Το ένα από τα δύο βιβλία με τα οποία έκαναν οι Βορειοδυτικές Εκδόσεις, το Δεκέμβριο του 2010, το ντεμπούτο τους στον χώρο των εκδόσεων, είναι το «Καλημέρα και αντίο», της Αγγελικής Σχοινά (για το άλλο, «1.000.000 στιγμές» του Μιχάλη Φουντουκλή, μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ). Το «Καλημέρα και αντίο» είναι το πρώτο μυθιστόρημα της συγγραφέως. Η πέννα της βέβαια έχει ήδη διανύσει μερικά χιλιόμετρα γράφοντας παραμύθια, όντας μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού «Το παραμύθι». Και όλα αυτά, βρισκόμενη μόλις στην αρχή της τρίτης δεκαετίας της ζωής της!
Αφού τελειώσαμε με τις συστάσεις, ας περάσουμε να δούμε τι γίνεται και πίσω από το εξώφυλλο. Φίλιππος και Ζωή, κατά το Φίλιππος και Ναθαναήλ αλλά στο πιο ερωτικό του. Ένα από πενταετίας ζευγάρι που τα τελευταία δύο χρόνια μοιράζονται και την ίδια στέγη. Βέβαια η σχέση είναι κάπως, χαλαρή να το πω, ξεχάρβαλη να το πω, καραελεύθερη θα το πω, αφού ο Φίλιππος τρυγάει και από άλλα λουλουδάκια τα οποία "μαζεύει" το βράδυ, και αποχαιρετά το πρωί με ένα στακάτο τρόπο...
...
Κατέβηκε, έκανε το γύρο του τετραγώνου και επέστρεψε μ’ ένα ζεστό κρουασάν σοκολάτα από το φούρνο. Το άφησε δίπλα στην κοπέλα μαζί με ένα σημείωμα: «Καλημέρα και αντίο».
Σαφής, όπως πάντα, και περιεκτικός, χωρίς ανοικτά περιθώρια, χωρίς πολλές εξηγήσεις, χωρίς όμορφα ψέματα που πληγώνουν άσχημα. Το είχε πάντα σαν αρχή του, τον κυνηγούσαν τα λόγια της μάνας του.
...
...κανονικά το σκουπόξυλο θα έπρεπε να τον κυνηγάει αλλά βλέπεις ομορφόπαιδο ο Φίλιππος ανέκαθεν και τώρα με την ανάλογη εμπειρία-χάρη των τριανταδύο του ετών, είναι για τις γυναίκες κάτι όπως η φωτιά για τις χρυσόμυγες. Ελκυστικός και θανατηφόρος!
Από την άλλη, η Ζωή...
...
Στα είκοσι έξι της, γαλουχημένη από την εφηβεία στα τερτίπια των σχέσεων, μπορούσε πλέον να έχει σαφή επίγνωση της κατάστασής της, να γνωρίζει την εξέλιξη και τη θεραπεία.
Όταν μια κατάσταση νοσεί, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να βγεις απ’ αυτή, γιατί στο τέλος θα νοσήσεις κι εσύ. Αυτό έκανε. Χωρίς επιπλέον λόγια, χωρίς συγκρούσεις που δεν οδηγούν πουθενά, χωρίς παράπονα και, πάνω απ’ όλα, χωρίς ψέματα. Αυτό ήταν το πιο ανακουφιστικό. Ό,τι είχε μείνει ήταν μια εξιδανικευμένη κατάσταση που έληξε πριν αρχίσει να παρακμάζει. Θα τον άφηνε πίσω της και θα κράταγε πολύτιμες τις αναμνήσεις.
...
Το σημείωμά της ήταν τρεις λέξεις: «Καλημέρα και αντίο». Ήταν το ίδιο σημείωμα που εκείνος άφηνε, κάθε πρωί πριν εξαφανιστεί. Το πήρε και το κόλλησε στο ψυγείο, κάτω από το μαγνήτη με τον ιπποπόταμο.
...
...έτσι είναι. Έχει ο καιρός γυρίσματα! Νόμος! Εκείνη την μέρα οι δύο δρόμοι χώρισαν. Η Ζωή, αφήνοντας πίσω τρεις λέξεις, μια γάτα και ένα άλμπουμ, έστρεψε την πλώρη της προς το Παρίσι, ενώ ο Φίλιππος συνέχιζε να αρμενίζει στα γνωστά κλειστά νερά της καθημερινότητας του. Μέχρι που... επί των σελίδων του βιβλίου παρακαλώ!
Η Αγγελική Σχοινά στο «Καλημέρα και αντίο» καταπιάνεται με το θέμα των ερωτικών σχέσεων και καταφέρνει, μέσα από μια ενδιαφέρουσα ιστορία, να το εξετάσει, να το μελετήσει, να βγάλει συμπεράσματα και να μας τα παρουσιάσει, πάντα με λογοτεχνικό τρόπο. Το παρόν πλέκεται με αναδρομές στο παρελθόν και τα κεφάλαια περνούν το ένα μετά το άλλο σε απίστευτα γρήγορο ρυθμό, κάνοντας γκελ εναλλάξ στους δρόμους της Ζωής και του Φίλιππου.
Αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, απαρτίζεται από μικρά κεφάλαια. Σαν καρέ από μια ταινία που όχι μόνο δεν σε δυσκολεύουν να παρακολουθήσεις και να απολαύσεις την εξέλιξη της αλλά δίνουν ένα γρήγορο - συναρπαστικό ρυθμό στην ανάγνωση! Χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι η ανάγνωση δεν κυλά αβίαστα και στα μεγαλύτερα σε εύρος κεφάλαια του βιβλίου.
Απόλαυσα την ανάγνωση κάθε σελίδας του και είδα πλευρές του θέματος των σχέσεων που δεν είχα σκεφτεί. Οπωσδήποτε ένα αξιόλογο ανάγνωσμα που θα είναι κρίμα να μην διαβάσετε. Άλλωστε, ο χειμώνας μόλις ξεκινά. Χουχούλιασμα, διάβασμα και συμμόρφωση προς αποφυγή των λαθών που έκανε ο Φίλιππος. Είδατε τι έπαθε. Α, δεν είδατε. Ε, καλά θα δείτε μωρέ! Πόσο μακρυά είναι το πιο κοντινό σας βιβλιοπωλείο; .-)
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου μεταφέρουμε:
«Καλημέρα και Αντίο», είναι το σημείωμα που βρίσκει ένα πρωί ο Φίλιππος, το ίδιο σημείωμα που άφηνε κι εκείνος στις γνωριμίες της μιας βραδιάς. Η Ζωή έχει φύγει απ’ όσα την πλήγωναν, από ένα one night stand που κατά λάθος κράτησε πέντε χρόνια. Ζούσαν μαζί χωρίς δεσμεύσεις, ο καθένας κλεισμένος στο μικρόκοσμο της καθημερινότητάς του. Πλέον η Ζωή προσπαθεί να κάνει νέο ξεκίνημα στο Παρίσι, βλέποντας τα γεγονότα αποστασιοποιημένη, μέσα από το φακό της φωτογραφικής της μηχανής. Ο Φίλιππος ψάχνει την τέλεια διαφήμιση και αναλώνεται σε εφήμερες σχέσεις. Αναμνήσεις και συναισθήματα εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο μέσα τους. Στην αναζήτηση της ευτυχίας τι ρόλο παίζουν ο φόβος, η αγάπη, ο έρωτας, η φιλία, η οικογένεια; Πώς να χειριστείς τα συναισθήματά σου όταν ξεπερνούν τα όρια που έχεις θέσει;
Σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε το βιβλίο μου και για το χρόνο που αφιερώσατε για την κριτική του. Μ’ αρέσει ο εύθυμος τόνος με τον οποίο αναφέρεστε στο περιεχόμενο και χαίρομαι πολύ που κατάφερε να σας συνεπάρει. Και πάλι ευχαριστώ! Καλή χρονιά!