Είμαι βέβαιος ότι ούτε ο Λάκης ούτε το Τσαντίρι χρειάζονται συστάσεις. Ο Λάκης Λαζόπουλος είναι ο πλέον καταξιωμένος σύγχρονος εκπρόσωπος της Σάτιρας στην χώρα μας, και το Αλ-Τσαντίρι είναι η τηλεοπτική σκηνή που από το 2004 φιλοξενεί όλα αυτά στα οποία επικεντρώνεται η διεισδυτική ματιά του αγαπημένου ηθοποιού.
Ειδικά τα τελευταία δύο τρία χρόνια, από τότε που οι λέξεις Κρίση, Χρέος, ΔΝΤ και Τρόικα μπήκαν για τα καλά στο λεξιλόγιο μας, τα βράδια της Τρίτης -ημέρα ζωντανής προβολής της εκπομπής- ήταν αφιερωμένα από την πλειοψηφία του τηλεοπτικού κοινού στο Αλ-Τσαντίρι Νιουζ. Ο Λάκης έγινε ο εκφραστής και η φωνή του μέσου Έλληνα που ασφυκτιούσε και ασφυκτιά από όσα βρέθηκαν στο διάβα του χωρίς εκείνος να έχει ουσιαστική ευθύνη.
Ένα μέρος -τα πιο σημαντικά κατά την κρίση του Λάκη και του Φώτη Απέργη που υπογράφει την επιμέλεια- από όσα έγιναν πάνω στο τηλεοπτικό σανίδι του Τσαντιριού, πέρασαν σε ένα αξιόλογο ανάγνωσμα που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2012 από τις εκδόσεις Καστανιώτη, με τίτλο: «Αλ-Τσαντίρι Μπουκ»! Τι θα βρείτε μέσα στις 249 σελίδες του; Έχουμε και λέμε...
Κείμενα που ο Λάκης ζωντάνεψε με την στάση του σώματος του, τις εκφράσεις του προσώπου του και κυρίως με τον χρωματισμό και την ένταση της φωνής του.
Κείμενα αστεία...
...
Θυμήθηκα μια ιστορία θεατρική. Ήτανε κάποιος που τελοσπάντων ήθελε να τρομάξει λίγο τη Σαπφώ Νοταρά, αλλά είχε μια φωνή κάπως ιδιαίτερη, ξέρεις, από αυτές που μπατάρουνε λίγο... Και παίρνει τηλέφωνο τη Νοταρά το βράδυ. «Ποιός είναι;» λέει εκείνη. «Ο Χάρος!» απαντά αυτός. Και λέει η Νοταρά: «Πρώτη φορά ακούω πούστη Χάρο».
...
και κείμενα σοβαρά...
...
Τα σχολεία, έτσι όπως είναι παρατημένα σήμερα, δείχνουν ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο έχουμε παρατήσει τους νέους ανθρώπους. Είναι σαν να τους λέμε «Πάτε στα σχολεία να ησυχάσει το κεφάλι μας από σας», «Πάτε μετά στο φροντιστήριο, που δεν είστε καλοί μαθητές και είμαστε αναγκασμένοι να πληρώνουμε», και γυρίστε και το βράδυ στο σπίτι να σας βρίσουμε και να σας δώσουμε μερικές συμβουλές πως να γίνεται καλύτεροι άνθρωποι.
Το Γυμνάσιο που πήγα τότε, το αντίστοιχο Λύκειο σήμερα, αν και ήταν και εποχή δικτατορίας, το αγάπησα γιατί έμαθα γράμματα. Ο καθένας μας έχει το δικό του συναισθηματικό λεξικό. Άλλα συναισθήματα παράγει εμένα η ψυχή μου όταν μου πεις «σχολείο» και άλλα συναισθήματα παράγει η ψυχή ενός νέου παιδιού που πάει στα σημερινά σχολεία.
...
Φωτογραφίες από την εκπομπή αλλά και από την πρόβα που προηγείτο εκείνης.
Γράμματα - emails που έλαβε και διάβασε στον αέρα.
Διαλόγους από τα ανεπανάληπτα σκέτς με άλλους ηθοποιούς που μας έκαναν κάθε βδομάδα να γελάμε αλλά και να σκεπτόμαστε. Μικρά θεατρικά αριστουργήματα όπως αυτό με τον αγαπημένο μου Βασίλη Χαραλαμπόπουλο...
...
Κοντή: Αν ψηφίσω Ντόρα, με περιμένει μετά για πρωθυπουργός ο Κυριακός. Γιατί αν γλυκαθεί ο Δράκουλας θα θέλει κι άλλο αίμα.
Ντίμης: Θα ψηφίσεις Ντόρα, ό,τι πω εγώ θα γίνει!
Κοντή: Πνίγομαι σ' αυτό το κομμωτήριο, πνίγομαι! Μου ποδοπατάς την προσωπικότητα.
Ντίμης: Ποια προσωπικότητα, μωρή μις κοντούλα λεμονιά!
Κοντή: Κι όμως, εμένα που με βλέπεις έχω ανησυχίες.
Ντίμης: Άνοιξε ένα συρτάρι και βάλ' τες μέσα να μην τις βλέπεις.
Κοντή: Δεν είναι κιλότες οι ανησυχίες μου, να τις κρύψω στα συρτάρια. Θέλω να βγω στο θέατρο, θέλω να βγω στο φως!
Ντίμης: Πήγαινε κάτσε κάτω από λάμπες!
Κοντή: Ο κόσμος με χρειάζεται!
Ντίμης: Για μπρελόκ; Τι είσαι, μωρή, και σε χρειάζεται ο κόσμος; Εμβόλιο;
Κοντή: Ε, βέβαια εμβόλιο. Αφού εσύ είσαι η πανδημία, εγώ είμαι το εμβόλιο.
Ντίμης: Πανδημία είπες εμένα; Συγκρατήστε με, αδερφές μου. Θα σε χτυπήσω!
Κοντή: Εγώ δεν είμαι Τζούλια, θα σε πάω στο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Ντίμης: Μια κομμώτρια στις Βρυξέλλες, να το κάνουμε και ταινία. Μην πας στις Βρυξέλλες γιατί θα σε κρατήσουν.
Κοντή: Σαν τι;
Ντίμης: Σαν λαχανάκι Βρυξελλών, αφού έχεις το μέγεθος.
...
Θυμάστε αλήθεια πόσοι αξιόλογοι καλλιτέχνες έκαναν συντροφιά στον Λάκη και σε εμάς τις Τρίτες; Με τυχαία σειρά: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Παύλος Χαϊκάλης, Ελένη Γερασιμίδου, Δημήτρης Σταρόβας, Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Γιάννης Ζουγανέλης, Θύμιος Καρακατσάνης, Αντώνης Καφετζόπουλος, Κώστας Βουτσάς, Τάσος Παλαντζίδης, Κώστα Κόκλας, Θοδωρής Αθερίδης, Χρύσα Ρώπα (η αγαπημένη μου... Πετσάλνικοςςςςςςς!!!!), ζητώ συγνώμη σε εκείνους που ξεχνώ αυτή τη στιγμή!
Και εμβόλιμα σε όλα τα παραπάνω, ο αναγνώστης του «Αλ-Τσαντίρι Μπουκ», θα βρει απόψεις, σκέψεις και προβληματισμούς του Λάκη Λαζόπουλου για την σάτιρα, την τηλεόραση, τον κόσμο μέσα και έξω, μπρος και πίσω από τα φώτα και την λάμψη, για τον εαυτό του, για τους συνεργάτες του, για την εκπομπή...
Ένας καρδιογράφος το Τσαντίρι που αφουγκράζεται την καρδιά της Ελλάδας μας και αποτυπώνει στο γυαλί τους χτύπους της. Το καρδιογράφημα, η έντυπη μορφή του Τσαντιριού, είναι πλέον διαθέσιμη να την μελετήσουμε όποτε νιώθουμε την ανάγκη να ξαναζήσουμε λίγη από την μαγεία των θρυλικών αυτών εκπομπών. Στις γραμμές του χτυπά η καρδιά του Λάκη, η δική μου, η δική σου, η δική μας! Καλή ανάγνωση!
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου μεταφέρουμε:
Η σάτιρα έχει την αθωότητα του παιδιού που δεν υπολογίζει τις συνέπειες. Αν αρχίσω να κάνω σκόντο σ’ αυτή την αθωότητα, δεν θα κάνω σάτιρα αλλά δελτίο ειδήσεων. Η σάτιρα δεν είναι βασισμένη στις ισορροπίες αλλά στην ανισορροπία. Το χιούμορ είναι φυσικά δημοφιλέστερο από την εξουσία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει μεγαλύτερη δύναμη από εκείνην: δεν αποφασίζει για τις ζωές των ανθρώπων, ενώ η εξουσία αποφασίζει, και μάλιστα συχνά αποφασίζει άδικα. Το χιούμορ είναι σαν να κοιτάς τον ουρανό: όποιος κι αν είσαι, αν κοιτάξεις ψηλά, την ίδια ανάταση σου δημιουργεί. Οι άνθρωποι νιώθουν λύτρωση όταν ακούνε δυνατά την ίδια τους τη σκέψη. Μια ελεύθερη σατιρική εκπομπή ξεφοβίζει τον κόσμο. Και μόνο μια κοινωνία που δεν φοβάται μπορεί να δημιουργήσει.
ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γελάσαμε, συγκινηθήκαμε, αντιδράσαμε, ξεσηκωθήκαμε παρακολουθώντας το «Αλ-Τσαντίρι Νιουζ». Τώρα ο Μήτσος, η Ελενίτσα, η Χρυσούλα και οι άλλοι ήρωες της καθημερινότητάς μας εγκαταλείπουν για λίγο το στούντιο και κάνουν κατάληψη στο τυπογραφείο. Απολαύστε χωρίς τηλεκοντρόλ τα πιο σπαρταριστά και καυστικά κείμενα των τελευταίων χρόνων. Και μαζί τις εξομολογήσεις του Λάκη Λαζόπουλου στον Φώτη Απέργη για παλιά τραύματα και νέα θαύματα. Για τους μαρκαδόρους που λατρεύει και τους μιζαδόρους που παιδεύει. Για ό,τι τον συνεγείρει και ό,τι τον εξεγείρει.
