Ο Βρετανός συγγραφέας-δημοσιογράφος, Γκάιλς Μίλτον, ξεκινά το ξετύλιγμα του κουβαριού της ιστορίας του από τα μέσα Ιουλίου του 1969, στο Λονδίνο. Ο κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος, ο Εδουάρδος Τρένκομ, έχει επιστρέψει στο σπίτι του -σε πολύ άσχημη κατάσταση, με έντονο μετατραυματικό σοκ- από ένα ταξίδι στην πιο όμορφη χώρα της νότιας Ευρώπης, την Ελλάδα, που βρίσκεται υπό χουντική διακυβέρνηση!
...
Τώρα, επτά βδομάδες αφότου οδηγήθηκε στο συζυγικό κρεβάτι, το αδρανές μυαλό του Εδουάρδου ταράχτηκε από μια μυρωδιά που ήταν σίγουρος πως αναγνώρισε. Ναι! Σνιφ, σνιφ! Ναι, ναι! Ένιωσε τις ρινικές διόδους του να καθαρίζουν. Ένιωσε ένα γαργαλητό στον οσφρητικό του βολβό. Το μυαλό του φάνηκε να γεμίζει με την έντονη μυρωδιά από κατσίκες, στάνες και αγριοβάτα.
...
άνοιξε διάπλατα τα μάτια και βρέθηκε να ανακάθεται στην κρεβατοκάμαρά του, με τη γυναίκα του καθισμένη πλάι του. Για άλλη μια φορά εκείνη κρατούσε ένα χοντρό κομμάτι τουλουμοτύρι κάτω από τη μύτη του ελπίζοντας κάποια τρεμάμενη ανάμνηση -κάτι χαμένο στις εσοχές της μνήμης του- να τον ταρακουνίσει, βγάζοντας τον από την κατάσταση της βαθιάς ύπνωσης.
...
Βέβαια η ιστορία μας ξεκινά πριν από τρεις ολόκληρους αιώνες και εννέα γενιές Τρένκομ πριν, όταν ο Χάμφρεϋ Τρένκομ αποφάσισε να αφήσει την αγγλική ύπαιθρο και να μετακομίσει στο Λονδίνο όπου άνοιξε και το ομώνυμο με το επώνυμο του τυροπωλείο. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά στην πρωτεύουσα της Γηραιάς Αλβιώνας, αλλά το μαγαζί έχει παραμείνει σχεδόν ίδιο! Στεγάζεται στο ίδιο κτήριο, κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα σε όλες τις ομοειδής επιχειρήσεις της πόλης, τροφοδοτεί με εκλεκτά τυριά το παλάτι -μεγάλη τιμή αυτή!-, και πάντα επικεφαλής είναι ένας άρρεν Τρένκομ που ξεχωρίζει για... την μύτη του!
Πράγματι! Όλοι οι γόνοι των Τρένκομ που είχαν την ευθύνη του καταστήματος -από το 1662 που άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του- έχουν μια πολύ παράξενη ελληνορωμαϊκή μύτη... μεγάλη σε μέγεθος, περίεργη σε σχήμα, μα πάνω απ' όλα εκπληκτική στο πόσο εύκολα και εύστοχα διακρίνει ακόμα και την πιο ανεπαίσθητη οσμή, κάτι που όπως καταλαβαίνετε είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για την δουλειά που ασκεί ο κάτοχος της.
Ο Εδουάρδος, είναι ο δέκατος κατά σειρά Τρένκομ που έχει αναλάβει το τυροπωλείο και θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένας πολύ πολύ τυχερός άνθρωπος. Ευχάριστη και επικερδής δουλειά, ευγενική και καθωσπρέπει σύζυγο, τι άλλο να ζητήσει κανείς; Να όμως, που ο στρωμένος με απαλό χώμα, γεμάτος πλούσιο γρασίδι και μυρωδάτα άνθη βίος του, αλλάζει άρδην από μία ανακάλυψη...
...
Η ανακάλυψη στην κρύπτη του μαγαζιού του είχε προκαλέσει τέτοια έκπληξη ώστε σχεδόν τις επόμενες τρεις ώρες φταρνιζόταν διαρκώς. Και παρόλο που το φτάρνισμα είχε σταδιακά υποχωρήσει, ανακάλυψε γεμάτος απελπισία ότι είχε χάσει κάθε ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης.
...
Κάποιο κρυφό άγχος -που ο Εδουάρδος δεν το γνώριζε ακόμη- βασάνιζε το μυαλό του.
...
Και πως να μην είναι έτσι, αφού αυτό που ανακάλυψε είναι... το αρχείο της οικογένειας! Ντοκουμέντα που φανερώνουν πότε και πως πέθαναν όλοι οι επικεφαλής Τρένκομ πριν από αυτόν. Ένα είναι βέβαιο... κανείς από τους προγόνους και προκατόχους του στην οικογενειακή επιχείρηση δεν πέθανε από φυσικά αίτια σε βαθιά γεράματα! Η ρουτίνα -στις παρυφές του αυτισμού- της ζωής του ήρωα μας, πάει περίπατο, καθώς εκείνος βαδίζει ανάποδα στον χρόνο, ερευνώντας γεγονότα σχετικά με την οικογένεια του που ούτε στους πιο άσχημους εφιάλτες του δεν θα μπορούσε να δει!
Ο πατέρας του, ο Πέρεγκριν, σκοτώθηκε στο Άγιο Όρος το 1942 από Γερμανούς στρατιώτες. Ο παππούς του, ο Τζορτζ, δολοφονήθηκε στην Σμύρνη το 1922 από τον τουρκικό όχλο που είχε καταλάβει την πόλη. Ο προπάππους Ιμμάνουελ, άφησε την τελευταία του πνοή το 1878 με διαταγή του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β'. Και πιο πριν; Ο Χένρυ Τρένκομ πέφτει νεκρός το 1853 από τουρκικά πυρά καθώς αποπειράται να δολοφονήσει τον Σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ στην Κωνσταντινούπολη. Το 1824 ένας άλλος Τρένκομ, ο Τσαρλς, πεθαίνει μαζί με τον Λόρδο Βύρωνα στο επαναστατημένο Μεσολόγγι. Και όλοι οι υπόλοιποι... ο Τζόσουα, ο Σάμιουελ, ο Αλεξάντερ, ως και ο Χάμφρεϋ έχουν πολύ περίεργους θανάτους!
Θανάτους που συνδέονται με τον ένα η τον άλλο τρόπο με σημαντικά γεγονότα της ελληνικής ιστορίας! Πολύ, μα πάρα πολύ, παράξενο! Τι δουλειά έχουν μερικοί πετυχημένοι Άγγλοι τυροπώλες με την Ελλάδα και γιατί πάντα μάχονται στο πλευρό των Ελλήνων, δίνοντας μέχρι και την ζωή τους;
Άραγε ο Εδουάρδος θα έχει την τύχη των προγόνων του ή θα σπάσει η αλυσίδα των μυστηριωδών δολοφονιών ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την ήρεμη μέχρι τώρα ζωή του; Το μυθιστόρημα, του πολυταξιδευμένου συγγραφέα-δημοσιογράφου Γκάιλς Μίλτον, με τον πολύ παράξενο τίτλο, που θα σας φανερώσει όλα αυτά, κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2008, από τις εκδόσεις Μίνωας, σε μετάφραση του Αντώνη Καλοκύρη.
Είναι μια ενδιαφέρουσα μυθιστορία, γεμάτη από "άρωμα" τυριών. Παρόλο που ο ενεστώτας της βρίσκεται κάπου μετά τα μέσα του 20ου αιώνα, σου δίνει την αίσθηση ότι αναφέρεται σε μια εποχή πολλά πολλά χρόνια πριν από το 1969. Ίσως γιατί ο κεντρικός της ήρωας είναι ένας άνθρωπος που λατρεύει το παρελθόν, την ιστορία καθώς και τα αντικείμενα από περασμένες εποχές.
Η πατίνα αυτή του χρόνου, χαρίζει στο «Η μύτη του Εδουάρδου Τρένκομ» μια ιδιαίτερη "γεύση" που μου άρεσε! Κατά πάσα πιθανότητα θα αρέσει και σε εσάς... βρίσκεται, δε, τόσα βήματα μακριά σας όσα και το κοντινότερο βιβλιοπωλείο. 🙂
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου μεταφέρουμε:
Ο Εδουάρδος Τρένκομ περιδιαβαίνει στη ζωή στηριζόμενος στην έμπειρη μύτη του προκειμένου να μετατρέψει το οικογενειακό τυροπωλείο στο πιο διάσημο όλης της Αγγλίας. Όμως ο κόσμος του έρχεται τα πάνω-κάτω όταν πέφτει τυχαία πάνω σε ένα κουτί με οικογενειακά έγγραφα. Προς μεγάλη του φρίκη, ο Εδουάρδος ανακαλύπτει πως εννέα προηγούμενες γενιές της οικογένειας βρήκαν άδοξο και μυστηριώδες τέλος εξαιτίας της μύτης τους, σε κάποιο σκοτεινό γεγονός της ελληνικής ιστορίας.
Δημητήριο που προοριζόταν για το Λόρδο Βύρωνα στο Μεσολόγγι, Γερμανοί κομάντος στο Άγιο Όρος, αλλά και δηλητηριασμένο τυρί εξολοθρεύουν έναν έναν τους περήφανους απογόνους των Τρένκομ. Όταν ερευνά περισσότερο την υπόθεση, ο Εδουάρδος βρίσκεται παγιδευμένος σ' ένα βυζαντινό γρίφο που μοιάζει να μην έχει προφανή λύση. Παγιδευμένη ανάμεσα σε τρελούς, σε κακούς και σ' ένα τυρί για το οποίο αξίζει να πεθάνει κανείς, η μύτη του Εδουάρδου Τρένκομ πρέπει να πάρει μια απόφαση -και για τις προηγούμενες γενιές η απόφαση αυτή αποδείχθηκε καταστροφικά λανθασμένη.
Ένα έξυπνο και πρωτότυπο μυθιστόρημα για την τραγική μοίρα μια οικογένειας μέσα στους αιώνες, γεμάτο απολαυστικές ποικιλίες τυριού και άφθονη ελληνική ιστορία.
