Τα καρπούζια τρίζουν τη νύχτα μεγαλώνοντας…

Τα καρπούζια τρίζουν τη νύχτα μεγαλώνοντας…

‎Δηλώσεις, δηλώσεις, πέλαγο να ζήσω πού θα βρω… Τα παρακολουθούμε όλοι, με περίσκεψιν φαντάζομαι. Και περιμένουμε. Να βγει φως από το βάθος του τούνελ, καπνός από την καμινάδα. Και περιμένοντας ξέστρωσα το σπίτι, τα έπλυνα, τα άπλωσα και με την άμμο έπαιξα. Με καμάρωνε κι η Βουλγάρα απέναντι. Αυτά εν όψει γενεθλίων, που θα ετεροχρονιστούν και θα εορταστούν βράδυ Σαββάτου, για πιο πανηγυρικό. Τα της μαγειρικής θα τα πούμε στην ώρα τους. Το αυτί στο ραδιόφωνο, δεν είναι ώρες τώρα να λέμε το μακρύ και το κοντό μας, είπαμε την άποψή μας στην κάλπη. Τώρα την σκυτάλη πήραν άλλοι. Περιποιήθηκα και τα λελουδικά μου, πέταξαν βλαστάρια οι Ιβίσκοι, οι ντάλιες και η μπουγαρινιά. Κάτι άλλα που ξεχνάω τώρα τα ονόματά τους οργίασαν. Έφερα μια αλόη από κάτω αγκαθωτή, δυο ρίζες πιπεριές έτοιμες να καρπίσουν, βολβούς που θα τους παραχώσω το βράδυ και θα περιμένω. Να θυμηθώ να πάρω αντιηλιακά. Καλοκαίρι! Τα καρπούζια τρίζουν τη νύχτα μεγαλώνοντας…

του Δημήτρη Χίλιου

Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του “Με το σφύριγμα του τραίνου” και “Χάρτινα φιλιά“.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment