Tag Archives: Ευάγγελος Δεμιτσάνης

Ένας σταυρός

Έρωτες που έρχονται. Έρωτες που φεύγουν. Έρωτες που ανεβαίνουν. Έρωτες που γλυστράνε. Έρωτες ολομόναχοι. Γραμμένα ονόματα σε τοίχους και ένα βέλος στην καρδιά τους. Φράσεις που σε αιχμαλωτίζουν. Φράσεις που […]

17 Νοέμβρη, 41 χρόνια μετά

Θα ‘θελα ακόμη να ήμουνα σοφός. Τι είναι όμως να είσαι σοφός; Τα αρχαία βιβλία λένε τι είναι σοφία. Μακριά να μένεις από τις επίγειες συγκρούσεις, Το δρόμο σου να […]

Κατά τον Δαίμονα Εαυτού

Αν κάποτε αναρωτηθείτε ποιος ήμουν μην ακούσετε πως τάχα ήμουν αυτά που έκανα και είπα μέσα από τον τρόπο της ζωής μου. Αν κάποτε με ψάξετε θα με βρείτε μέσα […]

Αποφοίτηση 2014

Ο Δρόμος που ακολουθούμε είναι ένα πολύ προσωπικό ταξίδι. Ο Δρόμος που επιλέγουμε να ζήσουμε είναι ένα μακρινό ταξίδι, γεμάτο: εμπειρίες, βιώματα, αρετές, συναισθήματα, σκέψεις όνειρα, αποτυχίες και τέλος ωρίμανση […]

Για κείνο το ταξίδι

Κάποιο πρωί ξυπνάμε. Η φαντασία μας γεμάτη φλόγα. Και ξεκινάμε για κείνο το ταξίδι. Γεμάτοι πόθους στη καρδιά και έχθρες που μαραζώνουν. Για κείνο το ταξίδι. Με τη ψυχή μας […]

Αγάπη

Περπατούσα δίπλα στη θάλασσα Σε μια ακτή που είχε πάρει κόκκινο χρώμα καθώς ο ήλιος έπεφτε στην αγκαλιά της θάλασσας Ολομόναχος. Δε γύρευα τίποτα . Δεν ήθελα τίποτα Μονάχα αυτό […]

Εκεί ψηλά

Εκεί ψηλά, μαζί σου θα σμίξω μια μέρα, για μια ολάκερη ζωή. Και θα πάψει το βουνό να έχει κορυφή, το ποτάμι θα σταματήσει να κυλάει, ο κεραυνός θα πέσει […]

Εμμονή

Μερικά έμειναν όπως ήταν στις ντουλάπες. Τ’ άλλα τα μοίρασα όπως έπρεπε σε μια μάταιη εμμονή μου ότι υπάρχεις. Δεν θα ζήσω συμβατικά μαζί τους. Αφού δεν είσαι εδώ για […]

Η πίκρα και το χαμόγελο

Ξέρω ότι έχεις δίκιο να πικραίνεσαι. Γέμισε ο κόσμος λαμόγια που ξεπουλάνε στον πάγκο τους το μέλλον σου και τα όνειρά σου. Ξέρω ότι έχεις δίκιο να φοβάσαι. Γέμισε η […]

Το όνειρο και ο καημός

Την είδα να κατεβαίνει λευκή σαν ένα νούφαρο της λίμνης. Κι όμως κρατούσε στα μάτια της ένα κομμάτι της νύχτας. Την έψαξα και την κυνήγησα όπως η πίκρα κυνηγά την […]

Θα γυρίσω ξανά

Θα γυρίσω ξανά στον κόσμο που τα όνειρα θα είναι πραγματικότητα, όταν θα είμαι πια ώριμος και έτοιμος. Θα γυρίσω ξανά όταν θα μπορώ ξυπόλυτος να βαδίζω πάνω στον καυτό […]

Μια άλλη ζωή

Τη νύχτα, όταν οι φρουροί και οι άμυνες της ψυχής χαλαρώνουν, τότε οι φυλακισμένοι του υποσυνείδητου, οι παράξενες σκέψεις και εικόνες ταξιδεύουν μέσα στο μυαλό μου. Ξαφνικά ξημέρωσε. Εκείνο το […]

Όνειρα μιας ζωής

Ονειρευόμουν ότι δε θα συμβιβαζόμουνα με οτιδήποτε λιγότερο από το άριστο. Ονειρευόμουν ένα κορίτσι της παιδικής μου ηλικίας με το όνομα Μαρία η οποία φώναζε: Να με θυμάσαι. Ονειρευόμουν. Πως […]

Όνειρο με θέα

Οι λυπημένες λέξεις στους δρόμους της ψυχής κοντοστέκονται. Γίνονται ανάμνηση. Εξιστορούν τη μοναξιά. Τα περασμένα ψιχαλίζουν μέσα μας τη μοχθηρία του ανικανοποίητου. Καταιγίδα πέφτει πάνω μας το ανεκπλήρωτο. ΑΠΑΙΤΩ ΟΝΕΙΡΟ […]

Τα όνειρα της ελπίδας

Κοιμάται όπως τ’ αγέρι στα δεντρόφυλλα επάνω. Το χαμογελαστό κορίτσι που μ’ αγάπησε τόσο. Είναι ένα δειλινό γλυκό. Πάρε μου ο,τι θες. Μα μη μου πάρεις το γέλιο σου. Γέλα […]

Οι φίλοι

Πώς φεύγουν ένας-ένας οι φίλοι αλλάζοντας το πρόσωπο σε προσωπείο. Αλλάζοντας τη σιωπή. Ιχνογράφησαν τη ζωή μας μ’ ένα θαμπό χαμόγελο της Αγάπης στα χείλη. Δεν κατοίκησαν ποτέ μέσα σ’ […]

Γιατί τώρα;

Τι μας κάνουν τα κορμιά μας να πιστεύουμε ότι δεν είμαστε ο εαυτός μας αν δεν φιλοξενήσουμε δυο ψυχές. Τώρα δεν φοβάμαι όταν μένω στο σκοτάδι. Κάθε νύχτα που περνάει […]

Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΟΥ. Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ […]

14-2-1977

Φίλησε με όπως στα δεκάξι. Φίλησε με έτσι χωρίς εμπειρία. Αγάπησέ με πες μου λέξεις που δεν έχουν ξαναειπωθεί και που μόνο η καρδιά σου έχει ακούσει. Φίλησε με όπως […]

Μια μάχη η αγάπη

Πριν σε γνωρίσω τίποτα δεν ήταν δικό μου. Αγαπώ το κομμάτι της γης που είσαι εσύ, γιατί από όλους τους πλανήτες ένα αστέρι έχω κρατήσει. Το δικό σου κι άλλο […]

Καπετάνιος της ψυχής

Μέσα στη βαθιά νύχτα σαν πίσσα μαύρη από άκρη σε άκρη. Όποιους Θεούς υπάρχουν. Ευχαριστώ. Για την αδάμαστη ψυχή μου. Στις δύσκολες στιγμές της ζωής μου έσφιγγα τη γροθιά μου. […]

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 39 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 39 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Ήταν οι ανάσες των παιδιών κοντά κοντά σαν να’ ταν μια αναπνοή Κι οι ανάσες στα παράθυρα κοντά-κοντά σαν να τανε ένα μπαλκόνι η Αθήνα Κι […]

Οκτώβρης

Ο Οκτώβρης μάζεψε τη γλυκειά σκόνη του φθινοπώρου. Έσβησε η Σελήνη και η Αφροδίτη. Μεσάνυχτα. Οι ώρες περνούν και φεύγουν και εγώ μόνος πλαγιάζω. Έκανα μακρινούς περιπάτους, ονειρεύτηκα. Λαχταρώντας ένα […]

Κορμί

Κορμί θυμήσου, αναπόλεσε, ονειρέψου μέσα στη ρέμβη της νύχτας. Πόσο αγάπησες, αλλά και πόσο αγαπήθηκες. Θυμήσου κορμί όλες τις επιθυμίες που εκπλήρωσες αλλά και αυτές που έμειναν να λάμπουν μέσα […]

Περιμένοντας την Αγάπη

Αγάπη πόσο δρόμος για να φτάσω στο φιλί. Αγάπη πόσο δρόμος για να σ’ αγγίξω. Ταξίδευα μέσα στη μοναξιά μέχρι να βρω τη συντροφιά σου. Άσε με στο όνομά σου […]

Η μοναξιά των άστρων

Τις νύχτες κλαίμε και το πρωί ελπίζουμε ότι όλα θ’ αλλάξουν. Ένα χαμόγελο να μας βεβαιώσει ότι ζούμε και ελπίζουμε. Αυτό το χαμόγελο που θα καθρεφτίζεται στα μάτια μας. Το […]

ΤΙ ΕΖΗΣΕ ΚΑΠΟΙΟΣ; 希臘

Τι έζησε κάποιος ο οποίος έγινε σκλάβος της συνήθειας επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές; Δεν άλλαξε περπατησιά. Δεν πήρε ένα άλλο μονοπάτι. Τι έζησε κάποιος ο οποίος απέφυγε ένα […]