ΝΟΟΤΡΟΠΙΕΣ…

ΝΟΟΤΡΟΠΙΕΣ…

NOOΤΡΟΠΙΕΣ…

Μου είπαν τρέχα.
Εγώ δε, έτρεχα.
Ακόμα τρέχω.
Τώρα πιά έμαθα.

Αυτοί σταμάτησαν.
Έμειναν πίσω.
Έτσι αναγκάστηκα
να τους αφήσω.

Νοοτροπίες,
άλλες. Αλλόκοτες.
Χωρίς ελπίδες.
Στείρες. Απόκοτες.

Επεριφρόνησαν
την ύπαρξή μας.
Άσχημα έπαιξαν
με την ψυχή μας.

Μας κατεβάσανε
μέχρι τον Άδη.
Μας κυνηγήσανε
πρωί και βράδυ.

Μας εξαπάτησαν.
Τα πάντα πάτησαν.
Και τις ελπίδες
τις εξαφάνισαν.

Ύστερα θέλουνε
νάχουν προτίμηση.
Μάταια ψάχνουν
λίγη εκτίμηση.

Μα εμείς έχουμε
Ψυχή γενναία.
Δρόμο ανοίγουμε.
Σελίδα νέα…

Πειραιάς, Οκτώβριος 1998
Γεώργιος Βελλιανίτης

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment