Οι εκλογές και ολίγα συγκινησιακά

Οι εκλογές και ολίγα συγκινησιακά

Οι εκλογές και ολίγα συγκινησιακά

Θέρος, τρύγος, πόλεμος! Κάρα φορτωμένα σταφύλια, τρίκυκλα με καρότσες, πατητήρια, τρυγοκάλαθα δεμένα στο σαμάρι του γαϊδουριού, η σπιρτάδα του μούστου, βαρέλια και τσιπουριές. Εικόνες που κυριαρχούσαν παλιότερα στην εξωτική Αγουλινίτσα. Μέχρι που έπαυε να βράζει το κρασί και σφράγιζαν τα βαρέλια, το σπίτι μύριζε ρετσίνι επειδή το πάτωμα ήταν ξύλινο. Άλλο που θυμάμαι είναι ότι τον υπόλοιπο καιρό, σαν έμενα μόνος στο σπίτι, πουλούσα κρασί και… ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Το εορτολόγιο σήμερα λέει “Σοφίας και των θυγατέρων αυτής Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδος”. Γιορτάζει μεταξύ των άλλων κι η μάνα μου, Σοφία, αλλά πάντα η γιορτή της περνούσε απαρατήρητη γιατί πάντα έδινε προτεραιότητα σε μας. Όπως κάνει ακόμα. Και ξέρετε τι μου έκανε εντύπωση; Επειδή ήταν παπαδιά, μόνο τη μάνα της άκουσα όλα αυτά τα χρόνια να την φωνάζει με το όνομά της.

Τέλος με τα συγκινησιακά, έχουμε πανηγύρια. Εκλογές! Ανοίξτε, βρε κουτά, να βλέπετε πολιτικές εκπομπές, δυο βράδια ακόμα, έχουν πολύ πλάκα. Διαπιστώνει κανείς πόσο εύκολα ξεφτιλίζονται οι άνθρωποι εν γνώσει τους, πόσο εύκολα λένε ψέματα, πόσο γελοία προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και πως ο μαλάκας ο άνθρωπος όσα ιδιαίτερα μαθήματα και αν του κάνει το κόμμα, δεν μπορεί να κρατηθεί. Θα την ξεφουρνίσει την μαλακία.
Όπως επίσης φαίνεται από μίλια μακριά και ο παλιόβλαχος, ο τίποτα που το παίζει κάποιος, ο τενεκές ο ξεγάνωτος που νομίζει ότι μας παραμυθιάζει και ότι εμείς μασάμε. Για την παλιόβλαχα δεν κάνω θέμα, είναι κεφάλαιο ξεχωριστό, ανεξάντλητο.

Χθες βράδυ, ας πούμε, παρακολουθώντας μια τέτοια εκπομπή του αγαπημένου μου Μέγκα, αργά, το πόσο το γλέντησα, τι να σας λέω. Όσοι είδατε, καταλάβατε τι εννοώ. Έχω κάτι ρολάκια δευτερότριτα να στήσω σε ένα γραπτό, πολύ βοηθήθηκα, τους μερσί.

Το Σαββατοκύριακο, σου λέει, εντελώς καλοκαίρι. Ρίξτε καμιά μπαταριά σε δαύτους και μετά τσαλαβουτήξτε, κοπανηθείτε με τα κύματα να αποκτήσετε άμυνες για τα κρυώματα, να σφίξουν οι γλουτιαίοι, να πάρει το μυαλουδάκι αέρα κοπανιστό, να μην σκοτίζεται με τα ανάξια, με τα ασήμαντα και με τα καταθλιπτικά. Μην μας βρει ο χειμώνας απροετοίμαστους.

του Δημήτρη Χίλιου

Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του “Με το σφύριγμα του τραίνου” και “Χάρτινα φιλιά“.

Σχετικά άρθρα