Ολυμπιάδα (Σ’ ένα ταπεινό χωριό)

Ολυμπιάδα (Σ’ ένα ταπεινό χωριό)

Ολυμπιάδα (Σ’ ένα ταπεινό χωριό)

Σ’ ένα ταπεινό χωριό
της Χαλκιδικής,
όλα είν’ ασήμαντα.
Υπάρχει ακόμα χωρατό
μίας λαϊκής ψυχής
που δονεί τα σύμπαντα.

Αναπαύεται το πνεύμα
του θεού στο χωριουδάκι,
ίδιο μία φάτνη.
Το τουριστικό το ρεύμα
και το παραδάκι
δεν το κάναν ζάφτι.

Στα γαλανά του τα νερά,
στα κορφοβούνια πάνω
αγγέλοι τριγυρνάνε.
Αργά μα σταθερά,
παρέα με το χάρο
οι άνθρωποι γερνάνε.

Είσαι πατρίδα μου Ελλάς
ένας παράδεισος στη γη,
του πνεύματος η αύρα.
Σε βλέπω τώρα να γελάς
μόλο που άνθρωποι στυγνοί
σε παίζουνε στα ζάρια.

Ελισαίος Καπαδόπουλος

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Post comment