Βήμα πρώτο – Μονρόβια
Πόσα και πόσα όμορφα πράγματα δεν έχουν ξεκινήσει με ένα χαμόγελο; Με ένα ειλικρινές χαμόγελο! Να, σαν αυτό ενός μικρού κοριτσιού, σε ένα καταυλισμό στην Λιβερία, στη Δυτική Αφρική.
Βήμα δεύτερο – Το ταξίδι
Το ταξίδι που ξεκίνησε όταν ένας πελαργός για πρώτη φορά παρέκκλινε από όσα επιτάσσει το καθήκον του και κοίταξε μέσα στο “δέμα” που κουβαλούσε. Στη φασκιά που βρίσκονταν ένα όμορφο μωρό με δύο γαλάζια μάτια.
Βήμα τρίτο – Η ζωή και ο προσωρινός θάνατος της Ελεονόρας Βάις
Της Ελεονόρας που βίωσε με τον Αντρέα έναν ασύλληπτο αμοιβαίο πλατωνικό έρωτα. Μια στενότατη σχέση που ξεκίνησε την πρώτη ημέρα της πρώτης τάξης του σχολείου και κράτησε μια ζωή, και λίγο παραπάνω.
Βήμα τέταρτο – Ένας άγριος σκύλος
Ένα συμπαθές τετράποδο, που επιτίθεται στα αυτοκίνητα
…
Κάθε μέρα, κάθε πρωινό, την ίδια πάντα ώρα, στις επτά ακριβώς, ο σκύλος κρύβεται πίσω από τους κάδους των σκουπιδιών.
Γίνεται σκιά. Παραμονεύει. Και μόλις περάσει το πρώτο αυτοκίνητο, εφορμά! Επίθεση!
Κάθε μέρα, για μια ολόκληρη ώρα, δεν αφήνει ούτε ένα αυτοκίνητο να περάσει χωρίς να νιώσουν οι ζάντες την επικίνδυνη καυτή, σκυλίσια ανάσα του.
…
Βήμα πέμπτο – Ούτε ένα δάκρυ
Πως μπορεί, αυτός ο άντρας, παρόλες τις συμφορές που του έτυχαν, να μη χύσει ούτε ένα τόσο δα δάκρυ; Είναι άραγε σκληρόκαρδος ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;
Βήμα έκτο – Για να μην πεθάνει το κορίτσι ή αλλιώς Όλα για το κλουβί
Η Μαίρη, στα 20 της, αναγκάζεται να δουλέψει στην έπαυλη ενός λόρδου. Εκεί θα βρεθεί υπό τις διαταγές ενός στρυφνού αρχι-οικονόμου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχει και το δωμάτιο με το Μυστικό που απαγορεύεται να φανερώσει ακόμα και όταν δεν θα δουλεύει πια εκεί. Να όμως που αν και δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια απλή υπηρέτρια, θα παίξει σημαντικό ρόλο στο μέλλον της οικογένειας.
Βήμα έβδομο – Η πιο ηρωική βίδα / Viva la vida!
Η ιστορία ενός μέλους της ταπεινής συνομοταξίας των αντικειμένων που χωρίς αυτά ο κόσμος μας θα ήταν τελείως μα τελείως διαφορετικός. Μια μικρή, απλή βίδα που υπερέβη εαυτόν, σε μια κρίσιμη στιγμή, σώζοντας κάποιες άλλες βίδες καθώς και μερικούς ανθρώπους!
Βήμα όγδοο – Ένα μικρό ψέμα
…
Είμαι ένα ψέμα. Ένα τοσοδούλικο ψέμα, ούτε να με δείτε δε θα μπορούσατε καλά καλά. Τόσο μικρό που θα περνούσα απαρατήρητο, θα με προσπερνούσατε και θα συνεχίζατε αμέριμνοι τη ζωή σας. Όπως το κάνετε, έτσι κι αλλιώς, καθημερινά.
…
Ένα τοσοδούλικο ψεματάκι που όμως άρχισε σιγά σιγά να μεγαλώνει και να γίνεται όλο και λιγότερο αθώο, όλο και περισσότερο επώδυνο.
Βήμα ένατο – Ο κήπος
Όταν η αναπηρία εισβάλει στη ζωή του νεαρού άντρα, και φέρνει τα πάνω κάτω, ο μικρός φροντισμένος κήπος της γειτόνισσας καθώς και οι βεγγέρες που λαμβάνουν χώρα εκεί, ρίχνουν φως στη σκοτεινιασμένη ψυχή του.
Βήμα δέκατο – Σκουριάζω
Οι αναμνήσεις ενός μπορντό ποδηλάτου που έχει από καιρό παροπλιστεί σε μια σκοτεινή αποθήκη, αφημένο στα αδίστακτα χέρια της σκουριάς. Με τις όμορφες αναμνήσεις, μπλέκονται οι δυσάρεστες σκέψεις για το παρόν και η αμυδρή ελπίδα για το μέλλον.
Βήμα ενδέκατο – Μια ύποπτη τσάντα
Η ύποπτη, είναι μια μεγάλη καφετιά παλιομοδίτικη τσάντα που κουβαλά με μεγάλη προσοχή ένας άχρωμος, άοσμος αλλά πάντα χαμογελαστός μεσήλικας περιδιαβαίνοντας τα γραφεία μιας εταιρίας. Σε διαδρόμους που φαινομενικά δεν έχει κάποια συγκεκριμένη δουλειά. Είναι όμως αλήθεια αυτό ή η αποστολή του είναι καθοριστικής σημασίας;
Βήμα δωδέκατο – Ο γύρος του κόσμου
Όχι σε 80 ημέρες με τον Φινέα Φογκ, αλλά με ένα σαλιγκάρι… και την πένα του Πέτρου Κουμπλή!
Αυτά είναι τα δώδεκα βήματα, οι δώδεκα ιστορίες ενός ταξιδιού στον κόσμο, στην καθημερινότητα μας, που ξεκίνησε με το χαμόγελο ενός κοριτσιού. Του κοριτσιού, στο οποίο είναι αφιερωμένο το «12 ιστορίες που ονειρεύονται να γίνουν παραμύθια», του Πέτρου Κουμπλή, που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2012, από την Άνεμος εκδοτική.
Τα χιλιόμετρα που έχει διανύσει στο δημοσιογραφικό στίβο ο συγγραφέας, έχουν δώσει μια διαφορετική χροιά στον τρόπο που βλέπει τον κόσμο μας. Αυτό είναι κάτι που θα το διαπιστώσετε σε κάθε γραμμή του βιβλίου αυτού. Ακόμα και στα σημεία που φαίνεται το κείμενο να ακολουθεί στριφογυριστά λογοτεχνικά μονοπάτια, η ουσία είναι συμπυκνωμένη σαν τον ραδιοφωνικό λόγο που έχει υπηρετήσει ο Πέτρος Κουμπλής με μεγάλη επιτυχία.
Μεστό, δωρικό, διεισδυτικό, σκληρό, και πάνω απ’ όλα αληθινό, το «12 ιστορίες που ονειρεύονται να γίνουν παραμύθια» θα σας αδράξει από την πρώτη του σελίδα και θα σας δείξει τον περίγυρο μας, όπως ακριβώς είναι. Αν κάτι από όλα αυτά που θα δείτε δεν σας αρέσει, μην πυροβολήσετε τον πιανίστα, ή πιο σωστά τον συγγραφέα. Δεν έχετε παρά να προσπαθήσετε να αλλάξετε τα κακώς κείμενα που απαρτίζουν το κόσμο αυτό. Άλλωστε κι εσείς μέσα σε αυτόν ζείτε, σκέπτεστε και ονειρεύεστε. 🙂
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου μεταφέρουμε:
Ποιος αναρωτιέται πραγματικά για τις παράλογες φοβίες αυτού του κόσμου, για τα κλουβιά μέσα στα οποία ζει;
Ποιος έρχεται αντιμέτωπος με τα δικά του ψεύδη, ποιος τολμά να φανταστεί μια άλλη ζωή; Ποιος επαναστατεί στον κοινό τόπο της καθημερινότητας; Ποιος κοιτά τον ουρανό και όχι το ρολόι του; Ποιος προσέχει τις λεπτομέρειες;
Η ζωή είναι οι λεπτομέρειές της.
Ενώστε αυτά τα δώδεκα κομμάτια, τα φαινομενικά αταίριαστα μεταξύ τους. Θα δείτε πως είναι τα δώδεκα βήματα του ίδιου ταξιδιού. Οι δώδεκα διαφορετικές αφηγήσεις μιας ιστορίας παρηγορητικής σε καιρούς δύσκολους ― μα πάντοτε οι καιροί είναι δύσκολοι.
Δώδεκα ιστορίες.
Δώδεκα ιστορίες, που είναι ζωντανές. Και γι’ αυτό ονειρεύονται.
Ονειρεύονται να γίνουν παραμύθια.