Ο Παντελής Καλιότσος, γεννημένος το 1925 στην Αθήνα, είναι ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της Ελλάδας. Με είκοσι βιβλία για μικρούς και μεγάλους έχει αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στην σύγχρονη ελληνική πεζογραφία. Το πιο γνωστό από τα έργα του είναι το «Τα ξύλινα σπαθιά» που εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1972 από τις εκδόσεις Κέδρος, ενώ από το 1996 κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πατάκη. Για το βιβλίο αυτό, που κέρδισε το Βραβείο του Διαγωνισμού Παιδικού Βιβλίου στην Κόστα Ρίκα το 1997, θέλω να σας γράψω.
Οι ήρωες του ζουν σε μια επαρχιακή πόλη, την Μανωλίτσα, λίγο μετά το τέλος του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου. Σε αυτήν την γωνιά της Ελλάδας, εκτός των άλλων καταστημάτων, υπάρχει ένα φαρμακείο και ένα κατάστημα με παιχνίδια. Ο φαρμακοποιός, ο κύριος Γουργούρης είναι ένας φιλήσυχος και καλόκαρδος άνθρωπος. Στον αντίποδα βρίσκεται ο μπάρμπα Γάντζος, ο έμπορος παιχνιδιών, που είναι συμφεροντολόγος και φιλοπόλεμος.
Το μαγαζί του Μπάρμπα Γάντζου, είχε μια υπέροχη βιτρίνα γεμάτη κούκλες, τρενάκια, αεροπλανάκια και πλοία. Μια μέρα, ή ένα βράδυ πιο σωστά, όλα αυτά εξαφανίστηκαν και την θέση τους πήραν στρατιωτάκια, κανόνια, τανκς και κάθε λογής πολεμικά παιχνίδια. Ο έμπορος αποφάσισε να αλλάξει τα προϊόντα που πουλούσε με σκοπό να αυξήσει τα κέρδη του. Πράγματι η νέα βιτρίνα γοήτευσε όλα τα παιδιά. Ακόμα και ο δάσκαλος τους ο κύριος Σπυρονιόνιος δεν μπόρεσε να αντισταθεί στα θέλγητρα της.
Τα παιδιά επηρεασμένα από την βιτρίνα του μπάρμπα Γάντζου χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα. Στο πρώτο αρχηγός έγινε ο Θανάσης. Ένα άτακτο, ανήσυχο, ονειροπόλο, γεμάτο ενέργεια, συνήθως αδιάβαστο στο σχολείο αλλά πανέξυπνο παιδί. Στο δεύτερο στρατόπεδο, αρχηγός έγινε ο Φώτης. Εκείνος, αντίθετα από τον Θανάση, είναι επιμελής μαθητής, πάντα περιποιημένος και καθαρός. Έτσι ξεκίνησαν οι μεταξύ τους πολεμικές συρράξεις στα διαλλείματα των μαθημάτων αλλά και μετά το σχόλασμα του σχολείου. Πότε νικούσε η μία πλευρά και πότε η άλλη. Οι στρατιώτες του Θανάση ρίχνονταν στην μάχη με αυταπάρνηση αλλά χωρίς σχέδιο ενώ του Φώτη είχαν τάξη και οργανωμένη τακτική στις επιθέσεις τους. Ο πόλεμος είχε φουντώσει για τα καλά μέχρι που ο Σαλιγκαράς (ο άμαχος πληθυσμός) τραυματίστηκε καθώς μάζευε χόρτα στην «ζώνη πυρός» μιας από τις μεγαλύτερες μάχες των παιδιών. Τότε τα παιδιά βρέθηκαν μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Θα συνέχιζαν στον δρόμο του Πολέμου ή θα άλλαζαν πορεία και θα κατευθύνονταν προς την οδό της Ειρήνης;
Τα ξύλινα σπαθιά, του Παντελή Καλιότσου, είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα από μικρούς και μεγάλους. Πολύ πιο σημαντικό από το ότι διαβάζεται μονορούφι, είναι το γεγονός ότι τα μηνύματα του είναι επίκαιρα και ωφέλιμα για όλες τις ηλικίες. Οι μικροί αναγνώστες θα διαβάσουν μια ευχάριστη ιστορία που θα τους δείξει τι εστί πόλεμος, ενώ οι μεγαλύτεροι θα βρουν σύγχρονα και σημαντικά προβλήματα - θέματα αλληγορικά δοσμένα από τον ταλαντούχο συγγραφέα. Πόσο μου θύμισε η έκθεση παιχνιδιών, που παρουσιάζεται στο βιβλίο, τις σύγχρονες εκθέσεις όπλων αλλά και τις συζητήσεις στα Ηνωμένα Έθνη! Συζητήσεις και αποφάσεις που δυστυχώς ακολουθούν τα συμφέροντα των ισχυρών κρατών με πρακτικές που δεν τηρούν ούτε καν τα προσχήματα.
Διαβάστε τα ξύλινα σπαθιά του Παντελή Κολιότσου και μετά δώστε το να το διαβάσουν και τα παιδιά σας. Με αφορμή, αλλά και βάση, το θαυμάσιο αυτό βιβλίο θα μπορέσετε να συζητήσετε μαζί τους γύρω από την «κατάρα» των πολέμων και να ωφεληθούν τόσο εκείνα όσο και εσείς.
Καλή ανάγνωση!
