Ελάτε, ελάτε. Πιέστε δυναμωτικά, βιταμίνες, να καρδαμώσει ο οργανισμός. Αύριο βουτάμε στη θάλασσα για τον Σταυρό!
Το σαλέ του κ. Λιάπη στην Ευρυτανία; Ναι, ναι, με κάτι τέτοια εκνευρίζεστε και το βλέπω στο δερματάκι σας μετά. Ας μην έκανε την μαλακία με τις πινακίδες και την Κουάλα-Λουμπούρ και σιγά που θα σκάλιζε κανείς τέτοια πταισματάκια. Αφού ρε κουτά από τέτοιες ρυθμισούλες έχει βρωμίσει ο τόπος! Απαξάπαντες. Πρώην και νυν Υπουργοί, Βουλευτές, Ανώτεροι Κρατικοί Αξιωματούχοι, Υπάλληλοι απλοί πολεοδομιών, εφοριών, πιπεράτες Ανιψιές Μητροπολιτών, Βλαχοδήμαρχοι (που είπε κι ο Αλέξης), πρώην Νομάρχες, Αντινομάρχες, Αντιδήμαρχοι, Αντιπεριφερειάρχες (τους έγραψα με κεφαλαίο ως φορείς απόλυτης και ανεξέλεγκτης εξουσίας), απαξάπαντες έχουν φροντίσει για τέτοιες ρυθμίσεις που βαφτίζουν την καραβιλάρα σε φτωχοκάλυβο, το σπιτικό σε ξενώνα επιδοτούμενο, το θαλασσοδάνειο σε επιδότηση επιχείρησης αναπτυξιακού πασσαλείματος… Μην μου σκάτε. Τώρα απλά ξεχειλίζει ο βόθρος.
Έτσι, κατόπιν εορτής και θορύβου επανελέγχονται και οι συμβάσεις του νοσοκομείου με τον θλιβερό εκείνον πρόεδρο, τον θλιβερό για την πατρίδα μας, δεν θα τον λυπηθούμε κιόλας, τον άξιον κλωτσοπατηνάδας. Πλην δυνατότερες κλωτσιές θέλουν εκείνοι που σπρώχνουν κάτι τέτοια αρπαχτικά στις θεσούλες και κλείνουν τα μάτια στις ενδείξεις. Όλα γίνονται για τις κομματικές ισορροπίες. Και οι λίγοι ψιλοακέραιοι το βουλώνουν χάριν των ισορροπιών.
Όσα αρπαχτικά όμως καθίσουν φρόνιμα από τούδε και δεν ανακατέψουν τα σκατά, δεν δώσουν νέες αφορμές και δεν ενοχλήσουν το σύστημα εξουσίας, αυτοί θα μείνουν ήσυχοι να απολαμβάνουν ανέμελα τις βιλάρες, τις καταθέσεις, τα εξοχικά, τα κότερα, τις γκόμενες, τα ταξίδια, που με τον τίμιο ιδρώτα μας απέκτησαν. Εμείς θα πλερώνουμε εφ όρου ζωής δάνεια, τόκους, φόρους και χαράτσια. Και θα το βουλώνουμε. Σιγά που θα στάξει η ουρά του γαϊδάρου επειδή ξεμπρόστιασαν δυο που δεν ήξεραν να κρυφτούν καλά. Οι άλλοι ξέρουν.
Αυτά να τα σκεφτείτε μεθαύριο μπροστά στην κάλπη. Βάλτε τώρα το ξίφος στο θηκάρι του, αφιππεύσατε του καλάμου και πιέστε τον πρωινό καφέ ήρεμοι. Φάτε και ότι απέμεινε από μελομακάρονα, θα μουχλιάσουν πια. Μην τα κρατάτε σαν τη μάνα μου που τα φυλάει στη σερβάντα να κατέβω στο χωριό, να φάω δυο πιατέλες μελομακάρονα και κουραμπιέδες.
Πρωτάγιαση σήμερα, φεύγουν τρομαγμένα τα παγανά, οι καλικάντζαροι, από τον πάνω κόσμο, ο παπάς που βγαίνει στις γειτονιές με την αγιαστούρα τα σκιάζει κι εξαφανίζονται σκαρδαμυκτί. Παραδόσεις, συμβολισμοί αιώνων, ε όλο και κάπου κολλάνε με τα σημερινά.
Ετοιμαστείτε για αύριο. Των Φώτων. Είπαμε, εμείς τα πιο θαρραλέα θα βουτήξουμε στη θάλασσα (μην ξεχάσω την πετσέτα), εσείς τα πιο κρυουλιάρικα και νοικοκυράκια θα μας καμαρώσετε ζηλεύοντας κατά βάθος (ας κάνετε τα τα τα!), Με το “Εν Ιορδάνη βαφτιζομένου…” θα βουτήξουμε να πιάσουμε τον Σταυρό, να πάρουμε δύναμη. Την έχουμε όλοι τόσο ανάγκη.
Παιδάκι, τέτοια μέρα κρατούσα δίπλα στην εξέδρα το περιστέρι, που με το “Και το πνεύμα εν είδει περιστεράς εβεβαίου του λόγου το ασφαλές…” ξαμολυόνταν να φτεροκοπήσει στον θόλο της εκκλησίας.
του Δημήτρη Χίλιου
Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του “Με το σφύριγμα του τραίνου” και “Χάρτινα φιλιά“.