Category: Ποιήματα

Από τον κύκλο των σονέτων

Οι δρόμοι αλλάξανε -πώς να το πω;- κατεύθυνση. Και οι κάτοικοι περνάνε μπροστά μας… Σα να λείπουμε… Σα να ναι υπόλειμμα από χτες (βέβαια νωπό, μα δίχως βάσιμο και απτό σκοπό) η παρουσία μας. Όλοι μας σφαλάνε την πόρτα. Ούτε καπνό δε μας πουλάνε. Μα ακόμα κι έτσι -ω, ναι – την αγαπώ την πόλη που σε καθεμιά της άκρη...

Απολογία στα Ζώα, του Ζαχαρία Παπαντωνίου

Απολογία στα Ζώα, του Ζαχαρία Παπαντωνίου

Σαν αλαργεύουν από με γεμάτοι τρόμο οι γάτοι θαρρώντας που απαντήθηκαν με φοβερό διαβάτη ας ήταν, Θε μου, δυνατό να βγούνε απ’ την απάτη. Ο ίσκιος που τρέχει να χαθεί παράμερα του δρόμου μέσ’ στα βαθειά μεσάνυχτα που πάω στο φτωχικό μου να τό ‘ξερε τι ανάξιος οπούμαι τέτοιου τρόμου! Με των προγόνων τους θα ζουν τα θολωμένα φρένα και...

Αποστολή

Πρώτα – πρώτα, πλύσου καλά, να φύγουν τα αίματα, να μην τρομάξουν όταν σε δουν. Χτύπα την πόρτα και πες… Μα πλύνε, πρώτα, τα αίματα. Είσαι και κίτρινος, προσπάθησε να συνέλθεις. Μην έχεις αυτό το ύφος. Χτύπα την πόρτα και πες… Μα ρώτησε πιο πριν τη γειτονιά. Μου φαίνεται πως ήταν άρρωστη η μητέρα της. Ρώτα τη γειτονιά αν μπορεί...

Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας

Α Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος Που με τα μάτια μιας παρθένας άνοιγε ο καιρός Καθώς εχιόνιζε απ το σκούντημα της μυγδαλιάς ο αγέρας Κι άναβαν στις κορφές των χόρτων καβαλάρηδες Εκεί που χτύπαγεν η οπλή ενός πλάτανου λεβέντικου Και μια σημαία πλατάγιζε ψηλά γη και νερό Που δόλο ποτέ σε πλάτη δεν εβάραινε Μα όλος ο κόπος τ...

Αυτόχειρας

Αυτόχειρας συνείδησις στου μισεμού τον δρόμο σε δυό φτερούγες κουβαλάς, αγέννητη πατρίδα. Να τη σηκώσεις στα ψηλά, να φτάσει στα ουράνια και το κορμί πάνω στη γη, να μένει καρφωμένο. Είπες χωρίς ιδανικά, πως δεν μπορείς να ζήσεις κι οι άνθρωποι σε κοίταζαν, μ ασάλευτα τα μάτια. Τη φλόγα πήρες αγκαλιά κι έστησες το χορό σου, μαζί της ολοκαύτωμα για...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ Τάζω την ποίησή μου στην Ελλάδα, που τόσο λίγοι πίστεψαν, τόσο πολλοί επρόδωσαν και καπηλεύτηκαν σφοδρά το Όνομά Της. Δεν ήταν μόνο ξένοι που Tη διέσυραν, ήταν κι αυτά τα σπλάχνα Tης. Τα ίδια τα παιδιά Tης. Τη βλέπω πάντoτε γοργά να περπατά, αφήνοντας πίσω δοκιμασίες. Έχοντας πάνω της Αιώνια Φυλαχτά, Αγώνες και Θυσίες!… Πειραιάς, Δεκέμβριος 2001 Γεώργιος Βελλιανίτης

ΒΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΡΙΑ

ΒΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΡΙΑ Οι ανθρώποι οι δικοί σου παίζουνε με την Ψυχή σου. Σφοδρά σ’ εκμεταλλεύονται. Όσο μπορούν βολεύονται. Κλέβουνε τη Δύναμή σου. Είν’ οι πιό σκληροί εχθροί σου. Ό,τι φάνε ό,τι πιούνε. Έπειτα δε θα σε δούνε. Κάνουν λόγο γιά σεβασμό. Καλλιεργούνε διχασμό. Δεν μπορείς να το πιστέψεις. Κάτι τέτοιο να χωνέψεις. Εσύ κάνεις ό,τι μπορείς. Με καλωσύνη συγχωρείς....

ΓΑΜΟΣ

ΓΑΜΟΣ Δυό άσπρα περιστέρια σε κάποιο ερημοκλήσι ευχή κάναν στ αστέρια η αγάπη τους ν ανθίσει. Ν ανθίσει να ομορφήνει τη γή, τον ουρανό κι ο γάμος τους να γίνει κεί κάποιο δειλινό. Ώσπου το μεσημέρι μιάς Κυριακής Μαγιού, ακούστηκε στ αγέρι η ηχώ του ρολογιού. Ήρθαν τα περιστέρια με άσπρη φορεσιά να ενώσουνε τα χέρια σ αυτή την εκκλησιά....

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! Γεια σας Έλληνες λεβέντες! Με τις έξυπνες κουβέντες. Κάνετε τους πονηρούς μέσ στους άσχημους καιρούς. Τρέχετε να προλάβετε. Mα όταν καταλάβετε ότι σας βάζουν στο χορό, θα είστε έξω από δώ. Παίζετε βιολί γιά άλλους. Γιά μικρούς καί γιά μεγάλους. Κόπτεσθε, πολύ μιλάτε, μα δε βλέπετε πού πάτε. Συνέλθετε πριν είν αργά. Αλλάξτε ταμπουρά γοργά. Κάντ επί...

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΝΙΚΟ!…

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΝΙΚΟ!… Τόσα χρόνια περάσανε ‘πό τότε πούχεις φύγει. Τους Έλληνες τους στρώσανε τελείως στο κυνήγι. Ο χρόνος είναι σχετικός. Δεν τον μετράς κεί πάνω. Δώ προοδεύει ο κακός. Κάθε μέρα τα χάνω. Μαζί μας αγωνίστηκες γι αυτήν εδώ τη Χώρα. Κάλλιο που αφανίστηκες, να μην τα βλέπεις τώρα. Δεν ήσουν με κανένα μπλόκ. Ήσουν Παράδειγμα στα Λ.Ο.Κ.! Δεν...

Για την οικογένεια του Δημήτρη

Για την οικογένεια του Δημήτρη μας που χάσανε το στήριγμά τους 15-4-2013 Η λογική μας σταματά στη δίνη του μυαλού μας. Οι λέξεις μας, το νόημα σ’ αυτά που λεν τα χείλη «παρηγοριά, υπομονή, κουράγιο» για ποιό λόγο; Πως να δεχθείς το θάνατο που ξαφνικά μας πήρε το παλληκάρι, τ’ αψηλό, το δυνατό, το γελαστό, το φίλο μας, τον αδελφό;...

Για τις γιορτές του 2010

Μες στη μαγεία των γιορτών στη λάμψη από τα φώτα είναι ο κόσμος σκυθρωπός στη γιορτινή του βόλτα Μικροί, μεγάλοι μοιάζουμε πουλιά τραυματισμένα αφού μας κόψαν τα φτερά μας πήραν κεκτημένα Το αστέρι που οδήγησε το κόσμο με αγάπη τώρα το φως χαμήλωσε δεν βλέπουμε τη φάτνη Χαθήκανε τα όνειρα έσβησαν την ελπίδα στο χάος οδηγούμεθα στου γιούρο τη παγίδα...

Για το Σαράντα

Μπροστά μας τώρα περνούν οι νέοι που το Σαράντα, τόσο γενναίοι έπεσαν όλοι γι αυτή τη χώρα και ζούμ ελεύθεροι αυτήν την ώρα. Αυτές τις ώρες τις δοξασμένες δεν απουσιάζουν ψυχές χαμένες γιατί εκείνοι που θυσιαστήκαν θα πούμε ψέμα πως εχαθήκαν. Ψυχές ηρώων και ημιθέων, ω δάφνες δόξας, ανδρών γενναίων στρατιώτες, ναύτες κι αεροπόροι γίνατε ινδάλματα και πρωτοπόροι! Γίνατε στάχτες,...

ΓΙΑΤΙ…

ΓΙΑΤΙ… Τα σημεία σαν φαίνονται των καιρών, προμηνύουν το μέλλον οδυνηρόν. Ελλάδα, οι εχθροί σου καραδοκούν. Τα τέκνα σου ενεργούν κατά το δοκούν. Φαντάζουνε σαν Θεοί υπεράνω Νόμων. Έτσι, θερίζ’ η σπάθη των παρανόμων. Περιφρονούν, γκρεμίζουν το κάθε τι. Οι φίλοι αναλογίζονται το γιατί… Δεν οφελούν τα δάκρυα των συνετών, μπροστά στο δηλητήριο των ερπετών. Κάποτε σού αρπάζανε τα παιδιά...

ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!

ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ! Ο τύπος με το κινητό, είναι σαλταρισμένος. Μιλάει έντονα σ’ αυτό. Τελείως λαλημένος. Χειρονομεί συνέχεια. Κάνει πολλές γκριμάτσες. Τον τρέλανε η ανέχεια. Αλλάζει χίλιες φάτσες. Αν τονε βλέπεις καί ακούς την ώρα που μιλάει, τα μάτια μοιάζουν με φακούς. Επάνω κάτω πάει. Δεν έχει δουλειά και πόρους. Oύτε πιά ψωμί να φάει. Πως θα πληρώσει τους φόρους. Ο...

Γυναίκες Ηπειρώτισσες

Γυναίκες Ηπειρώτισσες

Γυναίκες Ηπειρώτισσες μέσα στα χιόνια πάνε κι οβίδες κουβαλάνε. Θεέ μου τι τις πότισες και δεν αγκομαχάνε. Γυναίκες Ηπειρώτισσες ξαφνιάσματα της φύσης εχθρέ γιατί δεν ρώτησες ποιον πας να κατακτήσεις. Γιαννιώτισσες, Σουλιώτισσες ξαφνιάσματα της φύσης εχθρέ γιατί δεν ρώτησες ποιον πας να κατακτήσεις. Γυναίκες από τα σύνορα κόρες, γριές, κεράδες φωτιά μες τους βοριάδες Εσείς θα είστε σίγουρα της λευτεριάς...

ΔΑΝΕΙΚΑ – ΦΟΝΙΚΑ

ΔΑΝΕΙΚΑ – ΦΟΝΙΚΑ ‘Ω Έλληνες! Αδέλφια! Σας στρώνουνε χαλί, Να σας τα πάρουν όλα για μια μπουκιά ψωμί. Σας αποδυναμώνουν Με δόλια μηχανή. Αγρίως σας στριμώχνουν. Σας παίρνουν την πνοή. Τα δανεικά που δίνουν δήθεν για το καλό, αθώο αίμα χύνουν. Μπλοκάρουν το μυαλό. Φωνάζουν οι σειρήνες τραγούδια πονηρά. Μασάνε οι κηφήνες. Θολώνουν τα νερά. Δημιουργούν ανάγκες. Ψεύτες της συμφοράς....

ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ Όλοι περιμένουν να δούν τις Ειδήσεις. Βλέπουν διαφημίσεις. Πού να τους μιλήσεις! Είναι στον προθάλαμο της ενημερώσεως. Βρίσκονται στο θάλαμο της απομονώσεως! Θ ακουστεί το σήμα σε κάνα λεπτό. Τώρα το ζητούμενο είναι πιά λεπτό. Ν αξιολογήσουμε τούτα καί εκείνα, τί συμβαίνει γύρω μας καί τί, στην Αθήνα. Ενημερωθήκαμε γιά νέα προϊόντα, αφού πρέπει νάμαστε προηγμένα όντα. Ίσως...

Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΟΥ. Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ Θ’ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!! Θα ‘θελα να χαθώ στους δρόμους μιας καινούργιας ΕΛΛΑΔΑΣ. Θα ‘θελα να προχωράω σε πόλεις όπου οι άνθρωποι θα χαμογελάνε. Θα ‘θελα να ξυπνήσω μια μέρα...

ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ;

ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ; Είσαι φτωχός! Δεν ντρέπεσαι; Δεν έκλεψες κανένα; Πάντα σωστά περπάταγες; Δε σ έβλαψαν εσένα; Μα δε σε περιφρόνησαν; Δε σούκλεισαν το σπίτι; Ρημάξανε, αλώνισαν; Σου μπήκανε στη μύτη; Δε βλέπεις που σε αδικούν ημέρα μεσημέρι; Εσύ ακόμα στέκεσαι με το Σταυρό στο χέρι; Δεν αγανάκτησες ποτέ; Να πεις: Ως εδώ! Φτάνει! Φιλότιμο θέλεις μωρέ, π όποιος έχει το...

Δημόσιοι υπάλληλοι

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο δύο μές στα γραφεία. (Ηλεκτρολόγοι θα ναι η Πολιτεία κι ο Θάνατος, που τους ανανεώνουν). Κάθονται στις καρέκλες, μουτζουρώνουν αθώα λευκά χαρτιά, χωρίς αιτία. “Συν τη παρούση αλληλογραφία έχομεν την τιμήν” διαβεβαιώνουν. Και μονάχα η τιμή τους απομένει, όταν ανηφορίζουμε τους δρόμους, το βράδυ στο οχτώ, σαν κορντισμένοι. Παίρνουν κάστανα, σκέπτονται...

ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ! Μιά Χώρα ακόμα βρίσκεται από πολλούς αιώνες σε τούτο το στερέωμα μ ιστορικούς αγώνες. Διατάζουν δόλιοι εχθροί, ψεύτικοι φίλοι, μοχθηροί: Τη Χώρα αυτή διαλύσατε. Την ύπαρξή της σβήσατε. “Τα παιδιά της αφανίστε. Ό,τι έχουνε γκρεμίστε.” Πριν να μας πάρουν είδηση σβήστε κάθε αντίρρηση. Εφιάλτες, βρίσκουμ αρκετούς. Λιμοκοντόρους. Νηστικούς. Χωρίς μυαλό. Λιγούρηδες. Σημερινοί γκιαούρηδες! Λόγος, Ψυχή και Λεβεντιά,...