- Πως, αλήθεια, καταντήσαμε έτσι; Πρωτάκουστο αυτό που μας συμβαίνει! Αυτή η σιωπή που βαραίνει πάνω στην πόλη. Η άναρχη όψη της δεν κρύβεται πια από τα νυχτερινά ξεφαντώματα και η μουσική, που έκανε ανεκτή την ασχήμια της αυτή, έχει πάψει. Η σιγή κυκλώνει την πόλη. Μια σιγή που τη διακόπτουν σπασμοί καταστροφής, ενώ οι φωνές των λαϊκών παιδευτών από τηλεοράσεως δοξολογούν την έκπτωση και βαράθρωση της πατρίδας. Θα σου το πω καθαρά: Μονάχα κινήσεις ανθρώπων στον ορίζοντα που τρέπονται σε φυγή. Αυτή την εικόνα μου δίνει η Αθήνα και η χώρα. Και όμως... Τα έχουμε ξαναζήσει αυτά πάλι και πάλι στο παρελθόν.
- Θα μου πεις πάλι την περίφημη αρχαία αιγυπτιακή φράση: είμαι το χθες και το αύριο πάλι θα είμαι.
...
Αυτή είναι η έναρξη του διαλόγου δύο σύγχρονων, ώριμων και φιλοσοφημένων Ελλήνων. Δύο ανθρώπινων όντων που σε μια φρικτή χρονιά -μια annus horribilis- προσπαθούν να καταλάβουν και να εξηγήσουν, μέσω του διαλόγου, τα όσα συμβαίνουν γύρω τους. Τα όσα χαρακτηρίζουν την Ελλάδα και τους Έλληνες του 2012.
Από το μικροσκόπιο τους και από τις σελίδες του «Ό,τι απέμεινε από την ελιά του Πλάτωνα», που έγραψε ο Ζέφυρος Καυκαλίδης και κυκλοφόρησαν οι εκδόσεις CaptainBook το 2012, παρελαύνουν θέματα όπως: οι μορφές της τηλεόρασης, οι πολιτικοί, ο λαός, η οικονομία, τα εθνικά θέματα, οι διεθνείς δανειστές, η θρησκεία, η Ευρώπη, η δημοκρατία, ο κρατικός μηχανισμός...
με ματιές στην μακρινή Ελλάδα, του Πλάτωνα,...
...
Ίσως, αλλά λίγο αργότερα, καθώς διαβάζεις το κείμενο των Νόμων, βλέπεις τον Πλάτωνα να ξαναγράφει την πρόταση του θέτοντας πριν από την τύχη, τον Θεό! «Θεός μεν πάντα και μετά θεού τύχη και καιρός τα ανθρώπινα διακυβερνώσι σύμπαντα. Ημερώτερον μην τρίτον συγχωρήσαι τούτοις δειν έπεσθαι τέχνη»!
...
αλλά και στην κοντινή, του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου...
...
Δεν υπάρχει παλιός ή νέος, αλλά κλασικός ή εφήμερος. Κάποια κείμενα του συγγραφέα αυτού είναι κλασικά, όπως το Ερήμην των Ελλήνων. Ο λαός των Ελλήνων, λέει, ανάμεσα στις άλλες ιδιοτυπίες του κατέχει και τούτη: κερδίζει τον πόλεμο και χάνει την ειρήνη.
...
καθώς και θέματα όπως: Ευρωπαϊκή Ένωση, εθνική κυριαρχία, εθνική ταυτότητα και εθνικισμός, παγκοσμιοποίηση, οικονομική κρίση, μετανάστευση, στάση ζωής: αδιαφορία, διχασμός, μετάθεση ευθυνών, καχυποψία, κ.α.
Το ενδιαφέρον αυτό ανάγνωσμα όπως ήδη σας έγραψα, κυκλοφόρησε το 2012. Και επειδή το τέλος του κόσμου, καλώς ή κακώς, δεν έφθασε εκείνη την χρονιά -όπως υποστήριζαν πολλοί παίρνοντας αφορμή από ένα ημερολόγιο των Μάγια-, καλό θα είναι να αφιερώσουμε λίγο από τον χρόνο μας σε τέτοιου είδους αναγνώσματα. Θα μας βοηθήσουν να διευρύνουμε τους ορίζοντες μας και ίσως, γιατί όχι, να αλλάξουμε ρότα ως άτομα αλλά και ως έθνος κατ' επέκταση. Καλή μελέτη! 🙂
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου μεταφέρουμε:
«Annus horribilis», δηλαδή φριχτή χρονιά χαρακτηρίζει ο συγγραφέας το 2012 στην εναρκτήρια πρόταση του βιβλίου του, δίδοντας έτσι το χρονικό στίγμα των διαλόγων που ακολουθούν.
Δυο παλιοί φίλοι, με γνώσεις φιλοσοφίας της Ιστορίας, συναντιούνται τακτικά και «διαλέγονται» κατά τα πρότυπα των πλατωνικών διαλόγων. Βρίσκονται και οι δυο στη δύση της ζωής τους, άρα φέρουν μνήμες διαφορετικές από τις «εκσυγχρονισμένες» και είναι φορείς ενός παλαιότερου και ανθρωπιστικά πλουσιότερου σταδίου ελληνικού πολιτισμού.
Έχουν επιλέξει για τις συναντήσεις τους, σαν ο καιρός το επιτρέπει, το όχι άμοιρο συμβολισμού παρκάκι, όπου βρίσκεται ή βρισκόταν η λεγόμενη «ελιά του Πλάτωνος». Εκείνο το αρχαίο δέντρο που είδε -ποιος ξέρει τι- κατά το πέρασμα των εκατονταετηρίδων. Πάντως, κατά τον περασμένο αιώνα, είδε να ζώνεται από ένα άξενο περιβάλλον φυσικής καταστροφής και μετά ένα λεωφορείο (!) να πέφτει πάνω του και να το καταστρέφει. Και στο τέλος, σαν άρχιζε ο χειμώνας του "annus horribilis", κάποιοι να οικειοποιούνται το σπασμένο μέρος του κορμού του, εκείνο που βρήκε τον θάνατο από το μοιραίο τροχοφόρο, για να το κάνουν... καυσόξυλα.
Για μια παρόμοια πορεία της πατρίδας τους, της πατρίδας μας, «διαλέγονται» οι δυο φίλοι, και προσπαθούν να αποσαφηνίσουν οδηγούς σκέψης και στοχασμού για την σημερινή τραγική μας κατάσταση, μέσα από τις διδαχές της πλατωνικής φιλοσοφίας και της παγκόσμιας Ιστορίας.
