Category: Ποιήματα

ΔΙΑΟΛΟΦΑΡΕΣ

ΔΙΑΟΛΟΦΑΡΕΣ Να κάνουμε ανταλλαγή. Μιά καθαρή συναλλαγή. Θα ξηγηθούμε ντεκλαρέ. Ποιος μίλησε για ήθος, ρέ! Νάμαστε προοδευτικοί. Όχι οπισθοδρομικοί. Θα δράσουμε με σκεπτικό, να πάρουμε όλοι μερτικό. Για να γίνει η δουλειά σωστά, Εσύ πρέπει να πάς μπροστά. Αρκεί εγώ να μη φανώ. Τότε θα δείς ποιός είμ’ εγώ. Τι κοιτάς με απορία. Εδώ είναι ευκαιρία. Μη σε πιάνει τώρα...

ΔΙΑΠΛΟΚΗ

ΔΙΑΠΛΟΚΗ Διαπλοκή! Βρέθηκαν όλοι σε εμπλοκή. Τί είναι τούτο; Καινούργιο φρούτο; Πότε θα δείς; Γίναμε μύλος. Σε κάθε πόστο καί ένας φίλος. Τον λένε Σύμβουλο. Χωρίς προσόντα έχει τα φόντα. Πολύ φιλότιμο. Όλοι τους κόπτονται γιά το λαό. Γέμισε η τσέπη τους. Κλοπές. Απάτες. Kάνουνε πλάτες, με τη Διαφάνεια εις την Αφάνεια. Αμάν! Ουράνια!… Χοντρά μας κλέβουν. Μας έχουν πρήξει....

Δικαιοσύνη

Ο κύριος Π.Β.Ε., ετών 50, έμπορος, δι απάτην κατά συρροήν και εμπρησμόν, κατεδικάσθη εις τριών ετών φυλάκισιν. Ο Λ.Ι., ετών 15, μαθητής, διότι έγραφε συνθήματα στους τοίχους, κατεδικάσθη εις είκοσι ετών φυλάκισιν. Η κυρία Κ.Μ., ετών 48, επιχειρηματίας, δια μαστροπείαν και έκδοσιν ανηλίκων κορασίδων, κατεδικάσθη εις τριών ετών φυλάκισιν, λόγω του προτέρου εντίμου βίου. Η Ι.Λ., ετών 19, σπουδάστρια, δια...

ΔΙΚΗΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ

ΔΙΚΗΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ Στη θάλασσα της καθημερινότητας μικρό σανίδι μέσ’ στα κύματα παλεύω, σε κατευθύνσεις διάφορες πηγαίνοντας μ’ αναμονή σε μια γωνιά να καταλήξω. Θάτανε πολύ άδικο να πώ, πως δεν είδα την παρουσία Σου. Πως δεν ένοιωσα τη Βοήθεια Σου. Σε κάποιο τέλος τη δικαίωσή Σου. Πολλοί ξεχνάνε και την Ύπαρξή Σου. Δεν δέχονται την προστασία, τη στοργή Σου. Στην...

Δύο γκρίζα ποντικάκια έφαγαν τα μπισκοτάκια

ΔΥΟ ΓΚΡΙΖΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ ΕΦΑΓΑΝ ΤΑ ΜΠΙΣΚΟΤΑΚΙΑ Με μια όρεξη μεγάλη ξεπηδούν απ’ το πατάρι κάτι ψάχνουν για να φάνε και προς το ντουλάπι πάνε, δυο μικρούλια ποντικάκια έχουν γίνει φιλαράκια κάνουν βόλτες στην κουζίνα γιατί τά πιασε η πείνα, και προσέχουνε λιγάκι μην τ’ αρπάξει το γατάκι η καρδούλα τους χτυπάει στους θορύβους λαχταράει, εκεί δίπλα απ’ το φουρνάκι βλέπουν...

Ε!… ΕΙΣΑΙ ΜΑΧΗΤΗΣ!!!

Ε!… ΕΙΣΑΙ ΜΑΧΗΤΗΣ!!! Τούτη είναι μία Εποχή, που βασιλεύει η Ανοχή. Τι Ανοχή, τι Διαφθορά. Πού τη βλέπεις τη Διαφορά; Ιδανικά, Πολιτισμός, ο γνήσιος Ελληνισμός, καλούνται γελοιότητες. Λές κι είναι αθλιότητες! Οι Έλληνες, υπό διωγμό. Λαός, υπό κατατρεγμό. Πώς να πολλαπλασιασθούμε. Πότε θα εξαφανισθούμε. Επί τέλους τι θα γίνει. Τι απ’ όλα θε να μείνει. Απορούν όλοι οι φίλοι. Των...

Εδώ Πολυτεχνείο…

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ καλώ βοήθεια, πρόφτασε, λαέ, βοήθεια, πρόφτασε, λαέ, σκοτώνουν τα παιδιά σου, οϊμέ! Τα νιάτα που έστησαν εδώ του Αγώνα τραγικόν χορό και τραγουδούν τη Λευτεριά, σου τα σκοτώνουν τα παιδιά. Της βίας ο δούλος ο μωρός δουλέμπορος, φονιάς μιαρός, σκοτώνει, λαέ, τα τέκνα σου, τ αγόρια, τα κορίτσια σου. Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ τα νιάτα σέρνουνε...

Είδα

Είδα μια χώρα ξωτικιά στ ανήσυχο όνειρό μου: πόσ όμορφη δε θα το πει ποτέ καμιά ψυχή. Tο νου μου πήρε κι άφησα το φτωχικό χωριό μου κι έκανα τάμα μόνο εκεί ν αράξω· μόνο εκεί. Τρελό παιδί ξεκίνησα δεμένο με τα μάγια του ονείρου μου, κι εγνώρισα τις χώρες του γιαλού, είδα τις χώρες π άστραφταν σε κάμπους και...

ΕΙΜΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ

ΕΙΜΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ Χρόνια καί χρόνια προσπαθώ να βγώ από τη στενωπό. Ψάχνοντας άκρη να βρώ, πάω κόντρα στον καιρό. Αλλά πρόοδος καμμία. Όσο πιό μπροστά τραβώ, η αλήθεια είναι μία: Κάθε βήμα είναι στραβό. Δε φοβάμαι τις φουρτούνες. Δεν τις χαμπαριάζω εγώ. Με της Μοίρας τα χαστούκια, στέκομαι ορθός. Εδώ! Όλα έχουν πάει στράφι. Μοιάζω γέρος αετός. Μείναν’ τα όνειρα...

Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες

Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες. O άνεμος, όταν περνάει, στίχους, ήχους παράφωνους ξυπνάει στις χορδές που κρέμονται σαν καδένες. Είμαστε κάτι απίστευτες αντένες. Υψώνονται σα δάχτυλα στα χάη, στην κορυφή τους τ άπειρο αντηχάει, μα γρήγορα θα πέσουνε σπασμένες. Είμαστε κάτι διάχυτες αισθήσεις, χωρίς ελπίδα να συγκεντρωθούμε. Στα νεύρα μας μπερδεύεται όλη η φύσις. Στο σώμα, στην ενθύμηση πονούμε. Mας διώχνουνε...

Εις την πατρίδα

Πατρίδα σαν τον ήλιο σου ήλιος αλλού δεν λάμπει. Πώς εις το φως του λαχταρούν η θάλασσα κι οι κάμποι πως λουλουδίζουν τα βουνά, τα δασ οι λαγκαδιές, στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές! Αφρολογούν οι ρεματιές και λαχταρίζ η λίμνη, χίλιες πουλιών λαλιές ηχούν, της ομορφιάς του ύμνοι. Σ άπειρ αστράφτουν χρώματα παντού λογής λογής τ αγέρος τα πετούμενα, τα...

ΕΙΣΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ

ΕΙΣΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ Η ευθύνη δεν γνωρίζει ηλικία. Στις δυνατές στιγμές σου είσαι μόνος. Θα έρθει να σε βρεί η αδικία. Διάκριση δε θα σου κάνει ο πόνος. Εκείνο όμως πούχει σημασία, είναι να προχωρείς κόντρα στο φόβο. Πάντα να προσπαθείς νά τον δαμάσεις. Συνέχεια να παίρνεις αποφάσεις. Να μην υπολογίζεις στο συμφέρον. Κάθε συναλλαγή να πολεμήσεις. Συνάνθρωπο ποτέ...

Εκτός εαυτού

Το σώμα μου εξοργίζεται τόσο, Που ξαφνικά αποσπάται απ το χώρο, Αποκαλύπτοντας μια χαίνουσα άβυσσο, – ένα φωτεινό άνοιγμα με το περίγραμμά του. Τρόμος απλώνεται στην πόλη Η οπή αναρροφά τον κόσμο Η ανυπαρξία φουσκώνει τις κοιλιές και σκάει. Συναντώ το Νίκο και καταφεύγουμε στο μετρό Στις αποβάθρες εκατοντάδες άνθρωποι κοιμώνται Ανάμεσά μας ξαπλώνει η υπουργός τάξεως -«Η άβυσσος που...

ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ

ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ Αναβρασμός! Μέσ στην ψυχή μας, μέσ στη ζωή μας. Αμηχανία! Ποιά η επόμενη, η κίνησή μας. Υπάρχει ένταση. Ως και στο σπίτι μας. Για μίλησέ μου. Ποιό είναι το σήμερα. Ποιό θάναι τ αύριο. Απάντησέ μου. Τι βλέπεις γύρω σου. Παντού συντρίμμια, όλο ναυάγια. Λίγοι το βλέπουνε. Όλοι τα δέχονται, ωραία κι άγια. Απατεώνες, σε κάθε βήμα σου,...

Ελεημοσύνη

Ε! Σεις, όπου σκορπίζετε τα πλούτη στον αέρα, το χέρι σας το άπονο και άσωτο απλώστε και δώστε και στον άρρωστο και στην πτωχή μητέρα… Ελεημοσύνη, χριστιανοί, ελεημοσύνη δώστε! Ποιος λέει, ποιος, πως όλ αυτά που τώρα σεις πετάτε, είναι δικά σας;… Δύστυχοι, αυτό που περισσεύει είναι της χήρας, τ ορφανού και μην το σπαταλάτε. Όποιος τα πλούτη του σκορπά,...

ΕΛΕΟΣ, ΚΥΡΙΕ!

ΕΛΕΟΣ, ΚΥΡΙΕ! Σώσον Κύριε τον λαόν Σου, από τους ευπρεπισμένους. Που τον βλέπουν σαν μυρμήγκι καί του βγάνουνε το ξύγκι. Σώσε μας από τούς κλέφτες, τους ρουφιάνους καί τους ψεύτες. Βόηθαε κι αυτούς που κρίνουν καί το Δίκαιό Σου δίνουν. Πήξαμε απ’ τις ληστείες. Άλλοι λένε, είν’ αστείες! Λένε, δεν είδαμε άλλα. Όλα είναι μέλι – γάλα! Κύριε, τί να...

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΛΕΠΤΩΝ!

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΛΕΠΤΩΝ! (ΜΗ ΕΙΣΕΝΕΓΚΕΙΣ ΗΜΑΣ ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΝ!) Χωρίς Όσιο και Ιερό, όλοι κλέβουνε το λαό. Δεν έχουνε ούτε Θεό. Δεν ξέρεις ποιοί είναι αυτοί που θέλουνε από τ’ αυτί να τους πετάξεις στο γκρεμό. Ο κόσμος κάνει θυσίες. Μπήκαν κλέφτες σ’ εκκλησίες. Κάνουν χρυσές εργασίες. Δεν αφήνουν πορτοφόλι. Εμβρόντητοι μείναν όλοι. Τους εκτύπησε πανώλη. Πώς κάνουν τέτοιο άνοιγμα. Του...

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ…

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ… Μια βόλτα στην Ομόνοια. Εγέμισε δαιμόνια. Έλληνες με σκουλαρίκια. Μετανάστες με σαρίκια. Οι μισοί μαστουρωμένοι. Οι άλλοι μαρμαρωμένοι. Μας ταΐζουν όλους φύκια. Μας ταράξαν στα μανίκια. Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών. Ελλάς Ελλήνων Αλβανών. Με τις φυλές του Ισραήλ και τον Προφήτη Δανιήλ. Δεν μας σώζουν οι προφήτες από τους ωραίους θύτες. Έλληνα δοκιμασμένε από όλους ξεχασμένε. Αντιστάθηκες στα έπη,...

ΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΗ!…

ΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΗ!… Έλληνες, επιμένετε. Απαθείς να μη μένετε. Δε δίνονται τα αγαθά με υποσχέσεις και με «θα». Να βλέπετε πολύ πιο πέρα. Μη λέτε λόγια του αέρα. Γιατί θα έρθει κάποια μέρα, που θα χαθούμ’ από τη Σφαίρα. Πικρή είναι πάντως η αλήθεια. Δε ζεί κανείς με παραμύθια. Αφήστε την κακή συνήθεια πρίν πέσει μόνιμη κατήφεια. Αντισταθείτε Έλληνες στις ύπουλες...

ΕΛΛΗΝΕΣ! ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ!!

ΕΛΛΗΝΕΣ! ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ!! Έλληνες! Σηκωθείτε! Μπροστά σας προχωρείτε. Πάντα να γρηγορείτε, για φίλους και εχθρούς. Γοργά δημιουργείτε. Γερά αντισταθείτε και γρήγορα θα δείτε εάν σας αγαπούν. Το Πνεύμα σας Σάς στέλνει σ όλη την Οικουμένη. Εκείνο πάντα μένει. Γι αυτό, όλοι μιλούν. Δίνετε εξετάσεις, στα πλάτη της Θαλάσσης. Στα πέρατα της Πλάσης, Εσάς, εκεί θα βρουν. Παράδοση φυλάτε. Τον κόσμο ν...

Εμβατήριο

Φωνή Λαού, Φωνή Θεού βογκάει σαν το μελτέμι ακούει οχτρός και τρέμει. Την παίρνει η κλεφτουριά την παίρνουν χώρες και χωριά βοή από πλέρια μάχη την παίρνουν οι ξωμάχοι στο δροσερό βοριά. Τρανός τη σέρνει αντίλαλος τη φέρνει στους Ακρίτες κ οι αντάρτες κ οι ΕΑΜίτες την τραγουδούν μαζί: «Σηκώσου, Ελλάδα, σύψυχη κ’ αιματοτσακισμένη, σηκώσου αναστημένη στη νέα σου Λευτεριά!»

Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο

Στο ταβάνι βλέπω τους γύψους. Μαίανδροι στο χορό τους με τραβάνε. Η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θα ναι ζήτημα ύψους. Σύμβολα ζωής υπερτέρας, ρόδα αναλλοίωτα, μετουσιωμένα, λευκές άκανθες ολόγυρα σ ένα Αμάλθειο κέρας. (Ταπεινή τέχνη χωρίς ύφος, πόσο αργά δέχομαι το δίδαγμα σου!) Όνειρο ανάγλυφο, θα ρθω κοντά σου κατακορύφως. Οι ορίζοντες θα μ έχουν πνίξει. Σ όλα τα κλίματα, σ...

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ!!! ΑΜΥΝΘΕΙΤΕ!!! Ακολουθείστε, Έλληνες! Ίσια μπροστά! Κοιτάτε! Γιά την αξιοπρέπεια, παντού γερά κτυπάτε. Προσβάλλονται Ιδανικά! Κτυπάνε την Ψυχή μας! Ο κάθε εχθρός προσδοκά, να σβήσει η Ύπαρξή μας! Στον Πόλεμο κατά Φθοράς όλοι συστρατευθείτε. Καί σείς εκεί της Διασποράς, μην επαναπαυθείτε! Μή δέχεσθε την προσβολή. Ντροπή, να μη σας πιάνει. Με το κεφάλι σας ψηλά, κανένας...

Ένα αφιέρωμα στους ήρωες του 1821

Πάνω στα άγρια βουνά, τ’ αετοφωλιασμένα Έλληνες πολεμήσανε σαν να ‘ταν δράκου γέννα Πήραν τουφέκι σισανέ και γυριστή χαντζάρα Αρμάδες πυρπολήσανε και σκόρπισαν αντάρα Σουλιώτισσες στο Ζάλογγο αντάμα με τον χάρο Βροντοφωνάζαν στο χορό «Ή λευτεριά ή θάνατο, άλλο δε θε να πάρω» Στο Μεσολόγγι, Ήπειρο, Βαλτέτσι και Δερβένι Ρίχνουνε βόλι αλύπητο, της γης οι αντρειωμένοι Τα χείλια σιγοτραγουδούν τον...

Ένα παιδί αφηγείται

Ναι, έρχομαι από ΕΚΕΙ. Τι μέρα είναι σήμερα; Απ την Τετάρτη μπήκα μέσα. Τι να σας πω; Κόσμος πολύς στα κάγκελα, στο δρόμο, στην αυλή, στα κάγκελα δεμένα χέρια, χέρια, πλακάτ, κεφάλια, όπλα, τι να σας πω; Και βέβαια είχε αίμα. Μήπως έχετε ένα τσιγάρο; Τ αφήσαμε ΕΚΕΙ τα τσιγάρα, πολλά τσιγάρα κι ένα ταψί με κριθαράκι που μας έφερε...

Ένας ζεστός Νοέβρης

…και ξαφνικά πιάσαν οι ζέστες το Νοέβρη καλοκαιριά στην καρδιά του χειμώνα. Ήταν οι ανάσες των παιδιών, κοντά – κοντά, σαν να ’ταν μια αναπνοή κι οι ανάσες στα παράθυρα κοντά – κοντά, σα να ’τανε ένα μπαλκόνι η Αθήνα, κι οι φωτιές που καίγανε στους δρόμους τα σκουπίδια, κοντά – κοντά, σα να ’ταν πυρκαγιά, κι ήταν οι σφαίρες...

Ένας στρατιώτης μουρμουρίζει στο αλβανικό μέτωπο

Ποιος θα μας φέρει λίγον ύπνο εδώ που βρισκόμαστε; Θα μπορούσαμε τότες τουλάχιστο να ιδούμε πως έρχεται τάχατε η μάνα μας βαστάζοντας στη μασχάλη της ένα σεντόνι λουλακιασμένο με μια ποδιά ζεστασιά και κατιφέδες από το σπίτι μας. Ένα φθαρμένο μονόγραμμα στην άκρη του μαντιλιού: ένας κόσμος χαμένος. Τριγυρίζουμε πάνω στο χιόνι με τις χλαίνες κοκαλιασμένες. Ποτέ δεν βγήκε ο...