα, δεν σου στειλε ένα μήνυμα μητέρα, αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιου σου, ήταν φωνή χιλιάδων του λαού σου. “Εδώ Πολυτεχνείο, Εδώ Πολυτεχνείο!” Μιλάει ένα κορίτσι κι ένα αγόρι, εκπέμπουνε τραγούδι μοιρολόι, χίλιες πενήντα αντένες η λαχτάρα, σε στόματα μανάδων η κατάρα. Και τα κορίτσια και τ αγόρια...

17 Νοεμβρίου

Δεν ήσασταν πολεμιστές δεν ήσασταν στρατιώτες ήσασταν άνθρωποι απλοί απλοί «Αθηνιώτες»! Ήσασταν νέοι, φοιτητές μες στο Πολυτεχνείο ήσασταν άνθρωποι καλοί φίλοι Δημοκρατίας! Κι όταν η Χούντα άδικα, σας πήρε την Παιδεία εσείς ζητούσατε κι’ αυτά Ψωμί, Ελευθερία! Κική Μέρου

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Τον Καίσαρα συντρίψανε τα χωριατόπουλα της Ήπειρος πήραν φωτιά και δύναμη απ τις πυρφόρες φλέβες του τόπου τους. Στα κράνη τους κρέμονταν φουντίτσες του Εικοσιένα είχαν τα μπράτσα ώριμα απ τα μπαρούτια του Δώδεκα τις καρδιές λιονταρίσιες απ την ιστορία του Έλληνα. Βράχος η Ελλάδα, αστραφτερός από φως τα λάβαρά της από καημούς και λουλούδια στης Αλβανίδας γης τις χωματένιες...

AΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

AΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ Τα πάνω κάτω έρχονται. Όλα είναι μαύρο χάλι. Βλέπεις πιά όλα τα τρελά. Σου φεύγει το κεφάλι. Ό,τι είναι σήμερα σωστό, εχθές ήτανε λάθος. Τώρα εσύ καθάρισε και μέτρησε το βάθος. Κι ό,τι ήτανε λάθος χθές, είναι ορθό εσήμερα. Έτσι αποδεικνύεται πως όλα είν’ εφήμερα. Δεν είναι λάθος ή σωστό όταν σου λέν’ το κάθε τί. Όλοι...

AΣΥΔΟΣΙΑΣ ΚΑΤΑΛΗΞΗ

AΣΥΔΟΣΙΑΣ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΚΡΑΥΓΑΖΟΥΝ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΔΙΚΗΜΕΝΩΝ! ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ!! Άντεχε, Σκλάβε! Φέρεις το στίγμα της προδοσίας. Λές κι ήταν ψέμα, κείνη η φρίκη της Μικρασίας. Πλήρωνε τώρα. Έχεις προδώσει τούτη τή Χώρα. Είναι ντροπή σου! Σε κατακρίνει η Ιστορία!… Πιά δεν υπάρχει καμμιά ελπίδα, γιά Σωτηρία. Ένα θυμήσου: Έχεις πουλήσει καί την Ψυχή σου!!!… Πειραιάς, Απρίλιος 2002 Γεώργιος Βελλιανίτης

EYΣΕΒΕΙΣ ΠΟΘΟΙ

EYΣΕΒΕΙΣ ΠΟΘΟΙ Όταν θα βάλεις ψηλά τον πήχυ, κάτι στραβό να σου πετύχει, εβούλιαξες. Πλεονεξία με συγκυρίες, υψηλοί στόχοι με φαντασίες, εξαπατούν. Οι λεπτομέρειες που δεν γνωρίζεις και τα κριτήρια που εσύ νομίζεις, θα συγκρουσθούν. Θα αποτύχεις. Κακό θα κάνεις. Την Οικογένεια θα την τρελάνεις. Και θα στα πούν. Οι συγγενείς σου είναι εχθροί σου. Αυτ’ είναι έξω από το...

KATAΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ

KATAΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ Δώ γκρεμίζονται τα πάντα. Εσύ, βρίσκεσαι στην πάντα. Σού το παίζουνε Αγία. Οι καλοί μας κυνηγάνε. Ό,τι έχουμε μασάνε. Μας χαζεύουν με μαγεία. Μα δεν ντρέπεσαι σου λένε, ενώ όλοι γύρω κλαίνε. Λές καταστροφολογία. Σού ζητάνε και τα ρέστα, Έτσι, αν σου πάει, πές τα. Σε ταπώνουν με τη μία… Πειραιάς, Μάιος 2005 Γεώργιος Βελλιανίτης

O AYTOXEIΡ

O AYTOXEIΡ Όταν φουντώνει η Ψυχή, χάνεται ο Ουρανός κι η Γή. Όλα του φαίνονται θολά. Τον πνίγει ο πόνος για καλά. Πολύ χρόνο υπομένει. Να συνέλθει περιμένει. Δέχεται καταπίεση. Λειτουργεί υπό πίεση. Πολλοί δείχνουνε αντοχές. Αλλά όποιος έχει αρχές δεν μπορεί να συμβιβασθεί. Την αδικία να δεχθεί. Απέχει απ’ τις καταστάσεις Που απαιτούν οι περιστάσεις. Κλείνεται μέσ’ στον εαυτό...

O πόλεμος! Ο πόλεμος! του Ζαχαρία Παπαντωνίου

O πόλεμος! Ο πόλεμος! του Ζαχαρία Παπαντωνίου

Είδες το σπίτι που κλειστό σκορπάει τη φρίκη γύρα; Ο πόλεμος, ο πόλεμος του σφάλισε τη θύρα Και το φτωχό τον κήπο του κιτρινοφυλλιασμένον; Ο πόλεμος, ο πόλεμος τον έχει μαραμένο Και το θρηνολογώ πουλί που κάνει εδώ νυχτέρι; Ο πόλεμος, ο πόλεμος στη στέγη το χει φέρει Και τη γρια,που σκιάζεται τον κόσμο ν’ αντικρύσει; Ο πόλεμος, ο πόλεμος,...

O Πουστάρας

O Πουστάρας Το παιδί πέτυχε διάνα. Είχε μια ωραία μάννα. Του καν’ όλα τα χατήρια. Ήταν για τα πανηγύρια. Κτυπούσε τα’ λλα τα παιδιά. Έκανε κάθε ζαβολιά. Εγελούσε σαν περνούσαν. Έλεγε πως τον κτυπούσαν. Εκλαιγόταν στη μαμά του. Aυτή δεν ήταν κοντά του. Έτρεχε να τα μαλώσει τον πουστάκο της να σώσει. Αδιάφορος ο πατέρας. Είχε μια γυναίκα τέρας. Τούχε...

The coming insurrection

The coming insurrection Στους δρόμους μαινόμενος ανθρώπινες μορφές Βαθιά στο χώμα παλεύουν των νεκρών τα σώματα Κτύποι ακούγονται, στήνουν αγχόνες στα Εξάρχεια Μια γιγάντια χελώνα, Φράσσει με τον όγκο της την οδό Στουρνάρη. Βρίσκω το σώμα μου σ’ ένα ερειπωμένο κτίριο Μπροστά του μια ένστολος γονατιστή Του φιλεί τη βάλανο ψιθυρίζοντας: -«Μορφές, είναι τα πέπλα του κενού Κι οι λέξεις...

ZHΛΕΙΑ

ZHΛΕΙΑ Άρχισες να παραμιλάς. Με ζήλεια νοιώθω να φιλάς. Παράπονα, παράπονα. Λές ότι φέρομαι άπονα. Συνέχεια με μαλώνεις. Άδικα με πληγώνεις. Είμαι μαζί σου μέσ’ στη ζωή σου και σ’ αγαπώ. Να μη φοβάσαι πως θα σ’ αφήσω. Νάμαι κοντά σου στην αγκαλιά σου εγώ ζητώ. Μυστήρια, μυστήρια. Του κόσμου τα μαρτύρια η αγάπη μας περνάει. Από τα πρώτα βήματα...

ΑΙ ΓΕΝΝΑΙΑΙ ΠΑΣΑΙ…

ΑΙ ΓΕΝΝΑΙΑΙ ΠΑΣΑΙ… Που λές, στον “εικοστόν αιών” κραύγαζε κάθε απατεών: Θα σώσω την κατάσταση! Μαζί του φώναζαν πολλοί. Έλεγαν, ήτανε καλοί. Καί διαφανείς, σαν το γυαλί! Μα όταν πέρασ’ ο καιρός, φτιάχτηκε κάθε πονηρός κλέβοντας. Την παράσταση. Όποιος πουλάει αέρα αυτός βλέπει άσπρη μέρα. Μιά χαρά τηνε βολεύει. Κείνος που ψάχνει γιά ήθος καταντάει ξερός λίθος. Συνεχώς δουλειά γυρεύει....

Αιγαίο, του Γεωργίου Βελλιανίτη

Αιγαίο Αιγαίο όλοι σε υμνούν από αρχαίων χρόνων. Βλέπω τριήρεις να γυρνούν διά μέσου των αιώνων. Έχεις στολίδια όμορφα Κυκλάδες και Σποράδες τη Μυτιλήνη με τη Χιό τις πλούσιες Κυράδες. Έχεις τα Δωδεκάνησα με τα’ άλλα τα νησιά σου την Ίμβρο και την Τένεδο μέσ’ στη γλυκειά αγκαλιά σου. Θα ξεκινήσω από την Κώ Για τη Θεσσαλονίκη Μετρώντας κάθε νίκη...

Αιμοδοσία αιώνων

Δεν είναι μόνο τα χρόνια και η στέρηση… Ούτε οι εμμονές που εφορμούν και καταλαμβάνουν εκείνες τις μύχιες γωνιές του μυαλού τις ξεχασμένες ατραπούς που αρχίζουν από το πουθενά και τελειώνουν στο τίποτα. Δεν είναι που ιδέες και λόγοι ριζοσπαστικοί αναδεύονται απαιωρούνται και εφορμούν κακόσχημα τατουάζ προκλητικοί αγκυλωτοί άγγελοι γονυπετούσες παρθένες έτοιμοι να επιτεθούν να επιβληθούν να καθορίσουn της αξίας...

ΑΛΛΑΛΟΥΜ

ΑΛΛΑΛΟΥΜ Τάχω μπλέξει, τάχω παίξει καί δεν ξέρω τι να πώ. Τί να πώ καί τί να κάνω. Άχ, δεν ξέρω πού θα βγώ. Τώρα πιά δεν βρίσκεις άκρη καί συγκίνηση καμμιά. Την εψώνισ’ ο κοσμάκης. Ούτε ξέρει τί ζητά. Μην τα ψάχνεις αγαπούλα. Ας τη βρίσκουμε εμείς, κι από την αναμπουμπούλα, θα ξεφύγουμε. Θα δείς. Ψάχνεις νάβρεις ένα φίλο,...

ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ!…

ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ!… Έλληνες! Πορευθείτε! Αναλάβετε! Μην κάνετε ότι δεν καταλάβατε. Όταν αρέσκεσθε στην ανομία, Εσείς, σκοτώνετε την Κοινωνία. Μη ρίχνετε τα βάρη σας στους άλλους, στους αρμοδίους, μικρούς ή μεγάλους. Δεν στέκει καμμιά δικαιολογία, όταν παντού υπάρχει δυσπραγία. Είναι πιά ώρα να συνετισθείτε. Τις ευθύνες σας να επωμισθείτε. Όταν ανέχεσθε να ζείτε στην ντροπή, μην περιμένετε να δείτε προκοπή. Στην πράξη...

Ανέμελος Νεκρός

Ανέμελος Νεκρός Κρατώ στην παλάμη το μυαλό μου Εντός του υποφώσκουν ο κόσμος και ο βίος μου: (…βρίσκομαι αποκλεισμένος στη “Μεγάλη Βρετάνια” Στην κορνίζα της οροφής, Κουρνιάζουν αγγελούδια με γούνινα μάτια Στο πλακόστρωτο έρπει ο παραπληγικός Σόϊμπλε Ράμφη του τρυπούν εκ των ένδον το πρόσωπο Όρνεα μέσα του του καταβροχθίζουν τους οφθαλμούς Διακοπή ρεύματος… Βυθίζω τα χέρια στο σώμα της...

ΑΝΗΣΥΧΙΑ – ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ

ΑΝΗΣΥΧΙΑ – ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ Αυτό το κάτι πούχει κανείς μέσ’ στην ψυχή του είναι το είναι του είν’ ο εαυτός του είν’ η ζωή του. Που τον παιδεύει και δεν το βρίσκει, γιατί ούτ’ ο ίδιος συχνά γνωρίζει. Κείνο που θάθελε, κείνο ζητάει. Όπως το θέλει. Κιάν δεν το εύρει τονε παιδεύει. Κανείς δεν ξέρει τι ‘ναι, πού βρίσκεται....

Αντάμωση με τους παλιούς συμμαθητές μου

Χρόνια τώρα συγκεντρώνω σε ταβέρνα τους παλιούς συμμαθητές μου, μερικές φορές προσκάλεσα και ήλθαν κι οι παλιοί καθηγητές μου. Τη συνάντηση την οργανώνω με τον Πέτρο Μάη και τον Κώστα τον Γκυρτή κι οι αναμνήσεις απ το Γυμνάσιο της Ηλιούπολης ζωντανεύουνε τη νύχτα αυτή. Έρχονται στη συνάντηση, κάθε χρονιά, ο Κουρέτσης και ο Φραγκιουδάκης, ενώ ποτέ δεν έχουνε απουσιάσει ο...

Αντί στεφάνου

Ποια απάντηση, ποιος χτύπος στο κοιμισμένο στήθος σου αγόρι γαζωμένο από τις σύγχρονες μηχανές σε σχήμα χελιδονιού άγγελε με χλωρή γενειάδα κάτω από τις ερπύστριες συνείδηση βαμμένη στον τοίχο και στις πέτρες σώπασες τ όνομά σου μες στη βοή της λάσπης περιστέρι μπροστά στα ηλεκτροφόρα σύρματα με το σύνθημα της δικαιοσύνης στο χώμα. Με το τραγούδι χαιρετίζω όσους μοχθούν για...

Ανώτατες σπουδές

Σταματήσανε τα μαθήματα να κάνουμε ανώτατες σπουδές στους δρόμους. Οι αρχιτέκτονες χτίζουν οδοφράγματα οι γιατροί μαθαίνουν τον πόνο οι νομικοί κάνουν πρακτική εξάσκηση στο δίκιο οι μαθηματικοί μετρούν τις δυνάμεις οι μηχανικοί κατασκευάζουν χιλιοκύκλους οι φυσικοί ελέγχουν τη σύνθεση του αίματος. Οι ζωγράφοι, με το καβαλέτο τους στημένο μπροστά στα τανκς ζωγραφίζουν το θάνατο. Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής

ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση! Ό,τι μπορούνε κάνουνε να φύγει από τη μέση. Σήμερα τρέχα γύρευε. Άντε να βρείς την άκρη. πολλοί είν αυτοί που μένουνε με πίκρα καί με δάκρυ. Οι κρατούντες μακάριοι αβέρτα λύνουν δένουν. Όσοι σ αυτά είν αρχάριοι εκτός νυμφώνος μένουν. Να πάμε γρήγορα μπροστά, παιδιά, να ετοιμαστούμε. Με χίλια τρέχετε εσείς, εμείς να...

ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ (TA KΑΣΤΡΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ) Έλληνες, βλέπετε μπροστά. Μη σας πτοούν τα πάθη. Δείτε! Δεν έχουμε καιρό να κάνουμ’ άλλα λάθη. Μαζέψτε τα συντρίμμια μας. Αυτό είναι το χρυσάφι. Μην κάνετε τον αρχηγό. Πάει η Ελλάδα στράφι. Τ’ ατομικά συμφέροντα σκοτώνουν τα παιδιά μας. Tους ετοιμάζουνε σκλαβιά, τα χέρια τα δικά μας. Ξυπνήστε πλέον Έλληνες την τελευταία ώρα....