Το τίμιο ξύλο

Last modified date

Το τίμιο ξύλο

…ένα ποίημα του Ελισαίου Καπαδόπουλου.

Το τίμιο ξύλο

Ήμουνα δένδρο στο βουνό
πανύψηλο και σκιερό.
Φύλλωμα κάθε εποχή
με άνεμο και με βροχή.

Οι γονείς με προσευχή
δίνουνε τρανή ευχή:
Διάσημο πολύ να γίνω
άσημο να μη ξεμείνω.

Για το μέλλον σκέψεις φτιάνω
να προλάβω, να προκάνω
διάσημο πολύ να γίνω
άσημο να μη ξεμείνω.

Μα, ξυλοκόποι το πρωί
κόβουνε δένδρα με βοή.
Γοργά κόβουν κι εμένα
που μ’ έχει η Μάνα, ένα.

Με κάνουνε λοιπόν σταυρό
στον Γολγοθά τον φοβερό.
Σταυρώνουν πάνω μου με πείρα
τον Χριστό μας, τον Σωτήρα!

Ελισαίος Καπαδόπουλος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment