Συγγραφέας: Ίρις Aυδή Καλκάνη
Εκδόσεις Γκοβόστη
ISBN 960-446-163-9
Σχήμα 15x23 εκ.
Σελίδες 392
Ο Κωνσταντίνος Καλκάνης γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1885. Επί τριάντα πέντε χρόνια –από το 1926 που μπήκε στο στίβο της πολιτικής ως βουλευτής Λευκάδας μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1961– ανέπτυξε στη διάρκεια αυτής της τόσο δύσκολης εποχής για την Ελλάδα έντονη πολιτική δράση.
Σε μια εποχή όπως η σημερινή, που ο ελληνικός λαός ζει στη δίνη της αποδυνάμωσης των θεσμών και βιώνει την απαξίωση της πολιτικής, η βιογραφία του μέσα από την οποία προβάλλουν και άγνωστες πτυχές της ιστορικής περιόδου στην οποία έζησε και έδρασε ο πολιτικός αυτός, είναι όχι μόνο ενδιαφέρουσα αλλά και επίκαιρη. Ξαναθυμίζει στους σημερινούς Έλληνες πολίτες κάποιες διαχρονικές αξίες και ότι αξίζει κανείς να αγωνίζεται γι’ αυτές.
Η περίοδος 1910-1961 αποτελεί αναμφισβήτητα μια από τις πιο ταραγμένες αλλά και τις πιο ενδιαφέρουσες περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Τότε συνέβησαν συγκλονιστικά γεγονότα, όπως η Μικρασιατική Εκστρατεία και η Μικρασιατική Καταστροφή, η ανακήρυξη της Δεύτερης Δημοκρατίας, αποτυχημένα στρατιωτικά πραξικοπήματα, επαναστάσεις, δικτατορικά καθεστώτα, δύο Βαλκανικοί και δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, η γερμανική κατοχή και ένας σπαρακτικός εμφύλιος πόλεμος.
Στην περίοδο αυτή που η ανερχόμενη παντοδυναμία του μεγάλου κεφαλαίου έπληττε τα λαϊκά συμφέροντα, πρώτος εκείνος έφερε στη Βουλή το ζήτημα του «πόθεν έσχες» και έμεινε προσηλωμένος στις φιλολαϊκές και προοδευτικές αρχές του. Υπέρμαχος της ελευθερίας του Τύπου, της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης, του δικαιώματος του συνδικαλισμού, της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων, αντιστάθηκε και σε κάθε εξωκοινοβουλευτική ενέργεια, ενώ ένθερμος πάντα υποστηρικτής της γαλήνευσης της χώρας, ζήτησε τη χορήγηση αμνηστίας για τους διωκόμενους αριστερούς πολίτες, όταν τότε ελάχιστοι τολμούσαν να αναφερθούν σε αυτό το θέμα.
Με τη συνολική συνεισφορά του ο Κωνσταντίνος Καλκάνης άγγιξε τη ζωή σχεδόν όλων των κατοίκων της Λευκάδας, ενώ είχε την εκτίμηση και όλου του πολιτικού κόσμου της χώρας.
Σήμερα, η καταγραφή της ζωής του και των πολιτικών του αγώνων είναι, πενήντα χρόνια από το θάνατό του, ένα οφειλόμενο χρέος.
