Της μητέρας μου

Της μητέρας μου

Μητέρα μου· παιδί σου εμέ πιστό
με αφήνει η κάθε μέρα που διαβαίνει.
Σε με το πρόσωπό σου εικονιστό
και μέσα μου η ψυχή σου φωληασμένη.

Δε σ᾿ ένοιωσα πριν να σε χωριστώ
μα η θύμησή σου ακέρηα που μου μένει,
μου δείχνει ἐμένα, εκεί να εξιλαστώ
για πάντα θλιβερή μετανοιωμένη.

Πιστὸ παιδί σου. Τη μαρτυρική
ζωή σου ζωή μου να τη νοιώσω
Μητέρα μου καλή, πονετική.

Και στὸν κρυφό καημό σου, να μη δουν
το πόνο σου όσοι αγάπαγες, να δώσω
και γώ τα σπλάχνα μου – άνθη να μαδούν…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment