Category: Επικαιρότητα

Ελληνική Εταιρία Agnotis και Χαμόγελο του Παιδιού

«Σκέψου έναν κόσμο, όπου κανένα παιδί δεν θα πεινάει… Κανένα παιδί δεν θα διψάει και δεν θα κρυώνει… Σκέψου έναν κόσμο όπου τα παιδιά όλα θα γνωρίζουν τι θα πει παιχνίδι  και θα έχουν γύρω τους ανθρώπους που  αγαπούν. Ανθρώπους που θα  τα φροντίζουν και  θα τα συμβουλεύουν… Έναν κόσμο που θα τους επιτρέπει ή μάλλον που θα τους ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ...

Τα δικά μας, δικά τους, και τα “δικά τους” ΚΑΤΑδικά τους…

Τα δικά μας, δικά τους, και τα “δικά τους” ΚΑΤΑδικά τους… Τα δικαιώματα της κοινωνίας και η μονοπώληση των κοινωνικών κατακτήσεων απ’ τους ιδιώτες. Τα δικά μας, δικά τους, και τα “δικά τους” ΚΑΤΑδικά τους… Διάβασα στον τοπικό τύπο κάποιο άρθρο, που, αναλύει το θέμα του πλούτου (και των πλουσίων) της οικονομίας, μ’ έναν απίστευτα απλό τρόπο, που θυμίζει παραμύθι....

Έτσι είμαστε οι άνθρωποι

Έτσι είμαστε οι άνθρωποι Να ρίξω κι εγώ μια μπαταριά μετά από όσα άκουσα για την κομψή αλλά κλούβια Μελάνια, για την χοντρή αλλά καλλιεργημένη Μισέλ; Δεν ισχύει απολύτως αυτό που θα πω, αλλά εν πάει περιπτώσει σκέφτηκα να ξαμολύσω κι εγώ την παπαριά μου, μετά από όσα άπρεπε και άστοχα άκουσα. Το εκτοξεύω λοιπόν: “Λυχνίας σβησθείσης, πάσα γυνή ομοία”!...

Καταχείμωνο…

Καταχείμωνο… Καταχείμωνο. Θέλω ένα τριήμερο σε ένα όμορφο ορεινό χωριό με πέτρινα σπίτια, μπουριά σόμπας να προβάλλουν από σπασμένα τζάμια μπαλκονόπορτας και καπνισμένες καμινάδες πάνω από κεραμοσκεπές. Τουρνέ στην αγνή ελληνική ύπαιθρο. Λέτε να μου προκύψει; Να ξαμολυθώ σε καλντερίμια φαγωμένα από τις νεροσυρμές, πίσω η ομίχλη να μισοκρύβει τα βουνά κάνοντας μυθιστορηματικό το τοπίο. Με μαγέρικα που στον τέντζερη...

Ανατσουτσούρωση

Ανατσουτσούρωση Α, το είδα το όνειρο! Ένα καζάνι σκατά. Τα ανακάτευαν με τα χέρια κάτι φυσιογνωμίες γνωστές. Ο πεθαμένος φυσικά δεν… ανακλάται, αλλά έκπληκτοι βλέπουμε παραταύτα ότι “Ξαναβγαίνουν οι πομπές στις στράτες, να περιγελάσουν τους διαβάτες”. Μεγάλη, σου λέει, ανατσουτσούρωση στον χώρο του άλλοτε κραταιού Πασόκ, (ναι εκείνου που ως λαό μας δίδαξε το άρπαξε να φας και κλέψε να...

Ο καιρός, η πορδή του γείτονα και άλλα… ευτράπελα & μη!

Ο καιρός, η πορδή του γείτονα και άλλα… ευτράπελα & μη! Φώτιση να ευχηθώ. Προς πάσαν κατεύθυνσιν. Όχι δεν βούτηξα σήμερα για τον Σταυρό, είχε θύελλα (επί χάρτου). Λιακαδούλα είχαμε, αλλά μπαμπουλωθήκαμε, ντοπαριστήκαμε με βιταμινούχα σκευάσματα, ζωστήκαμε γερά, προετοιμασμένοι για βαρυχειμωνιά. Πολύς ντόρος περί θερμοκρασιών Αλάσκας, αλλά τελικά ήταν ανεμογκάστρι. “Μπουμ ηκούσθη στον αέρα πλην τα βόλια πήγαν πέρα”. Από...

Ουκ επ’ άρτω μόνον…

Ουκ επ’ άρτω μόνον… Είπα να το ρίξω έξω απόψε, να μεγαλουργήσω στην κουζίνα, αλλά σκέφτηκα τις εντερικές ενοχλήσεις που ενέσκηψαν προσφάτως. Οπότε… κοτόπουλο ψητό και πολύ μου πάει. Αλλά μόνο γι απόψε, αύριο νηστεία. Πρωτάγιαση, παραμονή των Θεοφανείων. Στην εξωτική Αγουλινίτσα ρίχναμε τον Σταυρό στην θάλασσα και οι βουτηχτές καραδοκούσαν σε ετοιμότητα πάνω σε βάρκα. Με τον πρώτο αγιασμό,...

Ημερών το ανάγνωσμα…

Ημερών το ανάγνωσμα… Χρόνια πολλά! Με υγεία πρωτίστως. Όλα τα υπόλοιπα θέλουν προσπάθεια μεγάλη. Αγώνα. Κωπηλάτες, θα φτάσουμε στο τέρμα. Γιατί όχι, δεν θα κάνουμε το χατίρι κανενός, θα το παλέψουμε με δόντια σφιγμένα. Θα παραμυθιαστούμε ότι ο αγώνας έχει κριθεί υπέρ μας, έτσι κάτι ψιλές θα ρίξουμε κατά πάντων και πασών, θα απλώσουμε απότομα και θαρρετά την αρίδα μας,...

Το δημώδες και… άλλα!

Το δημώδες και… άλλα! Απόψε κρύο έκανε κρύο και τραμουντάνα. Τα περιγιάλια πήξανε κι οι κάμποι επαχνιαστήκαν… Τούτα επισημαίνει το δημώδες (της τάβλας περικαλώ) αλλά δεν γνωρίζει το δημώδες πως κάψαμε ό,τι παλούκι και παλιοσανίδα βρέθηκε στο δρόμο μας, αντί να πλακώσουμε με δαύτα τις πομπές που βγαίνουν και μας περιγελάνε στα κανάλια. Και συνεχίζει το δημώδες τις επισημάνσεις, στο...

Πρωινός καφές

Πρωινός καφές Ένα χειμωνιάτικο πρωί, έφυγα απ’ το σπίτι… αλλά δεν είναι και απαραίτητο σαν τον τρελό. Θα φύγω σαν τον κανονικό με μια καινούργια φόρμα κομψούτσικη και ασορτί γυαλί αγορασθέν παραθαλασσίως, ξέρετε τώρα… Μόνο που όλο αυτό θα λάβει χώραν αύριο λίαν πρωί! Επί του παρόντος απολαμβάνω τον πρωινό καφέ στο σπίτι, ελάτε δεν θα πω πολιτικά να σας...

Ο κακός ο νοικοκύρης…

Ο κακός ο νοικοκύρης… “Ο κακός ο νοικοκύρης αγοράζει πρώτα σκούφο και μετά βρακί“! Αυτό λουζόμεθα, καλά μου, που ξεφουρνίζετε κουλαμάρες χωρίς να βουτήξει η γλωσσίτσα μια στάλα μέσα στο μυαλό. Ναι; Με κάτι τέτοιες μαλακισμένες λογικές δεν βγήκαμε από τα μνημόνια και χάσαμε έξι χρόνια πελαγοδρομώντας και τσαλαβουτώντας στα λύματα. Όλες οι χώρες σήκωσαν κεφάλι, πήραν τα πάνω τους,...

Σε μάχεται η θάλασσα, δεν την φοβάσαι;

Σε μάχεται η θάλασσα, δεν την φοβάσαι; Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό; Λιμοί, λοιμοί σεισμοί και καταποντισμοί! Σπίτια μαγειρεύουν ό,τι φτηνότερο, κάποια στη φουφού, ό,τι η ελεημοσύνη φίλων και συγγενών προσφέρει. Αλλά αυτά γίνονταν θέμα επί Σαββαροβενιζέλων, τώρα κατευθυνόμενοι κονδυλοφόροι, μαρκούτσια και site τελαλίζουν την περήφανη διαπραγμάτευση και τον μποναμά σε συνταξιούχους για να χαρτζιλικώνουν εγγόνια, πλην για την...

Παραμύθι παρήγορο…

Παραμύθι παρήγορο… Βράδυ Κυριακής, σταυροπόδι στον καναπέ, λίγες κουβέντες στα τηλέφωνα και πολύ σιωπή. Η μελαγχολία του κόσμου κρυμμένη ανάμεσα σε δυο γουλιές τσίπουρου. “Σαν το καράβι που άνοιξε τ’ άρμενα κι αλαργεύει, θωρώ να χάνονται οι στεριές κι ο κόσμος λιγοστεύει…” Η εβδομάδα που έρχεται, η άλλη που πέταξε και πάει, τόσες μέρες από τα Χριστούγεννα, τόσοι μήνες από...

Αμέριμνο στην λιακάδα…

Αμέριμνο στην λιακάδα… Μπορεί το αποτέτοιο να χτενίζεται στην λιακάδα αμέριμνο, η Ελλάδα τάχα να ψιλοαντιστέκεται, να παριστάνει πως δεν την σκιάζει φοβέρα καμμιά, μπορεί οι χοροί να κρατάνε χρόνια, έξαλλοι χοροί (πώς είναι σε κάτι γάμους καταδικασμένους εκ των προτέρων που τσαλαπατιούνται λαμπροντυμένα τα συμπεθέρια; ε, αυτό) αλλά δεν τρέφω φρούδες ελπίδες. Όλα μια χαρούλα θα ΤΟΥΣ πάνε. Των...

Πλαντάζω στο κλάμα…

Πλαντάζω στο κλάμα… Εκείνο που με κάνει να κλαίω και να μην μωρώνω είναι που έσβησαν εκείνα τα ωραία πατροπαράδοτα τα εθίματα, οι σούπερ σικ συνήθειες με τα “ρεβεγιόν” στα ξενυχτάδικα, τα “ταμπλντότ”, δεν ξέρω αν τα λέω σωστά και τις λοιπές αηδίες που είχαν καρναβαλοποιήσει τις γιορτές των Χριστουγέννων. Πλαντάζω στο κλάμα κάθε τέτοιον καιρό σαν θυμάμαι τις κουβέντες...

Εν συντομία…

Εν συντομία… Στα χιονοδρομικά οι πρώτες νιφάδες χιονιού (ποιες νιφάδες; το στρώνει κανονικά), το καύσιμο για την σόμπα Κιροζάν αυξήθηκε φέτος, στην Κούβα οι ηγέτες των υποανάπτυκτων χωρών τσουρομαδιούνται για τον Κάστρο κι εκσφενδονίζουν τσιτάτα επαναστατικά, κάποιοι εδώ στραβομουτσουνιάζουν για τούτη μου την επισήμανση και με σκυλοβρίζουν, ευτυχώς πισώπλατα, μια φίλη βρήκε γκόμενο και τώρα πια μου απαντά μονολεκτικά στα...

Εποχή της ελιάς και του λαδώματος

Εποχή της ελιάς και του λαδώματος Εποχή του μαζώματος της ελιάς και του λαδώματος. Γενικώς. Όχι όπως παλιότερα που τα πάντα γλιστρούσαν φρεσκολαδωμένα (δεν θέλω πρόστυχες σκέψεις) και δούλευε ο μηχανισμός ρολόι, αλλά όσο να ‘ναι πέφτει και τώρα ένα λαδωματάκι σαν κλείνουν οι μικροδουλίτσες και το αριστερό το μάτι. Ξέρετε, το επαναστατικό. Να μην ξεχνιέται η τέχνη και… η...

Τότε και… σήμερα

Τότε και… σήμερα Τέλος Γαϊδουροκαλόκαιρου προβλέπουν οσονούπω οι μετεωρολόγες κι ο βενζινάς εδώ στην γειτονιά πρωθυπουργού δεν έφερε καύσιμο για την σόμπα. Με βλέπω να καίω μαγκάλι στο μπαλκόνι, ότι παλιοσανίδα μαζέψω και να μπάζω μέσα τα κάρβουνα. Παλιά, θυμάμαι, στο παλιό σπίτι της εξωτικής Αγουλινίτσης, έκανε μια κόχη η κουζίνα δίπλα στο τζάκι. Εκεί είχε ένα ξύλινο σκαμνί, η...

Απορώ…

Απορώ… Να ρωτήσω; Έτσι με… την αθωότητα που με διακατέχει!!! Μερικοί δημοσιογράφοι δεν έχουν συναίσθηση του πόσο σούργελα, πόσο γελοίοι είναι; Ρωτώ επειδή παρακολουθώ τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα σαράντα χρόνια και περιπλέον. Ξεκοκάλιζα εφημερίδες και δεν έχανα πολιτικές εκπομπές από… λίγο πριν την Μεταπολίτευση. Μάλλον δεν έχουν συναίσθηση. Γιατί αν είχαν, θα έβαζαν ένα γκάβαλο στο στόμα και θα...