Tag Archives: Πολυτεχνείο

17 Νοέμβρη, 41 χρόνια μετά

Θα ‘θελα ακόμη να ήμουνα σοφός. Τι είναι όμως να είσαι σοφός; Τα αρχαία βιβλία λένε τι είναι σοφία. Μακριά να μένεις από τις επίγειες συγκρούσεις, Το δρόμο σου να […]

Θα ήθελα να ήμουν εκεί

Θα ήθελα να ήμουν εκεί. Να νιώσω την καρδιά μου να χτυπά δυνατά. Τον κίνδυνο να μας κυκλώνει. Την αδρεναλίνη να κυλάει στις φλέβες μου. Θα ήθελα να ήμουν κι […]

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 39 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 39 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Ήταν οι ανάσες των παιδιών κοντά κοντά σαν να’ ταν μια αναπνοή Κι οι ανάσες στα παράθυρα κοντά-κοντά σαν να τανε ένα μπαλκόνι η Αθήνα Κι […]

17 Νοεμβρίου

Δεν ήσασταν πολεμιστές δεν ήσασταν στρατιώτες ήσασταν άνθρωποι απλοί απλοί «Αθηνιώτες»! Ήσασταν νέοι, φοιτητές μες στο Πολυτεχνείο ήσασταν άνθρωποι καλοί φίλοι Δημοκρατίας! Κι όταν η Χούντα άδικα, σας πήρε την […]

Αντί στεφάνου

Ποια απάντηση, ποιος χτύπος στο κοιμισμένο στήθος σου αγόρι γαζωμένο από τις σύγχρονες μηχανές σε σχήμα χελιδονιού άγγελε με χλωρή γενειάδα κάτω από τις ερπύστριες συνείδηση βαμμένη στον τοίχο και […]

Από τον κύκλο των σονέτων

Οι δρόμοι αλλάξανε -πώς να το πω;- κατεύθυνση. Και οι κάτοικοι περνάνε μπροστά μας… Σα να λείπουμε… Σα να ναι υπόλειμμα από χτες (βέβαια νωπό, μα δίχως βάσιμο και απτό […]

1050 Χιλιόκυκλοι

“Εδώ Πολυτεχνείο, Εδώ Πολυτεχνείο!” Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα, δεν σου στειλε ένα μήνυμα μητέρα, αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιου σου, ήταν φωνή χιλιάδων του λαού […]

Εδώ Πολυτεχνείο

Στον άγιο ήχο της φωνής: «Εδώ Πολυτεχνείο!…» στο κάλεσμα της νιότης μας, που φέρνει προς το φως άστραψε σ όλες τις ψυχές τ άφταστο μεγαλείο της Λευτεριάς και ξέσπασε κάθε […]

Ο εκφωνητής

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τη φωνή σου γενναίο παιδί: Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων! Είχες βραχνιάσει να μιλάς με […]

Εδώ Πολυτεχνείο

Τρεις νύχτες καίγανε οι φωτιές την τελευταία ακούστηκαν καμπάνες Κάπου αλλού θα παίζεται η ζωή μας σκέφτηκα και τότε τον είδα λαμπαδιασμένο απ τις ζητωκραυγές να τρέχει προς το θάνατο […]

Επέτειος Πολυτεχνείου

Βρέφος οκτώ μηνών, τι να θυμάμαι από το Νοέμβρη του εβδομήντα τρία; Τη νύχτα εκείνη, του Πολυτεχνείου ανύποπτα με είδαν να κοιμάμαι την ώρα που γραφόταν η ιστορία που διδαχτήκαμε, […]

Εδώ Πολυτεχνείο…

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ καλώ βοήθεια, πρόφτασε, λαέ, βοήθεια, πρόφτασε, λαέ, σκοτώνουν τα παιδιά σου, οϊμέ! Τα νιάτα που έστησαν εδώ του Αγώνα τραγικόν χορό και τραγουδούν τη Λευτεριά, […]

Τα κάγκελα

Πίσω απ τα κάγκελα ελεύθεροι χιλιάδες στο δρόμο περπατάει αργά η φοβέρα, πίσω απ τα σίδερα ονειρεύονται μανάδες παιδιά που έχουνε αλλάξει σε μια μέρα. Μπροστά απ τα κάγκελα οι […]

Οι δικές τους φωνές

Κινήσαν οι φωνές τους με τους τρελούς αγέρηδες να σμίξουν Να παραβγούν στο πάλεμα τους σιδηρόφραχτους Να πετάξουν πάνω από τις πύλες του Πολυτεχνείου Να περάσουν τα σύνορα της πρωτεύουσας […]

Μικρός τύμβος

(17 Νοεμβρίου 1973) Δίχως τουφέκι και σπαθί, με τον ήλιο στο μέτωπο, υπήρξατε ήρωες και ποιητές μαζί. Είστε το Ποίημα. Απλώνοντας το χέρι μου δεν φτάνει ως εκεί που ωραία […]

Φοβάμαι

Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και μια ωραία πρωία -μεσούντος κάποιου Ιουλίου- βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας «Δώστε τη χούντα στο λαό». […]

Δικαιοσύνη

Ο κύριος Π.Β.Ε., ετών 50, έμπορος, δι απάτην κατά συρροήν και εμπρησμόν, κατεδικάσθη εις τριών ετών φυλάκισιν. Ο Λ.Ι., ετών 15, μαθητής, διότι έγραφε συνθήματα στους τοίχους, κατεδικάσθη εις είκοσι […]

Το ελικόπτερο

Ένα μεγάλο κουνούπι ζουζουνίζει πάνω απ τα κεφάλια μας: «Η Αθήνα παρουσιάζει όψιν θλιβεράν…» Κόβει βόλτες πάνω απ τις ταράτσες, πάνω απ’ τα αναποδογυρισμένα λεωφορεία με τις μεγάλες διαφημιστικές επιγραφές: […]

Μικρή ομάς αναρχικών…

«Μικρή ομάς αναρχικών εξεμεταλλεύθη…» Θα βρούνε δυο – τρεις εργάτες να πιάσουν, πρέπει, οπωσδήποτε, γιατί οι πολίτες θύμωσαν: «Τα παιδιά, οι σπουδαστές μας, τα καλύτερα παιδιά μας!» Γι αυτό ο […]

Το κατεστημένο

Και κάποιος συγγραφέας, στην τηλεόραση, αξύριστος, μονάχα με πουκάμισο κι ανεβασμένα τα μανίκια μιλάει ενάντια στο κατεστημένο. Αξύριστος και μόνο με πουκάμισο— απόδειξη πως περιφρονεί το κατεστημένο, το μάχεται από […]

Ως το πρωί…

«Κρατήστε ως το πρωί!» (Τα παιδιά περιμένουν τον ήλιο… Ο ήλιος είναι σύμμαχός τους, ο ήλιος είναι πάντα νέος). «Κρατήστε ως το πρωί! Η νύχτα θα περάσει». (Μεσάνυχτα, πια. Πάμε, […]

Ένας ζεστός Νοέβρης

…και ξαφνικά πιάσαν οι ζέστες το Νοέβρη καλοκαιριά στην καρδιά του χειμώνα. Ήταν οι ανάσες των παιδιών, κοντά – κοντά, σαν να ’ταν μια αναπνοή κι οι ανάσες στα παράθυρα […]

Στο Διομήδη Κομνηνό

“Μεταξύ των φονευθέντων , είναι ο Διομήδης Κομνηνός, ετών 17, με βεβαρυμένον παρελθόν”. Εφημερίδες – από επίσημη ανακοίνωση Βεβαίως, είχε βεβαρυμένο παρελθόν ο Διομήδης. Πέντε χρονών, στους ώμους του πατέρα […]

Ανώτατες σπουδές

Σταματήσανε τα μαθήματα να κάνουμε ανώτατες σπουδές στους δρόμους. Οι αρχιτέκτονες χτίζουν οδοφράγματα οι γιατροί μαθαίνουν τον πόνο οι νομικοί κάνουν πρακτική εξάσκηση στο δίκιο οι μαθηματικοί μετρούν τις δυνάμεις […]

Περιμένουν

Οι πολιτικοί περιμένουν εξελίξεις οι αδιάλλακτοι περιμένουν έστω και την επέμβαση του ΝΑΤΟ οι ποιητές περιμένουν βραβεία οι μαγαζάτορες περιμένουν πελάτες οι γιωταχίδες περιμένουν το Σαββατοκύριακο. Οι φοιτητές περιμένουν συμπαράσταση. […]

Ορόσημα

Σταματήσαμε την πορεία να θάψουμε ένα νεκρό. Βάλαμε κι ένα σταυρό. Ύστερα κι άλλον. Και πιο πέρα. Και παρακάτω. Κι άλλο σταυρό. Έτσι, μας είπαν, θα βρούνε το δρόμο εκείνοι […]

Ένα παιδί αφηγείται

Ναι, έρχομαι από ΕΚΕΙ. Τι μέρα είναι σήμερα; Απ την Τετάρτη μπήκα μέσα. Τι να σας πω; Κόσμος πολύς στα κάγκελα, στο δρόμο, στην αυλή, στα κάγκελα δεμένα χέρια, χέρια, […]

Το κέρδος

Ως τότε δεν γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον και μες στο σπίτι μας ακόμη. Ως εκείνη τη μέρα του Νοέμβρη, δεν ξέραμε ποιος κάθεται στο διπλανό διαμέρισμα. Και ξαφνικά, συναντηθήκαμε […]

Χαρμόσυνο γεγονός

«Αυτή τη στιγμή, Έλληνες, αυτή τη στιγμή, στην πόρτα μας σταμάτησε ένα τανκ! Ο λοχαγός σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτησε! Αυτή τη στιγμή, Έλληνες, αυτή τη στιγμή, ο στρατός […]

Καλημέρα…

…Της είχε πει: «Αν πάθω τίποτα θα φύγεις αμέσως…». «Δεν είσαι καλά! Άκου, θα φύγω αμέσως!…». «Ναι, ναι… θα μ αφήσεις και θα φύγεις… Σα να μη συμβαίνει τίποτα!». «Σα […]

Αποστολή

Πρώτα – πρώτα, πλύσου καλά, να φύγουν τα αίματα, να μην τρομάξουν όταν σε δουν. Χτύπα την πόρτα και πες… Μα πλύνε, πρώτα, τα αίματα. Είσαι και κίτρινος, προσπάθησε να […]