Μέρες των χρυσανθέμων

Μέρες των χρυσανθέμων

Μέρες των χρυσανθέμων

Μέρες των χρυσανθέμων. Και…της ανακοίνωσης της Επιτροπής Συνταγματικής αναθεώρησης. Αφήστε, δεν θα πω κάτι επ’ αυτού όσο κι αν γαργαλιέμαι, έφαγα κάτι πολύ καλό το μεσημέρι, μην ανακατευτώ άνευ λόγου. Μετά θα κοιτάξω πέρα τον φθινοπωρινό ουρανό με κάτι σύννεφα μπλάβα εκεί στο βάθος να κυνηγιούνται μεταξύ τους και θα αποχαιρετίσω έτσι σιωπηλά τον αγαπημένο μου συγγραφέα Αντώνη Σουρούνη. Κατόπιν θα σας πω μονάχα μια σκέψη απογευματινή και θα βγω να κάνω κηπουρική.

Λακεστρέμια (Στρατηγός) και Καρίσσα, τα αγαπημένα μου λέλουδα που ανακάλυψα τελευταίως. Τρία (με το συμπάθειο) από το καθένα, υπέροχα και πρέπει να τα ταχτοποιήσω. Αυτά την άνοιξη θα ανθίσουν, θα μοσχοβολήσουν, θα έρθουν και θα δώσουν στο μπαλκόνι μου μιαν μορφήν κλέους, που έλεγε και η αείμνηστος Γεωργία Βασιλειάδου.

Ακούγοντας στο ραδιόφωνο ειδήσεις, ανασύρω από τα ντουλαπάκια της μνήμης και αναπλάθω σκηνές ηθογραφικές απείρου κάλλους. Έτσι ζούμε πλέον. Όπως πενήντα χρόνια πριν. Και πάνω που το γλυκαίνω μια στάλα, έρχονται κάτι πολιτικές σκατόφατσες που βγαίνουν στα κανάλια μυξοκλαμένες, ένα κλάμα εντελώς αριστερό, πάει να ειπεί πονεμένο, όλο συμπόνια για την φτωχολογιά, σκέτη κατακραυγή για τον άκαρδο τον καπιταλισμό και μου το χαλάνε. Ξέρετε τώρα εσείς, χρόνια στο κουρμπέτι.

Μοιάζουν με κάτι παλιές πουτάνες σημερινές καντηλανάφτρες που ξαφνικά αρπάξανε τα θυμιατά και μας μπούχλωσαν στο λιβάνι. Μα δεν είναι φτυστές; Ο κότσος & η κρεατοελιά μονάχα λείπουν. Δεν λείπει όμως το ταγάρι και η μασχάλη η αξούριστη. Κάτω από την πλισέ φούστα μέχρι το κότσι, κρύβουν ξεφτισμένα τα λαμέ μπικίνια, απομενάρια του καιρού που χόρευαν καρσιλαμά πάνω στη μπάρα του μαγαζιού όλο φούρλες & τουρνοκωλιάσματα γύρω από το παλούκι. Τότε ντε, που ανέμιζαν τα μπαϊράκια και οι ντουντούκες έσκουζαν κάτι συνθήματα απολύτως παραπλανητικά. Μέχρι που τσίμπησαν τα ζωντόβολα και σκαρφάλωσαν στον θρόνο οι πίθηκοι. Με την καλή την έννοια. Ουστ μωρή. Γαλότσα! Που έχεις μούτρα να με συμπονάς, ακαμάτρα & να το παίζεις ψυχοπονιάρα.

του Δημήτρη Χίλιου

Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του “Με το σφύριγμα του τραίνου” και “Χάρτινα φιλιά“.

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment