Tag: Ημέρα της Μητέρας

Προς την μητέρα μου

Μάνα μου, εγώ’ μαι τ’ άμοιρο, το σκοτεινό τρυγόνι, όπου το δέρνει ο άνεμος, βροχή που το πληγώνει. Το δόλιο! Όπου κι αν στραφεί κι απ όπου κι αν περάσει, δε βρίσκει πέτρα να σταθεί, κλωνάρια να πλαγιάσει. Εγώ βαρκούλα μοναχή, βαρκούλ’ αποδαρμένη, μέσα σε πέλαγο ανοιχτό, σε θάλασσ’ αφρισμένη, παλεύω με τα κύματα χωρίς πανί, τιμόνι, κι άλλη δεν...

Το τραγούδι της μάνας

Τρία σύγνεφα ταξίδευαν -Τραγούδα το σιγά- Τρία σύγνεφα ταξίδευαν Κατά το Καρπενήσι… Το ῾να ψηλά κρεμάμενο -Φλογέρες θα το πούνε- Το ῾να ψηλά κρεμάμενο Λαμπάδιαζε στη δύση. Τ᾿ άλλο βοριάς το μάχουνταν -Τραγούδα το σιγά- Τ᾿ άλλο βοριὰς το μάχουνταν Και σαν αχνός εχάθη… Το τρίτο το πυκνότερο -Φλογέρες θα το πούνε- Το τρίτο το πυκνότερο Τ᾿ αργοταξιδεμένο Απάνου από...

Της μητέρας μου

Μητέρα μου· παιδί σου εμέ πιστό με αφήνει η κάθε μέρα που διαβαίνει. Σε με το πρόσωπό σου εικονιστό και μέσα μου η ψυχή σου φωληασμένη. Δε σ᾿ ένοιωσα πριν να σε χωριστώ μα η θύμησή σου ακέρηα που μου μένει, μου δείχνει ἐμένα, εκεί να εξιλαστώ για πάντα θλιβερή μετανοιωμένη. Πιστὸ παιδί σου. Τη μαρτυρική ζωή σου ζωή μου...

Η Ελληνίδα μητέρα

Κρέμεται τὸ σπαθὶ κοντὰ στὴν κούνια σου, καλό μου, ἀλλὰ τὸ χέρι δέν εἶναι ποὺ τό ᾽σφιγγε στὴ νίκη. Μακρὺς ὁ λάκκος π’ ἄνοιξε καὶ κλεῖ τὸ γίγαντά μου. Κάμπους, βουνά, χωρὶς αὐτὸν μάχης καπνοὶ σκεπάζουν ἀλλ’ αὐτὸ τώρα ποὺ κουνῶ τ’ ἀμέριμνο κορμάκι αὔριο θὰ γίνη δύναμη ποὺ ὁ λογισμὸς κινάει, καὶ στήθι ἀντρίκειο θὰ σταθῆ στὲς σαϊνιὲς τῆς...

Η Μάνα, του Γεωργίου Μαρτινέλλη

Μάνα κράζει το παιδάκι, Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος, Μάνα ακούς σε κάθε μέρος, α! τι όνομα γλυκό, Τη χαρά σου και τη λύπη με τη μάνα τη μοιράζεις, ποθητά την αγκαλιάζεις, δεν της κρύβεις μυστικό. Εις τον κόσμον άλλο πλάσμα δεν θα βρεις να σε μαντεύει, σαν τη μάνα που λατρεύει, σαν τη μάνα που πονεί. Την...

Μάνα, του Γεράσιμου Μαρκορά

Μάνα!.. Δε βρίσκεται λέξη καμία νάχει στον ήχο της τόση αρμονία, σαν ποιος να σ’ άκουσε με στήθος κρύο, όνομα θείο; Παιδί από σπάργανα ζωσμένο ακόμα, με χάρη ανοίγοντας γλυκά το στόμα, γυρνάει στον άγγελο που τ’ αγκαλιάζει και μάνα κράζει. Στον κόσμο τρέχοντας ο νέος διαβάτης πέφτει στ’ αγνώριστα βρόχια τσ’ απάτης, και αναστενάζοντας, Μάνα μου! Λέει, Μάνα! Και...