«Απριλίου ξανθίσματα», Νίκος Μοσχοβάκης

Last modified date

Απριλίου ξανθίσματα

«Απριλίου ξανθίσματα», Νίκος Μοσχοβάκης

Ποίηση χαμηλών τόνων με καλυμμένες εξάρσεις, έντιμη, λιτή, συνεπής στο αίσθημά του…

Απριλίου ξανθίσματα
Ποίηση
Εκδόσεις Μελάνι, 2016
Σελ. 72

Ποίηση χαμηλών τόνων με καλυμμένες εξάρσεις, έντιμη, λιτή, συνεπής στο αίσθημά του, όχι στριφνή και συνήθως υπαινικτική.

Ο Νίκος Μοσχοβάκης διαμορφώνει μένα δικό του τρόπο γραφής που δεν στηρίζεται στην εκζήτηση αλλά στην απλότητα, την καθαρότητα και στην βαθύτητα των σκέψεων που επεξεργάζεται ποιητικά. Ένα από τα αγαπημένα θέματά του είναι τα πρόσωπα του μύθου και της ιστορίας.

«Ο Γάιος Γράκχος
μόλις πήρε την απόφασή του
κάλεσε τους φίλους του
-πληβείοι ως επί το πλείστον-
και τους παρακάλεσε με θέρμη
να μην προσέλθουν στην κηδεία του
γιατί όπως τόνισε μ’ έμφαση
πρόκειται για μια άκρως ιδιωτική υπόθεση».

Ο Νίκος Μοσχοβάκης γεννήθηκε το 1946 στα Τσικαλιά της Μάνης. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και είναι δικηγόρος. Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές. Επίσης κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικές εκδόσεις. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Βουλγαρικά. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Κώστας Τραχανάς

book coverΓια να αγοράσετε το βιβλίο

κάντε κλικ εδώ!

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου μεταφέρουμε:

Όσο διαβάζεις την ποίηση του Μοσχοβάκου τόσο ανακαλύπτεις τους κρυφούς χυμούς που τροφοδοτούσαν τόσα χρόνια το ποιητικό του ιδίωμα. Μιά ποίηση χαμηλών τόνων με καλυμμένες εξάρσεις, έντιμη, λιτή, συνεπής στο αίσθημά του, όχι στριφνή και συνήθως υπαινικτική. Παρότι ανήκει στη λεγόμενη γενιά του ΄70, όχι μόνο ηλικιακά, λίγο ακούμπησε –εύλογα δάνεια άλλωστε – στη νεωτερικότητα που κυριάρχησε στους ποιητές της γενιάς .Διαμορφώνει ένα δικό του τρόπο γραφής που δεν στηρίζεται στην εκζήτηση αλλά στην απλότητα, την καθαρότητα και στη βαθύτητα των σκέψεων που επεξεργάζεται ποιητικά.

Ένα από τα αγαπημένα θέματα του Μοσχοβάκου είναι τα πρόσωπα του μύθου και της ιστορίας. Σε όλες του τις συλλογές τα ιστορικά πρόσωπα αποτελούν έμπνευση για πικρά σαρκαστικά και εξαιρετικές ευκαιρίες να αναδείξει, με το λιτό – δωρικό κάποτε – τρόπο του και βέβαια τον υπαινιγμό, πικρή κληρονομιά και ανάμνηση από την περίοδο της χούντας, τη ματαιότητα στις επιδιώξεις της ανθρώπινης ύπαρξης.