Στην εποχή μας -σε μέρες που περνάει κρίση το οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό σύστημα αξιών- οι λογοτέχνες, όπως όλοι οι καλλιτέχνες άλλωστε, καλούνται να διαδραματίσουν ένα ρόλο παιδευτικό καυτηριάζοντας, αφυπνίζοντας και προτείνοντας ρότες πλεύσης. Μέσα από ένα έργο τέχνης μπορούν να γεννηθούν πολλά -από απλά ερωτήματα μέχρι αποφάσεις δράσης- σε όποιον έρχεται σε επαφή με αυτό.
Λαμπρό παράδειγμα των προηγουμένων, το «Οι ναΐτες πετάχτηκαν δίπλα», του Γιώργου Τσαντικού, που κυκλοφόρησε σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή από τις Βορειοδυτικές εκδόσεις, τον Απρίλη του 2011.
Πρόκειται για μια συλλογή εννέα διηγημάτων, εννέα κρυφοκοιταγμάτων στις ζωές των ηρώων. Όπως... ο Στέφανος. Ένας από τους χιλιάδες μεταπτυχιακούς φοιτητές τους οποίους οι υπεύθυνοι καθηγητές κρατούν από... Να όμως που μερικά "σπέσιαλ" κουλουράκια θα γίνουν η αφορμή -σε ένα οδικό ταξίδι προς την Αθήνα- να έρθουν τα πάνω κάτω. Σε ένα ταξίδι που θα αφήσει στον Στέφανο, στον καθηγητή και στην Ντόλη (την βοηθό του προφέσορα) μια διαφορετική γεύση...
...
Μόνο που καμιά φορά όταν ο Στέφανος σφύριζε “καπρί σε φινί”, ο ένας θυμόταν σφαλιάρες και ο άλλος τη Ρένα Παγκράτη. Και η Ντόλι κοιτούσε μέσα από τα μπουκαλάκια της, έβλεπε τον Στέφανο στον απέναντι πάγκο και θυμόταν ένα βράδυ σε ξενοδοχείο στην Ομόνοια, μετά από άπειρες μπίρες σε χέβι-μέταλ υπόγειο μπαρ στα Εξάρχεια, με πολλά γέλια, περισσότερα χουφτώματα, μερικούς οργασμούς και μια μόνιμη γεύση από κουλουράκι...
...
Με τον Στέφανο και τα κουλουράκια του έγινε η αρχή του ταξιδιού με οδηγό τον Γιώργο Τσαντικό. Επόμενη στάση, ο Σπύρος! Επίδοξος συγγραφέας που προσωρινά βγάζει τα προς το ζην γράφοντας μικρές ροζ ιστοριούλες των πέντε χιλιάδων λέξεων για ένα μηνιαίο περιοδικό με αμοιβή 1200 ευρώ και γυναικείο ψευδώνυμο. Κάθε τέσσερις λέξεις και ένα ευρώ... δεν είναι βέβαια υψηλή λογοτεχνία, αλλά είναι μια δουλειά.
Και το ταξίδι συνεχίζεται...
Ο Θανάσης ένας επίδοξος δημοσιογράφος ο οποίος δουλεύει σε μια φυλλάδα, κάνοντας δουλειές του ποδαριού και ελπίζοντας μια μέρα να μπει και το δικό του όνομα στην λίστα των εκπροσώπων του τύπου στην Ελλάδα... μέχρι που πάτησε το πόδι της στα γραφεία της εφημερίδας η Νατάσσα...
Ο Δημήτρης, κατά φίλους Μήτσος και κατά internet "dimithemarvel", που έβαλε ένα περίεργο στοίχημα με τους κολλητούς του...
...
Κουβέντα στην κουβέντα, το στοίχημα έμελλε να γίνει αναπόφευκτο. Ο Μήτσος, σε μια παρόρμηση κομματικής πειθαρχίας, συμφώνησε να είναι αυτός ο λεβέντης, ο ηγέτης, ο μελλοντικός πρωθυπουργός μας, που θα σήκωνε το βάρος εφαρμογής του στοιχήματος. Θα καθόταν κλεισμένος στο σπίτι του για ένα μήνα, χωρίς όμως να δει κανέναν απολύτως, ούτε καν τους ντελιβεράδες από τις πιτσαρίες.
...
Ο Σάββας και η Έφη, που έφτασαν τελικά στην στιγμή του χωρισμού... στο σημείο μηδέν... εκεί που τελειώνει η διετής συγκατοίκηση τους... στο σημείο που όλα γύρω από τον Σάββα γκρεμίζονται, ακολουθώντας την οικονομική πορεία της χώρας... την ώρα που στο πάτωμα του άνοιξε μια τρύπα με...!
Ο Αλέκος που στα 51 του χρόνια γίνεται θιασώτης σε μια άκρως απολαυστική ανάγνωση διαθήκης ενός συμμαθητή του, ο οποίος αποφάσισε μετά θάνατον -και εκ του μακρόθεν αναγκαστικά- να πει τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη...
Ο Μάνος και η Αγάπη που, σε ένα πολυσύχναστο καφέ γεμάτο εικόνες και ήχους, του ανακοίνωσε ότι θέλει να γίνει τέως αγάπη του... ενώ εκείνος φάνηκε να το δέχεται... ψύχραιμα...
...
«Άκου μωρό μου. Μου έχεις σπάσει τόσο πολύ τα αρχίδια όσο πίνουμε αυτόν τον καφέ, που πλέον είναι νεκρά και θα τα αναγνωρίσουν μόνο από το DNA. Αν θες ασφάλεια και όχι ανθρώπινη σχέση, να πας να γίνεις ασφαλίτης, εντάξει;»
Και λέγοντας αυτά τα σοφά λόγια, σηκώθηκε περήφανα, αλλά κάπως άγαρμπα –έχυσε δύο νερά στο φουστάνι της Αγάπης– και βάδισε το μονοπάτι της δόξας προς την πόρτα του café.
...
Αλλά και... τα παθήματα του Αλέξη στο στρατό, καθώς και μια διαφορετική ημέρα του υιού Μαγκλαρόπουλου τέως αναρχικού και νυν executive manager στην εταιρία του πατέρα του!
Εννέα άκρως ενδιαφέροντες σταθμοί όπου με το καυστικό χιούμορ και τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής του, ο Γιώργος Τσαντικός μας μιλά για το σήμερα, για τον κόσμο γύρω μας και κυρίως για τον κόσμο μέσα μας! Αν νομίζετε ότι υπερβάλλει, ίσως θα πρέπει να ρίξετε μια προσεκτικότερη ματιά σε όσα σας περιτριγυρίζουν... Η συνειδητοποίηση είναι το πρώτο βήμα για μία αλλαγή... Ο συγγραφέας έκανε μια πολύ καλή πάσα και η μπάλα πλέον είναι στα πόδια μας... Καλό είναι να παίξουμε γερά... πριν ακουστεί το σφύριγμα λήξης του αγώνα!
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου μεταφέρουμε:
Αυτό το βιβλίο δεν έχει Ναΐτες. Πετάχτηκαν δίπλα για κάτι δουλειές και στο πόδι τους άφησαν εννιά ιστορίες, κοινωνικές κατά βάση, αλλά με ερωτική υπόσταση και πλοκή. Ιστορίες φανταστικές, εμπνευσμένες όμως από την καθημερινότητα, από δυο κουβέντες, μια εικόνα, ένα σύνθημα σε έναν τοίχο, ένα μονόστηλο εφημερίδας. Ιστορίες υπερβολικές και αληθινές ταυτόχρονα, που αν οι ήρωές τους ήταν αληθινοί, ίσως να ήθελαν να τις ζήσουν έτσι όπως περιγράφονται. Μέχρι να επιστρέψουν οι Ναΐτες, αφήστε σημείωμα κάτω από την πόρτα.