«Το σκοτάδι δεν μπορεί να διώξει το σκοτάδι, μόνο το φως μπορεί να το κάνει. Το μίσος δεν μπορεί να διώξει το μίσος, μόνο η αγάπη μπορεί να το κάνει».
Με αυτά τα λόγια του βαπτιστή διακόνου και νομπελίστα Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ ξεκινά το πρώτο βιβλίο της τετραλογίας «Τα χρονικά των Κάστερ» (Caster Chronicles). Ένα μυθιστόρημα που γεννήθηκε από την σμίξη της πένας της Κάμι Γκαρσία (Kami Garcia) με αυτήν της Μάργκαρετ Στολ (Margaret Stohl). Στην χώρα μας κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2010 από τις εκδόσεις Πλατύπους, σε μετάφραση της Πηνελόπης Τριαδά και υπό τον τίτλο: «Όμορφα πλάσματα» (Beautiful Creatures).
Οι δύο ταλαντούχες Αμερικανίδες συγγραφείς, τοποθετούν την δράση του πρώτου τους βιβλίου σε μια μικρή πόλη του Αμερικανικού Νότου, το Γκάτλιν (Gatlin) της Νότιας Καρολίνα. Μια από τις οικογένειες που ζουν εκεί, επί μακρά σειρά ετών, είναι οι Γουέιτ. Ο τελευταίος απόγονος των οποίων, είναι ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών του βιβλίου. Ο Ίθαν Γουέιτ (Ethan Wate). Γιος του Μίτσελ Γουέιτ και της Λίλα Έβερς. Ένα δεκαεξάχρονο ψηλό αγόρι, έξυπνο, με καλούς βαθμούς, καλές επιδόσεις στην σχολική ομάδα του μπάσκετ και λάτρης των βιβλίων -κάτι που κληρονόμησε και από τους δύο του γονείς.
Βρισκόμαστε στην αρχή της νέας σχολικής χρονιάς. Ο Ίθαν πρόκειται να φοιτήσει στην δευτέρα λυκείου. Δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες από τότε που έχασε την αγαπημένη του μητέρα σε ένα ατύχημα. Η ψυχολογία του νέου είναι ακόμα διαταραγμένη έντονα. Σε αυτό συμβάλει και ένα περίεργο όνειρο στο οποίο εμφανίζεται ένα άγνωστο κορίτσι…
…
Ένιωθα τα σεντόνια μου σαν να ήταν γεμάτα άμμο, αλλά εγώ ήξερα τι ήταν.
Ήταν χώμα. Και τα νύχια μου ήταν γεμάτα με μαύρη λάσπη, όπως ακριβώς και την τελευταία φορά που είχα δει το όνειρο.
Έκανα το σεντόνι μου κουβάρι, και το έχωσα στο καλάθι κάτω από την ιδρωμένη φόρμα από την χθεσινή προπόνηση. Μπήκα στο ντους και προσπάθησα να το ξεχάσω καθώς έτριβα τα χέρια μου, και τα τελευταία μαύρα κομμάτια του ονείρου εξαφανίστηκαν στο σιφόνι. Αν δεν το σκεφτόμουν, δεν συνέβαινε. Αυτή ήταν η προσέγγιση που ακολουθούσα τους τελευταίους μήνες για τα περισσότερα ζητήματα.
Αλλά όχι όταν επρόκειτο για εκείνη. Δεν μπορούσα να την ξεχάσω. Την σκεφτόμουν συνεχώς. Η σκέψη μου γύριζε συνεχώς σε εκείνο το ίδιο όνειρο, παρόλο που δεν μπορούσα να το εξηγήσω. Αυτό λοιπόν ήταν το μυστικό μου, όλο κι όλο. Ήμουν δεκάξι χρονών, είχα αρχίσει να ερωτεύομαι ένα ανύπαρκτο κορίτσι, και σιγά σιγά έχανα το μυαλό μου.
…
…αυτό το όνειρο που κάπου κάπου διεισδύει αφύσικα στην πραγματικότητα, στοιχειώνει πολλές φορές τον ύπνο του από τότε που συνέβη το τραγικό γεγονός του θανάτου της μητέρας του.
Στήριγμα πλέον των Γουέιτ είναι η Άμμα, η οικονόμος τους, που φροντίζει τον Ίθαν και του χώνεται σαν να είναι η γιαγιά του. Μιας και ο πατέρας του έχει κλειστεί στον εαυτό του και στο γραφείο του, η Άμμα είναι η απόλυτη εξουσία στο σπίτι. Πρόκειται για μια κοντή αλλά δυναμική γυναίκα που ξέρει να διαβάζει τα χαρτιά Ταρώ και που συνεχώς φτιάχνει διάφορα φυλαχτά με τα οποία γεμίζει το σπίτι κρύβοντας τα σε συγκεκριμένα σημεία.
Όλο το βιβλίο έχει μια γεύση ένα άρωμα από τον Αμερικανικό Νότο. Κι αν η τράπουλα Ταρώ και τα φυλαχτά της Άμμα σας φαίνονται μυστηριώδη, που να δείτε τι θα συμβεί όταν στο σχολείο του Ίθαν εμφανίζεται μια νέα μαθήτρια. Η Λένα Ντουκέιν (Lena Duchannes). Το κορίτσι που ταράζει τα λιμνάζοντα ύδατα τόσο του λυκείου όσο και της μικρής επαρχιακής πόλης…
…
Ακόμα κι αν δεν την είχα δει, θα ήξερα ότι ήταν εκεί επειδή ο διάδρομος, που συνήθως ήταν γεμάτος με μαθητές που έτρεχαν προς τα ερμάρια τους και προσπαθούσαν να φτάσουν στην τάξη πριν από το δεύτερο κουδούνι, άδειασε μέσα σε δευτερόλεπτα. Στην κυριολεξία, όλοι έκαναν στην άκρη όταν διέσχισε το διάδρομο. Σαν να ήταν αστέρι της ροκ.
Ή λεπρή.
Αλλά το μόνο που έβλεπα εγώ ήταν ένα όμορφο κορίτσι με μακρύ γκρι φόρεμα, κάτω από ένα φούτερ με κουκούλα στο οποίο ήταν ραμμένη η λέξη Μόναχο, ενώ από κάτω διακρίνονταν οι μύτες πολυφορεμένων αθλητικών παπουτσιών. Ένα κορίτσι που φορούσε μια μακριά ασημένια αλυσίδα γύρω από το λαιμό της, από την οποία κρέμονταν χιλιάδες πράγματα -ένα πλαστικό δαχτυλίδι από ένα αυτόματο μηχάνημα για τσίχλες, μια παραμάνα, και πολλά άλλα που ήμουν πολύ μακριά για να διακρίνω. Ένα κορίτσι που δεν έδειχνε να ανήκει στο Γκάτλιν. Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω της.
Η ανιψιά του Μέικον Ρέιβενγουντ.
…
…και όπως φαίνεται κινούνται και τα λιμνάζοντα ύδατα του νεαρού Γουέιτ. Και πως να μην ταραχθούν αφού η Λένα -η συμπρωταγωνίστρια του στο «Όμορφα πλάσματα» των Κάμι Γκαρσία και Μάργκαρετ Στολ– είναι μια εκπληκτικά, απόλυτα, υπερβολικά, απίστευτα διαφορετική κοπέλα. Πως όμως συνδέεται η νέα συμμαθήτρια του με το όνειρο που τον επισκέπτεται συχνά πυκνά στον ύπνο του εδώ και μερικούς μήνες; Πως γίνεται αυτό το άγνωστο κορίτσι να παίζει με μια βιόλα -στις πρόβες της μπάντας του σχολείου- ένα τραγούδι που εμφανίστηκε από το πουθενά και για λίγο, στο ipod του Ίθαν μετά από ένα από αυτά τα όνειρα; Σας περιμένουν να τα ανακαλύψετε, μαζί βέβαια με πολλά πολλά περισσότερα, στο «Όμορφα πλάσματα».
Οι ταλαντούχες κυρίες Γκαρσία και Στολ, έπλασαν μια εξαιρετική ιστορία εφηβικού έρωτα που στον πυρήνα της περιέχει μια ιστορία αγωνίας -και κάποιες στιγμές τρόμου- με γκόθικ στοιχεία. Πάνω σε αυτό το plot και με την ατμόσφαιρα του Αμερικανικού Νότου να διαποτίζει όλες τις σελίδες του βιβλίου έστησαν ένα καταπληκτικό σκηνικό για να δράσουν οι ήρωες τους.
Πρώτα από όλους βέβαια οι δύο τους πρωταγωνιστές. Η Λένα και ο Ίθαν. Δύο σύγχρονοι έφηβοι που αν και ανήκουν σε δύο τόσο ξεχωριστούς κόσμους, είναι στην ουσία τόσο διαφορετικοί και τόσο όμοιοι μεταξύ τους που αυτό που θα μπορούσε κανείς να πει γι αυτούς είναι πρόκειται για αδερφές ψυχές. Αυτός είναι και ο λόγος που ο εφηβικός τους έρωτας θα φανεί τόσο δυνατός και θα αντέξει στις καταιγίδες που τον περιμένουν σχεδόν πίσω από κάθε σελίδα του «Όμορφα πλάσματα».
Στον αντίποδα του πρωταγωνιστικού ζεύγους στέκεται ένα άλλο ζευγάρι. Αυτό του Λινκ (Γουέσλι Τζέφερσον Λίνκολν – Wesley Jefferson Lincoln) με την Ρίντλεη Ντουκέιν (Ridley Duchannes). Του κολλητού, δηλαδή, του Ίθαν με την δαιμόνια ξαδέρφη της Λένα. Δύο άνθρωποι τελείως διαφορετικοί που το μόνο που τους κρατά ενωμένους -για όσο διάστημα συμβαίνει αυτό- είναι τα οφέλη που φέρνει ο ένας στην ζωή του άλλο. Σας θυμίζει τίποτα από τον δικό μας -πραγματικό- κόσμο αυτό;
Τι να πει κανείς όμως και για την Άμμα (Amma Treadeau) ή τον Μέικον Ρέιβενγουντ (Macon Melchizedek Ravenwood) τον θείο της Λένας. Δύο ισχυροί χαρακτήρες, εντελώς έξω από αυτό που θεωρούμε φυσιολογικό άτομο αλλά που παρόλο τον φόβο που προκαλούν οι ενέργειες τους, η αγάπη που νιώθουν για τα δύο παιδιά τους κάνουν όχι μόνο συμπαθείς στον αναγνώστη αλλά και κάτι παραπάνω.
Συνοψίζοντας: Πλοκή άρτια και πρωτότυπη σε αρκετά σημεία, με το στοιχείο της αγωνίας να είναι έντονο συνεχώς. Γλώσσα ρέουσα που κάνει τις σελίδες να φεύγουν η μία μετά την άλλη σε απίστευτους ρυθμούς. Περιγραφές και εικόνες ολοζώντανες. Χαρακτήρες εντέχνως σμιλεμένοι και δεμένοι τόσο μεταξύ τους όσο και με την ιστορία που σε κερδίζουν από τις πρώτες στιγμές που τους συναντάς και που πολλές φορές σε αναγκάζουν να ταυτιστείς μαζί τους. Με λίγα λόγια ένα σύνολο που σε μαγνητίζει και σε απορροφά εντελώς. Δεν ήταν λίγες οι φορές κατά την διάρκεια της ανάγνωσής του, που έχασα εντελώς το γύρω περιβάλλον, έγινα μέρος αυτών που διαδραματίζονταν στο βιβλίο και συνήλθα μετά από καμιά 20ριά σελίδες. Και κάπου εκεί προς το τέλος, σας περιμένει μια ανατροπή της πλοκής, που… δεν σας λέω… θα δείτε μόνοι σας…
Αγοράστε το «Όμορφα πλάσματα», των Κάμι Γκαρσία και Μάργκαρετ Στολ, και θα δείτε ότι μια ιστορία εφηβικού έρωτα μπορεί να είναι τόσο μα τόσο ενδιαφέρουσα που θα κερδίσει ακόμα και τους πιο δύσκολους αναγνώστες. Είμαι σίγουρος ότι η Λένα, ο Ίθαν και το Γκάτλιν θα πάρουν μια θέση στην καρδιά σας -και στην βιβλιοθήκη σας- δίπλα στην Μπέλλα, τον Έντουαρντ και το Φόρκς.
Για όσους το έχουν ήδη διαβάσει, να πω ότι η συνέχεια με τίτλο: Beautiful Darkness, αναμένεται στο εξωτερικό τον Οκτώβρη του 2010. Και στην Ελλάδα αμέσως μετά, εύχομαι!
Από το αυτί του βιβλίου μεταφέρουμε:
Δεν υπήρχαν εκπλήξεις στην Επαρχία Γκάτλιν. Τουλάχιστον αυτό νόμιζα. Όπως αποδείχθηκε, έκανα πολύ μεγάλο λάθος. Υπήρχε μια κατάρα. Υπήρχε μια κοπέλα. Και στο τέλος, υπήρχε ένας τάφος.
Η Λένα Ντουκέιν δεν μοιάζει με κανέναν στη μικρή πόλη του νότιου Γκάτλιν, και πασχίζει να κρύψει τη δύναμή της και μια κατάρα που στοιχειώνει την οικογένειά της για ολόκληρες γενιές. Αλλά ακόμα και μέσα στους πνιγμένους στα χορτάρια κήπους, στους θολούς βάλτους, και τις μισογκρεμισμένες ταφόπετρες του ξεχασμένου Νότου, ένα μυστικό δεν μπορεί να μείνει για πάντα κρυφό.
Ο Ίθαν Γουέιτ, ο οποίος μετράει τους μήνες μέχρι να μπορέσει να δραπετεύσει από το Γκάτλιν, στοιχειώνεται από όνειρα με ένα όμορφο κορίτσι που δεν έχει δει ποτέ. Όταν η Λένα μετακομίζει στην πιο παλιά και διαβόητη φυτεία της πόλης, ο Ίθαν νιώθει μια ανεξήγητη έλξη για αυτήν και είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει τι είναι αυτό που τους ενώνει.
Σε μια πόλη χωρίς εκπλήξεις, ένα μυστικό μπορεί να αλλάξει τα πάντα.
Δείτε την ελληνική επίσημη ιστοσελίδα του βιβλίου κάνοντας κλικ εδώ!