Ματιά

Όλο ζημιές…

Ποιός με μούντζωσε απόψε; Ποια φαρμακόγλωσσα με μελέτησε κακά (που κακά να φάει, τέτοια που είναι); Όλο ζημιές. Ξαφνικά έσπασαν τα γυαλιά μου, τα καλά όχι κάποιο από εκείνα της οκάς που έχω σκορπίσει […]

Όλο ζημιές…

Ποιός με μούντζωσε απόψε; Ποια φαρμακόγλωσσα με μελέτησε κακά (που κακά να φάει, τέτοια που είναι); Όλο ζημιές.
Ξαφνικά έσπασαν τα γυαλιά μου, τα καλά όχι κάποιο από εκείνα της οκάς που έχω σκορπίσει σε αμάξι, βεράντα, τουαλέτα, δουλειά, σπίτια φίλων, στην γνωστή παραλία και όπου υπάρχει πιθανότης να βρεθώ. Επίσης ξαφνικά δεν ανάβει το φωτιστικό στο ας πούμε σαλόνι μου. Κάτι έγινε με τους δυο διακόπτες, εμπλοκή πιθανόν. Η ομοιοπαθητικιά μου γκρινιάζει να κάνω εξετάσεις αίματος και τα σχετικά που έχω κάτι χρόνια, λέω να την ακούσω. Και το χειρότερο. Έβαλα να βράσω μπρόκολο, βρώμισε ο τόπος και μετά είπα να ψήσω δυο γλώσσες (ψάρι γλώσσες), αν και υπό κανονικές συνθήκες άλλες γλώσσες λαλίστατες θα έπρεπε να αλατοπιπερώσω και να τις ρίξω στην ψηστιέρα. Πλην κι εδώ έπιασε η κακογλωσσιά. Οι γλωσσίτσες-ψαράκια έγιναν εντελώς αηδία. Κόλλησαν στις πλάκες της ψησταριάς, πήγα να τις γυρίσω και διαλύθηκαν. Χάλια. Αφού είπα να τις πετάξω, αλλά να την περάσω με το μπρόκολο σκέτο, α πα πα! Θα δούμε.
Με αυτά και με κείνα, απόψε θα διαβάσω λίγες σελίδες από την “Μητέρα του σκύλου”, έφυγε ο Μάτεσις, ορφάνεψε η Ραραού. Η πόλη που εκτυλίσσεται, είναι η ίδια πόλη που πηγαινοερχόμουν από την εξωτική Αγουλινίτσα για το γυμνάσιο, καμμιά τριανταριά χρόνια αργότερα. Σπουδαίο μυθιστόρημα. Σταθμός στη σύγχρονη γραμματεία και σχολή για πολλούς κατοπινούς συγγραφείς. Ρυθμός αφήγησης μοναδικός. Από τις σελίδες του περνάει η μεταπολεμική ελληνική επαρχία, η Ελλάδα ολόκληρη. Και ένα χιούμορ δολοφονικό. Τα λέω για κάποιες φίλες εδώ που διαβάζουν, αλλά οι επιλογές τους δεν είναι μήτε για τον καμπινέ. Το βλέπω στα βιβλία που έχουν στα “Μου αρέσει”. Να πάρουν λοιπόν να διαβάσουν την “Μητέρα του σκύλου” κι ύστερα να πάνε και να διαγράψουν μονοκοντυλιά εκείνες τις αηδίες που μοστράρουν στο προφίλ τους. Δεν τους περιποιούν καμμιά τιμή. Αυτά βλέπει ο καλός γαμπρός και …κόβει λάσπη. Ξέρω πως θα μου ξαναθυμώσουν κάποιοι που το λέω έτσι κομματάκι ωμά, αλλά δεν πειράζει. Ξύδι. Και τώρα θα σας αφήσω για να απολαύσω την αηδία που έφτιαξα απόψε. Καληνύχτα.

του Δημήτρη Χίλιου

Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του “Με το σφύριγμα του τραίνου” και “Χάρτινα φιλιά“.

Σχετικά άρθρα

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Facebook