ΤΙ ΚΡΙΜΑ!

ΤΙ ΚΡΙΜΑ!

ΤΙ ΚΡΙΜΑ!

Δρόμος ανήφορος
είναι στη μοίρα μας.
Να τον αποφύγωμε
δεν μπορούμε.
Αργά ή γρήγορα
πρέπει να τον διαβούμε.

Τώρα που εσύ κατάλαβες
καί είδες καθαρά πιά τη ζωή,
τώρα είσαι ακόμα στην αρχή.

Τι κρίμα γιά σένα!
Ίσως ποτέ να μην ερχόσουνα σε μένα.
Τι κρίμα γιά σένα!
Δεν θα μπορούσα όμως να το ξέρω.

Τόσον καιρό δεν μ’ υπολόγιζες.
Δεν έπρεπε καί να σε περιμένω.
Ίσως ποτέ να μην ερχόσουνα.
Δεν θα μπορούσα να το ξέρω.

Τώρα που εσύ κατάλαβες
καί είδες καθαρά πιά τη ζωή,
τώρα είσαι ακόμα στην αρχή.

Τι κρίμα! Γιά σένα!
Δεν άξιζες να είμαστε μαζί…

Χίος, Μάιος 1968
Γεώργιος Βελλιανίτης

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment