Lux in tenebris, Ναπολέων Λαπαθιώτης

Last modified date

ήλιος αγάπη καρδιά

Lux in tenebris, Ναπολέων Λαπαθιώτης

«Εγένετο δε ο ιδρώς αυτού ωσεί θρόμβοι
αίματος καταβαίνοντες επί την γην…»
Καινή Διαθήκη

Και ήτανε τα μάτια μου
Από Σένα θαμπωμένα·

Και ήτανε τα χείλια μου
Απ΄ τα χείλια Σου αναμμένα·

Και ήτανε τα χέρια μου –
Απ΄ τα χάδια Σου – γιομάτα,

Και σαν Ήλιος έφεγγεν
Του Μαρτυρίου η στράτα…

Κι ο πηχτός ο κουρνιαχτός
Που τυραννάει – ω Θε μου,

Τα μάτια μου, και χύνεται
Κι ομπρός κι απάνωθέ μου,

Και – σαν πέλαο άσωστο
Περνάει από κοντά μου,

Γίνεται ο Λιβανωτός
Τ΄ ανέσπερου Έρωτά μου…

Και στο δρόμο τον πικρό,
Και στο μαρτύριο πούμαι,

Σε ΄νειρεύουμαι βαθιά
Και σε συλλογούμαι.

Κι όσο μου φωτοβολάς,
–Καλέ γλυκέ μου Κρίνε,

Κι όσο μου γλυκοφωτάς,
Μαρτύριο πια δεν είναι

Κι ο πικρός μου ο ίδρωτας
Χάμου γλυκός σταλάει,

Και τριαντάφυλλα από μπρος,
Τριαντάφυλλα από πλάι…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment