Στη ζωή του, ο καθένας από εμάς, καλείται να παίξει διάφορους ρόλους. Σημαντικοί ή όχι, ευχάριστοι ή δυσάρεστοι, εύκολοι ή δύσκολοι, οι ρόλοι αυτοί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μας και με τον τρόπο του ο καθένας από αυτούς, μας οδηγεί στο επόμενο μας βήμα. Ένας από τους πλέον καθοριστικούς για εμάς -και όχι μόνο- ρόλος, είναι αναμφισβήτητα αυτός του γονέα. Πως πρέπει να μεγαλώσεις το παιδί σου; Τι να του προσφέρεις και τι όχι; Τι αντίκτυπο έχει ο δικός σου χαρακτήρας και ο τρόπος συμπεριφοράς σου, πάνω του;
Τα παλιότερα χρόνια (την εποχή που οι γονείς μας ήταν μικροί, και ακόμα παλαιότερα) το μεγάλωμα των παιδιών ήταν μια υπόθεση που σχεδόν αφηνόταν στο ένστικτο, στην τύχη και στις συγκυρίες. Ο κόσμος βέβαια τα χρόνια εκείνα ήταν πιο απλός, με λιγότερα προβλήματα και ακόμα λιγότερους κινδύνους. Στις μέρες μας, οι νέοι γονείς έρχονται αρκετές φορές μπροστά σε δυσεπίλυτα διλήμματα που φαντάζουν -και πολλές φορές είναι- καθοριστικής σημασίας για την διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών τους. Η συνειδητοποίηση του Πως και του Πόσο επηρεάζουμε την εξέλιξη των βλασταριών μας, είναι το πρώτο βήμα μιας ορθής αντιμετώπισης των θεμάτων, που θα οδηγήσει σε ευτυχισμένα παιδιά με ολοκληρωμένες προσωπικότητες.
Το βιβλίο «Μαμά, Μπαμπά, δε με κοιτάξατε και χάθηκα», της Αγγελικής Μπολουδάκη -Ειδικού Ψυχικής Υγείας- έρχεται να φωτίσει όσα σκοτεινά σημεία δημιουργούνται στην αλληλεπίδραση του τριγώνου Μητέρα-Πατέρας-Παιδί. Όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων, και η ίδια η συγγραφέας στην Εισαγωγή του βιβλίου της...
...
Το βιβλίο έχει ως στόχο να προβληματίσει και να ευαισθητοποιήσει τους γονείς, ώστε να γίνουν πιο προσεκτικοί στη συμπεριφορά προς το παιδί τους, καθώς έχουν πολύ μεγάλη δύναμη για εκείνο. Καθετί που του μεταφέρουν έχει καθοριστική σημασία για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του. Τα λάθη που κάνουν οι γονείς δε διορθώνονται εύκολα και για αυτό είναι πολύ σημαντικό να προλαμβάνουν καταστάσεις, να γνωρίζουν δηλαδή πως θα φερθούν, για να αποφύγουν τους τραυματισμούς και τις επιπτώσεις που προκαλεί η συμπεριφορά τους στην ψυχή των παιδιών τους.
Το βιβλίο απευθύνεται, επίσης σε ενήλικες που ενδιαφέρονται να μάθουν πως τα μηνύματα που έχουν δεχτεί από τους γονείς τους έχουν επηρεάσει τη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους.
...
Για να ρίξουμε όμως μια γρήγορη ματιά στα όσα πραγματεύεται η Αγγελική Μπολουδάκη στο «Μαμά, Μπαμπά, δε με κοιτάξατε και χάθηκα»...
Ξεκινά, με την παιδική ηλικία των γονιών. Όσα κουβαλούν οι γονείς από τη δική τους παιδική ηλικία -απωθημένα, επιθυμίες, όνειρα, διάφορες συναισθηματικές εκκρεμότητες- επηρεάζουν τους ρόλους που εκείνοι δίνουν στο παιδί τους και κατ' επέκταση και τις αρχικές φάσεις διαμόρφωσης του χαρακτήρα του.
Κατόπιν ασχολείται με το συναισθηματικό δεσμό μεταξύ των δύο γονέων και του παιδιού. Αρχής γενομένης από εκείνον του νεογέννητου βρέφους με την μητέρα, καθώς και αυτόν του πατέρα με το νήπιο και κατόπιν με το μικρό παιδί. Μια αμφίδρομη πλήρωση αγάπης εξαιρετικά σημαντική για την συναισθηματική εξέλιξη και ζωή ενός ατόμου.
Επόμενος σταθμός το βλέμμα των γονιών. Πόσο σημαντικά είναι αυτά που εκπέμπουμε στο παιδί μας απλά κοιτάζοντας το, αυτά που εκείνο αντικρίζει στα μάτια μας; Και αντίστοιχα πόσο επώδυνο είναι για αυτό η έλλειψη ενός τέτοιου βλέμματος ή η ύπαρξη ενός βλέμματος που δεν αποτελεί φορέα αγάπης και αποδοχής;
Στην συνέχεια, η συγγραφέας, μας μυεί στο θέμα: επιθυμία των γονιών για το παιδί. Ένα από τα κυρίαρχα και αναγκαία θετικά μηνύματα που χρειάζεται να λάβει ένα άτομο στα πρώτα χρόνια της ζωής του ώστε να μπορέσει να αναπτύξει μια υγιή προσωπικότητα.
Και ακολουθούν:
Η συναισθηματική παρουσία των γονιών. Γιατί ένα παιδί έχει ανάγκη τόσο την φυσική όσο και την συναισθηματική παρουσία των ανθρώπων που το έφεραν στη ζωή. Με την δεύτερη, μάλιστα, όταν δεν υπάρχει, να ακυρώνει σχεδόν την ύπαρξη της πρώτης.
Η αυτονομία στο παιδί. Για να ταξιδέψει ένα πλοίο χρειάζεται βέβαια να πάρει εφόδια και πλήρωμα από ένα λιμάνι, αλλά το ταξίδι γίνεται στην ανοικτή θάλασσα. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και στους ανθρώπους!
Το θλιμμένο παιδί. Τι μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο που βρίσκεται στην ανατολή του βίου του να γεμίσει από θλίψη, και πως μπορούμε εμείς ως γονείς να αποτρέψουμε κάτι τόσο επώδυνο;
Οι εικόνες στο παιδί. Με ποιο τρόπο οι εικόνες που καταγράφονται στην παιδική ψυχή μπορούν να γίνουν πολύτιμα εφόδια για το μέλλον του παιδιού μας;
Τα ιδανικά. Τα παιδιά κατά κόρον ενστερνίζονται κάθε τι που προέρχεται από τα δύο ινδάλματα τους. Την μαμά και τον μπαμπά. Έχοντας τους εξιδανικεύσει, πλήθος αξιών, ιδεών και στάσεων ζωής περνούν άκριτα και ολοκληρωτικά στο νέο μέλος της οικογένειας.
Τα συναισθήματα του παιδιού. Οι πρωτόγνωρες καταστάσεις που καλείται να αντιμετωπίσει ένα νέο άτομο δεν βρίσκονται μόνο γύρω του αλλά και μέσα του. Ο ρόλος των μεγάλων είναι να το βοηθήσουν να κατανοήσει τα συναισθήματα που γεννιόνται μέσα του, να τα αντιμετωπίσει και να "χρησιμοποιήσει" προς όφελος του ιδίου και των γύρω του.
Το ψυχικό στήριγμα για ένα παιδί. Φυσικά μιλάμε για τη μητέρα και τον πατέρα, που όμως μπορούν να είναι αδύναμα ή δυνατά στηρίγματα για το παιδί τους. Με ποιο τρόπο θα πετύχουν το δεύτερο και θα αποφύγουν το πρώτο;
Και τέλος, η συναισθηματική ωριμότητα ενός γονιού. Η ύπαρξη της οποίας είναι απολύτως απαραίτητη ώστε να μπορέσει κάποιος να αντεπεξέλθει στα καθήκοντα του ως γονέας και να προσφέρει στο παιδί του όλα όσα είναι απαραίτητα για να αναπτύξει την προσωπικότητα του και να γίνει ένας ισορροπημένος ενήλικος.
Αυτοί είναι, επιγραμματικά, οι δώδεκα σταθμοί-κεφάλαια που θα συναντήσετε στο «Μαμά, Μπαμπά, δε με κοιτάξατε και χάθηκα» της Αγγελικής Μπολουδάκη. Η συγγραφέας πέρα από την πολυετή πείρα της, έχει συμπεριλάβει στο βιβλίο και αληθινές ιστορίες -δημοσιεύονται χωρίς ονόματα- μέσω των οποίων γίνονται ακόμα πιο βατά αυτά που λέει στον αναγνώστη. Έχει δημιουργήσει έτσι ένα πολύτιμο βοήθημα, εύκολα κατανοητό από όλους, που μπορεί να επηρεάσει τις ζωές μικρών και μεγάλων.
Μπορεί να μην γίνουμε όλοι γονείς αλλά σίγουρα έχουμε όλοι, μα όλοι, υπάρξει παιδιά κάποιων γονέων. Το αξιόλογο αυτό ανάγνωσμα θα μας βοηθήσει όλους μας, όχι να βάλουμε ταμπέλες κατηγοριοποιώντας ανθρώπους και συμπεριφορές, αλλά να ανοίξουμε το μυαλό μας, γνωρίζοντας την πηγή των ιδιαιτεροτήτων τους. Και αυτός είναι ο πιο ορθός και σίγουρος τρόπος για να κατανοήσουμε τους γύρω μας και να ωφελήσουμε τόσο τα παιδιά μας όσο και τον ίδιο μας τον εαυτό.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου μεταφέρουμε:
Το βιβλίο απευθύνεται σε γονείς που επιθυμούν να διερευνήσουν πώς τα μηνύματά τους διαπερνούν τον ψυχισμό των παιδιών τους, μορφοποιούν την εικόνα τους και υφαίνουν την προσωπικότητά τους και σε όσους νοσταλγικά επιστρέφουν στην παιδική τους ηλικία, για να αναζητήσουν απαντήσεις στους γρίφους τους, που περιμένουν καρτερικά να γίνουν εικόνες γεμάτες με σύμβολα, άρωμα και ζωή.