Μεσημέρι του Μάη

Last modified date

Μεσημέρι του Μάη

Ήταν μεσημέρι του Μάη, καυτερό…

Ήταν μεσημέρι του Μάη,
καυτερό.

Εγύρισα το βλέμμα
το πρόσωπο να ιδώ,
Δεν είδα δάκρυα στα μάτια,
μα πόνο δυνατό!

Μούγινε η καρδιά κομμάτια
κι απόμεινα να κοιτώ,
τα φωτεινά σου μάτια…

Αγάπη μου
έφυγα πό σένα.
Με πήρανε
τα δόλια τα ξένα.
Θέλω να δώ
το φως της ομορφιάς.
Θέλω να βρώ
τόνειρο της χαράς.

Δυό κόκκινα γαρύφαλλα
που μούδωσες πριν φύγω,
μαράθηκαν στου χωρισμού
την καταιγίδα.
Κάθε χαμόγελο έσβησε
μα μένει η Ελπίδα !

Ήταν μεσημέρι του Μάη,
καυτερό…

Γεώργιος Βελλιανίτης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment